TrzyBiada.pl
19
STY
1
1968
Lubię to
Kolejne fragment książki "Odwieczna Mądrość" wydanej w roku 1994
 
 
Słowo odrzucone...

 
Chociaż Słowo (Mądrość) do swoich przybyło,                      Jan 1:11-13
     To jednak przez swoich przyjęte nie było,
Ale odrzucone, z powodu prostego:
     Mądrość jaką mają możni świata tego
Jest niedostateczna, by mogli w pokorze                               1 Kor. 2:6-9
     Jasno zrozumiewać wielkie sprawy Boże.                     Dz.Ap. 3:15-17
Gdyby bowiem mądrość Bożą pojmowali
     Nigdy by Go przecież nie ukrzyżowali.
 
 

 
 
Lecz ci, co przyjęli Słowo wdzięcznym sercem,
     Zostali przez Niego zaszczyceni wielce;
Tym, co w Jego imię wiarę okazali
     Moc dało, by dziećmi Bożymi się stali.
Nie z krwi są zrodzeni i nie z woli ciała                                    Jan 3:3-7
     (Iskra duchowego życia w nich powstała),
Ni też z woli męża, lecz z Boga samego
     (Rzecz to niepojęta dla zmysłu ziemskiego).
 
 
Cytat z księgi Daniela przytoczony przez Pana
dowodzi Jego przedludzkiego bytu

 
Daniela też księga w swej proroczej treści
     Ważne na ten temat argumenty mieści,
Które zgodne Biblii potwierdzają zdanie,
     Że Pan Jezus istniał w swym przedludzkim stanie.

Oto bowiem Gabriel, przez Boga posłany,                                   9:21-23
     By Daniela w Jego wtajemniczył plany,
Mówi mu, jak wielki dział w nich jest i chwała
     Tajemnego księcia wielkiego Michała. Archanioł;                      Judy 9
On ma wpływ na sprawy królestwa perskiego,                              10:3, 21
     On też dobra strzeże ludu wybranego.

O tym jak jest Jego moc fascynująca
     Mówi część proroctwa dana na "czas końca":                      Dan. 12:1
"W owym czasie [zanim wiek nowy nastanie]
     Michał, wielki książę do czynu powstanie,           Mat. 28:18; Izaj. 2:19,21
Który opiekunem jest narodu twego,
     A czas uciśnienia nastanie takiego,
Jakiego narody wszystkie nie zaznały
     Aż do tego czasu, odkąd powstawały".

Fakt ten, Pan swym uczniom wśród innych wyliczył,
     Gdy ich w przyjścia swego znaki wtajemniczył;
Że w czasie powtórnej Jego obecności
     Ucisk wielki dotknie cały świat ludzkości,                            Mat. 24:21
Jakiego nie było, który świat zły zburzy,
     Lecz który się więcej nigdy nie powtórzy.

Ze słów więc Gabriela i naszego Pana
     Ukryta przez wieki prawda się wyłania,
Że ów książę Michał to sam Pan jest przecież,
     Obecny już po raz wtóry na tym świecie.
Michał"Jako Bóg" – to imię mówi wiele
     Jak możnym jest Ojca Pan przedstawicielem.
Michał więc i Logos wspomniany przez Jana
     To nader chwalebne dwa imiona Pana.
Tym sposobem świadczył i prorok natchniony,
     Że Pan był, nim z Marii został narodzony!
 
 
Znamienny szczegół
w mowie Chrystusa Pana wygłoszonej przeciw Jeruzalemowi,
dowodem Jego przedludzkiej egzystencji
Mateusza 23:37,38
 
 
"O Jeruzalemie! O Jeruzalemie!
     Które krwią proroków zraszasz swoją ziemię;
Które kamienujesz [słowem i czynami]
     Tych, którzy do ciebie byli posyłani...
Ilekroć zgromadzić dzieci twoje chciałem,
     Niczym ptak zgromadza swe pisklęta małe,
A nie chcieliście... Stąd czeka was karanie:
     Oto dom wasz pusty [nieszczęśni!] zostanie".

Zwrot „ilekroć chciałem" świadczy też niezbicie,
     Że Pan Jezus istniał w swym przedludzkim bycie.
Przez Niego, swe Ramię, możny Bóg Jehowa,                          Izaj. 53:1
     Nad ludem wybranym opiekę sprawował.              Dan. 10:13, 21; 12:1
On Izraelitów wspierał w ich potrzebach
     I jak ptak pisklęta strzegł bez przerwy z nieba.
Mimo więc powszechnej od świata wrogości
     Mogli pod skrzydłami kryć się Opatrzności.
Gdy ten Anioł Jahwe wiódł ich z obcej ziemi,                       2 Moj. 3:2, 6
     Jak na orlich skrzydłach byli unoszeni.  2 Moj.19:4,5; 5 Moj. 32:11-12; Ps.36:8
On Słowem był Bożym dla ich pouczania,
     A gdy hardzi byli, dla ich strofowania.
Gdy o dobrym Bogu swym zapominali Mat.                              21:33-46
     I do cudzych bogów serca swe skłaniali,
Słał do nich proroków, by im wytknąć winy
     I przy Bogu ojców zgromadzić jedynym...
Ale ci, niewdzięczni, tego nie cenili
     I krwią tych posłańców ręce swe plamili...

A w końcu i On sam zstąpił z wysokości,
     By głosić poselstwo o Bożej miłości.
Stawszy się człowiekiem z woli Najwyższego,
     Z Ewangelią przyszedł do narodu swego.
Lecz ci Nim wzgardzili – innego czekali –
     W pysze swego serca Go nie rozpoznali...    Dz.Ap.3:14,17; 1 Kor.2:7,8
Zawiedzeni mową Jego i czynami,
     Chcieli z Nim postąpić tak jak z prorokami...
Stąd u kresu misji, Pańskie oświadczenie,
     Że On także umrzeć ma w Jeruzalemie...                      Łuk. 13:33-35

Wierzyć Pańskim słowom trzeba niezachwianie,
     Że On żył i działał w swym przedludzkim stanie.
 
 
Modlitwa arcykapłańska Chrystusa
dowodem Jego przedludzkiej egzystencji
Jan 17:1-26
 
 
Logos był świadomy, że przyszedł na ziemię,
     By z grzechu wybawić całe ludzkie plemię,
Że po wykonaniu zadania szczytnego,
     Powróci do nieba – do Ojca swojego.
Gdy był w wieczerniku z uczniami swoimi,
     Wzniósł ku niebu oczy i rzekł słowy tymi:
 
1    "Ojcze [miłościwy] nadeszła godzina,
          A przeto swojego racz uwielbić Syna,
      By Cię Syn uwielbił [który jesteś w niebie],
2        Aby mocą władzy danej mu przez Ciebie
      Nad wszelakim ciałem [jak zaplanowałeś],
          Tym wszystkim, których mu z łaski swojej dałeś,
3    Dał żywot wieczysty. To jest wieczne życie,
          By poznali Ciebie [wszyscy należycie] –
     Jedynego Boga – Boga prawdziwego
          Oraz [Syna Twego jednorodzonego]
     Jezusa Chrystusa, którego posłałeś
          [Gdyż dobro ludzkości na uwadze miałeś].
4    Ja na ziemi Ciebie [Ojcze] uwielbiłem
          I dzieło, któreś mi zlecił wypełniłem.
5    A teraz mnie, Ojcze, gdy to już się stało,
          Uwielbij u siebie samego tą chwałą,
      Którą na początku miałem już u Ciebie,
          Którą nim świat powstał
[cieszyłem się w niebie].
6    Objawiłem [Ojcze] Twe imię [wspaniałe]
          Ludziom, których sam mi ze świata wybrałeś.
     Byli Twoimi, a Tyś mi ich darował,
          I aż do tej chwili strzegli Twego słowa.
7    Dziś wiedzą, że wszystko pochodzi od Ciebie
          Cokolwiek mi dałeś [Ojcze coś jest w niebie].
8    Albowiem im Twoje przekazałem słowa,
          A oni przyjęli je chcąc je zachować.
     I w serca szczerości prawdziwie poznali,
          Że na świat przyszedłem od Ciebie, z oddali,
     A przy tym też pełną okazali wiarę,
          Że Ty mnie posłałeś [bym zniósł za grzech karę].
9    Nie za światem proszę, lecz proszę za tymi,
          Których [Ojcze] dałeś mi, bo są Twoimi.
10   Wszystko bowiem moje jest także i Twoje,
          A [wszystko, co] Twoje, jest także i moje.
       I w nich jestem [Ojcze] otoczony chwałą.
11      [Do kresu mej drogi niewiele zostało
     Zatem] już nie jestem [prawie] na tym świecie,
          Ale oni dalej są na świecie przecież,
     Gdy Ja już tymczasem podążam do Ciebie,
          Ojcze Święty [który zamieszkujesz w niebie].
     Zachowaj w imieniu Twoim [od tej chwili]
          Tych, których mi dałeś, aby jedno byli
     Tak, jak my ze sobą jedno stanowimy.
12       Dopóki na ziemi przebywałem z nimi
     W Twym imieniu [Ojcze] wciąż zachowywałem
          Tych, których mi dałeś i strzec się starałem,
     Że nikt z nich nie zginął, prócz tego jednego,
         Syna zatracenia przepowiedzianego,
     By się słowa Pisma spełniły świętego...
13      A teraz Ja idę już do Ciebie [przecież],
     I tak mówię, będąc jeszcze na tym świecie,
          Aby moją radość [o której słyszeli]
     Zawsze w sercach swoich w całej pełni mieli.
14   Ja im przekazałem Twoje święte słowo,
          A świat znienawidził ich [wnet jednakowo],
     Bo nie są ze świata [stąd uczuć utrata],
          Jak i Ja nie jestem [Ojcze] z tego świata.
15   Nie proszę, byś wziął ich ze świata [grzesznego],
          Lecz abyś ich wszystkich zachował od złego.
16   Nie są już ze świata [przeszli do światłości]
          Jak i Ja nie jestem ze świata [ciemności].
17   Poświęć ich w Twej prawdzie [jedynej na świecie] –
          Słowo Twoje Prawdą [żywota] jest przecież.
18   Jak Ty mnie posłałeś na świat [czasu swego],
          Tak i Ja posłałem na świat z nich każdego.
19   Ja poświęcam siebie za nich [do tej chwili],
          By i oni w prawdzie poświęceni byli.

20   Nie tylko za nimi proszę [Cię, Jehowo],
          Ale i za tymi, którzy przez ich słowo
     Będą wierzyć we mnie [bo to wiary sedno],
21   Aby wszyscy oni stanowili jedno,
          Jak Ty, Ojcze, we mnie jesteś, a Ja w Tobie,
     By i oni jedno byli w nas [podobnie],
          Aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś.
22   Ja dałem im chwałę, którą Ty mi dałeś,
          Aby byli jedno [w zamysłach i sławie]
     Tak jak my jesteśmy jedno [w każdej sprawie],
23   Ja w nich, a Ty we mnie! [trójca wykluczona!]
          By ta jedność była tak uwidoczniona,
     Aby świat zrozumiał, że Ty mnie posłałeś
          Oraz że ich tak, jak mnie umiłowałeś.

24   Ojcze, chcę, by wszyscy przez Ciebie mi dani
          [W Twej mądrości wielkiej z dawna przewidziani],           Efez. 1:4
     Tam gdzie jestem Ja i oni także byli
          Oraz chwałę, którąś dał mi, zobaczyli,
     Boś mnie umiłował [Boże niezmierzony!]
          Przedtem zanim został wszechświat założony.
25   Ojcze sprawiedliwy [który jesteś w niebie]!
          Świat [w swym grzesznym stanie] nie rozpoznał Ciebie,
     Lecz Ja Cię poznałem i ci też poznali,
          Że Ty mnie posłałeś [bym ludzkość ocalił].
26   Im też objawiłem imię Twoje [święte]
          I będę objawiał [by było pojęte],
     Aby miłość, którą mnie umiłowałeś                                     Jan 14:23
          W nich była i Ja w nich [jak zaplanowałeś]".
 
Modlitwa wśród uczniów swych wypowiedziana
     Przez Głowę Kościoła i Arcykapłana,                                   Żyd. 3:1
W swojej jakże wzniosłej i głębokiej treści,
     Silne potwierdzenie tego faktu mieści,
Że On istniał przedtem, nim nastały lata,
     Gdy z Ojcem współdziałał w tworzeniu wszechświata,
Że był On miłością Boga – Stwórcy swego,
     Że przyszedł na ziemię i wróci do Niego,
Gdy ofiara Jego – czyn Jego miłości
     Dokona Okupu za grzechy ludzkości.             Mat. 20:28; 1 Tym. 2:5, 6
 
 
Przez krzyż do chwały
Jezus doskonałym wzorcem do naśladowania

 
I to też świadectwo jest fascynujące,
     Osoby Chrystusa Pana dotyczące;
Z ogromnym wyczuciem zostało podane
     Przez Pawła – kosztowne "naczynie wybrane":                 Dz.Ap. 9:15
"Postępujcie na wzór Jezusa Chrystusa                                  Fili. 2:5-11
     [Niech was przykład Jego aż do głębi wzrusza],
Który będąc w kształcie Bożym [uczyniony],
     Nigdy tym pragnieniem nie został splamiony,
By być równym Bogu [Ojcu, co jest w niebie],
     Ale dobrowolnie wyniszczył sam siebie. Z natury duchowej na ludzką
W uniżeniu wielkim przyjął postać sługi;
     Choć tak wielki, stał się podobnym do ludzi.
I postawą jako człowiek znaleziony
     Wielce się uniżył [misji swej świadomy],
Aż do śmierci będąc posłuszny [Jehowie] –
     Do haniebnej śmierci – do śmierci krzyżowej!
 



✼  ✼  ✼



✼ ✼ ✼



✼ ✼ ✼



✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼


 
 
Dlatego też Bóg Go wywyższył niezmiernie
     [Bo hojnie nagradza służących Mu wiernie]
I w dowód uznania darował Mu imię,
     Które w czci przewyższa imię każde inne!,
Aby na Jezusa imię pełne chwały
     Wszystkie się kolana w pokłonie zginały,
I by wszelki język wyznawał [zdumiony],
     Że jest Jezus Chrystus Panem uczyniony
Ku wieczystej chwale Boga, Ojca [Jego,
     Najwyższej miłości oraz czci godnego!]".                      Mat. 22:37, 38

Wielka to nauka jest dla poświęconych,                                  Mat. 23:12
     Że kto się poniża, będzie wywyższony!

Godnym takiej chwały jest Zbawiciel drogi,
     Który był bogatym, a stał się ubogim,                             2 Kor. 8:9
Który nie zawahał się życie utracić,
     Aby nas ubóstwem swoim ubogacić!
 

Zakończenie
 
 
Chwała przeto Bogu – Stwórcy Najwyższemu!
     I Synowi Jego Umiłowanemu!
Przez którego wszystko stworzone zostało.                              1 Kor. 8:6
     Dzięki za to, że się Słowo ciałem stało –
Świadczyło o Ojcu, o Jego miłości,
     I dało swe życie za grzechy ludzkości;
Dzięki za niebiańską, cudną mądrość Jego,
     Co uczy i krzepi do dnia dzisiejszego
Tych, którzy z przykładu Jego korzystają
     I Go naśladować w życiu się starają,
Aby w życiu swoim Doń upodobnieni,
     Mogli z Nim zwyciężyć i być uwielbieni,                            Rzym. 8:17
By oglądać mogli chwałę im drogiego
     Mistrza, tak głęboko ich miłującego.

Godzien przeto Ojciec jest najwyższej chwały                 Obj. 5:11-14
     I Syn Jego Jezus – Pan nasz zmartwychwstały,
Za zbawienie hojne światu zgotowane,
     Chwała niech Im będzie po wsze czasy! Amen!

 
 
 
LICZBOWANIE BIBLIJNE
(Myślącym pod rozwagę)
 
Wprowadzenie
 
 
Alfabety języka hebrajskiego i greckiego posiadają tę własność, że ich poszczególnym literom podporządkowane są wartości liczbowe: a (א, α) = 1, b (ב, β) = 2, g (ג, γ) = 3 itd. Sumując wartości liter, możemy otrzymać wartości liczbowe słów, wyrażeń lub całych zdań. Podobną własność ma alfabet łaciński, z tym że tylko niektóre jego litery posiadają wartości liczbowe.

W starożytności liczbowanie biblijne określano słowami: gematria lub izopsefia.

"W Biblii można również znaleźć kilka niewątpliwych przykładów gematrii. Liczba trzystu osiemnastu sług Abrahama (1 Moj. 14:14), odpowiada najprawdopodobniej liczbie imienia Eliezer, spadkobiercy (sługi) Abrahama – רעזילא– 1 + 30 + 10 + 70 + 7 + 200 = 318.

W rachunku trzy razy po czternaście pokoleń, tworzących rodowód Jezusa (Mat. 1:17), niektórzy dopatrują się gematrii imienia Dawida (DWD – 4 + 6 + 4 = 14) opartej na symbolicznym użyciu liczby siedem. Jezus uchodziłby w ten sposób za 'trzykrotnego Dawida' (w sposób szczególny przynależąc do dynastii Dawida i będąc równocześnie Mesjaszem). Nie ma natomiast żadnej wątpliwości, gdy chodzi o liczbę Bestii (666) w Obj. 13:18, nawet jeśli sama podstawa rachunku jest przedmiotem dyskusji". Słownik Teologii Biblijnej, ks. Kazimierz Romaniuk, Pallotinum 1973, str. 424

Komentarz do Obj. 13:18 znajdujący się w VII Tomie W P.Św. zawiera informację, że wartość liczbowa liter napisu na tiarze papieża "VICARIVS FILII DEI" (Namiestnik Syna Bożego) wynosi 666. Napis jest w języku łacińskim.
 


 
 
Dalsze obserwacje tekstu biblijnego pozwoliły zauważyć, że liczbowanie nie tylko pomogło zidentyfikować papiestwo jako dziesięciorożną bestię z księgi Objawienia, ale faktycznie jest kluczem do zrozumienia tajemnic Bożych w całym Piśmie Świętym.

W pracy tej, oprócz liczbowań w językach biblijnych – hebrajskim i greckim, znajdują się także liczbowania w języku rosyjskim opartym na tzw. cyrylicy. Ma to swoje uzasadnienie. Ruch rewolucyjny w Rosji odgrywa bardzo ważną rolę w czasie wtórej obecności Chrystusa. Dzieło niszczenia starego porządku rzeczy, jakie dokonuje się przez działalność bolszewizmu, opisane jest w licznych proroctwach, obrazach i wizjach Pisma Świętego. Liczbowane w cyrylicy wyrażenia dotyczące spraw rewolucyjnych zestawione z liczbowaniami tekstów biblijnych pomagają do zrozumienia tajemnic Bożych. Potwierdzona niezliczonymi przykładami matematyczna harmonia tych zestawień dowodzi zupełnego nadzoru Bożego nad kształtowaniem się wydarzeń światowych, na ile to dotyczy rozwijania się Jego Planu Zbawienia. Określenia definiujące różne wydarzenia oraz wypowiedzi możnych tego świata mające łączność z tym Planem wplecione są w jakiś cudowny matematyczny łańcuch świadczący o nieskończonej mądrości, wszechwiedzy i wszechmocy Boga.

Oto dodatkowe uwagi:

1. Otrzymane przez liczbowanie wartości mogą zawierać w sobie właściwą liczbę w skali 1:1, lub mogą być ukazane w skali zwiększającej lub zmniejszającej.

2. Poszukiwana liczba może kryć się w wartości pierwszych liter wszystkich słów obserwowanego tekstu. Zaletą tego klucza jest otrzymywanie małej stosunkowo liczby, która reprezentuje cały, nieraz bardzo długi tekst.

3. Pismo Święte jest Słowem Bożym i stanowi harmonijną całość. Zatem obrazy i proroctwa Starego i Nowego Testamentu mogą być wzajemnie porównywane pomimo różnicy języków w jakich zostały napisane obie części Biblii.

4. Jednakowe liczby osiągnięte w zestawieniach sugerują zależność treści porównywanych części zestawień lub jednakowe znaczenie.

5. Cytaty tekstów w języku polskim brane są z różnych tłumaczeń Pisma Świętego, jak np. wydanie Stare i Nowe Brytyjskie oraz Biblia Tysiąclecia, często bez zaznaczenia tego. Nie ma to jednak żadnego wpływu na wartość liczbową, gdyż liczbowane są bezpośrednio oryginalne języki biblijne: hebrajski i grecki.

6. W zestawieniach znajdują się liczbowania niektórych proroczych wypowiedzi zawartych w Wykładach Pisma Świętego. Jeśli pod Pańską kontrolą znalazły się ważkie wypowiedzi świeckich mężów stanu, to czyż może zaskakiwać Jego nadzór nad treścią nauk podanych we wtórej obecności jako pokarm na czas słuszny?

7. Występujące w zestawieniach słowo "Amen" ma znaczenie uroczystego potwierdzenia: tak jest, niech tak się stanie. W Ewangeliach tłumaczone najczęściej na "zaprawdę". Wypowiadane także dwukrotnie (Ps. 41:14; Jan 1:51). Słowo to stanowi w zestawieniach swojego rodzaju "katalizator". "Amen" jest również jednym z imion naszego Pana (Obj. 3:14).
 



 
 
ODWIECZNA MĄDROŚĆ

NA POCZĄTKU BYŁO SŁOWO

"Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga,
i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga.
Wszystko przez Nie powstało, a bez Niego nic nie powstało, co powstało".
Jan 1:1-3
 
 
Imię Słowo (gr. Logos) nie dotyczy natury osobistej naszego Pana, lecz Jego urzędu. Był On Słowem w swojej przedludzkiej egzystencji, gdy jako istota duchowa był Księciem wielkim, archaniołem Michałem (Michał znaczy: Jako Bóg). Judy 9; Dan. 12:1.
 
 
"A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas".
Jan 1:14

 
Ten, który był Słowem wypowiadał słowa włożone Mu w usta przez Ojca (5 Moj. 18:18). Były to słowa żywota, stąd i On nazwany jest Słowem Żywota (Jan 12:49; 1 Jan 1:1).

Słowo to – poza nielicznymi wyjątkami – zostało przez naród izraelski odrzucone. Gdy Pan zmartwychwstał, otrzymał wyższą naturę od tej, jaką posiadał zanim stał się człowiekiem. W tak wywyższonym stanie, między innymi imionami nosi On imię Słowo Boże (Obj. 19:13). Jest On bowiem nadal naczelnym wykonawcą planów Bożych.
 
 
ODWIECZNY LOGOS – ODWIECZNĄ MĄDROŚCIĄ
Przypowieści Salomona 8:22-31
 
 
Fragment ósmego rozdziału Przypowieści Salomona od wiersza 22 do 31 odnosi się do Chrystusa Pana, jako odwiecznej Mądrości – pierwszego stworzenia Bożego. Syn był u Ojca przed wszystkimi czasy, gdy oprócz Niego nic jeszcze nie było. On już istniał, gdy Bóg Jehowa stwarzał rzeczy niewidzialne i widzialne – wszechświat, chóry aniołów i ziemię (Hiob 38:4-7; Kol. 1:15,16). Chrystus – Mądrość był czynnym wykonawcą Jego Planów dotyczących wszechświata i ziemi.
 
 
✼  ✼  ✼
 

W dawnych czasach mniemano, że osoby królów są za święte, by mogły być widziane przez zwykłych ludzi. Wyjątkiem były specjalne okazje, a także ogłaszanie ważnych praw i edyktów. Zwyczajem było, że król zasiadał za pewnego rodzaju zasłoną, a przed zasłoną stał i przemawiał do ludu człowiek cieszący się specjalną łaską i zaufaniem króla. Człowiek ten, nazywany "Królewskim Logos", donośnym głosem ogłaszał rozkazy i zlecenia, jakie król wypowiadał ściszonym głosem spoza zasłony. Zwyczaj ten doskonale ilustruje wysokie stanowisko Jednorodzonego Syna, jako reprezentanta Niebieskiego Ojca. (Straż-1969/4,5)
 
 
✼  ✼  ✼
 

"...A rozkoszą dla mnie przebywać wśród synów człowieczych".
Przypowieści Salomona 8:31

 
Chrystus – Mądrość – Słowo radował się, gdy stworzył pierwszą parę ludzką (1 Moj. 1:26,27; Jan 1:10). Gdy ludzkość popadła w grzech, radował się dalszymi kontaktami z ludźmi w przekazywaniu im woli swojego Ojca. Lecz Jego szczególną rozkoszą było wybawienie ludzi z grzechu i śmierci (Żyd. 12:2). By zrealizować to radosne dzieło, przyszedł na świat, stał się ciałem, zamieszkał wśród ludzi i dał swe życie w ofierze za nich (Ps. 40:7-9; Żyd. 10:5-7).

Z wielką też radością wybierał spośród ludzi Kościół – swoją Oblubienicę – Małżonkę, przewidzianą dla Niego w planie Ojca (Efez. 1:3-12; Ps. 45:11,12).

Słowa wypowiedziane przez Pana Jezusa o Jego przedludzkiej egzystencji zgodne są ze świadectwem Salomona o Mądrości oraz świadectwem Jana o Słowie.

Oto uwaga w komentarzu do Przyp. Sal. 8:22:

Pan mnie miał ..... Jehowa posiadał Chrystusa, który tu wyobraża Mądrość.

Oto pełne znaczenia słowa:
 
 
"Jezus Chrystus wczoraj [w przedludzkim bycie] i dziś [w Wieku Ewangelii],
ten sam także na wieki".
List to Żydów 13:8

 
 
✼  ✼  ✼
 


 
 
✼  ✼  ✼
 


 
 
✼  ✼  ✼
 


 
 
✼  ✼  ✼
 


 
 
✼  ✼  ✼
 


 
 
✼  ✼  ✼
 


 
 
Stał się dla nas mądrością .... "Pomimo faktu, że ci co przyjmują Chrystusa są 'cisi', 'ubodzy w duchu' i przeciętnie niżsi pod względem ludzkiej mądrości, mocy i bogactwa, to jednak ich przyjęcie Chrystusa jako ich mądrość, czyni ich w rzeczywistości mądrzejszymi od innych – i to nie tylko pod względem bogactw złożonych w niebie, ale także i w zwykłych sprawach obecnego życia (...) poddawszy swój sąd pod wolę Bożą i postępując we wszystkich rzeczach według Jego wskazówek oni posiadają Jego mądrość i Jego Ducha, i te ich prowadzą". Straż1938/141
 
 
✼  ✼  ✼
 

 
✼  ✼  ✼
 
 

 
 
✼  ✼  ✼
 

 
 
✼  ✼  ✼
 

Czym człowiek? – marny pył
W obliczu Boga jest,
I gdyby nie krwi chrzest,
Czy świat by kiedyś żył?
Lecz Jezus za świat życie dał,
By żywot wiecznie trwał.
Opuścił Ojca tron
I swój duchowy stan,
I zstąpił z nieba Pan
Do naszych niskich stron.
Na Krzyżu świętą przelał krew,
Lecz zgasił Boski gniew. (Pieśń 28)
 
 
 
✼ ✼ ✼
 
 
NA ŚWIECIE BYŁO SŁOWO

"Na świecie było [Słowo], a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał".
Jan 1:10
 
 
Światem, który nie poznał Słowa (Logos) Bożego była ludzkość, którą On stworzył. On też, jako Baranek Boży umarł za grzech świata (ludzkości), który został popełniony w ogrodzie Eden. Jan 1:29.

Stworzenie świata (ludzkości) przez Logosa miało miejsce przy stworzeniu pierwszej pary ludzkiej. Słowa Boże wypowiedziane przed tym aktem stworzenia: "Uczyńmy człowieka", dają podstawę do takiego zrozumienia. Bóg jest Architektem, który tworzy plany oraz wydaje polecenia ich realizowania (Rzym. 11:34; 1 Kor. 2:16).
 
 
 
 
Logos był i jest wykonawcą planów swego Ojca. To wszystko bowiem, co jest niewidzialne i widzialne, jest z Ojca i przez Jego "Syna Jednorodzonego" – bezpośrednie "Stworzenie Boże" – "Pierworodnego wszystkich rzeczy stworzonych". Kol. 1:15.

Już same słowa liczby mnogiej: "uczyńmy", „nasz", "nas", wypowiedziane w raju rodzą pytanie, kim jest – obok samego Boga – niewiadoma osoba biorąca udział w dziele stworzenia? Osobą tą jest właśnie Słowo – Jezus Chrystus.
 


 
 
✼  ✼  ✼
 

Pan Bóg dał Logosowi doskonałą znajomość o tej specjalnej istocie, dostarczając szczegółów co do proporcji, materiałów, kształtu, rozmiaru i funkcji każdej części jego ciała. Z nieograniczonym zakresem intelektualnych zdolności, Logos mógł pojąć i dokończyć to trudne zadanie stworzenia człowieka.

Nie powinniśmy przypuszczać, że ten wielki projekt stwarzania był aktem natychmiastowym – że ni stąd, ni zowąd, zjawił się człowiek. Pomyślmy o czasie potrzebnym na przygotowanie miejsca zamieszkania dla człowieka – sześć twórczych dni, każdy 7.000 lat długi i siódmy dzień dla ukończenia Boskiego zamiaru względem tej ziemi. Doprowadzając człowieka do egzystencji, Logos musiał zgromadzić niezbędne materiały, uformować je i ukształtować w ciało Adama. Przeprowadzenie zamiaru stworzenia człowieka było nader skomplikowane.

W tym planie były szczegóły co do rozmiaru, liczby członków, narządów, mózgu itd. I wszystko to miało być przystosowane do pewnego otoczenia. Ta specjalna istota miała stosować się do rozlicznych wymagań. Ciało miało być tak skonstruowane, że jego egzystencja zależałaby od powietrza, wody i pokarmu. Ta istota miała posiadać pięć zmysłów – wzrok, woń, smak, dotyk i słuch.

Lecz może największym wymaganiem w zamiarze stworzenia człowieka było, że miał być uczyniony na wyobrażenie Jehowy i Logosa. To stworzenie miało mieć umysłowe i moralne przymioty podobne do tych, jakie posiadał Jego Architekt i Stworzyciel.

Wciąż jednak ciało nie było kompletne. Musiało być jeszcze z dechem żywota. "Pan Bóg tchnął w jego oblicze (nozdrza) dech żywota; i stał się człowiek duszą żyjącą" (1 Moj. 2:7). Przez wpuszczenie powietrza do tego nieruchomego ciała nastąpiła natychmiastowa reakcja łańcuchowa – złożony organizm zbudowany przez Logosa zaczął reagować i działać.

Najbardziej cudowny skutek był w mózgu. Krew docierając do naczyń mózgowych umożliwiła tkance mózgowej pojmować, widzieć, pamiętać i rozumieć. A ponad wszystko, ta istota posiadała zdolność wyboru. Człowiek został stworzony jako moralnie wolna istota – nie był robotem, czyli automatem. ("Straż" 1972-9,10)
 


 
✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼

"Wszakże dla nas istnieje tylko jeden Bóg Ojciec,
z którego pochodzi wszystko i dla którego istniejemy,
i jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko istnieje
i przez którego my także istniejemy"

1 list do Koryntian 8:6
 

 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball