TrzyBiada.pl
29
STY
0
1621
Lubię to
Różne oblicza komunizmu

 
Jednym z głównych celów drugiej obecności Chrystusa jest obalenie władzy księcia tego świata, Szatana, i założenia na ziemi Królestwa Bożego. Nasz Pan jest prawowitym Królem, Chrystusem pomazanym na ten urząd przez samego Boga. Szatan jest uzurpatorem, który wykorzystał upadek pierwszych naszych rodziców i podbił ich oraz ich potomstwo, czyli całą zbłąkaną rasę ludzką, pod swoje panowanie. Jego państwo jest królestwem ciemności, ugruntowanym na przesądach i nieznajomości prawdziwego Boga. Bóg, w swych dalekosiężnych planach dozwolił, aby to królestwo ciemności egzystowało przez całe sześć tysięcy lat. Z początkiem siódmego tysiąca, do walki z uzurpatorem wystąpił nowy Król. Miecz Prawdy i światłości, jakiego Pan używał, był tak skuteczny, że w ciągu zaledwie jednego stulecia doprowadził królestwo ciemności do stanu anarchii. Zmaganie się tych dwóch potężnych duchowych istot, Jezusa Chrystusa i Szatana, dokonywało się i dokonuje na polu ludzkich umysłów. Wprawdzie samolubstwo dotknęło serca wszystkich ludzi, lecz nasilenie tej choroby grzechu jest bardzo różne. W miarę potęgowania się światła, wiedzy i oświecenia, klasy panujące poczuły się zagrożone. Ze wszystkich tych ludzi na stanowiskach, gotowych do upadłego bronić swej władzy i bezprawnych przywilejów, uformował Szatan swoją armię. Jeszcze o świcie drugiej obecności Pana, armia ta zmiażdżyłaby każdego przeciwnika. Ale wpływ oświecenia i Pańska opatrzność zrobiły swoje. Stopniowo, naprzeciwko obozu królów pojawiła się i zaczęła szybko rosnąć przeciwna armia, wojsko naszego Pana (Izaj. 13:3-5), czyli niezliczone zastępy ludzi skrzywdzonych, wyzyskiwanych i domagających się sprawiedliwości. Wreszcie siły obu stron wyrównały się i sytuacja dojrzała do rozpoczęcia wojny wielkiego dnia Boga Wszechmogącego, Armageddonu (Obj. 16:14). W jej wyniku diabelskie królestwo ciemności obróci się w perzynę, zaś obie strony konfliktu wyjdą z tej walki przegrane i skrajnie upokorzone. Jednak ostateczny rezultat będzie dla wszystkich ludzi dobrej woli wielkim błogosławieństwem. Zapowiada to prorok, mówiąc: "Sąd mój jest abym zebrał narody (armia Pańska) i zgromadził królestwa (diabelska armia królów ziemi, politycznych, finansowych, religijnych itp.), abym na nie wylał rozgniewanie moje i wszystką popędliwość gniewu mego; ogniem zaiste gorliwości mojej będzie pożarta ta wszystka ziemia. Bo na ten czas przywrócę narodom wargi czyste, którymi by wzywali wszyscy imienia Pańskiego, a służyli mu jednomyślnie" (Sof. 3:8,9).

Pan dozwolił, aby rekrutacją, organizowaniem i szkoleniem Jego armii, zajęła się ochotniczo partia bolszewicka; oczywiście nieświadoma tego, że realizując swoje rewolucyjne, ateistyczne ideały wypełnia w istocie plany Najwyższego, zburzenia do fundamentu diabelskiego panowania nad światem. Pan Bóg zna na początku koniec każdej sprawy. Dlatego też w wizji Apokalipsy ukazał Janowi tę partię jako króla przepaści, Abaddona. Czterofazowy program ideologiczny tej partii przedstawił jako czterech aniołów, natomiast zastępy bitnych żołnierzy tego króla, jako szarańczę.

Rola ruchu komunistycznego w czasie drugiej obecności Chrystusa jest tak doniosła, że Pismo Święte przedstawia szczegółowo okoliczności jego powstania, rozwój, szczyty powodzenia, schyłek i zakończenie. Służą temu celowi wizje Apokalipsy oraz różne obrazowe okoliczności i postacie. Dla ludzi świeckich i nominalnych chrześcijan taki sposób dochodzenia do konkretnych wniosków jest nie do przyjęcia. Mówi o tym apostoł Paweł: "Cielesny człowiek nie pojmuje tych rzeczy, które są Ducha Bożego; albowiem mu są głupstwem, i nie może ich poznać, przeto, iż duchowo bywają rozsądzane" (1 Kor. 2:14). Efekt tego jest taki, że ludzie światowo mądrzy zaskakiwani są trafnością opinii ludzi wierzących, w kwestiach, na które oni sami nie potrafili sobie odpowiedzieć. Jaka jest tego przyczyna? Nasz Pan określił ją wprost, mówiąc do swoich uczni: "Wam dano wiedzieć tajemnice królestwa niebieskiego, ale innym nie dano" (Mat. 13:11). W przyszłości "ziemia będzie napełniona znajomością Boga, jak morze wodami”, ale teraz, w wieku ewangelicznym, w tajemnicy przed światem kończy się wybór klasy "potomstwa Abrahama, które ma błogosławić wszystkie narody ziemi". Klasa ta musi być wpierw zapoznana z planem Bożym, wyćwiczona i wypróbowana pod względem charakteru. Boska mądrość dała swoje objawienie celowo w niepołączonej i rozbitej formie, a jego fragmenty rozrzucone są po całym Piśmie Świętym. Tak jak pewne predyspozycje potrzebne są do złożenia rozsypanej układanki, podobnie zmysł duchowy, inaczej Duch Święty, konieczny jest do połączenia poszczególnych urywków Biblii w cudowną, harmonijną całość. W ten zmysł duchowy wyposaża Pan Bóg tylko tych, w których ujrzał walory serca kwalifikujące ich do szkoły Chrystusowej; najczęściej ludzi prostych i niewykształconych, by oszczędzić im pokus chełpienia się z otrzymanej mądrości (1 Kor. 1:26-29). I tylko tych spłodził jako Nowe Stworzenia. Dla wszystkich pozostałych objawienie Biblii jest labiryntem nie do przebycia.

Wspomniane obrazy i przesłanki biblijne przedstawiają różne oblicza ruchu komunistycznego, niczym aktora grającego różne role na różnych scenach.

Jego rola wyzwoleńcza i niszczycielska działalność wobec systemów opresji ukazana jest w Samsonie i Abaddonie. Abaddon, przy pomocy swej ideologii czterech aniołów i zastępów "szarańczy" podminował struktury społeczne i polityczne całego świata. Od roku 1980/81 miny te zaczynają wybuchać, a odgłosy detonacji zbliżają się coraz szybciej do samego serca Chrześcijaństwa.

Rola komunizmu, jako mściciela Bożego, ukazana jest w hetmanie Jehu, któremu Bóg kazał wybić całą bałwochwalczą rodzinę królewską (władze Chrześcijaństwa), w tym królową Jezabelę (obraz na Kościół Rzymsko-katolicki).

Proroctwo Ezechiela, z kolei, przedstawia ruch rewolucyjny jako Goga, rabusia, który pod koniec walki Armageddonu napada na zgromadzony naród Izraelski. W odróżnieniu od wyżej wymienionych, ta ostatnia rola jest bardzo niechlubna i zakończy się całkowitą klęską Goga. W czasie, gdy ruch komunistyczny starał się zaprowadzać ustrój sprawiedliwości społecznej, można było rozumieć jego poczynania, gdy w ślad za propagandą używał siły, aby wspólnotę socjalistyczną poszerzać o nowych członków. Nie ulega wątpliwości, że dzięki temu działaniu, szereg skrajnie zacofanych krajów podniosło się bardzo ze swojego cywilizacyjnego zapóźnienia.

Gdy jednak przywódców ruchu komunistycznego zaczęło ogarniać zwątpienie w realność wyznaczonych celów i słabł zapał ideologiczny, dały o sobie znać poczucie gorzkości z poniesionej porażki i chęć odwetu. Ta zmiana motywacji ukazana jest w łupieżczych zamysłach Goga. Carska Rosja nie zaimponowała światu wkładem w duchowy i materialny rozwój swojego społeczeństwa. Jej historia dowodzi natomiast, że chciała się często bogacić kosztem podboju i zaboru dóbr swoich sąsiadów. W Gogu ukazany jest system socjalistyczny, który odstąpił od swoich idealistycznych zasad na rzecz niskich instynktów i chciwego ducha, charakteryzujących zaborcze usposobienie dawnych władców Rosji.

Duch zwątpienia władz socjalistycznych i rosnąca obawa przed tym, jak ten cały rewolucyjny eksperyment skończy się dla nich samych, ukazane zostały w królach babilońskich, Nabuchodonozorze i Balsazarze oraz w królu żydowskim, Herodzie. W historii 60-łokciowego posągu, uczty ostatniego króla Babilonu oraz urodzin Heroda, odczytać można chęci władz socjalistycznych zrezygnowania z rewolucyjnego kursu i powrotu w stare koleiny zachowawczej polityki prowadzonej przez resztę świata. Wysiłki te ukierunkowane były jednak na to, aby możliwie mało stracić ze swego stanu posiadania, władzy i przywilejów. Z takimi intencjami, do propagandowych uroczystości lat 1977–1980/81 włączeni zostali między innymi wypróbowani partnerzy władzy świeckiej – związki religijne, zwłaszcza Kościół Rzymsko-katolicki i Federacja Kościołów Protestanckich.

Imprezy propagandowe, które zostały zorganizowane w jesieni 1977, czyli z końcem Wysokiego Powołania stały się ogromną próbą wierności dla ludu Bożego. Władze socjalistyczne bowiem, wciąż dysponujące bardzo realną siłą, zaczęły wywierać naciski na związki wyznaniowe, aby nie pozostawały bierne, lecz aktywnie poparły forsowaną propagandę pokoju i bezpieczeństwa.

Oto liczbowania biblijnego na ten temat z książki "Bóg jest Miłością" wydanej w grudniu 1980 roku:
 



✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼
 


✼  ✼  ✼
 

✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼
 


✼  ✼  ✼



✼  ✼  ✼
 


✼  ✼  ✼
 
 
✼  ✼  ✼
 
 
Kolejne fragmenty książki "Odwieczna Mądrość" wydanej w roku 1994:

 
KSIĘGA DANIELA
Rozdział 3
 
 
Nabuchodonozor wznosi złoty posąg
 
 
1    Nabuchodonozor król wznieść kazał posąg złoty,
          Wysoki sześćdziesiąt łokci, sześć łokci szeroki,
    Polecając go ustawić na równinie, która
          W babilońskiej jest prowincji i zowie się Dura.            Na południo-wschód od Babilonu

2    Potem Nabuchodonozor król dał polecenie,
          Aby zwołać dostojników jego zgromadzenie:
     Satrapów i namiestników, przeróżnych zwierzchników,
          Skarbników i wszystkich sędziów, radców, urzędników,
     Oraz tych, co prowincjami państwa zarządzali,
          By przybywszy na to miejsce wszyscy udział brali
     W uroczystym poświęceniu posągu złotego,
          Przez Nabuchodonozora króla wzniesionego.
3    Zebrali się satrapowie więc i namiestnicy,
          Rządcy, radcy i skarbnicy, sędziowie, prawnicy
     I wszyscy, co zarządzali państwa prowincjami,
          By posągu poświęcenia być uczestnikami,
     Przez Nabuchodonozora króla wzniesionego;
          I stanęli przed posągiem wzniesionym przez niego.

     A herold zawołał głośno do zebranych w szyki:
          "Rozkazuję wam narody, ludy i języki.
5    W chwili, gdy dźwięk usłyszycie tej wielkiej orkiestry:
          Rogu, fletu, cytry, harfy, lutni, dud i reszty
     Jej muzycznych instrumentów tutaj zgromadzonych,
          Upadnijcie i głębokie oddajcie pokłony
     Posągowi, który stoi przed wami, złotemu,
          Przez Nabuchodonozora króla wzniesionemu.

6    Kto się zaś nie zastosuje do króla rozkazu,
          Nie upadnie i pokłonu nie odda od razu,
     Będzie natychmiast wrzucony przez żołnierzy jego
          Do wnętrza rozpalonego pieca ognistego!"

7    A gdy tylko lud usłyszał dźwięk rogu i fletu,
          Cytry, harfy, dud i wszelkich innych instrumentów –
     Bez wyjątku najmniejszego padły na oblicze
          Wszystkie narody i ludy, i języki liczne,
     I złotemu posągowi, co stał okazały,
          Który Nabuchodonozor wzniósł, pokłon oddały.
 
 
Stanowczość trzech młodzieńców
 
 
8    Zaraz potem Chaldejczycy pewni wystąpili
          I w złośliwy bardzo sposób Żydów oskarżyli.
9    Ci, zwróciwszy się do króla, tak podstępnie rzekli
          Do Nabuchodonozora: "Królu, żyj na wieki!
10   Tyś, o królu, jak wiadomo dał rozporządzenie,
          Aby każdy, kto usłyszy pierwsze dźwięków brzmienie
     Rogu, fletu, cytry, harfy, lutni, dud i licznych
          Innych jeszcze instrumentów wszelakich muzycznych,
     Upadł i się posągowi pokłonił złotemu.
11        Kto by zaś posłuszny nie był rozkazowi temu
     I nie upadłby i nie bił należne pokłony,
          Miał być do rozpalonego pieca wnet wrzucony.
12   Są mężowie judzcy, którym łaskę wyświadczyłeś –
          Im prowincji babilońskiej zarząd powierzyłeś –
     Zwą się oni: Szadrach, Meszach oraz Abed-Nego;
          Ci nie usłuchali, królu, dekretu twojego,
     Boga twego nie czczą, ciebie wręcz zlekceważyli,
          Bo złotemu posągowi się nie pokłonili,
     Który ty, o królu wzniosłeś dla dobra ludzkości".
13        Wtedy Nabuchodonozor w gniewie i wściekłości
     Kazał Szadracha, Meszacha oraz Abed-Nego
          Przywieść bez najmniejszej zwłoki przed oblicze jego.
     Przywiedziono więc przed króla trójkę oskarżonych.
14        Wtedy Nabuchodonozor spytał ich wzburzony:
     "Mówcie! Szadrachu, Meszachu i ty, Abed-Nego,
          Czy to prawda, że nie chcecie boga czcić mojego,
     I złotemu posągowi, który wzniosłem przecież,
          Czci należnej swym pokłonem oddać też nie chcecie?
15   Gdy więc teraz usłyszycie głos rogu i fletu,
          Cytry, harfy, lutni, dud i innych instrumentów
     Dźwięk muzyczny wydających, czekajcie gotowi,
          Aby upaść i swój pokłon oddać posągowi,
     Który z mojej woli został zbudowany przecież;
          Jeśli bowiem mu pokłonu oddać nie zechcecie,
     Wnet wrzuceni zostaniecie – bądźcie pewni tego –
          Do wnętrza rozpalonego pieca ognistego!
     Więc oddajcie posągowi pokłon, byście żyli,
          Któryż bowiem bóg z rąk moich wyrwie was w tej chwili?!"

16   Gdy to Szadrach, Meszach, Abed-Nego usłyszeli,
          Nabuchodonozorowi tak odpowiedzieli:
     "Odpowiedzieć ci w tej sprawie, królu, nie musimy.
17        Jeżeli nasz Bóg Wszechmocny, któremu służymy,
     Z pieca zechce wyratować nas rozpalonego,
          Z pewnością nas może wyrwać z ręki twej moc Jego.
18   Jeśli tego nie uczyni, rzec królu pragniemy,
          Że my czcić twojego boga nigdy nie będziemy                        2 Moj. 20:5
     I złotemu posągowi się nie pokłonimy,
          Który kazałeś zbudować pośród tej równiny".

19   Wtedy Nabuchodonozor, całkiem zaskoczony
          Odpowiedzią trzech młodzieńców, popadł w gniew szalony...
     Zmienił się nie do poznania wyraz twarzy jego
          Wobec Szadracha, Meszacha oraz Abed-Nego.
     W uniesieniu swym rozkazał, by piec rozpalono
          Siedem razy bardziej niż to zazwyczaj czyniono.
20   A następnie w poleceniu zwłoki nie cierpiącym
          Kazał mężom z wojska swego siłą górującym
     Związać Szadracha, Meszacha oraz Abed-Nego
          I do pieca zaraz wrzucić ich rozpalonego.
21   Wtedy mężów tych związano, bez ich rozbierania,
          W płaszczach ich, tunikach, czapkach i innych ubraniach
     I wrzucono do czeluści pieca ognistego,
          Ponad miarę na wypadek ten rozpalonego.
22   Ponieważ rozgniewanego króla rozkaz pilił,
          A piec wielkim żarem buchał, ci, którzy wrzucili
     W ogień Szadracha, Meszacha oraz Abed-Nego,
          Padli martwi od gorąca pieca ognistego.
 

 
 
23   Wpadli więc wszyscy do pieca ognistej otchłani:
          Szadrach, Meszach, Abed-Nego – wszyscy trzej związani...
24   Wtem król Nabuchodonozor się zaniepokoił –
          Śpiesznie wstał, i się zwracając do doradców swoich
     Rzekł: "Czy nie trzech tylko mężów, związawszy każdego,
          Wrzuciliśmy do czeluści pieca ognistego?" Ci zaś rzekli:
     "Tak jest, królu, to jest prawda szczera!"
25        On zaś rzekł odpowiadając: "Lecz ja widzę teraz
     Czterech mężów, którzy całkiem z więzów uwolnieni,
          Przechadzają się swobodnie wśród ognia płomieni.
     Przy tym uszkodzenia na nich nie widać żadnego,
          Czwarty z nich zaś jest podobny do syna Bożego".
26   Wtedy Nabuchodonozor przybliżył się nieco
          Do otworu wlotowego ognistego pieca I rzekł:
      "Szadrachu, Meszachu i ty, Abed-Nego,
          Którzy sługami jesteście Boga Najwyższego,
     Wyjdźcie stamtąd i tu przyjdźcie". Więc w następnej chwili
          Szadrach, Meszach, Abed-Nego z ognia wystąpili...
27   Zeszli się wnet satrapowie, aby ich zobaczyć,
          Namiestnicy i zwierzchnicy, i króla doradcy,
     I spostrzegli, że ogień był siły pozbawiony
          Wobec ciał ich, że włos głowy ich nie był spalony,
     I że płaszcze tych trzech mężów zniszczone nie były,
          Ani też ich nie przeniknął ognia swąd niemiły.
 

Ukorzenie się Nabuchodonzora
 
 
28   Nabuchodonozor świadom, czego to oznaka,
          Rzekł: "Niechaj błogosławiony będzie Bóg Szadracha,
     Meszacha i Abed-Nego, co anioła swego
          Posłał, aby sług swych wyrwać z pieca ognistego,                             6:23
     Którzy w Nim swą bezgraniczną ufność pokładali,
          Nakaz króla przekroczyli, ciała swe oddali,
     Byle tylko nie oddawać czci bogu żadnemu,
          Ani się innemu kłaniać, jak tylko swojemu.
29   Dlatego wydaję rozkaz wszystkich dotyczący:
          Gdy ktokolwiek, do jakiegoś ludu należący,
     Plemienia albo języka, w nierozważnym słowie
          Bluźnierstwo przeciwko Bogu tych mężów wypowie –
     Bogu Szadracha, Meszacha oraz Abed-Nego,
          Rozsiekany na kawałki będzie, zaś dom jego
     W kupę gruzu obrócony, gdyż na całym świecie
          Nie ma Boga podobnego – tak możnego przecież,
     Aby zdolny był wybawiać, jak ten Bóg jedynie!"
30        Król zaś młodzieńcom, co dobre odzyskali imię –
     Szadrachowi, Meszachowi i Abed-Negowi,
          Rząd w prowincjach babilońskich wrócić postanowił.                      2:49

 
 
POSĄG NA POLU DURA
komentarz
 
 
Nabuchodonozor był twórcą potężnego państwa neobabilońskiego czyli chaldejskiego. Było to pierwsze uniwersalne państwo po upadku figuralnego królestwa Bożego, jakim był Izrael. Proroctwo Jeremiasza określiło dokładnie czas panowania Babilonii nad tym narodem wynoszący 70 lat (Jer. 25:11).

Nauka o "równoległościach panowania" każe upatrywać w tym historycznym, słynnym z podbojów mocarstwie, obrazowego odniesienia do współczesnych dziejów Chrześcijaństwa. U swego schyłku znalazło się ono w zależności od równie bezwzględnych i równie siejących postrach rządów, jakie kiedyś sprawował nad Izraelem i innymi narodami chaldejski władca Nabuchodonozor. Według konkordancji słowo Chaldejczyk posiada znaczenie: pustoszyciel, niszczyciel.
 
Oto komentarz do Abakuka 1:6 (z 1884 roku):
 
Chaldejczycy ...... Komuniści, socjaliści, nihiliści
 
Królowie chaldejscy, Nabuchodonozor i Balsazar są więc obrazem dyktatorskich i niszczycielskich rządów komunizmu – trwających również 70 lat – na jakie Bóg dozwolił przy końcu tzw. "Czasów Pogan" (Łuk. 21:24).

Charakter tych rządów pozwala jasno zrozumieć cel dozwolenia Bożego na tak potężną władzę już po formalnym zakończeniu się tych Czasów w 1914 roku. Komunizm nie miał umacniać starego świata. Przeciwnie, Bóg sprawił, że cała jego potęga skierowana została do osłabiania, anarchizowania i burzenia struktur, na których ten świat się opiera. Komunistyczny program przewidywał: (1) zburzenie do fundamentu ustrojów opartych na wyzysku i krzywdzie, oraz (2) budowę nowego, sprawiedliwego ładu społecznego. Najwyższy Strateg, Pan Bóg, wykorzystał pierwszy punkt tego programu, jako zgodny z Jego wolą. Drugi punkt, nierealny dla niedoskonałych ludzi, wprowadzi w życie Syn Boży, Jezus Chrystus.

Dobitnym potwierdzeniem takiej właśnie roli rewolucyjnego ruchu komunistycznego w Planie Bożym jest porównanie komunistów w księdze Objawienia do niszczycielskiej szarańczy. Wizja, która tę szarańczę opisuje, ukazuje również jej króla, Abaddona, którego imię tłumaczy się na Niszczyciel. W królu tym ukazana jest kierownicza siła ruchu rewolucyjnego – partia komunistyczna (Obj. 9:3-11).

Gdy przywódcy Socjalizmu spostrzegli, że ich własna polityka burzenia autorytetów obraca się przeciwko nim, osłabiając ich wpływ na społeczeństwo, zaczęli zmieniać taktykę. Na konferencji KBWE w Helsinkach, w 1975 roku, podpisali uchwały o poszanowaniu praw człowieka, osłabili walkę ideologiczną z Zachodem i nawiązali współpracę z kościołami. Ukoronowaniem tych gorączkowych zabiegów o utrzymanie się przy władzy były słynne apele wygłoszone w 1977 roku, w Moskwie, w sześćdziesiątą rocznicę Rewolucji Październikowej.

W podobnej potrzebie utrwalania swej władzy oraz zapewnienia sobie lojalności społeczeństw przez siebie rządzonych znalazł się kiedyś władca Babilonii, Nabuchodonozor. Podbił cały ówczesny świat. Pierwszy zauważył potrzebę uniwersalnego rządu, który by zaprowadził pokój na ziemi. Aby różne narody, czczące różne bóstwa scementować w jedną całość zarządził, aby cały ówczesny świat obchodził uroczyście święto pokoju, aby jedna religia, wspólny pokłon 60-łokciowemu posągowi złotemu spoiły ze sobą sprzeczne elementy jego królestwa. Dotąd panowanie jego odznaczało się zwycięskimi podbojami i wojnami. Od tego czasu w świecie miał zapanować okres pokoju, dobrobytu i radości.
 


 
 
Obchody rocznicy Rewolucji Październikowej w 1977 roku w Moskwie stały się więc współczesnym odpowiednikiem 60-łokciowego złotego obrazu króla Nabuchodonozora. Wtedy to władze radzieckie w szczególny sposób wystawiły na widok publiczny zdobycze 60-lecia socjalizmu i zaleciły światu jego idee, jako jedyną drogę utrzymania pokoju.

W tym znamiennym roku propaganda pokoju i bezpieczeństwa nabrała szczególnej siły. Narody, parlamenty i rządy świata odpowiedziały pozytywnie na apel oddania hołdu dobru, jakie mu przyniosła Wielka Socjalistyczna Rewolucja Październikowa – zwiastun lepszego jutra. Hołd Rewolucji złożyły również kościoły świata, przybyłe w tym samym roku do stolicy ateizmu na uroczysty zjazd.

Z pewnością nie wszyscy z tych, którzy się pokłonili uczynili to z serca. Obłuda i bojaźń kazały im pokłonić się wzniosłym apelom o pokój i bezpieczeństwo. Apel zawierał bowiem też i groźbę, że każdy kto się nie "pokłoni", popadnie w niełaskę i "ogniste doświadczenia". Obrazem tej groźby był rozkaz Nabuchodonozora, by najmocniejsi żołnierze spośród jego wojska wrzucili opornych do pieca rozpalonego do ostatecznych granic. Jedynie "trzech" nie pokłoniło się. Wszak pamiętali oni prorocze słowa Apostoła Pawła, napisane blisko dwa tysiące lat temu pod wrażeniem wizji czasów ostatecznych. Widział on w tej wizji obecne samolubstwo ludzi i narodów, które czynią niemożliwym jakiekolwiek trwałe porozumienie lub pokój. Widział wzajemną nieufność świata rozdartego na obozy i, przypuszczalnie, wymierzone przeciwko sobie straszliwe bronie. Wszystko to zaś gorączkowo pokrywane bezradnymi apelami o światowy pokój. Pisał przeto: "Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak, jak złodziej w nocy [w sposób przez świat niezauważony]. Kiedy bowiem będą mówić: 'Pokój i bezpieczeństwo' – tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną [spazmy coraz ostrzejszych kryzysów i wstrząsów społecznych, wśród których stary ustrój świata umrze, a narodzi się nowy porządek Królestwa Bożego], i nie ujdą. Ale wy, bracia nie jesteście w ciemności, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej" (1 Tes. 5:1-5).
 


 
 
"Trzej młodzieńcy" wiedzieli więc, że te piękne apele "pokój i bezpieczeństwo" nie prowadzą do faktycznego pokoju, że za nimi kryje się zginienie. Nie bali się, ponieważ "w ogniu" miał im towarzyszyć "ten Czwarty, podobny do Syna Bożego", zdolny zniweczyć żar ognistych doświadczeń (Mat. 28:20; 1 Piot. 4:12).

Wystawienie 60-łokciowego posągu przez króla babilońskiego, pokrywa się w wypełnieniu z ucztą Balsazara. Uczta ta ukazuje szczegóły tragicznego końca ruchu rewolucyjnego, który spełnił i jeszcze spełni do końca swoje posłannictwo – dziejową pomstę na klasie bogaczy (Jak. 5:1-8).
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball