TrzyBiada.pl
30
LIS
1
1179
Czytaj

GIGANCI NA ZIEMI (artykuł z maja 1914 roku)   "A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego" (Łuk.17:26). Rozważając oświadczenie Pana – że jak było za dni Noego, tak będzie podczas jego przyjścia (gr. parousia, obecności) przy końcu tego wieku – należy zauważyć, że obecność Pana nie ma być wiadoma światu. Zaraz bowiem za tym szczególnym oświadczeniem czytamy: "Bo jak w dniach owych przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali (...) i nie spostrzegli się (...) tak będzie i z przyjściem (parousia, obecność) Syna Człowieczego" (Mat. 24:37-39). Orzeczenie to nie sugeruje jednak, że jest coś złego w jedzeniu, piciu itd., ale raczej, że w kryzysie końca obecnego wieku nie stanie się na zewnątrz nic takiego, co mogłoby ludzi zaniepokoić. Przed potopem, przy końcu pierwszej dyspensacji, nie zaszło na pozór nic takiego, co mogłoby wskazywać, że coś nadzwyczajnego ma nastąpić. Najwyraźniej Pan Jezus życzył sobie, abyśmy wyciągnęli wnioski z tego faktu, że jak katastrofa była nieuchronna wtedy, tak jest ona nieuchronna i teraz. Koniec pierwszej dyspensacji ["ówczesny świat"; 2 Piot. 3:6] i koniec obecnej dyspensacji ["obecny zły świat"; Gal. 1:4] są zadziwiająco do siebie podobne. Przed zakończeniem się pierwszej z nich, tamtejszy świat znalazł się ...czytaj dalej

6
LIS
2
1323
Czytaj

OBECNY KRYZYS [1914]     "Potem usłyszycie o wojnach i wieści wojenne. Baczcie, abyście się nie trwożyli; bo musi się to stać, ale to jeszcze nie koniec" (Mat. 24:6). Pismo Święte mówi o czasie wielkiego ucisku przy końcu tego Wieku Ewangelii. Nasz Pan, w proroctwie zapisanym w Ewangelii według św. Mateusza 24, wspomina o tym czasie wielkiego ucisku. Pod figurą utrapienia ziemi i poruszenia niebios, itd., mówi On o ważnych wydarzeniach naszych czasów. W związku z tym rzekł: "A gdy się to zacznie dziać, wyprostujcie się i podnieście głowy swoje, gdyż zbliża się odkupienie wasze" – łącząc tę wielką kulminacyjną scenę z wybawieniem Kościoła, z jego zmianą z natury ziemskiej na naturę niebiańską. To właśnie w łączności z tą kwestią nasz Pan mówi: "Usłyszycie o wojnach i wieści wojenne; wszystkie te rzeczy muszą się stać, ale to jeszcze nie koniec”. Takowe trwały podczas całego Wieku. Nie mamy myśleć o wojnach, jako o szczególnej rzeczy, którą Mistrz miał na myśli, gdy odniósł się do wielkiego ucisku, którym ten wiek się skończy. Ucisk ten jest przedstawiony w proroctwie Daniela jako "czas takiego ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody” (Dan. 12:1). Pan nasz mówi o tym samym czasie ucisku i powiada, że Jeruzalem będzie deptane przez pogan ...czytaj dalej

5
LIS
0
1592
Czytaj

    "A Jan miał na sobie odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany wokół bioder swoich, i jadał szarańczę i miód leśny, a głosił, mówiąc: Idzie za mną mocniejszy niż ja, któremu nie jestem godzien, schyliwszy się, rozwiązać rzemyka u sandałów jego" (Mar. 1:6,7). Powyższe słowa są małym fragmentem z opisu działalności Jana Chrzciciela, człowieka, o którym Pan Jezus wypowiedział się, że był największym z synów ludzkich. Jego wielkość polegała na tym, że jako pierwszy wskazał na Jezusa z Nazaretu i ogłosił go Mesjaszem. Nawet dostąpił zaszczytu, aby go ochrzcić. Wypełniając proroctwo Malachiasza o posłańcu zwiastującym nadejście Zbawiciela, Jan Chrzciciel poświęcił wszystko, co miał najcenniejsze: przyszłą karierę kapłańską i związany z nią dobrobyt, szczęście rodzinne oraz życie. Strofując za niemoralność rodzinę królewską ściągnął na siebie jej gniew, a ta bezlitośnie go zamordowała. Wielkość Jana Chrzciciela polegała również i na tym, że jego postać uczynił Pan Bóg obrazem na dzieło ostatnich członków Kościoła Chrystusowego. Żyjąc podczas drugiej obecności naszego Pana, ogłaszają oni tę obecność jako fakt i wskazują na znaki świadczące o Jego działalności zmierzającej do ustanowienia Królestwa Bożego na ziemi. Tak jak pełne poświęcenia życie Jana zakończyło się poniżeniem i śmiercią, podobnie miała zakończyć się ziemska kariera ludu Bożego. Ich pobożne życie i ...czytaj dalej

19
PAŹ
0
896
Czytaj

Dodajcie do cierpliwości pobożność; do pobożności braterską miłość [filadelfeia]; do miłości braterskiej miłość [agape]   A więc drzewo jest obecnie dobrze wyhodowane – jego korzeń, pień i gałęzie – jest ono umiejętnie przycięte i wypielęgnowane oraz wypuściło obfitość świeżych, zielonych liści. Możemy sobie wyobrazić taki właśnie silny i piękny charakter, pełen duchowego życia i energii, zapewniający przyjemną ochronę człowiekowi i zwierzętom. Pełen wiary, z silną odwagą w Panu, nie obawiający się mówić o Chrystusie i kształtować swego życia według tego, jak pojmuje Chrystusa. Nie tylko zna on Biblię od 1 księgi Mojżeszowej aż do Objawienia, ale może wyłożyć ją innym i przedstawić im tajemnice Boże. Rzeczywiście, tak liczne i rozległe mogą być gałęzie wiedzy jaką kultywował, że mógłby być powołany na urząd pastora przy dużej i bogatej kongregacji, lub objąć przewodnictwo w jakiejś akademii teologicznej. Taki rodzaj charakteru, jak ten, byłby z pewnością podziwiany przez wszystkich, którzy go znają, ale nawet to nie może być jeszcze sumą wszystkich jego cnót. Jego samokontrola może być tego rodzaju, że byłby on zdolny zachowywać spokój we wszystkich okolicznościach, trzymać swoje ciało w uległości, a swoje lektury i obserwacje tak zaplanować, żeby studiować tylko takie tematy i w taki sposób, żeby pomnażały jego duchowy wzrost. Wreszcie jego cierpliwość ...czytaj dalej

19
PAŹ
0
1462
Czytaj

"Błogosławiony mąż, który nie chodzi w radzie niepobożnych, a na drodze grzesznych nie stoi, i na stolicy naśmiewców nie siedzi. Ale w zakonie Pańskim jest kochanie jego, a w zakonie jego rozmyśla we dnie i w nocy. Albowiem [mąż ten Boży, o którym mówi Psalmista] będzie jako drzewo nad strumieniami wód wsadzone, które owoc swój wydaje czasu swego, a liść jego nie opada; i wszystko, cokolwiek czynić będzie, poszczęści się (Psalm 1:1-3)". Im głębiej badamy prawa, które rządzą naturalnym i duchowym światem, tym więcej przekonujemy się, że panuje między nimi wspaniała harmonia. Dochodzimy zatem do wniosku, że swoją egzystencję zawdzięczają one temu samemu Autorowi. Człowiek naturalny zwykł stawiać prawa natury na pierwszym miejscu, ale człowiek Boży wie, że prawa duchowe są ważniejsze. Faktycznie, wydaje się, że Bóg rzeczywiście tak urządził każdą rzecz w naturze, aby wielkie prawdy duchowe uczynić wyraźnymi dla naszego zrozumienia. W przeciwnym bowiem razie nie bylibyśmy w stanie ich pojąć. W Piśmie Świętym znajdujemy na to wiele przykładów. Na przykład, naród Izraelski jest wielokrotnie przedstawiany symbolicznie jako krzew winny, krzew w tym szczególny, że jest całkowicie nieużyteczny, z wyjątkiem jednego celu – przynoszenia owoców. Zwróćmy się do piętnastego rozdziału Ezechiela i zobaczmy, co prorok mówi: "Tedy się stało słowo ...czytaj dalej

31
SIE
2
1517
Czytaj

"W których bóg świata tego oślepił zmysły, to jest w niewiernych, aby im nie świeciła światłość Ewangelii chwały Chrystusowej" (2 Kor. 4:4). Podczas "ciemnych wieków" nauki demonów były podsuwane Kościołowi przez szatańskie zastępy upadłych aniołów. Miliony ludzi były wprowadzane do kościoła, lecz odprowadzane od Boga i Biblii. Głoszona była teoria, że wszyscy, co nie są członkami kościoła, z pewnością pójdą na wieczne męki, zaś przez przyłączenie się do kościoła będą mieć szansę dostania się do nieba, choćby nawet droga do niego wiodła przez czyściec. Przez te niebiblijne nauki chrześcijaństwo zwerbowało setki milionów, z których bardzo niewielu wie coś o prawdziwym chrześcijaństwie biblijnym, o tym, jak być prawdziwym uczniem Jezusa Chrystusa. Widzimy ich dzisiaj w Europie pośród wszystkich wyznań, jak czynią co w ich mocy, aby zniweczyć jeden drugiego, aby posłać jeden drugiego do czyśćca lub na wieczne męki. Szacuje się, że około pięć procent stanowią muzułmanie, żydzi i niewierzący, a pozostałe dziewięćdziesiąt pięć procent to chrześcijanie. Co za farsa! Jakie obłudne oszustwo! Faktem jest, że prawdopodobnie mniej niż jeden procent wszystkich tych milionów stanowiliby ci, co twierdzą, że są naśladowcami Chrystusa lub starają się kultywować Jego ducha cichości, uprzejmości, cierpliwości, wytrwałości, braterskiej łaskawości, miłości. Ogromna większość przejawia ducha gniewu, złości, nienawiści, ...czytaj dalej

29
SIE
0
1446
Czytaj

„A przetoż pośle im Bóg skutek błędów, aby wierzyli kłamstwu, aby osądzeni byli wszyscy, którzy nie uwierzyli prawdzie, ale sobie upodobali niesprawiedliwość” (2 Tessal. 2: 11,12). Już ponad trzydzieści lat minęło od czasu, gdy Polską wstrząsnęła gwałtowna zmiana ustrojowa, ale następstwa tego faktu, postrzegane na scenie politycznej i w życiu społecznym, muszą pobudzać do bardzo smutnych refleksji. Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to obalono komunizm, społeczeństwo polskie ogarnęła euforia. Oto nareszcie upadł totalitarny system, którego polityka podporządkowana ideologii pochłaniała ogromne zasoby kraju, uniemożliwiając jego normalny rozwój. Ci, którzy umiejętnie wykorzystali społeczeństwo dla osiągnięcia takiego celu, łatwo rozbudzili w nim naiwne nadzieje, że od tej pory będzie już tylko lepiej, że solidarność, braterstwo i chrześcijańskie wartości pomogą zbudować w Polsce ojczyznę szczęśliwych ludzi, że znajdzie ona należne jej miejsce w rodzinie państw europejskich. Wejście do Unii Europejskiej i NATO spotęgowało jeszcze te nadzieje, a miliardy euro, które zaczęły płynąć do kraju zdawały się potwierdzać spełnienie tych wszystkich marzeń. Kraj zaczął pięknieć w oczach, a byt materialny tych, którzy mieli zapewnioną pracę stale się poprawiał. Z czasem jednak, zaczęła wychodzić na jaw prawda, że to nie interes robotników mieli na względzie przywódcy akcji przeciwko komunizmowi. Solidarność dawnych dysydentów skończyła ...czytaj dalej

29
SIE
0
1029
Czytaj

"...do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach"' (Hebr. 12:23). Zagadnienie to powinno się rozważać z modlitwą i rzetelnością, tak aby wszyscy, którzy wiedzą, że na początku był tylko jeden Kościół, ustanowiony przez naszego Pana, mogli się także przekonać, że na koniec też będzie tylko jeden Kościół – Kościół triumfujący w chwale, Oblubienica, Małżonka Barankowa [Obj. 19:7]. Z tego też powodu, że wśród wyznawców Jezusa jest wiele różnych nauk, wiele też powstało kościołów reprezentujących te nauki. Znaleźliśmy prawdziwą Ewangelię, mniej lub bardziej rozproszoną po tych różnych wierzeniach, lecz żadna z nich nie była czystą, niesfałszowaną Ewangelią. Musimy pamiętać, że jedyny prawdziwy Kościół Chrystusowy w minionych osiemnastu stuleciach był rozproszony pomiędzy różnymi wyznaniami, a żadne z tych wyznań nie było prawdziwym Kościołem. Ani jedno z nich nie może rościć sobie pretensji, że ma tylko samą "pszenicę", a nie ma "kąkolu". Żadne z nich nie może twierdzić, że mieści w sobie wszystkich świętych, a nie ma żadnych hipokrytów. Był czas, gdy różne odłamy kościoła chrześcijańskiego utrzymywały, że tylko one są tym jednym jedynym Kościołem. Ale czas ten minął, jeśli weźmie się pod uwagę opinię ludzi i większości duchowieństwa.     "Aby wszyscy byli jedno"   Nie zarzucam złych chęci żadnemu z odłamów kościoła chrześcijańskiego. Przeciwnie, zakładam, że twórcy różnych ...czytaj dalej

29
SIE
2
2026
Czytaj

"Uchwycił smoka, węża onego starego, który jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat, i wrzucił go w przepaść, i zamknął go, i zapieczętował z wierzchu nad nim, aby nie zwodził więcej narodów, ażby się wypełniło tysiąc lat; a potem musi być rozwiązany na mały czas" (Obj. 20:2-3). Niebiblijne zapatrywania, jakie kiedyś mieliśmy odnośnie piekła, doprowadziły nas do niebiblijnych zapatrywań co do Szatana. Kiedyś myśleliśmy, że piekło jest olbrzymim piecem ognia – nie wiedzieliśmy, gdzie – "poza krańcami przestrzeni i czasu"; wprowadzeni byliśmy w błędne przekonanie, że Szatan był w tym odległym miejscu mistrzem ceremonii i naczelnikiem gromady ogniotrwałych demonów, zajętych głównie zadawaniem niewysłowionych boleści i udręk miliardom spośród ludzkiej rodziny, które dostały się w jego władanie na mocy Bożego zrządzenia i zamysłu, a których liczba powiększa się o dziewięćdziesiąt tysięcy nowych przybyszów dziennie. Ale mając Szatana tak daleko i tak bardzo zajętego, trudno nam było sobie wyobrazić, że jest on w stanie poświęcać szczególny czas i uwagę pewnej stosunkowo niewielkiej liczbie ludzi jeszcze żyjących.       Ale odkąd zrozumieliśmy biblijną naukę o piekle, od kiedy wiemy, że "szeol" i "hades" to określenia stanu śmierci i nieświadomości, który w momencie śmierci staje się udziałem wszystkich ludzi – dobrych i złych, i z ...czytaj dalej

29
SIE
0
1037
Czytaj

"Przyszedł potop i zabrał wszystkie" ( Mat 24:39) Uprzednio rozpatrywaliśmy naturalne przyczyny, które doprowadziły do potopu, i przekonaliśmy się, że pod każdym względem są one racjonalne oraz całkowicie zgodne z historią i geologią. Dzisiaj będziemy się zastanawiać nad potopem Z innego punktu widzenia. Spróbujemy wykazać na podstawie Biblii, dlaczego Bóg w ogóle dozwolił na potop oraz to, że miał całkowitą słuszność, podejmując działanie, które doprowadziło do zagłady ludzkiego rodu, z wyjątkiem ośmiu osób – Noego i jego rodziny (2 Piotra 2:4-10). Od początku trzeba mieć na uwadze to, że przymierze Boga z Adamem, gwarantujące życie wieczne, opierało się na fakcie, iż Adam był doskonały (na wyobrażenie Stwórcy), i było uwarunkowane zachowaniem tego wyobrażenia i podobieństwa przez zupełne posłuszeństwo Stworzycielowi. Szatan jednak, posługując się wężem i pobudzając go do jedzenia tego akurat owocu, którego naszym pierwszym rodzicom nie wolno było jeść, sprowadził przez to pokusę.       Matka Ewa zobaczyła, że bynajmniej wąż nie zatruł się tym owocem, a był najmądrzejszym ze wszystkich zwierząt. Rozumowała, że skoro ludzkość o tyle przewyższa zwierzęta, to owa większa mądrość uczyni jej małżonka i ją samą podobnymi bogom. Pożądała wiedzy i władzy. Wydawało jej się, że tylko Boże przykazanie odgradza ją od tego najwyższego ideału. Zjadła więc owoc i podsunęła ...czytaj dalej

23
LIP
0
1891
Czytaj

"Dnia onego wystawię upadły przybytek Dawidowy, a zagrodzę rozerwanie jego, i obaliny jego naprawię, a pobuduję go, jako za dni dawnych" (Amos 9:11). Wszyscy ci, którzy zrozumieli Plan Boży przedstawiony w Piśmie Świętym wierzą głęboko, że Królestwo Boże na ziemi oznacza odbudowę "przybytku Dawida, który znalazł się w upadku" (Amos 9:11; Dz.Ap. 15:16-18). Co kryje w sobie przytoczone proroctwo? Wpierw mówi ono o tym, że Izrael miał swoją wspaniałą przeszłość, że był figuralnym królestwem Bożym, a o słynnych królach, Dawidzie i Salomonie powiedziane jest, że "zasiadali na tronie Jahwe". Naród ten, jak samotna wyspa wśród morza pogańskiego wielobóstwa, uznawał jedynego Boga, czcił Go i odczuwał Jego obecność we wspaniałej świątyni wzniesionej na wzgórzu Moria. W życiu narodu wybranego przyszedł jednak krytyczny moment. Przed królem Sedekiaszem pojawił się Boży prorok i powiadomił go, że bałwochwalstwo i nieprawości Izraela przekroczyły miarę i że wobec tego korona zostaje od niego odebrana, aż pojawi się Pretendent, który zasłuży na to, aby ją nosić (Ezech. 21:24-27).     Odtąd przybytek Dawida zaczął popadać w ruinę. Wpierw Izrael utracił suwerenność narodową i odtąd już stale znajdował się pod okupacją uniwersalnych potęg, którym Bóg dozwolił administrować sprawami świata do przyjścia Mesjasza. Potem naród wybrany spotkał najbardziej bolesny cios, całkowite zerwanie łączności duchowej ...czytaj dalej

3
LIP
0
1509
Czytaj

„A gdy to usłyszeli, wpadli we wściekłość i chcieli ich zabić. W radzie najwyższej powstał jednak pewien faryzeusz, imieniem Gamaliel, nauczyciel zakonu, którego cały lud poważał, polecił usunąć na chwilę apostołów i rzekł: Mężowie izraelscy, rozważcie dobrze, co z tymi ludźmi chcecie uczynić. Albowiem nie tak dawno wystąpił Teudas, podając siebie za nie byle kogo, do którego przyłączyło się około czterystu mężów; gdy on został zabity, wszyscy, którzy do niego przystali, rozproszyli się i zniknęli. Po nim wystąpił w czasie spisu Juda Galilejczyk i pociągnął lud za sobą; ale i on zginął, a wszyscy, którzy do niego przystali, poszli w rozsypkę. Toteż teraz, co się tyczy tej sprawy, powiadam wam: Odstąpcie od tych ludzi i zaniechajcie ich; jeśli bowiem to postanowienie albo ta sprawa jest z ludzi , wniwecz się obróci; jeśli jednak jest z boga, nie zdołacie ich zniszczyć, a przy tym mogłoby się okazać, że walczycie z Bogiem. I usłuchali go, i przywoławszy apostołów, kazali ich wychłostać, zabronili im mówić w imieniu Jezusa i zwolnili ich. A oni odchodzili sprzed oblicza Rady Najwyższej, radując się, że zostali uznani za godnych znosić zniewagę dla imienia jego”(Dz. Apost. 5:33-41). Postać Gamaliela spotyka się na ogół z przychylnością tych wszystkich, którzy czytają ...czytaj dalej

29
CZE
0
1112
Czytaj

"Poruszę wszystkie narody i przyjdą do Pożądanego od wszystkich narodów" (Agg. 2:8). Cywilizowane narody od dawna czekają na wielkiego Mesjasza, "Króla chwały". Przez trzydzieści pięć wieków Żydzi wyczekiwali Go jako wielkiego Proroka, ukazanego obrazowo w Mojżeszu i przez niego przepowiedzianego (Dzieje Ap. 3:22), jako potężnego Króla na wzór ich królów, Dawida i Salomona, oraz jako wspaniałego Kapłana, zobrazowanego w Aaronie, a szczególnie oczekiwali Go w połączonym majestacie urzędu króla i kapłana, przedstawionym w Melchisedeku – kapłanie zasiadającym na tronie (Psalm 110:4). Wolnomularze czekają od dwóch i pół tysiąca lat na równie wspaniałą osobistość, a był nią Hiram Abiff, wielki mistrz masoński, którego śmierć, uwielbienie i przyszłe pojawienie się ustawicznie są im przypominane poprzez litery na ich kamieniach zwornikowych. Umarł on gwałtowną śmiercią, jak twierdzą – z powodu swej wierności w zachowywaniu Boskich sekretów przedstawionych w Świątyni Salomona. Musi się on ponownie zjawić, utrzymują, a to w tym celu, aby wielka pozaobrazowa Świątynia mogła być dokończona i by mogła się dokonać jej wielka usługa dla Izraela i dla wszystkich ludzi. Utrzymują też, że jego obecności należy się niebawem spodziewać. Wszyscy chrześcijanie, w zależności od tego, na ile są zaznajomieni z Biblią (Starym i Nowym Testamentem), także wierzą w wielkiego Budowniczego Świątyni, który umarł z ...czytaj dalej

24
CZE
1
1669
Czytaj

Okres obłędu i czas powrotu do zmysłów   Wszystkie rządy pogan, poczynając od Babilonii, poprzez Medo-Persję, Grecję i Rzym zostały przedstawione przez Boga jako dzikie i krwawe bestie (Dan. 7). Całe siedem symbolicznych czasów Boskiego dozwolenia na ich rządy, czyli 2520 lat, zostało też zilustrowane przez siedmioletni obłęd króla Nabuchodonozora (Dan. 4). Nie ulega jednak wątpliwości, że szczególnym szaleństwem odznaczyły się rządy władców podczas "chrześcijańskiej" fazy panowania Rzymu. Nieprawości i bestialskie okrucieństwa, jakich się oni dopuszczali, daleko prześcignęły wszystko to, co pokazały rządy ich poprzedników. W dużym stopniu obłęd władców chrześcijaństwa potęgowało wino mieszaniny prawdy z błędem, nierządnej polityki łączenia kościoła z państwem, jakim symboliczna wszetecznica Rzymu upoiła obywateli ziemi (Obj. 17:2). Prorok Daniel zapowiedział królowi babilońskiemu: "I wypędzą cię spośród ludzi, i zamieszkasz ze zwierzętami polnymi, i tak jak woły będziesz karmiony roślinnością; rosa z niebios będzie cię zwilżać i przeminie nad tobą siedem czasów, aż poznasz, że Najwyższy jest władcą w królestwie ludzkim i że je daje, komu chce (...) wszystko to spełniło się na królu Nabuchodonozorze (...) wypędzono go spośród ludzi (...) Gdy zaś upłynęły oznaczone dni, ja, Nabuchodonozor, podniosłem oczy ku niebu. Wtedy powrócił mi rozum i wysławiałem Najwyższego (...) bo Jego władza jest władzą wieczną, panowanie Jego przez ...czytaj dalej

15
CZE
0
1274
Czytaj

"Przez którego i tym duchom, którzy są w więzieniu, przyszedłszy kazał" (1 Piotra 3:19). Wiele spekulacji powstało wokół naszego nagłówkowego wersetu. Niektórzy twierdzą, że oznacza on, iż Chrystus po swojej śmierci na krzyżu i przed zmartwychwstaniem poszedł do miejsca, gdzie w pewnego rodzaju czyśćcu uwięzione były ludzkie duchy, i tam im głosił. Nie tylko teoria katolicka podąża za tą sugestią, ale również wielu protestantów utrzymuje, że można się modlić za zmarłymi i w ten sposób dopomagać im do uniknięcia wiecznych mąk. Wszystko to jest, jak wykażemy, złe i przeciwne nauce płynącej z naszego wersetu i jego kontekstu. Ci, którym zwiastowano, nie byli istotami ludzkimi, lecz duchowymi – nie ludźmi, lecz aniołami. Jest to jasno stwierdzone w wersecie dwudziestym, który mówi nam, kiedy owi aniołowie zostali uwięzieni i dlaczego. Zostali uwięzieni za dni Noego w czasie potopu. Zostali zamknięci za nieposłuszeństwo. I tak czytamy w wersecie 19 i 20: "Zwiastował duchom będącym w więzieniu, które niegdyś były nieposłuszne, gdy Bóg cierpliwie czekał za dni Noego, kiedy budowano arkę". Gdy wrócimy do zapisu 1 Księgi Mojżeszowej z tego okresu, znajdziemy pełny opis tych nieposłusznych duchów (1 Mojż. 6:1-5). W jakiś czas po nieposłuszeństwie Adama i wypędzeniu go z Edenu świętym aniołom było dozwolone, by nawiedzali ...czytaj dalej

15
CZE
0
1179
Czytaj

[4 października 1914] "A na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i wały; tak, iż ludzie drętwieć będą przed strachem i oczekiwaniem tych rzeczy, które przyjdą na wszystek świat" (Łuk. 21:25-26). Nigdy nie było takiej wojny jak obecnie. Powstały szczególne warunki, jakie nigdy wcześniej nie zaistniały w historii świata. W sytuacji, gdy cywilizacji grozi zupełna zagłada, obecne warunki zdają się nabierać szczególnej wymowy, zwłaszcza gdy pomyślimy, jaki stosunek ma Bóg do tego wszystkiego. Z każdej strony zanoszone są do Boga modlitwy o pokój. Niektórzy modlą się o powodzenie dla alianckich armii, co oznacza rzeź Niemców, Austriaków i Węgrów, inni proszą o coś dokładnie odwrotnego, a jeszcze inni modlą się o to, żeby zaprzestano wojny. To wszystko wskazuje na wielkie zamieszanie myśli. Jak te różne modlitwy mogą być wysłuchane? Mistrz nam powiedział, żeby modlić się zgodnie ze Słowem Bożym. Dlatego też przed modleniem się w tej sprawie, byłoby dobrze określić, jakie są Boskie zamiary w związku z tą wojną, żeby modlić się zgodnie z Jego planami. Zamiast mówić Wszechmogącemu, co On ma czynić, powinniśmy wszyscy słuchać Jego Słowa i zwrócić uwagę na to, co On mówi o tej wojnie i o strasznym Armagieddonie, jaki po niej nastanie – "czas uciśnienia, jakiego nie ...czytaj dalej

15
CZE
1
1101
Czytaj

"Jeszcze raz [ostatecznie] poruszę nie tylko ziemią, ale i niebem" (Hebr. 12:26) Niebiosa, które będą poruszone, nie określają miejsca Boskiego mieszkania i tronu, lecz symbolicznie przedstawiają kościelny system obecnych czasów. Gwiazdy, czyli ci, co błyszczą, spadają już od jakiegoś czasu. W kręgach kościelnych panuje obecnie wielkie poruszenie albo zamieszanie. Będzie ono narastać, aż – jak obrazowo stwierdza św. Piotr – "niebiosa w ogniu stopnieją" [2 Piotra 3:12] – będą pochłonięte, przeminą, ustępując miejsca "nowym niebiosom", duchowemu systemowi Tysiąclecia, którym będzie uwielbiony Kościół, niewidzialny dla ludzi, ale przyobleczony w Boską moc, by im błogosławić, uwalniać z nieświadomości i przesądów oraz przez tysiąc lat podnosić, żeby przyprowadzić ich do obrazu i podobieństwa Bożego, utraconego w Edenie, a odkupionego na Kalwarii (2 Piotra 3:10-13). Poruszenie ziemią, wspomniane przez Apostoła i symbolicznie określone przez Jezusa mianem trzęsienia ziemi, oznacza rewolucje, jakich można się spodziewać natychmiast po obecnej europejskiej wojnie [pierwsza wojna światowa]. Jeśli Pastor właściwie rozumie naukę Biblii na ten temat, to wielkie symboliczne trzęsienie ziemi, które ostatecznie zakończy się w anarchii, osiągnie swój szczyt najpierw we Włoszech. Nie będzie to wszakże tylko miejscowe poruszenie; poruszona będzie cała ziemia, cały system społeczny, a wraz z nim zachwiane wszystko, co nie ma trwałego charakteru, co nie jest ...czytaj dalej

13
CZE
1
2698
Czytaj
Etykieta: Izrael

(Krzysztof Kłopotowski "Rzeczypospolita" 8/9 czerwca 2013 roku)     Jaser Arafat przekonał swoich rodaków, że "nie wypada pracować dla Żyda". Niesłusznie. Palestyńczycy powinni uczyć się gospodarowania od swoich sąsiadów. Tak zwane tereny okupowane przez Izrael są niczym w porównaniu z terenami, jakie państwo to, dzięki talentom swych obywateli, stwarza od nowa dla świata w cyberprzestrzeni. Osławiony "proces pokojowy na Bliskim Wschodzie" przesłania nam proces znacznie poważniejszy: wejście Izraela do technologicznej czołówki cywilizacji zachodniej. Pod tym względem wypada tuż za Ameryką. A jeśli uwzględnić proporcje ludności, maleńki kraj bije na głowę Stany Zjednoczone. Niech nikt się nie zdziwi, jeśli następna przełomowa idea, na miarę komputera, wyjdzie z tej kwitnącej byłej pustyni jako genialna synteza już istniejących pomysłów. Patenty z Izraela – wykazała analiza na Uniwersytecie Tel Awiwu – cechuje wykorzystywanie największej liczby najbardziej różnych patentów wcześniejszych. A Robert Solow, ekonomista noblista, dowiódł, że wynalazki są ostatecznym napędem produktywności i wzrostu.     Tryskające źródło nowości   Wynalazki powstają w tzw. start-upach, nowych kompaniach działających niekiedy w przysłowiowym garażu. Izrael ma największe na świecie ich zagęszczenie, jedna przypada na około 1800 Izraelczyków. W rezultacie kraj jest tryskającym źródłem innowacji. Giełda technologiczna NASDAQ notuje więcej spółek z Izraela niż z całej Europy. Inwestycje w te nowe przedsiębiorstwa, tzw. venture capital, są tutaj 2,5 ...czytaj dalej

13
CZE
0
1195
Czytaj

"I stanie się w ostateczne dni, że będzie przygotowana góra domu Pańskiego na wierzchu gór, i wywyższy się nad pagórkami, a zbieżą się do niej wszystkie narody" (Izaj. 2:2). Nasz werset tytułowy jeszcze się nie wypełnił, wierzymy jednak, że początek jego wypełnienia jest już bliski. Obrazuje on Królestwo Mesjasza, na które chrześcijanie czekają i o które modlą się: "Przyjdź królestwo twoje, bądź wola twoja jako w niebie, tak i na ziemi". Na to samo królestwo tak długo czekali i nadal jeszcze czekają także Żydzi. Nasz werset odnosi się nie do duchowej części królestwa, lecz do tej, która należy do cielesnego nasienia Abrahama. Wielki błąd, jaki wielu z nas popełniało w przeszłości, polegał na tym, że nie uznawaliśmy dwóch rodzajów Izraela – duchowego i cielesnego oraz dwóch odmiennych nagród i błogosławieństw, jakie Bóg obiecał im w Piśmie Świętym. Obydwa te domy Izraela zostaną wykorzystane do wypełnienia obietnicy danej Abrahamowi – błogosławienia wszystkich narodów ziemi.   W obecnym Wieku Ewangelii wybierane, doświadczane, dopasowywane oraz polerowane jest jedynie "maluczkie stadko". Ono też zostanie ostatecznie przemienione z ludzkiej do duchowej natury, podobnej do anielskiej. Jego członkowie razem ze swym Panem i Głową utworzą wielkiego Pośrednika Nowego Przymierza, poprzez którego błogosławione będą wszystkie narody ziemi. Po skompletowaniu Mesjasza, ...czytaj dalej

13
CZE
0
1451
Czytaj

"A zarazem przyjdzie do kościoła swego Panujący, którego wyszukacie, i Anioł przymierza, którego wy żądacie; oto, przyjdzie, mówi Pan zastępów. Lecz któż będzie mógł znieść dzień przyjścia jego?" (Mal. 3:1-5). Sześć tysięcy lat temu w Edenie nasz Stwórca, sprawiedliwie skazując swe nieposłuszne dzieci na śmierć, oznajmił, że ostatecznie nasienie niewiasty zmiażdży głowę węża. Ta ukryta obietnica była pierwszą wiadomością o Bożym miłosierdziu, jakie nasz łaskawy Stworzyciel zamierzył sam w sobie jeszcze przed założeniem świata. Zawsze wspaniały, dobry i miłosierny, Stwórca nasz powstrzymywał swoje miłosierdzie dla dobra swoich stworzeń, aby mogły się one nauczyć rozpoznawać ów "nader grzeszący grzech" [Rzym. 7:13]. Także dla dobra aniołów – żeby w pełni mogli poznać Jego sprawiedliwość, jak również Jego mądrość i moc – w postępowaniu ze swoimi stworzeniami Bóg trwał na stanowisku ścisłej sprawiedliwości. Grzech spowodował utratę wszelkich roszczeń do wiecznego życia, jakiego Bóg udzielił warunkowo. Jak się już przekonaliśmy, w żadnym sensie ani stopniu Bóg nie przewidywał wiecznych mąk. Jego wyrok dla człowieka, jasno określony, brzmiał: "Śmiercią umrzesz", a nie: "Żyjąc, żyć będziesz w męczarniach"; "Dusza, która grzeszy, ta umrze" (1 Mojż. 2:17; Ezech. 18:4). Swoje postępowanie z naszą rasą Bóg zamierzył uczynić przykładem zasady swojego zarządzania, która ostatecznie miała być wprowadzona wszędzie – pośród ...czytaj dalej

13
CZE
1
1616
Czytaj

"Gdzie przewodnik dla nas wszedł, Jezus, stawszy się według porządku Melchizedekowego najwyższym kapłanem na wieki" (Hebr. 6:20). Melchizedek to imię godnego uwagi człowieka, który żył w czasach Abrahama, a o którym niewiele jest napisane w Starym Testamencie, z wyjątkiem tego, że był królem i kapłanem jednocześnie – "kapłanem na swym tronie", "królem Salemu" czyli królem pokoju, księciem Boga Najwyższego. Po raz pierwszy czytamy o nim w związku z potyczką Abrahama z królami północy, którzy pojmali Lota i jego rodzinę do niewoli oraz zagarnęli jego dobytek, plądrując Sodomę. Gdy Abraham wracał z bitwy, zwrócił się do owego króla-kapłana i oddał mu dziesięcinę z łupów, a sam otrzymał od niego błogosławieństwo, spożywając przy tym symboliczny chleb i wino. Pozostawało jednak w gestii Pana, aby w słusznym czasie – nieomal dwa tysiące lat potem – wytłumaczyć nam za pośrednictwem natchnionego apostoła Pawła rzeczywiste znaczenie owego wydarzenia – że Melchizedek w tamtej sytuacji był obrazem uwielbionego Chrystusa (1 Mojż. 14:18-20).     Ustanowione przez Mojżesza kapłaństwo Aaronowe, którego głową był Aaron, trwało więcej niż szesnaście stuleci i było tak dobrze ugruntowane wtedy, gdy Apostoł pisał swój list, że Żydzi uważali je za jedyne kapłaństwo. Stąd, gdy Chrystus był im głoszony jako rzeczywisty kapłan Boży, który sam miał moc ...czytaj dalej

13
CZE
0
1519
Czytaj

"A bez rozlania krwi nie bywa odpuszczenie grzechów" Hebr. 9:22     Gdy Bóg wezwał z Egiptu Izrael jako naród, zamierzał zawrzeć z nim przymierze przez Mojżesza. To przymierze mówiło, że jeśli Izraelici będą zachowywać Zakon Boży, unikną wszelkiego potępienia i otrzymają żywot wieczny. Niedotrzymanie przymierza oznaczało zaś karę śmierci. Zachowując Zakon, nie tylko mieli żyć wiecznie, ale staliby się odpowiednim nasieniem, przyrzeczonym Abrahamowi, przez które wszystkie narody byłyby doprowadzone do przestrzegania Zakonu i do osiągnięcia życia wiecznego. Lecz Bóg przewidział, że nie będą oni mogli przestrzegać Jego Prawa, ponieważ podobnie jak reszta rodzaju ludzkiego, byli oni niedoskonali wskutek upadku, a Zakon jest miarą zdolności człowieka doskonałego: "Będziesz miłował Pana Boga twego ze wszystkiego serca twego i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej siły twojej, i ze wszystkiej myśli twojej, a bliźniego twego jako samego siebie" [Łuk. 10:27]. Bez wątpienia nikt inny jak tylko doskonały człowiek mógł w pełni zastosować się do tych wymagań. Dlatego Izraelici w dalszym ciągu umierali tak samo jak inni ludzie, pomimo Przymierza Zakonu (Mat. 22:36-40). Ale wiedząc z góry o ich niezdolności do przestrzegania Zakonu, Bóg zarządził podtrzymywanie ich w swej łasce na mocy przymierza przez odnawianie go corocznie dziesiątego dnia siódmego miesiąca, w Dniu Pojednania. W tym dniu co ...czytaj dalej

13
CZE
0
1055
Czytaj

"Na początku było Słowo [Logos], a Słowo [Logos] było u Boga, a Bogiem było ono Słowo [Logos]. To było na początku u Boga. Wszystkie rzeczy przez nie się stały, a bez niego nic się nie stało, co się stało" (Jan 1:1-3). Pierwszym aktem Bożego (JHWH – Jahwe) stworzenia, jeśli chodzi o istoty myślące, był Logos. Na długo przed stworzeniem człowieka, na długo przed wyprowadzeniem naszej Ziemi ze stanu chaosu, na długo przed stworzeniem aniołów i cherubinów Boska moc stworzyła Syna na poziomie duchowym – Pierworodnego u Boga, Jahwe, wspaniałego, doskonałego, pięknego – Jego własny obraz. Ów Wspaniały jest w naszym tekście określony jako Logos, Słowo – poselstwo, wyrażenie Boga. W Starym Testamencie "mądrość" jest symbolicznym do Niego odniesieniem: "Pan mię miał przy początku drogi swej, przed sprawami swymi, przed wszystkimi czasy. (...) Tedym była u niego jako wychowaniec, i byłam uciechą jego na każdy dzień, grając przed nim na każdy czas" (Przyp. 8:22-30). Ów Potężny – uosobienie mądrości, jest, jak oświadcza św. Paweł, "pierworodnym wszystkich rzeczy stworzonych" (Koi. 1:15-18). Podobnie odnosi się do Niego psalmista – jako do Pańskiego „pierworodnego (...) wyższego nad królami ziemi" (Psalm 89:28). Jezus mówi też sam o sobie jako o kimś, kto miał przedludzkie istnienie, stwierdzając: "Pierwej niż ...czytaj dalej

13
CZE
0
1064
Czytaj

"Od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem" (Psalm 90:2). "Ja Pan, toć jest imię moje, a chwały mojej nie dam innemu" (Izaj. 42:8). "Ale my mamy jednego Boga Ojca, z którego wszystko" (1 Kor. 8:6). "Słuchajże Izraelu: Pan, Bóg nasz, Pan jeden jest" (5 Mojż. 6:4). Te i inne wersety Pisma Świętego mówią nam o osobowym Bogu, Ojcu, czyli Życiodawcy wszystkich, Owym Wielkim, który "mieszka w wieczności" [Izaj. 57:15]. Św. Paweł oświadcza, że u pogan "jest wiele bogów i wiele panów, ale my mamy jednego Boga, Ojca" [1 Kor. 8:5-6] i jednego Jego pomazanego przedstawiciela w postępowaniu z ludzkością – jednego Pana, Jezusa Chrystusa, i żeby "wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga, Ojca" [Filip. 2:11]. Pismo Święte mówi nam o "początku stworzenia Bożego". Dlatego był czas przed tym początkiem stwarzania, kiedy to Bóg, Jahwe, był sam – Ten, "który mieszka w wieczności". Nie było z Nim nawet wielkiego Michała, wielkiego Mesjasza, którego Bóg tak wielce wywyższył i o którym oznajmia, że Go jeszcze bardziej wywyższy w chwalebnej wieczności. Nie był On z Ojcem przed rozpoczęciem stwarzania, bo On sam był "początkiem stworzenia Bożego" – "pierworodnym wszystkich rzeczy stworzonych" (Obj. 3:14; Koi. 1:15). On był pierwszym wyrażeniem, ...czytaj dalej

27
MAJ
2
23491
Czytaj

"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak się wydaje, w tym celu, aby ukryć wielkie i ważne Prawdy; nie tylko dlatego, że nie miały być one [naówczas] zrozumiane, ale też dlatego, że Bóg zaplanował ukryć przed światem pewne zarysy swojego planu. Objawienie, jako księga symboliczna, nie będzie zrozumiane ogólnie przez świat, lecz Pismo Święte zapewnia, że gdy nadejdzie właściwy czas, "mądrzy" z ludu Bożego, "mądre panny" zrozumieją (Dan. 12:10; Mat. 25:1-13). Prorok Daniel, który mówi nam, że "czas końca" jest okresem, w którym ci mądrzy według Boga zrozumieją Jego wielki plan, podaje dwa znamienne znaki, dzięki którym ten czas będzie szczególnie zaznaczony: po pierwsze, "wielu ich przebieży" po drugie, "umiejętność się rozmnoży" (Dan. 12:4). Dziś widzimy, że proroctwo to się wypełniło. Po całym świecie ludzie podróżują w sposób, jaki dawniej nie był znany; na całym świecie istnieją nieznane wcześniej możliwości zdobywania wiedzy. Znamienne wypełnienie się tego proroctwa charakteryzuje nasze dni jako "czas końca" w którym obecny Wiek Ewangelii ma się zakończyć, a Wiek Mesjański ma zostać wprowadzony – jako czas, w którym lud Boży zrozumie i przygotuje się na swoją przemianę. Bóg uważał za właściwe, aby w Piśmie Świętym połączyć nazwę słynnego izraelskiego pola ...czytaj dalej

26
MAJ
1
2083
Czytaj

[Waszyngton, maj 1913] "Który uśmierza wojny aż do kończyn ziemi. (...) Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg" (Psalm 46:10-11).     Nie ma nikogo, kto byłyby bardziej niż ja przeciwny wojnie opartej na powszechnych zasadach. Jestem ekstremistą, jeśli chodzi o moje zamiłowanie dla pokoju. Doprawdy nie mogę przymykać oczu na fakty historyczne – że praktycznie każde dobrodziejstwo przychodziło dla świata poprzez wojnę, kosztem okrutnego rozlewu krwi. Gdzie Ameryka byłaby dzisiaj, gdyby nie było wojny o niepodległość? Gdzie znajdowałyby się narody Europy, gdyby nie toczyły walk o swoje swobody narodowe? W jakim położeniu znalazłby się każdy naród w niespełna rok, gdyby odmówił walki? Nie ma sprzeczności między tym szczególnym i powszechnym zapatrywaniem na tę sprawę a nauczaniem naszego Zbawcy. Nasz Mistrz nie zwracał się do narodów, lecz do jednostek, gdy wskazywał, że ten, kto został uderzony w jeden policzek, powinien nadstawić drugi i nie opierać się. Wskazówki Jezusa były w całości i wyłącznie dla Jego uczniów, Jego naśladowców. A zostali oni pouczeni, że mają wyjść ze świata i odłączyć się – jako nowy lud, naród święty. Mieli spodziewać się prześladowań, tak jak ich Nauczyciel. Mieli oni Jego osobistą obietnicę, że jeśli będą w ten sposób cierpieć z Nim dla sprawiedliwości, w przyszłości czeka ich nagroda ...czytaj dalej

26
MAJ
0
1154
Czytaj

"Kto zmierzył wody garścią swoje" Izaj. 40:12     Wspaniałego znaczenia i potęgi myśli zawartej w naszym tekście nie mogą ocenić ci, którzy nigdy nie byli nad wielkim oceanem. Kiedy podróżujemy po wodzie z prędkością pociągu i rozglądamy się we wszystkich kierunkach, bardzo rzadko dostrzegając jakiś statek, wielki czy mały, i tak dzień po dniu, zaczynamy nabierać wtedy nieco pojęcia o świecie, w którym żyjemy. Jest on o wiele większy, niż przedtem mogliśmy sobie nawet wyobrazić. A jednak przy pomocy teleskopów i obliczeń matematycznych dostrzegamy, że nasza Ziemia i jej morza są maleńkie w porównaniu do innych światów. Zauważamy, że nasz system słoneczny (nasze Słońce i krążące wokół niego planety) stanowią zaledwie maleńką cząstkę wielkiego Bożego stworzenia. Astronomowie powiedzą nam, że przy pomocy czułych płyt fotograficznych są oni w stanie naliczyć około sto dwadzieścia pięć milionów słońc, wokół których krążą planety, jak nasza Ziemia krąży dookoła naszego Słońca. Szacują też, że prawdopodobnie tylko cząstka tych słońc jest widzialna gołym okiem – tak bardzo są one oddalone. Astronomowie oceniają, iż są miliony jeszcze innych słońc, lecz tak dalekich, że ich światło nie może nawet zostać fotograficznie uchwycone. Stoimy zdumieni ogromem przestrzeni oraz prawami i porządkiem, jaki wszędzie panuje. Szczerze przystajemy na to, co stwierdza prorok Dawid: ...czytaj dalej

25
MAJ
1
5617
Czytaj

Zaproszenie   [9 października 1910 roku pastor Russell otrzymał zaproszenie od Komitetu Organizacyjnego Walnego Zgromadzenia Żydów, by wygłosić przemówienie na takim zgromadzeniu. Zaproszenie to zostało podpisane przez wielu znamienitych Hebrajczyków z Nowego Jorku. Zaproszenie i odpowiedź pastora Russella brzmiały następująco:     Nowy Jork, 20 września 1910 roku   Do Pastora C. T. Russella, Brooklyn, N.Y. Szanowny Panie! Pańskie pełne zrozumienia zainteresowanie losami ludu żydowskiego w ciągu minionych lat nie uszło naszej uwadze. To, w jaki sposób potępia Pan okrucieństwa dokonywane przeciwko naszemu narodowi pod szyldem chrześcijaństwa, dodatkowo zwiększyło nasze przekonanie, że jest Pan naszym szczerym przyjacielem. Pański wykład: "Jerozolima a żydowskie nadzieje" uderzył w czułe struny serc wielu przedstawicieli naszego narodu. Mimo to, przez pewien czas wątpiliśmy, czy jakikolwiek chrześcijański duchowny jest w stanie interesować się Żydami jako Żydami, a nie tylko w nadziei ich nawrócenia na chrześcijaństwo. To właśnie te odczucia sprawiły, że niektórzy z nas postanowili poprosić Pana o wygłoszenie publicznego oświadczenia w sprawie natury Pańskiego zainteresowania naszym ludem, a teraz chcielibyśmy Pana powiadomić, że wygłoszone oświadczenie było dla nas bardzo satysfakcjonujące. Zapewnił nas Pan w nim, że nie zachęca Pan Żydów do stania się chrześcijanami i dołączenia do jakiejś sekty czy któregoś ze stronnictw – protestanckich bądź katolickich. Owo oświadczenie, Pastorze Russell, zostało szeroko rozpropagowane ...czytaj dalej

24
MAJ
0
2716
Czytaj

"Cieszcie, cieszcie lud mój! mówi Bóg wasz. Mówcie do serca Jeruzalemu; ogłaszajcie mu, że się już dopełnił czas postanowiony jego, że jest odpuszczona nieprawość jego i że wziął z ręki Pańskiej w dwójnasób za wszystkie grzechy swoje" (Izaj. 40:1-2).   [Brooklyn, 5 czerwca 1910]   Chrześcijaństwo jednogłośnie przyznaje, że całe Boskie objawienie przyszło do narodu hebrajskiego i przez niego. Posłuchajcie argumentacji apostoła Pawła: "Na czym więc polega wyższość Żyda? I jaki pożytek z obrzezania? Wielki pod każdym względem. Najpierw ten, że zostały im powierzone słowa Boże" [Rzym. 3:1-2], czyli Boskie przesłanie dotyczące Bożych zamiarów, obecnych i przyszłych. W innym miejscu Apostoł nas informuje, że całe poselstwo Ewangelii zostało w streszczeniu ujęte w obietnicy Stwórcy danej Abrahamowi: "Błogosławione będą w nasieniu twoim wszystkie narody ziemi" [1 Mojż. 22:18] (Gal. 3:8).   "Najpierw Żydowi"   Było rzeczą jak najbardziej naturalną dla wyobrażeń narodu żydowskiego sądzić, że danie im Zakonu na górze Synaj za pośrednictwem Mojżesza było spełnieniem obietnicy Abrahamowej. Jednakże mylili się oni, jak pokazują karty historii.     Pośrednik Izraela, ofiarujący kapłani, ofiary, jakie składali, ich Przybytek ze Świątnicą i Świątnicą Najświętszą, Świątynia, wszystkie szczegóły Przymierza Zakonu były obrazami albo cieniami "lepszych ofiar" wyższego kapłaństwa, lepszego Pośrednika i chwalebnych błogosławieństw wiecznego przebaczenia i pojednania, które ma się jeszcze dokonać.     Niemniej jednak okres obrazowego ...czytaj dalej

24
MAJ
0
1810
Czytaj

"Zwiastujcie między narodami i głoście, podnieście sztandar, głoście, nie ukrywajcie, mówcie: Babilon zdobyty" (Jer. 50:2).     Aczkolwiek poselstwo nasze na dzisiaj jest "pokarmem na czas słuszny" dla domowników wiary i pod każdym względem ważne, by je rozumieć, to stanowi ono wszakże temat, o którym trudno mówić w taki sposób, by nie urażać i nie sprawiać przykrości. Bądźcie więc dla mnie wyrozumiali. Głosząc bowiem to, co uważam za Boskie przesłanie, będę się starał robić to tak oględnie, jak tylko potrafię. Wersety, które przytoczę na poparcie moich twierdzeń, mogą wydawać się słuchaczom ostre, nawet okrutne, ale proszę zrozumieć, że ja nie odpowiadam za język Biblii. Moim obowiązkiem jest głosić Słowo Boże. Postaram się przedstawić te rzeczy możliwie jak najłagodniej i na ile to możliwe, wyjaśnić najsurowsze wyrażenia, ale równocześnie nie mogę uchylać się od wypowiedzenia całego Bożego polecenia i to tak całościowo, jak, wedle mojego przekonania, Bóg chciałby, aby lud Boży tę prawdę obecnie zrozumiał (Jer. 23:28; Dzieje Ap. 20:26-27). Za czasów Jezusa i Jego apostołów nie było mistycznego Babilonu. Dlatego wyrażenia św. Jana w Objawieniu odnośnie mistycznego Babilonu były prorocze i odnosiły się do systemów i warunków, jakie się utworzyły w kościele od tamtego czasu. Słowo "Babilon" ma dwojakie znaczenie. Pochodzi ono od słowa "Babel" ...czytaj dalej

Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Syjonizm w proroctwie
Zaproszenie   [9 października 1910 roku pastor Russell otrzymał zaproszenie od Komitetu Organizacyjnego Walnego Zgromadzenia Żydów, by ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball