TrzyBiada.pl
12
LUT
0
2012
Lubię to
W jednej ze swoich wizji prorok Daniel został zapoznany z Boską oceną światowych rządów wypełniających okres tzw. Czasy Pogan (lata 606 p.n.e. do 1914 n.e). Prorok ujrzał cztery niesamowite bestie wyłaniające się z morza. Wszystkie budziły grozę, ale czwarta go wręcz przeraziła. Opisując trzy pierwsze bestie porównał je do dzikich zwierząt, lwa, niedźwiedzia i lamparta. Czwarta bestia zdała się mu być iście diabelskim tworem, ponieważ nie znalazł w niej podobieństwa do żadnego z Bożych stworzeń. Straszliwy był jej wygląd i straszliwa moc, z którą pożerała i miażdżyła wszystko dookoła.

Po względnie umiarkowanych rządach Babilonii, Medo-Persji i Grecji nastało panowanie Rzymu. To uniwersalne imperium, wpierw pogańskie a później papieskie, prześcignęło w bestialskim okrucieństwie i długości trwania wszystkie poprzednie rządy. Do czasu przyjęcia chrześcijaństwa, tytuł Pontifex Maximus (najwyższy kapłan) przysługiwał cezarom. Mienili się być reprezentantami bogów i ich zastępcami na ziemi. Gdy papiestwo podporządkowało sobie władzę świecką, w rolę najwyższego kapłana zaczęli wpisywać się kolejni papieże (od V wieku). Na potrójnej koronie papieża, przechowywanej w muzeum watykańskim zauważono tytuł: VICARIVS FILII DEI (Namiestnik Syna Bożego). W swoim czasie Reformatorzy odczytali w tych słowach liczbę bestii, 666, o której mówi Apokalipsa (13:18).

Władza świecka papieży datuje się od roku 539, gdy cesarz Justynian mianował biskupa Rzymu zwierzchnikiem pozostałych biskupów i uczynił gospodarzem tego miasta. Do tego czasu odnosi się fragment wizji Daniela mówiący o "małym rogu" (symbol władzy), który wyrósł na głowie bestii (7:8). Największe triumfy święciło papiestwo od roku 800 do 1799, czyli przez całe tysiąclecie, znaczone bestialską przemocą i krwawymi bezlitosnymi prześladowaniami. "Kościół odpadły odłożył na stronę miecz ducha, a uchwycił ramię cesarstwa, i obrócił jego broń z niepohamowaną bezlitosną furią na każdego przeciwnika, który stanął w drodze do jego ambitnych i samolubnych celów. Co za czasów pogańskich cesarzy uchodziło za złość, lub zaciekłość, to za czasów papieży było zwykłym systemem, ożywionym przez religijny fanatyzm i dumę – natchnionym szatańską gorliwością, energią i okrucieństwem, któremu równego nie ma w historii" (B-376).
 
 

 
 
Proroczy okres "czasu, czasów [dwóch] i połowy czasu" (Dan. 7:25) odnosi się do całego okresu 1260 lat, w którym papiestwo dzierżyło świecką władzę nad światem (539 + 1260 = 1799). "Wtedy" – mówi proroctwo – "odbędzie się sąd i odbiorą mu władzę, by go zniszczyć i zniweczyć doszczętnie" (7:26). Praktycznie od roku 1799, gdy Napoleon zaszokował świat uwięzieniem papieża, zaczął się stopniowy upadek papiestwa.

Pan Bóg jednak nie pozwolił, aby ten szatański system do końca pozostawał w cieniu i obumarł "naturalną śmiercią". Boski zamiar jest jasny: "Bestia (...) ma wyjść z przepaści i idzie na zagładę" (Obj. 17:8). Światło drugiej obecności Chrystusa przywołało papiestwo na sąd. Sędzią jest cała, coraz bardziej oświecona społeczność świata. Boska opatrzność dozwoliła w czasie końca na pewne okoliczności, które zarówno w samym papiestwie, jak i w królach ziemi obudziły nadzieję na przywrócenie dawnej świetności sojuszu "ołtarza z tronem". Tymi sprzyjającymi okolicznościami okazały się anarchistyczne tendencje spowodowane powszechnym rozbudzeniem ducha wolności, godności osobistej i pragnieniem zmiany niesprawiedliwych stosunków. Władze poczuły się zagrożone. Przeciwnik Boży, Szatan, swą zakulisową działalnością sprawił, że zbrodnie, bezprawie i doktrynalny fałsz kościoła rzymskiego jakby poszły w niepamięć. W zdumiewającym biegu wydarzeń polski papież obwołany został "nadzieją świata", a jego partnerem w realizacji "programu nadziei" stali się ateistyczni królowie obozu socjalistycznego. Apokalipsa mówi o tym w symbolach, że "śmiertelna rana" zadana bestii "mieczem" "została uleczona" i "za bestią poszła cała ziemia" (13:14, 12, 3). Wprawdzie Kościół Rzymsko-katolicki nie odzyskał świeckiego panowania, to jednak jego dominujący wpływ na politykę został na krótko przywrócony. Róg doczesnej władzy na bestii średniowiecznej zastąpiony został nierządnicą siedzącą na bestii naszych czasów. Niewiasta reprezentuje kościół katolicki, natomiast w bestii ukazane są władze polityczne kościołowi posłuszne.
 


 
 
Pan Bóg przydzielił opinii publicznej trzy i pół letni okres (1977–1980/81) na zapoznanie się z praktykami ustanowionej władzy świecko-religijnej i osądzenie ile jest warta (Obj. 13:5). Czas ten wystarczył w zupełności. Rozruchy lat 1980/81 w Polsce rozbiły sojusz Kościoła Rzymsko-katolickiego i władz komunistycznych. Wydarzenia te zainicjowały proces anarchii, która z granic byłego obozu socjalistycznego rozszerza się na cały świat.

Ostateczny los obu partnerów rozbitego sojuszu ukazuje księga Apokalipsy.

W pierwszym rzędzie, przedstawia ona złudne poczucie Kościoła Rzymsko-katolickiego, że jest wiecznietrwały: "Siedzę jako królowa, a nie jestem wdową i smutku nie ujrzę" (18:7). Lecz Pismo Święte zapowiada całkowitą zagładę tego systemu: "W jeden dzień przyjdą plagi jego, śmierć i smutek i głód, i ogniem będzie spalony; bo mocny jest Pan Bóg, który go osądzi" (18:8). O tym symbolicznym ogniu, czyli anarchii, mówi poprzedni rozdział (17:16), ukazujący egzekutorów Boskiego wyroku: "dziesięciu królów" (zdradzeni socjalistyczni kochankowie rzymskiej nierządnicy) oraz bestię (katolickie państwo). Scenariusz chronologiczny, obserwowany z przerwami od 1914 roku nie sięga dalej jak do roku 2015. Czas pokaże, w którym szczególnym "dniu" (roku?) nienawistna furia skierowana przeciwko Kościołowi Rzymsko-katolickiemu osiągnie swój punkt kulminacyjny.

Zniszczenie dziesięciorożnej bestii papieskiej przedstawia wizja dziewiętnastego rozdziału Apokalipsy. Ukazuje ona Anioła, stojącego w słońcu, który zwołuje ptaki na ucztę (19:17-21). Ten sam obraz symbolicznej uczty dla ptaków zawiera proroctwo Ezechiela (39:17-21). Prorok przedstawia w nim skutki inwazji biblijnego Goga na Izraela. Druga obecność Chrystusa, przyrównana została do tysiącletniego dnia, który ma swój świt (1874) oraz ukazanie się słońca (1980). Używając greckich określeń, w roku 1980 paruzja naszego Pana weszła w fazę epifanii, która dla świata oznacza szybko wzmagającą się anarchię, biblijny Armageddon. Literatura Badaczy Biblii zawiera sugestię, że ostatnia bitwa Armageddonu rozegra się w Izraelu. Ptaki zlatujące się na ucztę zostały w niej identyfikowane jako "sępy społeczne: komuniści, socjaliści i nihiliści”. (Patrz komentarz do Obj. 19:17 z roku 1886)
 


 
 
Bieżący rok i trzy następne doprowadzają stuletni scenariusz chronologiczny do finału (1914/15-2015). Został on potwierdzony przysięgą przez samego Pana (Obj. 10:5-7) i dlatego nie może być mowy o jakimś odwlekaniu. Na spotkanie proroczym spodziewaniom wychodzi gwałtownie rosnące napięcie na całym Bliskim Wschodzie, a szczególnie wokoło Izraela.

W ciągu wieku Ewangelii zalążkiem Królestwa Bożego był wybierany spośród rodzaju ludzkiego Kościół Chrystusowy. Pan powiedział: "Królestwo Boże jest wśród was” (Łuk. 17:21). Kościół ten stanowi duchowe potomstwo Abrahama, którego dziedzictwem jest duchowa natura, życie w niebie. W czasie wyboru tego kościoła, Izrael według ciała pozostawał na drugim planie, w pewnej niełasce. Teraz jednak, gdy Izrael duchowy został skompletowany i uwielbiony, działania Boże koncentrują się na ziemskim potomstwie Abrahama.

Izrael, z jego stolicą w Jerozolimie, jest centrum przyszłego Królestwa Bożego na ziemi. Podczas swojej drugiej niewidzialnej obecności Chrystus Pan poczynił ku temu odpowiednie przygotowania. Działając w imieniu Najwyższego Boga, Jahwe, zgromadził ten naród ze wszystkich stron świata i osiedlił w prowizorycznie ustalonych granicach Ziemi Świętej. Obecny bieg wypadków ma przygotować serca Żydów na spotkanie z Abrahamem i prorokami, ale przede wszystkim umożliwić im rozpoznanie Mesjasza w Jezusie z Nazaretu. Stanie się to za sprawą cudownej interwencji Najwyższego w jego obronie. Wrogość świata i antysemityzm osiągnie w najbliższej przyszłości swój punkt kulminacyjny, w którym Izrael będzie z pozoru całkowicie skazany na łaskę i niełaskę swoich nieprzyjaciół. Świat jednak nie wie, że za Izraelem stoi jego możny Obrońca, sam Bóg Wszechmogący. Obóz jego nieprzyjaciół, natomiast, wspierany jest przez Szatana i zastępy demonów, usiłujących sztucznym problemem izraelsko-palestyńskim obrócić opinię międzynarodową przeciwko Izraelowi. Wszelkimi sposobami stara się zniszczyć organizujące się Królestwo Boże na ziemi.

Otoczka propagandowa nadawana sprawie jątrzącego się od lat konfliktu sugeruje szczere dążenia do jego sprawiedliwego załatwienia. W istocie jednak, za tą otoczką kryje się obłuda rządów dbających o swoje własne interesy. Pismo Święte zapowiada z góry jak się to wszystko skończy. Jako głównych negatywnych bohaterów działań przeciwko Izraelowi wskazuje Pismo "bestię" i "fałszywego proroka" (Obj. 19:20). Jak rozumieć wzajemną relację obu tych systemów? Biblia opisuje zwyczaje dawnych królów, którzy wyruszając na wojnę, chcieli mieć przy sobie proroka, aby przekazywał im wyrocznię Niebios.

W myśl Wykładów Pisma Świętego, w bestii pokazane są wszystkie katolickie państwa znajdujące się pod duchowym zwierzchnictwem papieża. Odnosi się to szczególnie do katolickiej Europy z jej stolicą w Watykanie. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku w symboliczne ciało bestii włączone zostały kraje socjalistyczne. Ten zaskakujący manewr polityczny marksistów, ukorzenia się przed papieżem, przedstawiła Apokalipsa jako pojawienie się w czasach ostatecznych czerwonej dziesięciorożnej bestii z nierządnicą na grzbiecie (Obj. 17:3).

Kościół Rzymsko-katolicki przepojony jest duchem antysemityzmu od wielu stuleci. Prześladowanie narodu wybranego stanowi nader bogaty rozdział jego krwawej przeszłości, znany z historii jako ustawiczne pasmo pogromów, rabunków, morderstw, wypędzeń z kraju, przymusowego nawracania, tortur i stosów "Świętej Inkwizycji", wyrzynania tysiącami przez braci zakonnych z krzyżami na płaszczach, itd., itd.

Nieco lepszą reputację posiadają kościoły protestanckie, powstałe w wyniku kolejnych ruchów reformacyjnych i ich stagnacji. Na czele tych ruchów stawali ludzie myślący, którym nie odpowiadała ciemna jak noc dogmatyka Kościoła Rzymsko-katolickiego. Takich przebłysków wolnej myśli nie mógł Szatan znieść w swoim królestwie na dłuższą metę. Zainicjował ruch ekumeniczny, w którym protestanci poddani zostali dyscyplinie według modelu obowiązującego w Kościele Rzymsko-katolickim. Indywidualny głos przestał się liczyć. Dlatego formujący się twór unijny przedstawia Apokalipsa jako "obraz bestii", który w pewnym momencie ożył i "też zaczął mówić", czyli dojrzał do aktywności politycznej (Obj. 13:14, 15). Swoją obecnością w Moskwie uświetniła Federacja Kościołów Protestanckich obchody 60-lecia Rewolucji Październikowej.

Protestantyzm jest zwolennikiem fałszywej teorii zastępstwa, która wykreśliła Izrael z listy zbawionych, twierdząc, że został on zastąpiony Izraelem duchowym. Wyjątkiem są niektóre ruchy ewangelickie, które dają jeszcze szansę Żydom, pod warunkiem jednak, że ci zdążą jeszcze przed końcem świata stać się chrześcijanami. Jest to jaskrawo sprzeczne z nauczaniem Biblii, która zapowiedziała zupełny powrót łaski Bożej do Izraela według ciała, zawarcie z nim Nowego Przymierza, a w następstwie tego faktu, Restytucję rodzaju ludzkiego.

Z tych wszystkich powodów biblijny "obraz bestii", Federacja kościołów, jest zaciekłym wrogiem Izraela osiedlonego na powrót w ziemi obiecanej Abrahamowi, Izraela nie podzielonego, z niepodzielną stolicą w Jerozolimie. W końcowej akcji narodów świata przeciwko Izraelowi, Federacja Kościołów Protestanckich przedstawiona jest jako "fałszywy prorok", czyli propagandowy rzecznik tej akcji.

W wizji, zarówno "bestia", jak i "fałszywy prorok" zostali wrzuceni do jeziora ognistego gorejącego siarką, co wyobraża całkowite zniszczenie w anarchii obu tych politycznych systemów, papiestwa i protestantyzmu.

Dzisiaj widać wyraźnie, jak wir bliskowschodniego konfliktu wciąga coraz bardziej światowe mocarstwa, wszystkich "królów ziemi" oraz systemy świeckie i religijne. Proroctwo zapowiada, że wszystkie siły, które wystąpią przeciwko Izraelowi poniosą całkowitą klęskę. Klęska ta zamieni chrześcijańską cywilizację w jedno wielkie pobojowisko, na którym biblijne sępy rozpoczną swoje anarchistyczne ucztowanie.

Z tej strasznej burzy dziejowej wyłoni się ocalony naród izraelski. To wśród tego narodu, w dramatycznych okolicznościach klęski Goga i narodów świata, pojawią się Święci Starożytności, "Abraham, Izaak, Jakub i wszyscy prorocy”, przywróceni do życia w "lepszym zmartwychwstaniu" (Łuk. 13:28; Hebr. 11:35). Izraelici ujrzą ich bowiem bez żadnych braków, w całym pięknie doskonałości ludzkiej, jaką posiadał Adam przed grzechem oraz nasz Pan podczas swojej zbawczej misji na ziemi. Ta imponująca demonstracja człowieczeństwa, doskonałego pod każdym względem, moralnym, umysłowym i fizycznym, stanie się zaraźliwym przykładem dla całego świata, znękanego swoją codzienną niedolą i przeżyciami anarchii. Nie trudno wyobrazić sobie entuzjazm Żydów, a za nimi narodów świata, z jakim zechcą przyłączyć się do Nowego Przymierza, które każdemu człowiekowi dobrej woli przywróci stopniowo zdrowie, życie i doskonałość utracone w praojcu Adamie.
 
 
✼  ✼  ✼

 
Kolejne fragmenty książki "Odwieczna Mądrość" wydanej w roku 1994:

 
KSIĘGA DANIELA
Rozdział 7
 
 
1    W pierwszym roku Balsazara, króla Babilonu,
          Daniel miał sen, gdy spoczywał na łożu w swym domu.
     To co widział niezmiernie go zaniepokoiło;
          Potem spisał tymi słowy to, co mu się śniło:
2    Ja, Daniel widzenie takie miałem w nocnej porze:
          Poryw czterech wiatrów nieba wzburzył wielkie morze,
3    A potężne cztery bestie z niego wychodziły –
          Wszystkie się pomiędzy sobą wyglądem różniły.
 

 
4    Pierwsza z nich przypominała lwa swoim wyglądem
          I dwa skrzydła orle miała. Gdy spojrzałem potem,
     Zobaczyłem, że te skrzydła wyrwano jej oba,
          Wtedy bestia ta jak człowiek stanęła na nogach,
     I człowiecze serce owo otrzymało zwierzę.
5         Potem inna bestia, druga, wyszła na wybrzeże;
     Niedźwiedzia przypominała, z jedną ciała stroną
          Wyżej w stosunku do drugiej strony uniesioną,
     A w swej paszczy miała między zębami trzy żebra,
          I mówiono jej: "Wstań! mięsa do woli pożeraj''.
6    Potem patrzyłem, a oto inna bestia, trzecia;
          Ta, podobna do lamparta, miała na swym grzbiecie
     Cztery ptasie skrzydła, cztery również głowy miała;
          Bestia ta następnie wielką władzę otrzymała.
7    I ujrzałem czwartą bestię w swym widzeniu nocnym,
          Straszną bardzo i okropną, o niezwykłej mocy.
     Zęby jej żelazne wielkie – wszystko pożerała
          I miażdżyła nimi, resztę – nogami deptała.
     Od trzech pierwszych ją różniły cechy wyjątkowe
          I aż dziesięć rogów miała bestia ta na głowie.
8    A gdy rogom tym uważnie się przypatrywałem,
          Inny mały róg rosnący pośród nich ujrzałem,
     A trzy z pierwszych rogów przed nim wyrwane zostały.
          Miał on oczy, które ludzkim wzrokiem spoglądały,
     I usta, które zuchwałe słowa wymawiały. Obj. 13:5, 6
 
 
Wizja Boga i Syna Człowieczego
 
 
9    A gdy patrzyłem uważnie: postawiono trony
          I zasiadł Przedwieczny chwałą wielką otoczony.
     Wtedy dostrzegłem jak postać Jego wyglądała:
          Szata, jaką miał na sobie była śnieżnobiała,
     Wszystkie włosy Jego głowy – jakby z wełny czystej,
          Tronem Jego przewspaniałym – płomienie ogniste,
     Niczym ogień gorejący koła tronu Jego,
10        Strumień ognia się rozlewał – wypływał od Niego.
     Tysiąc tysięcy służyło Mu, a jeszcze więcej –                                 Obj. 5:11
          To znaczy dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy
     Stało przed Nim i przed Jego jaśniejącym tronem.                         Obj. 20:12
          Sąd zaś zasiadł i zostały księgi otworzone.

11   Potem, na dźwięk słów wyniosłych, jakie róg wygłaszał,
          Zobaczyłem jak się toczy wizji akcja dalsza.
     Oto bestię tę zabito, ciało jej zniszczono
          I na koniec na spalenie do ognia wrzucono.
12   Władzę również odebrano bestiom pozostałym;
          Chociaż władzy pozbawione, egzystować miały,
     Lecz do okresu pewnego i czasu jedynie.

13   I widziałem w swych widzeniach o nocnej godzinie:
          Oto na obłokach nieba nimi zasnutego                                          B-151
     Ktoś przybywa o wyglądzie Syna Człowieczego.
          Przyszedł :aż do Przedwiecznego, wtedy Go wiedziono
14   I przed Jego pełne chwały oblicze stawiono.
          Odtąd wszystko Mu zostało hojnie powierzone:
     Władza, chwała i królestwo nieograniczone,
 
 
Cztery królestwa
 
 
15   Ja, Daniel w niepokój ducha dlatego popadłem,
          Przestraszyły mnie te wizje, które oglądałem.
16   Do jednego ze stojących przeto się zbliżyłem
          I o wyjaśnienie tego wszystkiego prosiłem.
     Ten więc dał mi w odpowiedzi wyjaśnienie szczere:
17        "Owe cztery wielkie bestie to jest królów czterech,
     Co powstaną z ziemi zanim przyjdzie kres każdego.
18        Lecz królestwo otrzymają święci Najwyższego
     I królować będą zawsze, aż na wieki wieczne                                 Obj. 22:5
          [Takie to są, o Danielu, czasy ostateczne!]".
19   Potem co do czwartej bestii upewnić się chciałem,
          Odmiennej od pozostałych, które wpierw widziałem,
     Nader strasznej, co żelazne zęby w paszczy miała,
          A pazury straszne z miedzi, która pożerała
     I zębami gruchotała wszystko żelaznymi,
          Pozostałość zaś deptała nogami swoimi,
20   I co do dziesięciu rogów na głowie tej bestii,
          I co do innego rogu – szczególnej tu kwestii –
     Przed którym, gdy wyrósł, z tamtych trzy poupadały,
          Który oczy miał i usta pełne słów zuchwałych,
     Który większy był z wyglądu niźli inne rogi.
21        A gdy się przypatrywałem, wtedy róg ów srogi
     Począł walczyć ze świętymi Boga Najwyższego
          I nad nimi triumfował do czasu pewnego,
22   Aż Przedwieczny przyszedł i sąd zasiadł sprawiedliwy
          [Mocen butnych zrzucać z tronów i wynieść uczciwych].
     Prawo świętym Najwyższego przyznane zostało
          I królestwo świętych Jego nareszcie nastało.

23   Potem dodał: "Bestia czwarta, groźna niesłychanie,
          To królestwo czwarte, które na ziemi powstanie,
     Które się od wszystkich królestw różni zasadniczo –
          Ono całą ziemię pożre, z niczym się nie licząc,
     Zdepcze, zmiażdży – będzie zdolne wszystko unicestwiać.
24        Dziesięć rogów zaś oznacza, iż z tego królestwa
     W wyniku podziału, królów dziesięciu powstanie.
          A następnie sytuacja znów ulegnie zmianie:
     Po nich król powstanie inny w przyszłościowej dali,
          Różny od poprzednich, który trzech królów obali.
25   Ten przeciwko Najwyższemu usta swe otworzy,
          By zuchwałe i bluźniercze słowa ciągle mnożyć.                   Obj. 13:5-7
     Będzie świętych Najwyższego wytracał bez miary,
          By czasy i prawo zmienić będzie snuł zamiary,
     Będą bowiem w jego ręce [zgodnie z Bożym planem]
          Do czasu, [dwóch] czasów oraz pół czasu wydane.
26   Potem sąd zasiądzie, tam zaś pozbawią go władzy,
          Aby zniszczyć go, zniweczyć do szczętu i zgładzić.
27   Królestwo pod całym niebem wraz z królewską władzą
          I z królewskim dostojeństwem natenczas oddadzą
     Jedynie ludowi świętych Boga Najwyższego.
          Królestwem trwającym wiecznie jest królestwo Jego.
     Wszystkie moce zaś, gdy Jego królestwo nastanie,
          Będą służyć Mu i będą zawsze Mu poddane".

28   Dotąd opis jest zdarzenia. Po nim myśli moje
          Mnie, Daniela napełniły wielkim niepokojem;
     Aż się całkiem odmieniła barwa mojej twarzy,
          Ale w sercu zachowałem pamięć spraw tak ważnych.
 
 
"Odwieczna Mądrość" (1994). Komentarze i zestawienia liczbowania biblijnego do księgi Daniela:
 
 
Początek końca panowania komunizmu

 
Początek końca panowania komunizmu ukazany został we śnie babilońskiego króla Nabuchodonozora (Dan. 2). Król ten ujrzał wielki, budzący grozę posąg o niezwykłym blasku. Głowa posągu była ze złota, pierś i ramiona ze srebra, brzuch i biodra z miedzi, golenie z żelaza, stopy zaś częściowo z żelaza, a częściowo z gliny. Posąg został zdruzgotany kamieniem oderwanym z góry bez udziału ręki. Uderzony nim w stopy runął na ziemię, a wiatr rozniósł rumowisko jak plewy, tak iż po posągu nie zostało śladu. Kolejne królestwa uniwersalne ukazane w owym posągu to: Babilonia, Medo-Persja, Grecja i Rzym cesarski. Stopy posągu (żelazo zmieszane z gliną) to nieszczęsna mieszanina władzy świeckiej i religijnej – chrześcijaństwa nominalnego. Papiestwo zdobyło władzę świecką, a następnie wybiło się ponad wszelką władzę. Tym sposobem wypełniła się natchniona przepowiednia Apostoła Pawła o powstaniu tzw. "Człowieka nieprawości", który miał się wywyższyć ponad wszelką ziemską władzę (2 Tes. 2:3-8). O tym samym wyniesieniu papiestwa pisał Apostoł Jan, gdy przepowiadał pojawienie się systemu Antychrysta – fałszywego tworu naśladującego prawdziwego Chrystusa i prawdziwe Królestwo (1 Jan 2:18-22).
 
"Papiestwo długi czas rościło sobie pretensję, że jest tym królestwem, które Bóg obiecał wzbudzić i że w wypełnieniu tego proroctwa ono pokruszyło w kawałki i pochłonęło wszystkie inne królestwa. Prawda jest, że kościół nominalny został połączony z ziemskimi królestwami, tak jak glina z żelazem, i to, że papiestwo nigdy nie było prawdziwym Królestwem Bożym, lecz jego fałszywym naśladownictwem. Najlepszym dowodem, że papiestwo nie zniszczyło, ani pochłonęło tych ziemskich królestw jest, iż one dotąd istnieją". Tom I, str. 319 (napisany w 1886 roku)
 
 
Dziesięć państw RWPG
dziesięcioma palcami nóg posągu Nabuchodonozora

 
Znamiennym wdarzeniem ostatnich czasów było nawiązanie w 1977 roku kontaktów pomiędzy Polską Rzeczypospolitą Ludową (PRL) i Watykanem. Działo się to za wiedzą i przyzwoleniem całej socjalistycznej "dziesiątki" – Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (RWPG). Upadek PRL w 1980 roku (Obj. 11:13) pociągnął za sobą upadek całej RWPG.

Inaczej: stopy posągu zostały uderzone przez kamień Królestwa prawdziwego – skompletowany Kościół (Ps. 149:5-9).

Rok 1980 był początkiem końca panowania komunizmu (lewego skrzydła socjalizmu), prowadzącym do anarchii i upadku całej struktury świata pokazanej w posągu ze snu Nabuchodonozora. Upadek ten bezpośrednio poprzedza panowanie przepowiedzianego Królestwa Bożego, które w odróżnieniu od czterech poprzednich nie będzie miało następców, albowiem trwać będzie wiecznie.
 

 
 
 
 
"Zdając sprawę z własnej niezaradności władcy cywilni spoglądają z obawą i rozpaczą na budzącą się potęgę mas ludowych i w obawie tej przychodzi im na pamięć dawna potęga papieży, tych tyranów, którzy trzymali kiedyś całe Chrześcijaństwo w żelaznych ryzach. Chociaż władze cywilne nienawidzą tego tyrana, jednak gotowe są na największe ustępstwa na rzecz papiestwa, byle za tę cenę utrzymać w szachu buntujące się narody". Tom IV, str. 172 (Pisane w 1897 roku)
 

 
 
✻  ✻  ✻
 
 

 
 
✻  ✻  ✻
 


 
 
✻  ✻  ✻
 

 
 
✻  ✻  ✻

Prawdziwe Królestwo Boże – Kamieniem
 


 
 
✻  ✻  ✻
 
 
 
✻  ✻  ✻
 
 
Wydarzenia roku osiemdziesiątego
pod nadzorem prawdziwego Królestwa
 
 
 
 ✻  ✻  ✻
 

 
 
✻  ✻  ✻
 
 

 
 
✻  ✻  ✻
 
  
 
 
✻  ✻  ✻
 

Jezus Chrystus Kamieniem Głównym –
Głową uderzającego Królestwa – kompletnego Kościoła
 
 
"Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja kładę na Syjonie kamień
kamień wypróbowany, kosztowny kamień węgielny, mocno ugruntowany:
Kto wierzy, ten się nie zachwieje".

Izajasza 28:16.
 
"I wszystko poddał pod nogi Jego,
a Jego samego ustanowił ponad wszystkim Głową Kościoła,
który jest Ciałem Jego, pełnią Tego, który sam wszystko we wszystkim napełnia".
Efez. 1:22 ,23

"On zaś [Jezus Chrystus] spojrzawszy na nich
[uczonych w Piśmie i arcykapłanów] rzekł: Cóż więc znaczy to, co napisane:
Kamień, który odrzucili budowniczowie, stał się kamieniem węgielnym?
Każdy kto by upadł na ten kamień, roztrzaska się,
a na kogo by on upadł, zmiażdży go".

Łuk. 20:17,1 8
 
 
Oto uwagi w komentarzu do Łuk. 20:17,18:

 
Kamień .......Wierzchni kamień, Chrystus Jezus, Kamień węgielny Boskiego budynku, model dla
                    wszystkich, Kamień obrażenia i skała potknięcia .................................................. C-373
Wszelki .......Kościół żydowski w żniwie wieku żydowskiego i kościół nominalny chrześcijański
                    w żniwie wieku ewangelicznego. "On będzie Kamieniem obrażenia i skałą potknięcia
                    dla obu domów Izraela" (Izaj. 8:14) Z '96-116
Na kogo by  W wieku Tysiąclecia ...................................................................................... Z '96-116
On upadł .... Po tym, gdy zostanie wyniesiony do chwały i mocy .......................................... Z '96-116
Zetrze go ... Zupełnie zniszczy przez Wtórą Śmierć ............................................................ Z '96-116
 
Zgodnie z myślami przytoczonymi powyżej, Izrael według ciała został srodze ukarany za odrzucenie Jezusa Chrystusa (kamienia). Ich świątynia została przez Rzymian spalona (70 rok n.e.), a oni sami, po upadku powstania Bar Kochby (rok 135), zostali wyrzuceni z ziemi ich ojców i rozproszeni po całym świecie.
 
Przy końcu Wieku Ewangelii rzecz ma się podobnie. Kamień uderzający w stopy posągu przedstawia Królestwo – Kościół Wieku Ewangelii wraz ze swoją Głową – Jezusem Chrystusem. On to, jako "Kamień" nie rozpoznany przez tzw. świat chrześcijański i odrzucony w Jego wtórej obecności, na czele skompletowanego Kościoła prawdziwego, uderzył w mieszaninę władzy religijnej i świeckiej w roku 1980. Był to początek upadku wszystkich mocarstw teraźniejszego wieku złego, ukazanych we śnie króla babilońskiego Nabuchodonozora.
 
 

 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball