TrzyBiada.pl
30
WRZ
0
1278
Czytaj

POCZĄTEK TYSIĄCLECIA   Ze względu na ogólne zainteresowanie kwestią początku Tysiąclecia, w artykule poniższym podajemy wnioski wynikające z obecnych spostrzeżeń chronologicznych. Jako wprowadzenie cytujemy urywek [rozszerzony - przyp.] z artykułu brata Russella (W.T. 1900/2739).   "Pytanie:   Z Objawienia (20:4-6) rozumiem, że Chrystus ma królować tysiąc lat, a z wierszy 2 i 7 wynika, że w okresie tym Szatan będzie związany. Jeśli Chrystus rozpoczął swoje królowanie w roku 1878, a Szatan nie będzie związany prędzej aż dopiero w roku 1915 (było to napisane w roku 1900), to tych dwóch okresów nie da się zsynchronizować. Ponadto, oba wykraczają poza okres siódmego tysiąclecia, który według naszej chronologii biblijnej rozpoczął się w jesieni 1872 roku. Czy mógłbyś wyjaśnić, jak to pogodzić?   Odpowiedź:   Pan najwidoczniej zarządził stopniowe zamykanie wieku Ewangelii i otwieranie wieku Tysiąclecia w taki sposób, że jeden wiek zachodzi za drugi. Miał w tym jakimś szczególny cel na widoku. Lecz o tym, jakie dokładnie są Jego cele, nie upodobało się Jemu nas poinformować; a ponieważ rozciąga się to w przyszłość, możemy rozsądnie przypuszczać, że nie jest to teraz 'pokarm na czas słuszny dla domu wiary'. Kiedy cel zostanie osiągnięty i zrealizowany, nie mamy żadnej wątpliwości, że wszystkim z ludu Pańskiego będzie to objawione, że Jego Słowo wypełniło się akuratnie. Do ...czytaj dalej

30
WRZ
0
2157
Czytaj

DAWID     Imię Dawid znaczy "Umiłowany". Dawid jest typem na naszego Pana, który jest "umiłowanym Synem Bożym" (Mat. 3:17) oraz na Kościół, który jest przyjęty w "Onym umiłowanym" (Efez. 1:6). Nasz Pan ma panować na wzór Dawida, o czym była powiadomiona Maria, matka Jezusa przez Anioła Gabriela: "Ten będzie wielki, a Synem Najwyższego będzie nazwany i da Mu Pan Bóg stolicę Dawida ojca jego" (Łuk. 1:26-33).   Dawid był pomazany trzy razy:   (1) Przez Samuela, z rozporządzenia Bożego (1 Sam. 16:1-13) (2) Przez pokolenie Judy (2 Sam. 2:1-4) (3) Przez resztę pokoleń Izraela (2 Sam. 5:1-3)     Pierwsze pomazanie reprezentuje pomazanie Pana Jezusa Duchem Świętym przy poświęceniu w Jordanie (Mat. 3:16).     Drugie pomazanie reprezentuje uznanie naszego Pana za swego króla przez lud Boży w wieku Ewangelii.   Trzecie pomazanie reprezentuje uznanie naszego Pana, jako Króla, przez cały świat.     Dawid królował nad Judą 7 lat, a nad Izraelem 33 lata (1 Król. 2:11); łącznie królował 40 lat.           ROZWAŻANIA CHRONOLOGICZNE     Ustalenie początku panowania królów:     Sedekiasz, ostatni król Izraela, został zdetronizowany w roku p.n.e. .............................. 606   Okres królów trwał lat ................................................................................................. 513   Okres panowania królów rozpoczął się w roku p.n.e. ................................................... 1119     Wyliczenie daty rozpoczęcia panowania Dawida nad Izraelem:     Saul królował 40 lat (Dz. Ap. 13:21) .............................................................................. 40   Dawid królował nad Judą 7 lat ........................................................................................ 7   Od początku okresu królów do panowania Dawida nad Izraelem, ...czytaj dalej

20
WRZ
1
2050
Czytaj

BIBLIJNE ZNACZENIE WYRAŻENIA "BEZPIECZNE MIESZKANIE"   Zwrot "bezpieczne mieszkanie" występuje w Piśmie Świętym w różnych ujęciach: (1) gdy określa obietnicę i warunki bezpieczeństwa udzielone przez Boga Izraelowi, (2) gdy opisuje poczucie bezpieczeństwa jednostek i narodów oraz (3) gdy przez proroków ujawnia zaborcze plany różnych najeźdźców, w których oceniają oni zabezpieczenia narodu, na który zamierzają napaść     BOŻA OBIETNICA I WARUNKI BEZPIECZNEGO MIESZKANIA IZRAELA   "Wykonujcie moje ustawy i przestrzegajcie moich praw, i wypełniajcie je, a będziecie mieszkać na ziemi bezpiecznie" (3 Moj. 25:18). "Gdy przeprawicie się przez Jordan i osiądziecie w ziemi, którą Pan, wasz Bóg, was obdarzy, i sprawi, że zaznacie spokoju od waszych nieprzyjaciół wokoło i będziecie mieszkać bezpiecznie" (5 Moj. 12:10).   BEZPIECZNE MIESZKANIE IZRAELA W PRZESZŁOŚCI   Losy narodów pogańskich zależne były od przypadków. Swoje poczucie bezpieczeństwa opierały one na złudnej wierze w pomoc ślepych i niemych bożków z drewna i kamienia. Starali się też dodatkowo zabezpieczać przez wznoszenie potężnych murów obronnych z żelaznymi bramami, zasuwami itp. Inaczej było z Izraelitami. Jeśli tylko stosowali się do warunków przymierza mogli zawsze liczyć na możną Boską obronę przed nieprzyjacielem. Tę wyjątkową zasadę bezpieczeństwa opartego na relacjach z Bogiem widać wyraźnie w okresie Sędziów. Gdy Izraelici odchodzili od Boga, zaraz wróg zjawiał się na granicach. Gdy byli Mu posłuszni, nie musieli ...czytaj dalej

16
WRZ
1
1925
Czytaj

WOJNA 1948 ROKU     Proklamowanie państwa Izrael było doniosłym wydarzeniem, nie tylko wśród społeczności żydowskiej, ale również w skali całego świata. Napawało ono Żydów radością i dumą, każąc jednak stać z "bronią u nogi" wobec niebezpieczeństwa grożącego ze strony świata arabskiego. Po decyzji ONZ o utworzeniu Izraela, Arabowie, na znak protestu opuścili z gniewem salę obrad z postanowieniem zniszczenia powstającego państwa. Oto wspomnienia z tego okresu: "Pamiętam dobrze wiosnę roku 1948 w Jerozolimie. Myślę, że najstarsi mieszkańcy miasta też nie zapomną, nawet, jeśli dożyją 120 lat. Wtedy nie można było znaleźć w całym mieście wolnego pokoju. Wszędzie było pełno reporterów prasowych, ekip telewizyjnych i radiowych, obserwatorów politycznych z całego świata. Bułgaria przysłała ekipę 12-osobową, Chiny 6-cio osobową. Przedstawiciele Związku Radzieckiego zajęli cały hotel, a Amerykanów, Anglików, Szwajcarów i Francuzów nikt by nie zliczył. Ci wszyscy przybysze jedno mieli wspólne – termin ważności rezerwacji hotelowej. Wszyscy bowiem zarezerwowali swoje pokoje na przeciąg dwóch, a najdalej trzech tygodni. W tym czasie spodziewali się wypełnić swoją misję. A na czym ona polegała? Mieli oni publiczność w swoich krajach dokładnie poinformować o przebiegu narodzenia się nowego Państwa Izrael. Ale nie tylko. Ich następną rolą było sfotografować, opisać i przekazać telewizyjnie śmierć tego państewka, która według przewidywań znawców miała nastąpić ...czytaj dalej

15
WRZ
2
838
Czytaj

"Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego; oto Ja postawię Jeruzalem kubkiem opojenia wszystkim narodom okolicznym, które będą przeciwko Judzie na oblężenie i przeciwko Jeruzalemowi. Owszem, stanie się dnia onego, że uczynię Jeruzalem kamieniem ciężkim wszystkim narodom; wszyscy, którzy go dźwigać będą, bardzo się urażą, choćby się zgromadziły przeciwko niemu wszystkie narody ziemi" (Zach. 12:1-3). Ustanowienie Królestwa Bożego na ziemi, o które modlą się codziennie miliony chrześcijan, jest ściśle związane z przywróceniem do łaski Bożej narodu żydowskiego. Jerozolima, stolica Izraela, jest miejscem, skąd władza Chrystusa zacznie rozszerzać uzdrawiającą świat działalność (Mich. 4:2). Obecny proces odradzania się Izraela jest wstępnym etapem, poprzedzającym ustanowienie Królestwa Bożego na ziemi. Nasuwa się więc pytanie: Dlaczego tej Boskiej działalności gromadzenia narodu wybranego towarzyszy nienawiść i niedola ludzka, kryzysy międzynarodowe i wojny? Odpowiadając na to pytanie, Pismo Święte informuje, że odwieczny przeciwnik Boży, Szatan, czyni wszelkie zabiegi, aby pokrzyżować Boskie Plany. Usiłując nie dopuścić do założenia Królestwa Bożego, stara się zniszczyć jego zalążek – Izraela, i w tym celu do walki organizuje podległe mu ziemskie systemy (Obj. 12:9). Proroctwa Pisma Świętego podają, że obecny, pogłębiający się kryzys na na Bliskim Wschodzie zakończy się konfliktem zbrojnym o światowym zasięgu. Zwycięzca w ...czytaj dalej

15
WRZ
0
1374
Czytaj

IMIGRACJA DO ZIEMI OJCÓW   "Do czasu pierwszej wojny światowej napłynęło około 80 tysięcy żydowskich imigrantów. Po utworzeniu mandatu, mimo pewnych utrudnień imigracyjnych, w ciągu 30 lat napłynęło do Palestyny 452 tysiące osób nie licząc imigrantów nielegalnych, a od maja 1948 roku do końca 1956 roku przybyło do Izraela 797 tysięcy osób ze wszystkich stron świata, zwłaszcza z Afryki Północnej i sąsiednich krajów arabskich. Zważywszy, że w 1934 roku liczba ludności całej Palestyny wynosiła 1.200 tysięcy osób i juź wtedy kraj ten uchodził za przeludniony, przyjęcie takiej liczby imigrantów jest zjawiskiem zadziwiającym (...) W związku z gwałtownym rozwojem przemysłu i napływem rzeszy imigrantów tempo wzrostu Izraela jest zadziwiające." "Geografia Powszechna", Tom IV str. 383, 387 Napływ imigrantów żydowskich do Palestyny (ukazuje go zamieszczony niżej wykres) wzrósł znacznie po roku 1948. Pakt ten cieszył, ale i dostarczał młodemu, niedoświadczonemu państwu szeregu kłopotów.       W ciągu niespełna 90 lat, licząc od 882 roku liczba ludności żydowskiej w Izraelu zwiększyła się ponad 100 razy.     WSKRZESZENIE MARTWEGO JĘZYKA   Podstawowym problemem, nie cierpiącym zwłoki było ujednolicenie języka, którym mieli posługiwać się wszyscy imigranci. Prof. Dr. Pinchas E. Lapide wspomina jak rozwiązano ten problem: "Na początku XX wieku ani jedno dziecko żydowskie nie uważało języka hebrajskiego za swój własny język. Kiedy pierwsi syjoniści usiłowali z ...czytaj dalej

14
WRZ
1
1656
Czytaj

Proroctwa dotyczące Izraela sięgają swymi korzeniami bardzo odległych czasów. Cztery tysiące lat temu Bóg obiecał Abrahamowi, praojcu narodu izraelskiego, że da jemu i jego potomstwu ziemię Kanaan w osiadłość wieczną. "Ziemię, na której przebywasz jako przychodzień, całą ziemię kanaanejską dam tobie i potomstwu twemu po tobie na wieczne posiadanie i będą Bogiem ich" (1 Moj. 17:8).   Później przez Mojżesza Bóg powiedział: "Tedy cię wywiedzie Pan, Bóg twój, z więzienia twego, i zmiłuje się nad tobą, a przywróci i zgromadzi cię ze wszystkich narodów, do których cię rozproszył Pan, Bóg twój. By też kto z twoich wygnany był i na kraj świata, stamtąd zgromadzi cię Pan, Bóg twój, i stamtąd zbierze cię; a przyprowadzi cię Pan, Bóg twój do ziemi, którą odziedziczyli ojcowie twoi, i osiądziesz ją, i będzie ci dobrze czynił, i rozmnoży cię nad przodki twoje" (5 Moj. 30:3-5). Rozbudzoną w sercach narodu nadzieję podtrzymywał Bóg i umacniał przez dalsze liczne proroctwa Starego i Nowego Testamentu.     IZRAEL W OCZACH CHRZEŚCIJAŃSTWA     Przeglądając nauki całego chrześcijaństwa można w nich zauważyć brak, poza nielicznymi wyjątkami, wszelkich nadziei dla narodu żydowskiego. Ogół chrześcijan rozwinął w sobie uczucia niechęci i uprzedzenia do narodu, z którego rąk zginął Zbawiciel świata – Jezus Chrystus. W ich mniemaniu, łaska została Żydom odebrana raz ...czytaj dalej

14
WRZ
0
1070
Czytaj

"I polegną od ostrza miecza, i zapędzeni będą w niewolę między wszystkie narody, i będzie Jeruzalem deptane od pogan, aż się wypełnią czasy pogan" (Łuk. 21:24).   Wyrażenie naszego Pana, "Czasy Pogan" należy odnieść do okresu w dziejach świata: między upadkiem Królestwa Izraelskiego, które było figuralnym Królestwem Bożym a ustanowienia prawdziwego Królestwa Bożego na ziemi podczas Jego drugiego Przyjścia. Pierwszym, upoważnionym przez Boga królem ziemi był Adam, który miał ją czynić sobie poddaną i rządzić w sprawiedliwości. Jednak grzech, jaki popełnił, stał się przyczyną utraty królestwa. Gdy po upadku Adama ludzkość coraz bardziej pogrążała się w grzechu, Bóg dał władzę nad ziemią Aniołom, aby podjęli próbę podniesienia człowieka. Oni również zgrzeszyli napełniając ziemię gwałtem i niesprawiedliwością. Era ta zakończyła się potopem, który "wykorzenił przed czasem" (Hiob 22:16) pokolenie Gigantów – potomstwo zmaterializowanych Aniołów i córek ludzkich. Po potopie, Bóg przyrzekł Abrahamowi: "W nasieniu twoim błogosławione będą wszystkie rodzaje ziemi" (Dz.Ap. 3:25). Obietnica ta została zrozumiana przez potomków Abrahama – późniejszy naród izraelski, jako zapowiedź ich uniwersalnego panowania nad wszystkimi narodami. Obietnica dana Abrahamowi, rozbudziła pragnienie przodownictwa także w innych narodach, które zaczęły rościć sobie pretensje do panowania "z łaski Bożej" nad resztą narodów. Podczas świetności panowania Dawida i Salomona, gdy Izraelitom mogło się wydawać, że ...czytaj dalej

14
WRZ
5
7463
Czytaj

W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do czasu pierwszego przyjścia Mesjasza.       ABRAHAM znaczy "ojciec wielu narodów". Dla Żydów Abraham jest ojcem, gdyż są oni jego synami przez Izaaka i Jakuba; dla Mahometan przez Ismaela i Ezawa, natomiast dla chrześcijan, przez wiarę (Gal. 3:29). Abraham stał się przyjacielem Bożym przez okazanie swej wiary, gdy na rozkaz Boży opuścił swój kraj i poszedł do ziemi Kanaan. Dzięki okazanemu posłuszeństwu stał się spadkobiercą obietnicy Bożej: "W nasieniu twoim będą błogosławione wszystkie narody ziemi". Spełnienie tej obietnicy dotyczy "czasu naprawienia wszystkich rzeczy", czyli Królestwa Bożego na ziemi. Nasienie duchowe – Chrystus i Jego Kościół wybierany przez cały wiek Ewangelii, to przyszły rząd tego Królestwa. Przyprowadzony do łaski naród żydowski, pod przewodnictwem Świętych Starego Testamentu, będzie ziemskim nasieniem, pośredniczącym w rozszerzaniu błogosławieństw Królestwa dla całej ludzkości. IZAAK – długo oczekiwany syn Abrahama. Otrzymał od Boga osobiste potwierdzenie obietnic uczynionych jego ojcu. JAKUB – młodszy syn Izaaka. Za głęboką wiarę i ocenę duchowych błogosławieństw, uczynił go Bóg spadkobiercą przymierza uczynionego z Abrahamem. Otrzymał też od Boga nowe imię – Izrael, co znaczy "możny u Boga". W szczególnych warunkach niewoli Egipskiej, rodzina Jakuba, reprezentowana przez 12 synów, rozrosła się w milionowy naród ...czytaj dalej

14
WRZ
0
928
Czytaj

ZIEMIA ŚWIĘTA   "Od drzewa figowego nauczcie się tego podobieństwa: Gdy się już gałąź jego odmładza i liście wypuszcza, poznajecie, iż blisko jest lato" (Mat. 24:32). W starożytnym świecie Izraelici byli jedynym narodem, który czcił prawdziwego Boga. Krainę, w której ten naród zamieszkał, opatrzność Boża od początku obrała za punkt wyjścia do radosnego opowiadania o mesjańskim wybawieniu. Palestyna jest geograficznym środkiem względem kontynentów zamieszkałego świata. Bezpośrednio graniczy z Azją, Afryką i Europą. To wyjątkowe położenie sprawiło, że kraina ta była ośrodkiem zainteresowania i przedmiotem pożądania okolicznych narodów. Ustaliło się przekonanie, że "kto panuje nad Palestyną ten rządzi światem". Powiedzenie to, dotąd zachowało swoją aktualność. Od samego początku istnienia tego narodu Bóg chciał, aby Żydzi byli skromni i nie mieli o sobie wygórowanego pojęcia. Bóg podkreślał za pośrednictwem Mojżesza, że są najmniejszym z narodów, a pomimo to wybrał ich do szczególnych zadań. I to się nie zmieniło dotąd. Izrael jest nadal jednym z najmniejszych państw świata. Jego terytorium jest mniejsze od połowy Szwajcarii, a ludności ma mniej więcej tyle, co Berlin. Przed erą chrześcijańską, Izrael był jedynym przez Boga wybranym narodem. W języku tego narodu, za pośrednictwem jego proroków, podane zostało natchnione Słowo Boże, z którego dowiadujemy się, że kraina ta była miejscem szczególnej Boskiej działalności od zarania dziejów ...czytaj dalej

14
WRZ
0
2116
Czytaj

  "Ujrzałem, a oto cztery rogi. I rzekłem do Anioła, który mówił zemną: Cóż to jest? I rzekł do mnie: To są rogi, które rozrzuciły Judę, Izraela i Jeruzalem. Ukazał mi też Pan czterech kowali [rzemieślników]. I rzekłem: Cóż ci idą czynić? I odpowiedział, mówiąc: To są rogi, które rozrzuciły Judę tak, iż żaden nie mógł podnieść głowy swojej; przeto ci przyszli, aby je przestraszyli, i strącili rogi tych narodów, które podniosły róg przeciwko ziemi judzkiej, aby ją rozrzuciły" (Zach. 1:18-21; w Bibl.Tys. 2:1-4). Zgodnie z Bożą obietnicą, z potomstwa Abrahama powstał odrębny naród, który z czasem rozwinął się w potężne państwo wzbudzające ogromny respekt i podziw sąsiadów. Ustawiczna obecność Boga w życiu tego narodu uczyniła go pod wieloma względami modelem, dzięki któremu świat może poznać charakter Stwórcy i Jego Plan Zbawienia. Jest to możliwe dzięki opatrzności Bożej, która czuwała nad tym, by wspaniała spuścizna tamtej epoki została wiernie opisana w Starym Testamencie. Historia w nim zawarta jest źródłem niewyczerpanych figur, obrazów i proroctw wskazujących na wiek ewangeliczny i czas restytucji świata. Opisane w nim ceremonie z przelaniem krwi ofiar, wskazały przyszłą zbawienną dla świata ofiarę Baranka Bożego, Chrystusa. Izraelski stan kapłański, jakże pomocny w nauczaniu i prowadzeniu Izraelitów do Boga wskazywał na przyszłą ...czytaj dalej

12
WRZ
3
2643
Czytaj

SIÓDMA PIECZĘĆ ZOSTAŁA OTWARTA!   Autorem tajemniczej, pełnej symboli i przedziwnych wizji Księgi Apokalipsy jest apostoł Jan. Powstała ona podczas jego pobytu na wyspie Patmos, na którą, jak mówi tradycja, zesłany został w roku 95 przez cesarza Domicjana. Jej treść jest opisem doznań, jakich Jan doświadczył, i wizji, jakie oglądał, będąc w duchu przeniesiony w dzień Pański. Przypuszcza się, że mogła to być niedziela. Niemniej jednak, główna myśl jest ta, że Jan został przeniesiony w transie do wydarzeń Dnia Pańskiego, do burzliwych okoliczności drugiej obecności Chrystusa, obalania diabelskiej władzy i ustanawiania Jego Królestwa.   Słowa Pana o Janie, "jeślibym chciał, żeby on został aż przyjdę" (Jan 21:22) zawierają głęboki sens. Pan wiedział, że nie tylko zachwyci wkrótce swego umiłowanego ucznia Jana wspaniałościami swego królestwa, które mu pokaże w wizji (Obj. 1:1), ale również, że w czasie swej drugiej obecności odkryje tych wizji rzeczywistość przed klasą, którą Jan wyobrażał.   Gdy klasa Jana doczekała drugiej obecności Pana obdarzona została jasnym zrozumieniem Planu Bożego. Współczesny Jan ogarnął spojrzeniem całą przeszłość wieku ewangelicznego (Obj. 1:10-12), a następnie został "zaproszony do nieba", aby z Boskiego punktu widzenia oglądał to, "co się będzie działo w przyszłości" (Obj. 4:1). To tej klasie, odłączonej od ducha tego świata i przebywających na duchowych wyżynach, ...czytaj dalej

10
WRZ
4
2334
Czytaj

  CZASY POGAN (rozdział z książki "Chronologia Biblijna" wydanej w 1974 roku)     Dotychczasowe rozważania chronologiczne prowadziły najdalej do roku 1914/1915, a wydarzeń związanych z tym rokiem spodziewano się przez blisko 40 lat przed tym. Wojna Światowa, która wyraźnie zaznaczyła rok 1914, była dowodem, ze wyliczenia były słuszne, lecz uwielbienie ostatnich członków Kościoła przed tym czasem - jak się tego spodziewano - nie nastapiło; praca głoszenia Prawdy postępowała dalej po wojnie i nadal postępuje. Spodziewania te były więc przedwczesne i wypełnienia ich trzeba oczekiwać w przyszłości. Od roku 1914 wiele rzeczy spełniło się. Przeżyliśmy już II Wojnę Światową (1939-1945); obserwowaliśmy wielkie cierpienia narodu żydowskiego, jak również powstanie państwa Izrael. Czy chronologia biblijna miała prowadzić lud Boży tylko do roku 1914, a dalej nie? W Słowie Bożym mamy obietnicę: "Ale ścieżka sprawiedliwych, jako światłość jasna, która im dalej tym bardziej świeci aż do dnia doskonałego" (Przyp. Sal. 4:18), oraz: "Słowo Twoje jest pochodnią nogom moim, a światłością ścieżce mojej" (Ps. 119:105). Pochodnia daje światło naprzód, wobec tego wnioskujemy, że chronologia biblijna jest w stanie dać nam światło na wszystkie ważne wydarzenia znajdujące się na drodze naszego pielgrzymstwa, które będzie nam towarzyszyć i przewodniczyć w myśl obietnicy: "aż do dnia doskonałego", tj. aż nasze pragnienia wypełnią się przy końcu ...czytaj dalej

10
WRZ
0
1472
Czytaj

PRAWDZIWE I SFAŁSZOWANE "DNI" DANIELA   Tak jak będzie Tysiącletnie Królestwo, podczas którego Jezus Chrystus i jego współdziedzice będą panować w sprawiedliwości w celu błogosławienia wszystkich narodów ziemi, podobnie istniało również sfałszowanie tegoż, a mianowicie "papieskie tysiąclecie", podczas którego panował wielki system Antychrysta, stanowiąc przeszkodę dla postępu światowego. Apostoł przestrzegał pierwotny Kościół, aby nie spodziewał się bliskiego nadejścia Królestwa Chrystusowego. Pan objawił mu, że Przeciwnikowi dozwolone będzie panować podczas wieku Ewangelii, oraz że we właściwym czasie to sfałszowane królestwo ulegnie rozkładowi i ostatecznie zostanie zniszczone przez Chrystusa, kiedy przyjdzie On, aby ustanowić prawdziwe Królestwo Boże. W 2 Tes. 2:1-10, czytamy:   "A prosimy was bracia, przez [wzgląd na] przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa i [przez wzgląd na] nasze zgromadzenie do Niego, abyście nie dali się szybko zachwiać się ani zastraszyć, bądź przez ducha, bądź przez mowę, bądź przez list, rzekomo od nas pochodzący, jakoby już nastawał dzień Pański [nie mieli oni wyobrażać sobie, że wielki 1000-letni "dzień" Pański nastanie wkrótce]. Niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi, bo nie nastanie pierwej, dopóki wpierw nie przyjdzie odstępstwo [to jest, kościół nominalny musi odpaść od prawdziwej wiary, zanim nadejdzie dzień Pański] i nie zostanie objawiony człowiek grzechu, syn zatracenia, który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co ...czytaj dalej

10
WRZ
0
3219
Czytaj

RÓWNOLEGŁOŚCI OKRESÓW PANOWANIA   Bóg, dając Zakon potomkom Izraela obiecał im błogosławieństwa, jeżeli będą posłuszni, oraz przekleństwa, jeżeli takimi nie będą. Oni jednak ustawicznie Zakon lekceważyli i dlatego spadły na nich wszelkie zapowiedziane nieszczęścia. Dwa najsroższe z nich to: "siedem czasów" karania oraz "spustoszenie ziemi", oba razem zapowiedziane przez Mojżesza (3 Moj. 26:14-43). Powiązania zawarte w Biblii ukazują, że obie te kary mają wspólny początek, a mianowicie: 606 rok przed naszą erą. Okres zniszczenia trwał 70 lat i rozpoczął się detronizacją ostatniego króla izraelskiego Sedekiasza przez babilońskiego króla Nabuchodonozora (Dan. 9:2, 11).   Z chwilą detronizacji Sedekiasza, ostatniego króla izraelskiego, oraz spustoszenia Jeruzalemu i ziemi judzkiej, król Babilonii zaczął sprawować władzę oddaną Poganom w dzierżawę. Chociaż z końcem 70 lat spustoszenia pozwolono Żydom wrócić do ich ziemi, to jednak nadal podlegali oni władzy Pogan. Długi okres ich "siedmiu czasów" karania (2520 lat) musiał bowiem biec do swego kresu. Żydzi nie mieli odzyskać pełnej niezależności narodowej wcześniej, aż – jak powiedział Jezus – "Czasy Pogan" skończą się (Łuk. 21:24).   Całkowite panowanie pogan zostało wyobrażone przez olbrzymi posąg ukazany królowi Nabuchodonozorowi we śnie (Dan. 2). Posąg ów miał głowę z czystego złota, piersi i ramiona były ze srebra, brzuch i uda z miedzi, nogi z żelaza, a ...czytaj dalej

10
WRZ
1
1761
Czytaj

PRZYMIERZE ABRAHAMOWE   Przywilej uczestniczenia w wielkim duchowym nasieniu Abrahama aż do chwili zakończenia się "siedemdziesięciu tygodni" łaski należał wyłącznie do narodu izraelskiego (patrz Wykłady Pisma Świętego, Tom II, rozdział 3; również rys. Nr 6 str. 25).   Na uwagę zasługuje fakt, że całkowity okres 4162 lat historii świata, od chwili upadku Adama aż do zakończenia 70 tygodni łaski Izraela, dzieli się równo na dwa wielkie okresy po 2081 lat każdy, przy czym rok, stanowiący środkowy punkt podziału, Bóg wyróżnił udzielając Abrahamowi wielkiej obietnicy, że w nasieniu jego będą błogosławione wszystkie narody ziemi.       Owe 70 tygodni (490 lat) rozpoczęły się w roku 455 p.n.e., w chwili, gdy Nehemiasz podjął się swej misji i zbudował mury Jeruzalemu. Było to w 20 roku panowania Artakserksesa, króla Persji (Dan. 9:24-25, Neh. 2:1-20; 6:15).   Prorok Daniel przepowiedział, że Mesjasz przyjdzie przy końcu pierwszych 69 z tych symbolicznych "tygodni". Spełniło się to wtedy, gdy jesienią roku 29 naszej ery Bóg pomazał Jezusa Duchem Świętym, pokazując w ten sposób, że jest On przepowiedzianym Mesjaszem.   Podczas 70-tego, ostatniego tygodnia, w środku którego Mesjasz został "odcięty" w ofierze, łaska Pańska spłynęła na naród Izraela, wpierw jako na całość, przez jego przedstawicieli, a następnie po śmierci i zmartwychwstaniu Pana wiosną 33 roku n.e. na jednostki z ...czytaj dalej

9
WRZ
13
6384
Czytaj

OKRESY CHRONOLOGICZNE Z listy dat biblijnych wynika, że łańcuch chronologiczny składa się z dziewięciu głównych ogniw, czyli okresów o różnych długościach. Każde z tych ogniw wytrzyma gruntowne badanie, o ile będziemy przeprowadzać je w świetle samych tylko cytatów z Pisma Świętego. Jest rzeczą ważną, by zbadać je dokładnie, ponieważ właściwa interpretacja proroctw odnoszących się do czasu, zależy całkowicie od prawdziwej chronologii.         OKRES 1656 lat od stworzenia Adama do potopu nie wymaga wielu komentarzy, ponieważ opiera się na zapiskach w oryginalnym hebrajskim Piśmie Świętym. Jak już wielu wybitnych chronologów wykazało, dodanie w Septuagincie, greckiej wersji Starego Testamentu, dokładnie 100 lat do wieku większości patriarchów jest niewątpliwym fałszerstwem. Trudno byłoby wyobrazić sobie powód, dla którego Żydzi w Palestynie pragnęliby skracać swoje starożytne zapisy chronologiczne, natomiast łatwo stwierdzić, dlaczego greccy Żydzi w Egipcie byli skłonni do ich wydłużania, kiedy tłumaczyli z hebrajskiego na grecki. Chcieli oni aby – na ile to tylko możliwe – ich historia w greckim przekładzie jawiła się jako starożytna, wypadała korzystnie w porównywaniach z historią egipskich sąsiadów. Egipscy historycy przypisywali bowiem ogromną długowieczność ich zapiskom przeszłości.   Należy zauważyć, że zdaniem egiptologów chronologia egipska jest przedmiotem trudnym, głównie wskutek niedostatecznej ilości faktów, związanych z rządami królewskimi od 7 do 11 i od 13 ...czytaj dalej

9
WRZ
3
3282
Czytaj

Poniżej zamieszczony jest wykaz ważniejszych dat biblijnych przyjęty z książki Jana Edgara i jego brata  Mortona pt. "Przejścia i pokoje Wielkiej Piramidy" ("THE GREAT PYRAMID PASSAGES AND CHAMBERS", volume II, chapter 11, Glasgow 1913)   ROK, JEGO POCZĄTEK I DŁUGOŚĆ   W podanym wyżej wykazie dat biblijnych Biblii, początek lat liczony jest zgodnie z obecnym systemem liczenia, mianowicie od 1 stycznia.1) Tak jest jednakowoż jedynie dla wygody, ponieważ są liczne dowody na to, że początkowo na półkuli północnej uznawano powszechną zasadę rozpoczynania roku jesienią, o kwartał wcześniej niż obecnie.2) Są dowody na to, że przed datą wyjścia Izraelitów z Egiptu, Babilonia praktykowała ten zwyczaj i liczyła początek roku od jesieni. Stworzenie Adama, wskazane w spisie chronologicznym jako rok 4128 p.n.e., w rzeczywistości miało miejsce kwartał wcześniej, w jesieni poprzedniego roku, tj. 4128¼ lat przed 1 stycznia 1 roku n.e. Dlatego 6000 lat od stworzenia Adama minęło w roku 1872 n.e. jesienią, czyli po upływie 1871¾ lat od 1 stycznia 1 roku n.e. (4128¼ + 1871¾ = 6000). Kiedy czytamy w 1 Moj. 7:11, że potop zaczął się w sześćsetnym roku życia Noego, miesiącu drugim, siedemnastego dniu miesiąca, to należy rozumieć, że rok ten rozpoczął się jesienią.         Przy wyjściu z Egiptu, kiedy Izraelici zostali oddzieleni przez ...czytaj dalej

8
WRZ
0
1283
Czytaj

"I oddam im pierwej w dwójnasób za nieprawości ich, i za grzechy ich, przeto, że ziemię moją splugawili trupami obrzydliwości swojej, i sprośnościami swymi napełnili dziedzictwo moje" (Jer. 16:18).     Karanie opisane w rozważaniach nad Czasami Pogan oznaczało dla Żydów jedynie utratę niepodległości. Ich działalność religijna zorganizowana wokoło odbudowanej świątyni, urzędy kapłańskie i lewickie, ceremonie i obyczaje, kontynuowane były bez przeszkód ze strony władz okupacyjnych. Specjalna łaska Pańska, którą zostali objęci jako naród od śmierci Jakuba (rok 1813 p.n.e.) strzegła ich narodowo-religijnego życia.   Po ukrzyżowaniu Mesjasza znacznie się pogłębił kielich goryczy, jaki musieli Izraelici wypić za swoje przestępstwa. Od tej chwili, na okres tzw. "Dwójnasobu", została całkowicie przerwana ich duchowa społeczność z Bogiem. To ostatecznie doprowadziło Izraela do zupełnej ruiny.   Ze wszystkich proroctw czasowych, dotyczących historii Izraela, żadne nie jest tak przekonujące jak obecna w proroctwach Jeremiasza, Zachariasza i Izajasza nauka o "Dwójnasobie".   Uderzająca jest prostota, z jaką wnosi ona przekonanie o precyzyjnym wypełnieniu się proroctw dotyczących Izraela.   Hebrajskie słowo przetłumaczone na "Dwójnasób" brzmi miszneh i oznacza drugą część, powtórzenie. Należy zatem rozumieć, że Izrael miał w swojej historii dwa szczególne okresy, jednakowo długie pod względem czasu: pierwszy, napełniony błogosławieństwami Bożymi, oraz drugi, odznaczający się karami i czasowym odrzuceniem od łaski.       Pierwszy okres rozpoczął się z początkiem ...czytaj dalej

7
WRZ
8
8574
Czytaj

DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku niebu i nastanie nad całą ziemią egipską ciemność tak gęsta, że będzie można jej dotknąć. I wyciągnął Mojżesz swą rękę ku niebu, i nastała gęsta ciemność w całej ziemi egipskiej przez trzy dni. Przez trzy dni nie widział jeden drugiego i nikt nie mógł wstać z miejsca swego; ale wszyscy synowie izraelscy mieli światło w siedzibach swoich (...) Lecz Pan doprowadził do zatwardziałości serce faraona, tak iż nie chciał ich wypuścić. I rzekł do niego faraon: Idź precz ode mnie! A strzeż się! Nie zjawiaj się już przed moim obliczem, bo jeśli raz jeszcze zjawisz się przed moim obliczem, zginiesz. A Mojżesz odpowiedział: Dobrze powiedziałeś; już nigdy nie zjawię się przed twoim obliczem". Ciemność przedstawia całkowitą nieświadomość świata wobec wydarzeń, które niebawem nastąpią. Dąży on do zapewnienia pokoju i bezpieczeństwa, aby utrzymać istniejący porządek świata. "Królowie ziemscy", z ich niewidzialnym przywódcą, Szatanem, nie chcą ustąpić nowemu Królowi, Chrystusowi, lecz sprzeciwiają się Mu, tak jak faraon sprzeciwiał się Mojżeszowi. Ciemności egipskie, które poprzedziły wybicie pierworodnych Egiptu, są zatem obrazem na "ciemną" propagandę na rzecz istniejącego świata. Propaganda ta nasiliła się w warunkach rosnącego niezadowolenia mas i powszechnego upadku ...czytaj dalej

4
WRZ
4
5562
Czytaj

SIÓDMA PLAGA EGIPSKA – GRAD   "I rzekł Pan do Mojżesza: Wstań rano, a stań przed faraonem, i mów do niego: (...) Oto, Ja spuszczę o tym czasie jutro grad bardzo ciężki, jakiemu nie było podobnego w Egipcie ode dnia, którego jest założony, aż do tego czasu. A tak poślij teraz, zgromadź bydło twoje, i wszystko, co masz na polu; bo na każdego człowieka, i na bydlę, które znalezione będzie na polu, a nie będzie zegnane do domu, spadnie na nie grad, i pozdychają (...) A tak wyciągnął Mojżesz laskę swą ku niebu, a Pan dał gromy i grady, i zstąpił ogień na ziemię, i spuścił Pan grad na ziemię egipską (...) I potłukł on grad po wszystkiej ziemi egipskiej, cokolwiek było na polu (...) i wszystko ziele polne potłukł grad, i wszystko drzewo polne połamał; tylko w ziemi Goszen, gdzie synowie izraelscy mieszkali, nie było gradu (...) A widząc faraon, że przestał deszcz, i grad, i gromy (...) obciążył serce swe, sam i słudzy jego. I zatwardziało serce faraona, i nie wypuścił synów izraelskich, jako był powiedział Pan przez Mojżesza". 2 Mojżeszowa 9:13-35 Gdy sześć kolejnych wyniszczających kraj klęsk nie złamało uporu faraona, Egipt nawiedziła plaga gradu o niespotykanych w dziejach tego państwa ...czytaj dalej

3
WRZ
2
1947
Czytaj

UPADEK CHRZEŚCIJAŃSTWA – RESTYTUCJA IZRAELA   Zgodnie z biblijną nauką o "czasach i chwilach" z końcem Czasów Pogan, w roku 1914, historia świata weszła w trójfazowy okres przejściowy. Okres ten został przedstawiony w wizji Eliasza (wiatr, trzęsienie ziemi i ogień; 1 Król. 19:11,12) oraz w wizji apostoła Jana (biada, biada, biada; Objaw. 8:13). Chrześcijaństwo w tych trzech fazach zdąża do całkowitego upadku. Naród żydowski natomiast, dla którego skończył się "czas deptania Jerozolimy przez Pogan", w tych samych trzech fazach wydobywa się z niebytu, wraca do łaski, staje się czołowym narodem świata, z którym Bóg wkrótce zawrze Nowe Przymierze (Jer. 31:31).           "WATR" (I BIADA) – I WOJNA ŚWIATOWA (1914 – 1918)   Poganie (Narody). W wyniku pierwszej wojny światowej, "potężnego wiatru wstrząsającego górami i kruszącego skały" (pierwszego "biada") upadły trzy wielkie monarchie europejskie – Prusy, Austro-Węgry i Rosja carska. Były one podporą autokratycznych rządów – uświęconego przez wieki porządku świata. W Rosji zwyciężyli bolszewicy i natychmiast zaczęli przygotowania do eksportu rewolucji.   Izrael. Pierwsza wojna światowa zakończyła wielowiekowe panowanie Mahometan w Ziemi Świętej. W grudniu 1917 roku w cudowny wprost sposób brytyjski generał Allenby bez jednego wystrzału zdobył Jerozolimę. W tym samym czasie Imperium Brytyjskie, to samo, które wcześniej szukało dla Żydów siedziby narodowej w Afryce, ogłosiło następującą ...czytaj dalej

3
WRZ
6
6743
Czytaj

CZWARTA PLAGA EGIPSKA – MUCHY-BĄKI 2 Mojżeszowa 8:20-32 "Rzekł Pan do Mojżesza: Wstań rano, by spotkać się z faraonem, gdy będzie wychodził nad wodę. Powiesz mu: To rzecze Pan: Wypuść lud mój, by Mi służył. Jeżeli nie wypuścisz ludu mego, to Ja ześlę muchy na ciebie, na twoje sługi, na lud twój i na twoje domy, tak że domy Egipcjan zostaną napełnione muchami, a nawet ziemia, na której będą. Lecz oddzielę w tym dniu ziemię Goszen, którą zamieszkuje mój lud, a nie będzie tam much, abyś wiedział, że Ja, Pan, rządzę w całym kraju. (...) I uczynił tak Pan, i sprowadził mnóstwo much do domu faraona, do domów sług jego i na całą ziemię egipską. Kraj został zniszczony przez muchy. (...) Zawołał więc faraon Mojżesza i Aarona (...) Odpowiedział faraon (...) wstawcie się za mną. (...) Mojżesz (...)  błagał Pana. Pan zaś uczynił według próśb Mojżesza i usunął muchy od faraona, sług jego i od jego ludu (...) Lecz i tym razem serce faraona pozostało twarde, i nie puścił ludu".     Pomimo trzech kolejnych plag negatywne stanowisko faraona względem żądania wypuszczenia Izraelitów nie uległo zmianie. Bóg wezwał więc Mojżesza, aby faraonowi wychodzącemu nad wodę zapowiedział następną plagę dla Egiptu – plagę much.   Hebrajskie słowo "arob", w Biblii Gdańskiej przetłumaczone ...czytaj dalej

3
WRZ
7
4539
Czytaj

DRUGA PLAGA EGIPSKA – ŻABY 2 Mojżeszowa 8:1-15   "Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: Idź do faraona i powiedz mu: To mówi Pan: Wypuść lud mój, aby Mi służył. A jeżeli ich nie wypuścisz, to dotknę cały kraj twój plagą żab. Nil zaroi się od żab. Wejdą do pałacu twego, do sypialni twojej, do łoża twego, do domu sług twoich i ludu twego, jak również do ich pieców i do dzież twoich. Żaby wślizną się i do ciebie, i do twego ludu oraz do twoich sług. Pan rzekł do Mojżesza: Powiedz Aaronowi: Wyciągnij rękę i laskę na rzeki, kanały stawy i wprowadź żaby do ziemi egipskiej (...). Aaron wyciągnął rękę swoją na wody Egiptu (...) Lecz czarownicy uczynili to samo dzięki swej wiedzy tajemnej i sprowadzili żaby na ziemię egipską. Zawołał więc faraon Mojżesza i Aarona i rzekł: Proście Pana, żeby usunął żaby ode mnie i od ludu mego, a wypuszczę lud, aby złożył ofiarę dla Pana (...) Odpowiedział Mojżesz faraonowi: (...) kiedy mam prosić za ciebie, za twoje sługi i za lud twój, by Pan oddalił żaby (...) aby pozostały tylko w Nilu. (...) I rzekł Mojżesz: Stanie się według słowa twego, abyś poznał, że nie ma nikogo jak Pan, nasz Bóg. ...czytaj dalej

2
WRZ
9
3760
Czytaj

WSTĘP   Cała historia Starego Testamentu, w tym szczególnie historia Izraela, obfituje w szczególne postacie, wydarzenia święta i ceremonie itd., które pod nadzorem Opatrzności uformowały czytelne obrazy, figury i cienie, posiadające swoje odniesienie do większej rzeczywistości wieku Ewangelii i wieku Tysiąclecia. Na przykład, apostoł Paweł mówi (Rzym. 5:14), że nasz praojciec Adam jest figurą (grec. typos) drugiego Adama, czyli naszego Pana. Adam, z żoną Ewą dali nam życie (choć też zaprzepaścili), a jego antytyp, wtóry Adam, wraz z drugą Ewą (uwielbionym Kościołem) przywrócą całą rasę ludzką na nowo do życia. Boski sposób pokazywania przyszłości tłumaczy też Apostoł swoistą techniką rzucania cienia, nazywając cieniami, nie rzeczywistością, ceremonie i ofiary Zakonu (Hebr. 10:1; Kol. 2:17). Znajdujące się gdzieś daleko przed nami nieziemskie światło, padając na rzeczywistość wieku Ewangelii i wieku Tysiąclecia, uformowało jej cień, ogólny kontur, w starożytności. Również okoliczności wyzwolenia narodu izraelskiego z Egiptu namalowały wspaniałą obrazową scenerię, składającą się z poszczególnych figur, typów lub cieni, która wyraziście ukazuje sposoby, jakimi Bóg w obecnym czasie zaczął wyzwalać ludzkość z szatańskiej niewoli grzechu i śmierci. Pewien "cień", występujący w dziesiątej pladze – krew baranka paschalnego, był tak bardzo istotny już wtedy, że rzucił na kolana faraona i całe jego państwo. Wszystkich pierworodnych Egiptu zabił anioł śmierci a ...czytaj dalej

2
WRZ
5
2541
Czytaj
Etykieta: Plagi egipskie

WSTĘP   Seria dziesięciu plag egipskich, w wyniku których naród izraelski uzyskał wolność jest wspaniałą ilustracją burzliwych przemian w dzisiejszym świecie, których radosnym finałem będzie wyzwolenie ludzkości z niewoli grzechu i śmierci. W obrazie, plagi egipskie poprzedzone zostały trzema znakami, które miały przekonać Izraelitów, że Mojżesz został posłany przez Boga i że na pewno godzina wybawienia ich z niewoli wybiła. Co te znaki mogą wyobrażać na obecny czas? Odkąd grzech wszedł na świat, a ludzkość poszła swoimi drogami, zaczęło rosnąć bezprawie, które powszechnie osłabiało motywację do służenia Bogu. Prorok Malachiasz określił taki stan następująco (3:14,15): "Mówiliście tak: Próżna to rzecz służyć Bogu! I jaki pożytek z tego, że przestrzegamy jego przykazań i że chodzimy w pokutnej szacie przed Panem Zastępów? My uważamy raczej zuchwałych za szczęśliwych, gdyż powodzi im się dobrze, chociaż bezbożnie postępują, a nawet kuszenie Boga uchodzi im bezkarnie". Dociekanie przyczyn takiego stanu rzeczy szło trzema torami: (1) Tych, "którzy się boją Pana", jak ich określił Malachiasz, nurtowało pytanie, dlaczego Bóg w ogóle dozwala na taki stan bezprawia? (2) Zacny prorok Daniel aż zemdlał i chorował, gdy Bóg kazał mu opisać przyszłe prześladowania świętych przez "mały róg". Nie wiedział oczywiście, że to nie chodzi o jego izraelskich braci, lecz o naśladowców Chrystusa, niszczonych przez ...czytaj dalej

Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Syjonizm w proroctwie
Zaproszenie   [9 października 1910 roku pastor Russell otrzymał zaproszenie od Komitetu Organizacyjnego Walnego Zgromadzenia Żydów, by ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball