TrzyBiada.pl
17
PAŹ
0
72
Czytaj
Etykieta: xx

Artykuł z Watch Tower z 1890 roku   Kościół może najlepiej docenić swoją pozycję szczególnej łaski w obecnym czasie przez porównanie z rzeczywistym stanem reszty świata. Małe zastanowienie się nad położeniem świata przesądu i nieznajomości, powinno pobudzić nas nie tylko do pełniejszej oceny naszych własnych przywilejów, ale także do sympatii i litości dla świata, w jego obecnym posępnym mroku i macaniu bez celu w ciemności. Nie powinniśmy nigdy zapominać o tym, że to, co otrzymujemy jako specjalną łaskę od Boga, nie jest dla samolubnej satysfakcji, ale dla powszechnego błogosławienia wszystkich Jego stworzeń. I tylko ci, którzy posiadają to dobrotliwe usposobienie, by błogosławić, którzy wyczekują nagrody naszego Wysokiego Powołania ze szczególną radością z powodu jego wielkich sposobności do podnoszenia upadłych, uwalniania więźniów grzechu i śmierci, przywracania wzroku ociemniałym, napełniania ziemi znajomością prawdy i prowadzenia całej ludzkości gościńcem świątobliwości do wiecznego żywota i do prawdziwego celu ludzkiego istnienia, którym jest wielbienie Boga pełnią i wielkością prawdziwego człowieczeństwa, by cieszyć się jego łaską na wieki – tylko tacy zostaną policzeni za godnych aby panować z Chrystusem. Spójrzmy zatem na obecny religijny stan świata. Poza chrześcijaństwem, głównymi religiami świata są: braminizm, buddyzm, konfucjanizm i mahometanizm. Religie te, wraz z różnymi spaczonymi formami Chrześcijaństwa, władają umysłami prawie całej populacji ...czytaj dalej

8
PAŹ
0
113
Czytaj
Etykieta: xx

Pierwsze wydanie drugiego tomu Wykładów Pisma Świętego pt. "Nadszedł czas" ukazało się w 1889 roku. Wykazuje on ogniwa całego łańcucha czasu prowadzącego od upadku człowieka (4126 rok p.n.e.) do drugiej obecności Chrystusa (1874) i założenia Królestwa Bożego na ziemi.         Zrozumienie czasu wypełniania się poszczególnych zarysów Boskiego Planu Wieków jest dla ludu Pańskiego kwestią najwyższej wagi. Rozpoznanie "czasu nawiedzenia" nie byłoby możliwe, gdyby ludowi Pańskiemu nie zostały objawione dokładne daty i przywiązane do nich prorocze wydarzenia. O wadze, jaką C.T. Russell przykładał do "czasów i chwil" świadczą choćby poniższe trzy nagłówkowe zdania pierwszego wykładu drugiego Tomu:     CZASY I CHWILE ZOSTAŁY WYZNACZONE PRZEZ BOGA WE WŁAŚCIWYM CZASIE [MIAŁY BYĆ] OBJAWIONE SZCZERE PRAGNIENIE POZNANIA CZASÓW I CHWIL ZASŁUGUJE NA POCHWAŁĘ   W wykładzie tym czytamy (str. 25,26): "Proroctwa o czasie nie były dane w celu zaspokojenia próżnej ciekawości, ale po to, aby dopomóc studentowi Słowa w rozpoznaniu przepowiedzianych uprzednio wydarzeń, kiedy nadejdzie ich czas. Na przykład, chociaż proroctwa wskazywały na czas i sposób pierwszego przyjścia, to nie były one zrozumiane aż do momentu przyjścia Chrystusa. Wtedy proroctwa te pomogły wszystkim, którzy pilnie badali Pisma, rozpoznać w człowieku Jezusie Chrystusa, posłanego od Boga zgodnie z zamierzonym czasem i zapowiedziami proroczymi. I właśnie tak samo proroctwa wskazujące na czas i ...czytaj dalej

8
WRZ
0
121
Czytaj

Mat. 14:1-12 (Artykuł z Watch Tower z 1898 roku)     "Z całą pilnością strzeż swego serca, bo życie ma tam swoje źródło" (Przyp. 4:23). Lekcja ta odnosi się szczególnie do Heroda i Herodiady, bardziej niż do Jana Chrzciciela. Należy pamiętać, że Jan wiernie strofował grzechy Izraela, wzywając naród do pokuty. Było to przygotowanie go na przyjęcie Mesjasza i od dawna obiecywane Królestwo Boże. Wprawdzie jego dzieło było wiernie sprawowane, wprawdzie nie było pozbawione owoców, niemniej jednak nie powiodło się ono jeśli chodzi o doprowadzanie Izraela do właściwego stanu serca, aby jako prawdziwi Izraelici zostali przygotowani na przyjęcie Jezusa jako Mesjasza. Gdyby Jan odniósł sukces, misja Jezusa do Izraela byłaby pomyślna, a wtedy zamiast odrzucenia narodu od Boskiej łaski i obalenia go w wielkim czasie ucisku, otrzymałby on dodatkowe Boskie błogosławieństwa i zająłby to miejsce, które teraz zajęte jest przez Kościół chrześcijański. Stało się jednak tak, jak się stało. Spełniły się słowa proroka: "Choćby liczba synów Izraela była jak piasek morski, tylko resztka ocalona będzie" (Rzym. 9:27). Nie będąc gotowi, potknęli się i zostali "odłamani". Pod tym względem zauważyliśmy, że zarówno Jan, jak i Eliasz, byli typem lub ilustracją całego Kościoła Ewangelii w ciele – w jego ziemskiej karierze. Jednakże sam Jan, mimo że był lojalnym ...czytaj dalej

8
WRZ
0
114
Czytaj

"Stanie się w ów dzień, iż Tyr pójdzie w zapomnienie na siedemdziesiąt lat, według miary dni jednego króla. Pod koniec siedemdziesięciu lat przydarzy się Tyrowi, jak nierządnicy z piosenki: 'Weźmij cytrę, obejdź miasto, nierządnico zapomniana! Zagraj dobrze, mnóż piosenki, ażebyś się przypomniała!'" (Izaj. 23:15,16) Proroctwo o siedemdziesięciu latach Tyru nie jest komentowane w literaturze C.T. Russella. Tak długi okres nie był wtedy brany pod rozwagę, przypuszczalnie dlatego, że wykraczał poza rok 1914. Otwarcie przez Baranka siódmej pieczęci (1967) umożliwiło zrozumienie księgi Objawienia, co w połączeniu z równoległościami chronologicznymi rzuciło światło na szczególne siedemdziesięciolecie, od roku 1914 do roku 1984, i wyczerpująco wyjaśniło znaczenie tego okresu, tak dla ludu Bożego, jak i całego chrześcijaństwa. Oczy wiary tych, którzy pomimo licznych zawodów zachowali przekonanie, że czas wtórej obecności Chrystusa został prawidłowo ustalony, są wielce błogosławione. Ci z kolei, którzy utracili wiarę w to, że świt tej obecności (1874) rozpoczął siódme tysiąclecie historii człowieka, wiek Mesjański, nie tylko sami popadli w zamieszanie, ale również swymi spekulacjami wiodą do "ciemności zewnętrznych" drugich. Obietnica Pisma Świętego, "Ścieżka prawych jest jak jasne światło, które świeci coraz jaśniej, aż nastanie pełny dzień" (Przyp. 4:18) ma szczególne zastosowanie do prowadzenia ludu Pańskiego zrozumieniem czasu w dniu drugiej obecności Chrystusa; od ...czytaj dalej

8
WRZ
0
102
Czytaj
Etykieta: xx

Lekcja z 4 Księgi Mojżeszowej 21:1-9 (artykuł z Watch Tower 1907 rok)     Złoty tekst: "Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny" (Jan 3:14,15). Około trzydzieści osiem lat upłynęło od wydarzeń opisanych w naszej poprzedniej lekcji do tych, które tutaj zamierzamy opisać. W tym czasie Izraelici wędrowali tu i tam po puszczy, utrzymując prawdopodobnie Kades Barne jako pewnego rodzaju centrum swego obozu, który, przy tak wielkiej liczbie ludzi, musiał rozciągać się na dość znaczny obszar kraju. W tym to czasie miał miejsce bunt Korego i jego grupy (4 Mojż. 16). Była to inna demonstracja tego samego braku wiary, która przeszkodził Izraelitom wejść do Kanaanu na początku. Gdyby Kore i jego zwolennicy uznawali Pana jako Rządcę narodu i jako głównego Nadzorcę jego spraw, zaakceptowaliby Mojżesza jako Jego przedstawiciela i nie pomyśleliby nawet o buntowaniu się przeciwko niemu i formalnemu kierownictwu, które ustanowił, wiedząc, że byłby to bunt przeciwko samemu Bogu. Nie mając jednak wiary w specjalne Boskie kierownictwo nad tym ruchem mieli oni wrażenie, że Bóg sprawuje tylko pewien ogólny nadzór, zaś Mojżesz, Aaron oraz ci, którzy z nimi przestają, uzurpują sobie autorytet. Przyjęli oni szerokie uzasadnienie, że Bóg ma ...czytaj dalej

29
SIE
0
195
Czytaj

Dziennik Haaretz z 22 sierpnia 2018 roku Autor artykułu: Philippe Bohstrom https://www.haaretz.com/amp/jewish/.premium.MAGAZINE-before-herzl-there-was-pastor-russell-a-neglected-chapter-of-zionism-1.6409303 (tłumaczenie z angielskiego)       Fotodrama Stworzenia [The Photo-drama of Creation] z użyciem zapisanego głosu i ruchomych obrazów, demonstrowana przez Charlesa Taze Russella w 1912 roku     Przed Herzlem był pastor Russell: zaniedbany rozdział Syjonizmu     Lata przed tym, jak Theodor Herzl zaproponował utworzenie państwa żydowskiego, Charles Taze Russell podróżował po świecie, organizując żydowskie masowe spotkania, poczynając od 1879 roku, w którym nakłaniał Żydów do znalezienia domu narodowego w Ziemi Izraela [Eretz Israel].   "Na świecie jest obecnie ponad dziesięć milionów Żydów, z których około trzy czwarte znajduje się w Rosji, Polsce, państwach bałkańskich i Turcji. Jeśli ruch w kierunku Palestyny ma uzyskać impuls, a taki komisja Hirscha jest w stanie mu dać, osoba z wyobraźnią jest w stanie wyobrazić sobie, że kraj podwaja lub potraja swoją żydowską populacją przed końcem naszego stulecia". - Zion's Watchtower 1892, 1 listopada, s. 329.     Charles Taze Russell     Theodor Herzl opublikował swoją broszurę "Państwo żydowskie" [Der Judenstaat] w 1896 roku, a dwa lata później zorganizował pierwszy światowy Kongres Syjonistyczny w Bazylei, w Szwajcarii. W rzeczywistości jednak pojęcie państwa żydowskiego w Palestynie krążyło w różnych kręgach europejskich i amerykańskich chrześcijan. Jednym z jego najbardziej zapalonych zwolenników był chrześcijański kaznodzieja i badacz Biblii o nazwisku Charles Taze Russell (1852-1916).     Charles ...czytaj dalej

14
LIP
0
216
Czytaj
Etykieta: xx

Przypowieść naszego Pana o najmowaniu robotników do winnicy wypełnia się w czasie Jego drugiej obecności, podczas szerokiego żniwa wieku Ewangelii. Ogólne Powołanie zakończyło się w 1881 roku i od tamtego czasu trwała rotacja koron. Pan udzielił wtedy pełni światła Prawdy na czasie, aby przyśpieszyć rozwój i dojrzewanie charakterów świętych mających dopełnić komplet 144 tysięcy członków Małego Stadka. Wartość tych charakterów miały sprawdzić trudności "godziny pokuszenia", mnożące się zawody, rozterki i rozerwania. Ilustruje to wizja Apokalipsy, ukazująca brzemienną niewiastę w powodzi światła, wołającą w bólach rodzenia i ostatecznie wydającą na świat dziecię płci męskiej (Obj. 12:1,2,5). Niewiasta reprezentuje Przymierze Ofiary i lud Boży pod tym przymierzem, natomiast jej dziecię wyobraża klasę kompletnego Chrystusa, Głowę i Ciało, wyłonioną w końcu Wysokiego Powołania.   Przypowieść o najmowaniu do winnicy Mat. 20:1-16     "(1) Albowiem królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. (2) Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. (3) Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, (4) I rzekł do nich: Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam. (5) Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. (6) Gdy ...czytaj dalej

21
CZE
0
336
Czytaj
Etykieta: xx

Proroctwa Pisma Świętego zapowiedziały, że Zbawiciel świata narodzi się w judejskim miasteczku Betlejemie. Proroctwo o "siedemdziesięciu tygodniach" łaski dla narodu wybranego (Dan. 9:24-27) orientowało Żydów w czasie, kiedy to wspaniałe i oczekiwane przez cały naród wydarzenie nastąpi. We wskazanym miejscu i wskazanym czasie Zbawiciel się narodził, według czasu wystąpił z misją, według czasu umarł i zmartwychwstał, a pomimo to cały ten jedyny we wszechświecie epizod spotkał się z zawodem, rozczarowaniem i brakiem wiary. Jaka była tego przyczyna? Plan zbawienia ludzkości, objawiony Abrahamowi, zapowiadał: "W potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi" (Dzieje Ap. 3:25). Z Pisma Świętego wynika, że duchowym potomstwem Abrahama jest kompletny Chrystus, Jezus Chrystus, jako Głowa oraz Jego "małe stadko", Kościół, jako Jego Ciało. Wybór tego potomstwa, przyszłych "królów i kapłanów" świata (Obj. 20:6), nie byłby możliwy w warunkach przyjaznych, gdyby nie okrywała go głęboka tajemnica. Tylko powszechne niezrozumienie, wrogość świata, zaciekłość szatańska usiłująca pokrzyżować Boskie plany, zapewniły odpowiednie warunki do rozwinięcia, doświadczenia i wypróbowania wierności klasy, którą Bóg zamierzył wywyższyć do tak wielkiego dzieła i zaszczytów. W tej sytuacji, powiernikiem "tajemnicy zakrytej od wieków" mieli być wyłącznie uczestnicy wysokiego powołania, "Izraelici prawdziwi". Odkrycie tej tajemnicy przed całym światem zostało odłożone do czasu skompletowania klasy duchowego potomstwa Abrahama. ...czytaj dalej

10
KWI
0
358
Czytaj
Etykieta: xx

[101]   DUCHY W WIĘZIENIU "ANIOŁOWIE, KTÓRZY NIE ZACHOWALI PIERWSZEGO SWEGO STANU"   "Synowie Boga, widząc, że córki ludzkie były piękne, brali je sobie za żony, wszystkie, jaki im się tylko podobały (...) te im one rodziły. Byli to więc owi mocarze, mający sławę w owych dawnych czasach" (1 Mojż. 6:2,4). Pismo Święte zwraca uwagę na przyszły wiek i nazywa duchowy rząd Chrystusa, który wtedy zaistnieje "nowym niebem", zaś ziemskie społeczeństwo, które wówczas zostanie zorganizowane "nową ziemią". Ale nie tylko to. Pismo Święte przedstawia nam również obecne duchowe panowanie (Szatana, "księcia tego świata"), wraz z ziemskimi instytucjami pod jego kontrolą, jako "obecny zły świat", dyspensację, czyli epokę. Ponadto jesteśmy poinformowani, że obecne zwierzchnictwo zła nie istniało zawsze, lecz że ono zostało poprzedzone przez jeszcze jedną dyspensacyą, czyli epokę, o której jest powiedziane jako o "świecie, który był" przed potopem, który również posiadał niebo, czyli duchową władzę panującą i ziemię, czyli stan ludzi podległych tej duchowej władzy. Trzy "światy", wspomniane przez Piotra (2 Piot. 3:6,7,13), wyznaczają trzy wielkie epoki czasowe. W każdej z nich, Boski plan w odniesieniu do ludzi ma wyraźny oddzielny zarys, lecz każdy z nich jest częścią jednego wielkiego planu, który, kiedy będzie kompletny, wykaże Boskiej mądrość, miłość, sprawiedliwość i moc ku zdumieniu i zachwytowi ...czytaj dalej

10
KWI
0
343
Czytaj
Etykieta: xx

[74]   DUCHY ORGANIZUĄ TERAZ "KOŚCIOŁY"   Spirytyści zauważyli, że chrześcijaństwo jest popularne i że ludzie wymagają pewnej miary formalizmu aby dali się złapać. Dlatego organizują "kościoły" dla "oddawania czci" i "wysławiania" "Wszelkiego Dobra". Wszelkie Dobro jest to nazwa, którą spirytyści podstawili w miejsce Boga. Ponieważ jednak zaawansowani spirytyści nie wierzą w osobowego Boga, więc nazwa ta reprezentuje dla nich jedynie wszystkie dobre duchy, do których zaliczają Tomasza Paine, Szekspira, Judasza, Nerona, jak również Chrystusa, Konfucjusza i Buddę. W tych "kościołach" – "Spirytyści", "Teozofiści" i zwolennicy "Chrześcijańskiej Umiejętności" – wszyscy z tego samego kultu, prowadzeni są wszyscy (o czym wielu jego czcicieli nie wie) przez tego samego duchowego mistrza – Szatana. Kaznodziejami i ewangelistami są u nich na ogół kobiety, w wyraźnym kontraście (jakie by nie było tego wytłumaczenie) do postępowania prawdziwej Głowy jednego i jedynie prawdziwego Kościoła naszego Pana Jezusa, który wyznaczył dwunastu apostołów i siedemdziesięciu ewangelistów, samych tylko mężczyzn. Dzienniki zamieściły sprawozdanie z ceremonii chrztu spirytystów, przeprowadzonej przez panią Idę Whitlock z Bostonu w "Pierwszym Kościele Spirytystów" w Pittsburgu, w niedzielę 13 grudnia 1896 roku. Oto jego treść:   [75]   "Kiedy zgromadzili się rodzice i matki chrzestne dzieci, diakoni kościoła rozciągnęli długi sznur przyozdobiony kwiatami, którym obwiązali uczestników uroczystości. Pani Whitlock dała każdemu dziecku małą wiązkę ...czytaj dalej

10
KWI
0
270
Czytaj
Etykieta: xx

[58]   OSTRZEŻENIE SPIRYTYSTY I SWEDENBORGANISTY   Józef Hartman wydał książkę, zawierającą 378 stron, w której opowiada o swoich doświadczeniach jako medium spirytystycznego (doprowadzony do tego nauczaniem Swedenborga), o swoim upodleniu niemal do utraty rozsądku z powodu duchowej obsesji i wreszcie ostatecznym wyzdrowieniu od stanu usidlenia jego woli. Lecz dziwna rzecz – on nadal jest twardym zwolennikiem swedenborgianizmu i spirytyzmu, chociaż tak jak inni ostrzega on każdego, aby miał się na baczności przed ich niegodziwymi sposobami działania. Biedny zwiedziony człowiek, on nadal wierzy, że są to dobre duchy.     Pan Hartman zetknął się z "planchette", drewnianym przyrządem, które przytrzymuje ołówek i chętnie porusza się pod rękami pewnych mediów, czyli "osób wrażliwych", nawet dzieci, pisząc odpowiedzi na zadawane pytania. Wziął udział w kilku seansach, z poruszanym stolikiem i stukaniem. Przekonał się, że te zjawiska nie są oszustwem, ale działaniami niewidzialnych, inteligentnych duchów. Aktywnie zainteresował się tą kwestią, starając się przekonać swoich wątpiących przyjaciół o prawdziwości tych manifestacji. Potem spróbował doświadczeń spirytystycznych wśród własnej rodziny i przyczynił się do tego, że jego mały syn stał się rysującym i piszącym medium. Ciekawość pobudziło go następnie do badania zjawiska materializacji ducha. Około tego czasu zmarła jego córka "Dolly", więc Hartman zainteresował się głęboko zjawami lub materializacjami, które twierdziły, że są ...czytaj dalej

10
KWI
0
272
Czytaj
Etykieta: xx

[35]   NOWOCZESNY SPIRYTYZM I JEGO KIERUNKI   Spirytyści twierdzą, że spirytyzm jest nową ewangelią, która niedługo zrewolucjonizuje cały świat – społecznie, religijnie i politycznie. Ale jak to już widzieliśmy, spirytyzm pod różnym przebraniem długo trzymał świat w posiadaniu i w każdym klimacie wydawał złe owoce. Minęło blisko pięćdziesiąt lat od czasu, gdy pojawiły się pierwsze manifestacje stukania i poruszania stolika, w Rochester, Nowy Jork (1848) i dały początek temu, co obecnie znane jest w Stanach Zjednoczonych pod nazwą "Spirytyzmu". Zaczęło się od dziwnych hałasów w "nawiedzonym domu" i pierwszej odpowiedzi udzielonej małej dziewczynce, która zwróciła się do niewidzialnego autora tych hałasów imieniem "Old Splithoof" [Stare rozdzielone kopyto]. Ruch ten szybko stał się popularny. Sędziowie, lekarze, prawnicy i pastorzy, oraz setki tysięcy innych ludzi stali się jego gorącymi zwolennikami, aż wreszcie jego przyjaciele i jego wrogowie zgodnie twierdzili, że liczba zwolenników wynosi dziesięć milionów ludzi. Panowało przekonanie, że umarli są wciąż świadomi, a jednocześnie brak znajomości nauk Pisma Świętego na temat śmierci i jego zakazu porozumiewania się z "mediami". W tej sytuacji, przy bardzo powszechnej niewierze w istnienie złych duchów, nie jest rzeczą zaskakującą, że inteligentni mężczyźni i kobiety, upewnieni ku własnemu zadowoleniu, że nadprzyrodzone moce są wśród nich i manifestują swoją obecność stukaniem, przechylanie ...czytaj dalej

10
KWI
0
294
Czytaj
Etykieta: xx

[25]   OPĘTANIE PODCZAS PIEWSZEGO PRZYJŚCIA   Za czasów naszego Pana i w początkach Kościoła metody działania tych demonów zmieniły się nieco w stosunku do tych z czasów Saula. Nigdzie w Nowym Testamencie nie czytamy o czarownicach, czarnoksiężnikach i nekromancji, ale dużo o osobach w posiadaniu diabłów [demonów] – opętanych. Najwidoczniej w całej ziemi Izraela było bardzo wielu w ten sposób opętanych. Wspomnianych jest wiele wypadków, w których sam Pan wypędzał diabły. Władza ich wypędzania była jedną z tych, które zostały udzielone dwunastu apostołom a później siedemdziesięciu uczniom rozesłanym po kraju. Tę samą władzę posiadał i wykonywał apostoł Paweł (Zobacz Łuk. 9:1; 10:11; Dzieje Ap. 13:8-11; 16:18).   [26]   Maria Magdalena, jak sobie przypominamy, była w posiadaniu siedmiu diabłów (Łuk. 8:2). Uwolniona spod ich kontroli, stała się bardzo lojalną służebnicą Pana. Wspomniany jest inny przykład, w którym cały legion duchów wziął w posiadanie jednego człowieka (Łuk. 8:30; 4:35,36,41). Nic dziwnego, że jego biedny umysł, zaatakowany i poddany działaniu legionu różnych umysłów, został doprowadzony do szaleństwa. Tego rodzaju tendencja upadłych duchów do gromadzenia się w jednej osobie wskazuje na wciąż żywe pragnienie, aby wykonywać władzę pierwotnie im udzieloną, mianowicie władzę materializowania się jako ludzie. Pozbawione tej władzy najwidoczniej mają stosunkowo rzadkie sposobności wejścia w posiadanie istot ludzkich. Jak widać ...czytaj dalej

9
KWI
0
265
Czytaj
Etykieta: xx

Ilustracje dodane współcześnie   PRZEDMOWA   do wydania z 1897 roku   Konieczność wydania tej małej broszury leży w fakcie, że spirytyzm przejawia ostatnio rosnącą aktywność i spotyka się ze znacznym sukcesem w usidlaniu chrześcijan, którzy czują się niezadowoleni z ich obecnych osiągnięć oraz pragną duchowego pokarmu i lepszych podstaw dla swej wiary. Celem broszury jest wykazanie, że spirytyzm nie ma nic wspólnego z Pismem Świętym i skierowanie tych, którzy łakną i pragną prawdy do Słowa Bożego – ku radzie Najwyższego. "Radą swoją mnie poprowadzisz, a potem weźmiesz mnie do chwały" (Psa. 73:24).   UWAGA WSPÓŁCZESNA     O ile zawarta w tej broszurze przestroga przed zgubnymi skutkami spirytyzmu była tak bardzo na czasie ponad sto lat temu, to o ileż bardziej jest ona aktualna dzisiaj. Rozwój piśmiennictwa i wszelkich innych środków przekazu sprawił, że wpływ upadłych duchów został zwielokrotniony. Cały świat, zarówno pogański, jak i chrześcijański, przepełniony jest demonizmem, z jego opłakanymi dla ludzi skutkami. Autor niniejszej broszury wiązał ostateczne rozwiązanie tych upadłych duchów z końcem Wysokiego Powołania Kościoła Chrystusa, przedstawionego w księdze Objawienia jako pieczętowanie na czołach (Obj. 7:1-3). Orientacja chronologiczna ostatniej ćwierci ubiegłego wieku wykazała, że ten koniec zaistniał w roku 1977. Czterema aniołami, stojącymi na czterech węgłach ziemi, którzy trzymali symboliczne wiatry na uwięzi, był komunizm, z jego ogólnoświatową ...czytaj dalej

6
LUT
0
432
Czytaj
Etykieta: xxx

Boski Plan zbawienia ludzkości oparty na ofierze Jezusa Chrystusa składa się z dwóch etapów. O tych dwóch etapach mówi między innymi obietnica złożona Abrahamowi: "W potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi" (Dz. Ap. 3:25; 1 Moj. 12:3). W pierwszym etapie, obejmującym obecny wiek Ewangelii, dokonuje się wybór i wybawienie prawdziwego Kościoła, zwanego "małym stadkiem", czyli duchowego potomstwa Abrahama (ukazanego w Izaaku; Gal. 4:28; 3:16,29). W drugim etapie, czyli okresie Restytucji, ta mała garstka z naszym Panem na czele stanie się wybawicielem ziemskiego potomstwa Abrahama, Izraela, a w ślad za nim całego rodzaju ludzkiego (Rzym. 8:19). Odkąd Pan Jezus złożył w ręce Boskiej sprawiedliwości okup za Adama i jego potomstwo, "każdemu wierzącemu" została przedłożona oferta zbawienia. Ze względu na zacnych patriarchów została ona zaoferowana "najpierw Żydowi, potem i Grekowi" (Rzym. 1:16). W myśl tego Boskiego zarządzenia przedstawiciele narodu wybranego, Izraela, znajdują się na czele obu wybawionych klas, zarówno tej wybieranej w obecnym wieku, jak i tej, wybawionej w niedalekiej przyszłości. Do pierwszej klasy wybawionych, składającej się ze 144 tysięcy (Obj. 7:4; 14:1) zakwalifikowali się stosunkowo nieliczni przedstawiciele narodu wybranego, Żydzi najbardziej pobożni, nazwani "prawdziwymi Izraelitami, w których nie ma zdrady" (Jan 1:47). Ogromna większość narodu okazała się niedostatecznie wierna przymierzu zawartemu z ...czytaj dalej

19
GRU
1
448
Czytaj
Etykieta: c.d.

Ponad 100 lat temu brat Russell na podstawie biblijnych proroctw zapowiedział, że gdy „socjalizm zostanie zgnieciony przez połączone siły kościoła, państwa i kapitału” to pociągnie świat ku upadkowi we wszechświatowej anarchii. Każdy trzeźwo myślący i poważnie traktujący biblijne proroctwa chrześcijanin widzi potęgującą się anarchię. Choć jeszcze możemy spokojnie wyjść na ulicę, dokonać zakupów, mamy prąd w gniazdkach elektrycznych, to jednak świadomi jesteśmy, że przywódcy światowi nie są w stanie zapanować nad procesami rozkładającymi dotychczasowy porządek rzeczy. Upadek autorytetu wielkich kościołów, wielokierunkowe zagrożenie dla Zachodu ze strony sił Trzeciego Świata (terroryzm, migranci, ekspansja gospodarcza, walka o rynki zbytu i o surowce), a także rozpadanie się jego jedności w imię własnych interesów, to zwiastuny wydarzeń, które składają się na Wielki Ucisk; ucisk „jakiego nie było od początku świata aż dotąd, i nie będzie”( Mat. 24:21). Niemożliwym też jest w tej sytuacji, aby powstał jakiś światowy, uniwersalny rząd, za którym „poszłaby cała ziemia”. Księga Objawienia jeżeli zapowiada wyłonienie się bestii czasów ostatecznych, to zawsze łączy ją z przywróceniem świeckiej władzy Kościołowi rzymsko-katolickiemu. Jan widział czerwoną bestię, na grzbiecie której siedziała wielka wszetecznica. Imiona na jej czole: „Tajemnica, Wielki Babilon, matka wszetecznic i obrzydliwości ziemi”(Obj.17:5) nie pozostawiają wątpliwości, że przedstawia ona ten wielki, odstępczy kościół. ...czytaj dalej

16
LIS
0
524
Czytaj
Etykieta: xx

CZTERY WIATRY I PIĘĆ PAŃSTW UNIWERSALNYCH   "Daniel więc powiedział: Ujrzałem swoją wizję w nocy. Oto cztery wichry nieba wzburzyły wielkie morze. Cztery ogromne bestie wyszły z morza, a jedna różniła się od drugiej" (Dan. 12:2,3). Gdy Pan Bóg przedstawił Danielowi powyższą wizję, figuralne królestwo Boże, Izrael, leżało w gruzach, a on sam ze swoim narodem znajdowali się w niewoli pierwszego uniwersalnego państwa, Babilonii. Nie była to sytuacja przypadkowa. Plany Najwyższego Boga przewidywały taki właśnie scenariusz. Pod Boską opatrznością potomstwo Abrahama miało rozrodzić się w odrębny naród, czczący jedynego Boga i oddzielony od wszystkich narodów pogańskich. Naród ten miał utworzyć samodzielne, teokratyczne królestwo, z jego królami "siedzącymi na tronie Jahwe", stanem kapłańskim, prorokami, świętami i ceremoniami religijnymi. Szczyt chwały i pomyślność tego królestwa podczas pokojowych rządów króla Salomona dostarczyły figuralnej ilustracji i wskazówek, przybliżających czytelnikom Biblii wspaniałość przyszłego Królestwa Bożego na ziemi. Gdy tego rodzaju użyteczność Izraela spełniła swoją rolę, a naród nagminnie łamał Zakon i dopuszczał się bałwochwalstwa, Pan Bóg obalił ich królestwo i pozwolił innym narodom, by spróbowały własnych sił i metod w zarządzaniu sprawami świata. Tym sposobem naród izraelski utracił suwerenność i znalazł się pod panowaniem czterech uniwersalnych potęg, Babilonii, Medo-Persji, Grecji i Rzymu, które kolejno obejmowały nad nim kontrolę. ...czytaj dalej

4
LIS
0
535
Czytaj

PAN BÓG STWORZYŁ CZŁOWIEKA   "Wtedy to Pan Bóg stworzył człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie [heb. neszima, od słowa duch, heb. ruach] życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą [dosłownie – duszą żywą, hebr. nefesz hajjah]" (1 Moj. 2:7). Oto komentarz księdza Wujka do powyższego tekstu Pisma Świętego: "Ale dusza człowiecza od Boga z wierzchu jest natchniona jako rzecz duchowna i nieśmiertelna: na której właśnie jest obraz i podobieństwo Boże. 1:26" Oto dogmatyczne określenie duszy ludzkiej: Dusza. "Ze stanowiska religii chrześcijańskiej duszą nazywa się ożywiający ciało ludzkie pierwiastek życia, rozumu i woli, substancja, mająca byt ciągły, od ciała niezależny, pojedynczy (niezłożony) i nieśmiertelny". Książka "Prawdy i Herezje" Dr St. Piekarski - M. Arct 1930, str. 78. Według powyższych komentarzy, Adam był stworzony nieśmiertelny, chociaż Pismo Święte wyraźnie poucza, że nieśmiertelność – "życie w samym sobie" (Jan 5:26), należy do Boskiej natury i posiada ją tylko Pan Bóg, Jego Syn, Pan Jezus (po swoim zmartwychwstaniu), oraz Kościół, który w czasie drugiego przyjścia Chrystusa miał być ożywiony ze stanu śmierci w pierwszym zmartwychwstaniu  (1 Tym. 6:16; 2 Piot. 1:4; 1 Kor. 15:53,54). Zamieszanie pojęć jest tak długo nieuniknione, dopóki definicje słów śmiertelny i nieśmiertelny nie zostaną jasno rozpoznane, a mianowicie: Nieśmiertelny – stan czyli warunki, ...czytaj dalej

27
PAŹ
0
505
Czytaj
Etykieta: xx

Komentarze współczesne (niebieska czcionka); ilustracje - dodane  (Artykuł z Watch Tower z 1884 roku)     "Strumienie rzeki wnoszą wesele do miasta Bożego, świętego [hebr. kadosz] przybytku Najwyższego. Pośrodku niego jest Bóg ‒ pozostanie niewzruszone; Bóg mu udzieli pomocy, gdy tylko poranek zaświta" (Ps. 46:5,6). Wcześniejsze i następne słowa tego psalmu wskazują na czas wielkiego, sięgającego szeroko ucisku i strapienia, który jest tu bardzo obrazowo opisany symbolicznym językiem: ziemia jest usunięta, góry się zapadają w otchłań morza, wody jego huczą i kipią, a góry chwieją się pod jego naporem. W dniu, w którym te rzeczy zostały napisane, nie były one czymś faktycznym, ani w symbolicznym ani w literalnym znaczeniu. Nawet i obecnie nie wypełniły się one jeszcze w zupełności. Zarówno pisarz mówiący te słowa, jak i inni prorocy, pobudzani byli przez Ducha Bożego, pod wpływem którego wypowiadali wiele rzeczy, których nie rozumieli. Rzeczy te zostały napisane dla naszego napomnienia i wskazówki, a zatem tylko w naszych czasach mają zastosowanie. Do czasu Pana Jezusa i apostołów, przeważająca część proroctwa była mroczna i tajemnicza, zarówno dla Żyda jak i poganina. Wtedy to, pod bezpośrednim natchnieniem tego samego Ducha, który im dyktował, Pan i apostołowie dali nam klucze do otworzenia ich ukrytego znaczenia. One nigdy nie były przeznaczone, aby przed ...czytaj dalej

11
PAŹ
0
501
Czytaj

Zatrzymanie prawdy w niesprawiedliwości   (Książka Pytań i Odpowiedzi, str. 726)     Pytanie (rok 1905): Co znaczy "zatrzymywać prawdę w niesprawiedliwości" [Rzym. 1:18]? Odpowiedź: Traktowałbym to wyrażenie jako bardzo obszerne i oznaczające posiadanie prawdy, do której się nie stosujemy. Każdy jest odpowiedzialny za taki stopień prawdy, jaki posiada. Pewien stopień prawdy posiadaliśmy nawet wtedy, gdy byliśmy w kościele nominalnym; przynajmniej wiedzieliśmy że Chrystus umarł za nasze grzechy, chociaż nie rozumieliśmy filozofii odkupienia. Jeśli nie żyliśmy według tej prawdy, to zatrzymywaliśmy ją w niesprawiedliwości. Z czasem lepiej rozpoznaliśmy ofiarę naszego Pana, a tym samym zwiększyła się nasza odpowiedzialność i tak każdy dodatkowy zarys prawdy zwiększa naszą odpowiedzialność. Z mego punktu widzenia wszyscy znajdujący się tutaj i zaszczyceni światłem "teraźniejszej prawdy" mają spośród wszystkich ludzi na świecie największą odpowiedzialność, a zatem życie nasze powinno być według najwyższego wzoru sprawiedliwości. To NIE znaczy, że z powodu Prawdy mamy doskonalsze ciała, tak że możemy żyć bliżej doskonałości aniżeli inni ludzie tego świata. Są niektórzy ludzie zacni z natury, chociaż nie posiadają tak wysokiego stopnia Prawdy i tacy mogą być z natury sprawiedliwsi od niejednego będącego w Prawdzie. Często ludzie tacy jak Robert Ingersoll są z natury zacnymi ludźmi. Osobiście go nie znałem, lecz słyszałem, że był to człowiek zacnego rodu, ...czytaj dalej

2
PAŹ
0
575
Czytaj
Etykieta: xx

Komentarze współczesne w kolorze     WIDOK Z WIEŻY (Watch Tower 1883)     Chcielibyśmy, żeby było to wyraźnie zrozumiane, że żadna strzała z tej WIEŻY [Watch Tower] nie jest skierowana przeciwko Pańskim dzieciom, ani słabym, ani silnym. Broń Boże żebyśmy w ogóle walczyli z ciałem i krwią – zwłaszcza, że walczylibyśmy wtedy z naszymi własnymi krewnymi, rodziną Bożą. Nasze strzały wycelowane są w błędy, nie ludzi; w systemy, nie jednostki. Walczymy przeciwko księstwom i władzom zajmującym wyniesione pozycje wpływu (Efez. 6:12), których przywódcą jest Szatan. Piszemy w ten sposób z powodu listu, jaki ostatnio otrzymaliśmy od jednego z czytelników, który to list sugeruje, że nasze słowa zostały nieco źle zrozumiane. Brat ten wskazuje nam na obecne sukcesy, wpływ, dobroczynność i misje, jakie obecnie świadczą o łasce Bożej dla rozmaitych sekt oraz ostrzega nas przed mówieniem czegokolwiek przeciwko Bożym dzieciom, które się tam znajdują. Odpowiadamy na to jak powyżej, że przeciwko Bożym dzieciom nie powiedzieliśmy niczego, lecz przeciwko błędom, które je podzieliły i które wciąż je trzymają podzielone na sekty w przeciwieństwie do słowa i ducha naszego Pana. Mówiliśmy już na ten temat i przy łasce wspomagającego Boga będziemy mówić więcej, ciągle mówić, aż ostatnie z dzieci Bożych zostanie uwolnione z jego oczarowań i niewolnictwa, i odzyska wolność, przez którą ...czytaj dalej

12
SIE
0
575
Czytaj
Etykieta: xx

Artykuły z Watch Tower     BŁOGOSŁAWIENI UMARLI ‒ ODTĄD Objawienie 14:13     Podczas naszego ogólnego spotkania z okazji rocznicowej uroczystości, brat Brookman otrzymał poniższy list od jednego brata z Toronto, na który obecnie odpowiadamy na łamach TOWER [Strażnicy], w przekonaniu, że może to być interesujące i korzystne dla innych naszych czytelników. Odpowiedź została sformułowana na naszym publicznym spotkaniu, kiedy list został przedstawiony, a ponieważ w tym czasie zaangażowaliśmy się nieco w badanie proroczych Dowodów Czasu, wskazujących że żyjemy w "żniwie" obecnego wieku, i że główny żniwiarz, Pan Jezus, jest teraz obecny, kwestia ta pojawiła się z wyjątkową siłą, i mamy nadzieję, że została zauważona bardzo wyraźnie przez wszystkich obecnych. Oto treść listu:   PASTOR BROOOKMAN:   Szanowny Panie i Bracie. ‒ Skoro już jesteś z wizytą u brata Russella, chcę wykorzystać tę sposobność i załączyć do listu fragmenty artykułu Mrs. R. Poznałem już opinie TOWER dotyczące obecności Pana i wygląda na to, że zaakceptowali oni obecnie "ortodoksyjny" pogląd o pójściu do nieba w chwili śmierci ‒ tak przynajmniej naucza.   Czy może być przytoczony choćby jeden przykład kogoś umierającego teraz w Panu, którego ciało znika w momencie śmierci? Po zmartwychwstaniu naszego Pana Jego ciało w grobowcu nie zostało znalezione. Czy nie powinniśmy zatem wyglądać dzisiaj tych samych dowodów zmartwychwstania? Wtedy także, ...czytaj dalej

12
SIE
0
526
Czytaj
Etykieta: xx

Artykuły z Watch Tower   "TWARDA TO JEST MOWA, KTÓŻ JEJ MOŻE SŁUCHAĆ?" Jan 6:60     Czasami jakiś pogląd staje się tak zakorzeniony w naszych umysłach, i tak bardzo staje częścią nas samych, że nie bardzo możemy się z nim rozstać. Lecz jakże wiele naszych poglądów uważaliśmy za konieczne zmodyfikować, niewątpliwie z tego powodu, że obecnie widzimy jak gdyby przez zadymione szkło, niewyraźnie. Dla bardzo wielu staje się to próbą, kiedy długo pielęgnowane przez nich poglądy są podważane. Jednak ci, którzy na podobieństwo dzieci mają ducha Chrystusowego, to znaczy gotowość przyjęcia Słowa Ojca bez wahania (nie ludzkiego słowa), wszyscy tacy nie mają z tym żadnego problemu. Oni bowiem mówią: Absolutnie nic nie wiem w tym temacie, więc jeżeli przyjąłem myśl niepopartą przez Słowo Boże, nie chcę tego. Nie chcę moich własnych pomysłów, lecz chcę prawdy. Przedstawcie mi prawdę, bez względu na to, jakiego bożka mogłaby ona obalić. Tylko dla takich mamy do powiedzenia słowo dotykające długo pielęgnowanych myśli, że niektórzy z obecnie żyjących nigdy nie umrą śmiercią fizyczną. Chcemy wam powiedzieć, że po krytycznym rozważeniu Pism, na których ta teoria została oparta, okazało się (według naszej opinii), że one tej myśli nie popierają. Również inne wersety Pisma Świętego zdają się stanowczo uczyć, że wszyscy, którzy będą ...czytaj dalej

12
SIE
0
554
Czytaj
Etykieta: xx

KOMENTARZ WSPÓŁCZESNY   Proroczy ruch reformacyjny C.T. Russella rozpoczął się z chwilą rozpoznania celu, sposobu i czasu drugiej obecności Chrystusa. Nadrzędnym tematem z tych trzech zagadnień jest oczywiście cel Pańskiego przyjścia, mówiący nie tylko o wyborze Kościoła, czyli tzw. "małego stadka", ale również o wspaniałym dziele przywrócenia całej ludzkości do dziedzictwa utraconego w praojcu Adamie, czyli wiecznego i szczęśliwego życia na ziemi. Ważną rzeczą było również zrozumienie sposobu przyjścia naszego Pana. Niestety, tylko nieliczni przyjęli pogląd, że Pan, jako istota duchowa, obdarzona chwałą boskiej natury, nie może być zauważona ludzkim wzrokiem inaczej, jak tylko przez umowne znaki przypisane do tej obecności. W tej sytuacji Jego obecność (parousia), została we wstępnej fazie rozpoznana jedynie przez naśladowców Pana Jezusa, ponieważ zważali na Słowo Boże i w odpowiednim czasie byli w stanie trafnie skojarzyć proroctwa (znaki) z faktami ich wypełnienia. W myśl tych proroctw, świat ludzkości, oddalony od Boga, z konieczności rozpozna paruzję Pana dopiero w epifanii, czyli zaawansowanej fazie paruzji, gdy doświadczy grozy ucisku wielkiego, ogólnoświatowej anarchii. Wielkie znaczenie miało również zrozumienie czasu Pańskiej obecności. Pan Bóg zapewnił swemu ludowi niezbędną wiedzę do rozbudzenia niezachwianej wiary w czas jej rozpoczęcia. On tak kierował umysłami swego poświęconego ludu, że w samym tylko Piśmie Świętym zostały znalezione wszystkie niezbędne ...czytaj dalej

22
LIP
0
633
Czytaj

„A potem widziałem, a oto drzwi były otwarte w niebie, i głos poprzedni, który słyszałem, jakby głos trąby rozmawiającej ze mną, rzekł: Wstąp tutaj, a pokażę ci, co się ma stać potem. I zaraz popadłem w zachwycenie” (Objaw. 4:1,2).   Tytułem wstępu   Pismo Święte zaleca każdemu z dzieci Bożych aby umiał doświadczać „duchów czy z Boga są” (1 Jana 4:1). Jest to cenna umiejętność, która chroni nas przed fałszywymi nauczycielami i zabezpiecza nasze duchowe dobro. Jednak wkłada na nas dodatkowy obowiązek aby doświadczać również samego siebie. Apostoł Paweł apeluje na przykład, abyśmy „poddawali samych siebie próbie, czy trwamy w wierze” (2 Kor.13:5). Z kolei w porze wielkanocnej, w obawie przed niegodnym przystąpieniem do stołu Pańskiego zachęca: „Niechże więc człowiek samego siebie doświadcza i tak niech je z chleba tego i z kielicha tego pije” (1 Kor.11:28). Lektura 5 tomu Wykładów Pisma Świętego Ch.T. Russella dostarcza cennych wskazówek w jaki sposób rozpoznać w sobie świadectwa Ducha Świętego. W rozdziale „Chrzest, Świadek i Pieczęć” (str.260 – 276) znajdziemy odpowiedź w jaki sposób „tenże duch poświadcza duchowi naszemu, żeśmy dziećmi Bożymi” (Rzym.8:16). Każdy szczery chrześcijanin i ten, któremu na sercu leży troska o jego przyszłość, odpowiadając na postawione tam pytania, bez trudu rozpozna na jakim etapie duchowego ...czytaj dalej

15
CZE
0
601
Czytaj

(Artykuł z Watch Tower z 1886 roku) "Teraz jest sąd tego świata; teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz" (Jan 12:31). Greckim słowem, które w powyższym wersecie przetłumaczono na sąd, jest słowo krisis. Wywodzi się od niego angielskie słowo crisis [oraz polskie kryzys – przyp. tłum.] i ma dokładnie takie samo znaczenie, mianowicie, że jest to punkt w czasie, w którym przebieg jakiegoś działania musi się zakończyć lub zmienić swój kierunek. Jest to decydujący moment, punkt zwrotny; jak np.: kryzys w przebiegu choroby, kiedy zostaje osiągnięty punkt zwrotny kierujący do życia lub śmierci. Porównaj Grecki Leksykon Liddella i Scotta ze Słownikiem Webstera. Słowo sąd nie jest poprawnym tłumaczeniem słowa krisis, ponieważ ono jednoznacznie definiuje decydujący punkt zwrotny w każdej rozprawie lub sądzie. Kryzys, czyli decydujący moment sądu był tym, do czego odniósł się Pan Jezus w wypowiedzi cytowanej powyżej. Pan Jezus wypowiedział te słowa zaledwie kilka dni przed ukrzyżowaniem, będąc w pełni świadomy strasznych doświadczeń, które muszą wkrótce nastąpić. Nie długo przedtem przywrócił On do życia Łazarza, brata Marty i Marii, który mieszkał w Betanii, odległej około trzech kilometrów od Jeruzalemu, dokąd przybywali Żydzi ze wszystkich stron na obchodzenie Paschy. Z tej okazji siostry zaplanowały przyjęcie dla Jezusa i uczniów. Wieść o wspaniałym ...czytaj dalej

27
MAJ
0
623
Czytaj

"Zwiastował im bowiem dobrą nowinę o Jezusie i zmartwychwstaniu" (Dz. Ap. 17:18). "A gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni naśmiewali się... " (Dz. Ap. 17:32). "Bo jeśli nie ma zmartwychwstania (...) tedy i kazanie nasze daremne, daremna też wasza wiara (...) Jeśli bowiem umarli nie bywają wzbudzeni, to i Chrystus nie został wzbudzony; (...) jesteście jeszcze w swoich grzechach. Zatem i ci, którzy zasnęli w Chrystusie, poginęli" (1 Kor. 15:13-18). Wyraz "zmartwychwstanie" w Nowym Testamencie jest użyty nie mniej niż trzydzieści siedem razy, oprócz różnych innych słów podobnego znaczenia. Prawie wszystkie wybitne wyznania wiary Chrześcijaństwa głoszą wiarę w zmartwychwstanie jako nieodłączną i zasadniczą część doktryny Pisma Świętego i nadzieję życia wiecznego. Gdy o tym wszystkim pamiętamy i gdy bierzemy pod uwagę siłę języka cytowanych powyżej tekstów, których natchnienie uznają wszyscy chrześcijanie, to czyż nie byłoby czymś dziwnym, gdybyśmy pytali jakiegoś chrześcijanina: Czy wierzysz w zmartwychwstanie umarłych? Mamy jednak poważny powód wątpić w to, że wiara w zmartwychwstanie dominuje wśród chrześcijan w znaczący sposób. Ponieważ wierzymy, że zmartwychwstanie jest bardzo ważną nauką w jej łączności z innymi naukami Pisma Świętego (oświetlajacymi wiele innych nauk), pragniemy zwrócić ogólną uwagę na ten przedmiot, oraz zachęcić do zbadania naszego pytania w świetle faktów i Pisma Świętego. Mamy ...czytaj dalej

6
MAJ
0
727
Czytaj

  Uwaga: Komentarze współczesne - kolorowa czcionka     "NA PEWNO PRZYJDZIE, NIE OPÓŹNI SIĘ"     "Na straży swej stać będę i stanę na baszcie: śledząc pilnie, by poznać, co mi będzie powiedziane i co mam odpowiedzieć temu [niewierzącemu], który mnie gani. I odpowiedział mi Pan [czyli dał mi odpowiedź dla tego, co gani], mówiąc: Zapisz widzenie i utrwal je wyraźnie na tablicach, aby ten, który czyta, mógł je łatwo odczytać [był w stanie udowodnić samemu sobie jego poprawność]. Ponieważ, jak dotąd, widzenie jest na wyznaczony czas, spieszyć będzie ku końcowi i nie skłamie. A jeśli [jak się wydaje] odwleka się, oczekuj go: ponieważ na pewno przyjdzie, nie opóźni się" (Hab. 2:1-3).         Zastosowano się do tego polecenia. Karty, wykresy, konkordancje, tłumaczenia widzenia, czyli objawienie Słowa Bożego – wszystko to zostało umieszczone w zasięgu ręki. Lecz ludzie są opieszali w wierzeniu, że Wiek Ewangelii kiedykolwiek przeminie i ustąpi miejsca następnemu. Mówią tak, jak to zostało przepowiedziane, "Gdzież jest przyobiecane przyjście [obecność] jego? Odkąd bowiem zasnęli ojcowie, wszystko tak trwa, jak było od początku stworzenia" (2 Piot. 3:4 ). Według Bożego świadectwa wychodzi więc na to, że ci, co pozostają w ciemności odnośnie faktu, że przychodzi koniec, stanowią klasę niedowiarków. Stwierdza to również ten sam prorok, gdy mówi dalej ...czytaj dalej

15
KWI
0
723
Czytaj
Etykieta: xx

Artykuł z Watch Tower z 1905 roku     Złoty tekst: "Ona, co mogła, to uczyniła" (Mar. 14:8) Było to w sobotę wieczór, jak my to liczymy, w wieczór następujący po dniu żydowskiego Szabatu – po godzinie 6. – gdy Jezus, Jego uczniowie i Łazarz, którego Jezus poprzednio obudził ze snu śmierci, oraz kilku przyjaciół tej rodziny, zasiedli do uczty urządzonej dla specjalnego uczczenia Jezusa w domu Jego przyjaciół, gdzie był On zawsze mile widziany i gdzie, według zapisków, gościł częściej aniżeli w jakimkolwiek innym domu. Było to w Betanii, w domu Łazarza, Marty i Marii. Dom ten nazwany jest także domem Szymona trędowatego, co do którego jedno przypuszczenie jest takie, że był on ojcem tej rodziny, inne zaś, że był to mąż Marty, która w tym czasie była już wdową. Nasz Pan i Jego uczniowie byli w drodze do Jeruzalemu, a Betania była po drodze, na jego przedmieściach. Do Betanii przyszli prawdopodobnie w nasz piątek, czyli żydowski szósty dzeń tygodnia. Oczekujące ich, Marta i Maria przygotowały dość wystawną ucztę, przy czym, zgodnie z regułami rządzącymi w podobnych przypadkach, potrawy zostały zapewne przygotowane z góry, jako że w Szabat praca była zakazana. Nie mamy nic powiedziane o owym szabatowym dniu w Betanii, lecz możemy sobie ...czytaj dalej

7
KWI
0
687
Czytaj

"USŁYSZĄ GŁOS JEGO I WYJDĄ..." (artykuł z 1912 roku)   "Mając nadzieję w Bogu, że będzie, którego i oni oczekują, zmartwychwstanie sprawiedliwych i niesprawiedliwych" (Dz. Ap. 24:15). Zmartwychwstanie sprawiedliwych nie może oznaczać zmartwychwstania tych, którzy są doskonali, ponieważ nie ma nikogo doskonałego, sprawiedliwego, "żadnego, ani jednego" (Rzym. 3:10-12). "Zmartwychwstanie sprawiedliwych" musi więc oznaczać zmartwychwstanie tych, którzy zostali usprawiedliwieni; a usprawiedliwieni to tacy, o których wspomina Pismo Święte i których Abraham był przykładem. Abraham uwierzył Bogu i został usprawiedliwiony przez wiarę. Wiara stanowiła podstawę do usprawiedliwienia, a uczynki potwierdziły wiarę. Podobnie rzecz się ma z Kościołem obecnego Wieku. Apostoł mówi: "Usprawiedliwieni tedy z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, dzięki któremu też mamy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której stoimy, i chlubimy się nadzieją chwały Bożej" (Rzym. 5:1-2). Nie tylko jesteśmy usprawiedliwieni od grzechu, lecz również, przez działanie naszej wiary, jesteśmy doprowadzeni do chwalebnej pozycji członków Chrystusa; i możemy mieć nadzieję uczestniczenia z Chrystusem w chwale Jego Królestwa w przyszłości. Zostać uwolnionym od winy jest jedną rzeczą, a inną rzeczą jest być wyniesionym do pozycji synów Bożych, dziedziców Boga i współdziedziców Chrystusa, naszego Pana. O zmartwychwstaniu umarłych jest podobnie powiedziane w Jana 5:28-29, gdzie czytamy: "Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem ...czytaj dalej

Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball