TrzyBiada.pl
20
SIE
0
2188
Lubię to
PRZYJDŹ KRÓLESTWO TWOJE
 
SPOSÓB USTANOWIENIA

"Królestwo Boże opowiadane bywa, a każdy [który przyjmuje to świadectwo, jako poselstwo od Boga] się do niego gwałtem ciśnie". Przez przeszło dziewiętnaście stuleci poselstwo to, ta oferta Królestwa, wykonywało przeznaczoną pracę wybierania "zwycięzców" ze świata. Przez cały ciąg tego wieku, ci "zwycięzcy" oczekiwali na czas, kiedy Królestwo Boże powstanie do władzy, aby jako jego królowie i kapłani, objęli panowanie i nauczanie narodów świata, dając im sposobność zasłużenia na żywot wieczny przez wiarę i posłuszeństwo. Jednakowoż przez cały ten czas klasa Królestwa cierpiała gwałt z ręki klasy wyobrażonej przez Ismaela i Ezawa – z ręki Szatana, księcia tego świata i jego zaślepionych sług. Jak nasz Pan orzekł: "Królestwo Niebieskie gwałt cierpi, a gwałtownicy porywają je" (Mat. 11:12). Nasz Pan – Głowa tego Królestwa – ucierpiał najwięcej, a w końcu umarł śmiercią krzyżową; wszyscy Jego naśladowcy również ucierpieli wiele w wyniku przeniesienia ich "z mocy ciemności do Królestwa miłego Syna Bożego" (Kol. 1:13).

Poddawanie się przez ponad dziewiętnaście stuleci gwałtom panującego zła, nie było spowodowane niemocą naszego zmartwychwstałego i uwielbionego Pana, aby obronić swój lud. Po zmartwychwstaniu bowiem powiedział: "Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi" (Mat. 28:18). Użycie władzy zostało odłożone do pewnego czasu dla określonego celu. W Ojcowskim Planie wyznaczony był "właściwy czas" na złożenie wielkiej ofiary za grzech, a także "właściwy czas" na ustanowienie Królestwa w mocy i chwale wielkiej, przez które błogosławieństwa spłyną na cały świat. W międzyczasie zaś był dostatecznie długi okres, aby powołać i przygotować "wybrany" Kościół do uczestnictwa z Chrystusem w Królestwie. Złe wpływy i opozycja grzeszników były dozwolone, aby oczyścić, doświadczyć i wypolerować charaktery "wybranych" członków klasy Królestwa. Jak było z Głową, tak jest i z członkami Jego mistycznego Ciała. Jest Boskim zamiarem, aby każdy członek, jako Nowe Stworzenie stał się doskonałym przez cierpienie (Żyd. 5:9).
Lecz teraz jesteśmy już przy końcu Wieku Ewangelii, a Królestwo Boże jest ustanawiane. Dowodem skompletowania klasy Królestwa i triumfującej mocy tegoż Królestwa, jest wzmagająca się nad światem anarchia.
 
Król babiloński, Nabuchodonozor, otrzymał we śnie wizję rządów pogańskich i ich upadku na rzecz Królestwa Bożego. Prorok Daniel został natchniony od Boga, aby tę symboliczną wizję królowi wytłumaczył.

Wielki posąg, jaki król zobaczył, reprezentował władzę Pogan. Widzenie pokazywało kamień uderzający w stopy posągu, czego wynikiem było zupełne skruszenie władzy Pogan. Kamień następnie zwiększył się tak, iż napełnił całą ziemię. Wytłumaczenie widzenia zapowiadało ustanowienie Królestwa Bożego w wielkiej mocy, i że ruina obecnych rządów świata będzie bezpośrednim wynikiem wzmagania się władzy tego Królestwa. Natchnione świadectwo Daniela podaje co następuje:
 
"Za dni tych królów [ostatnich z Pogan, przedstawionych przez palce stóp posągu] wzbudzi Bóg niebieski królestwo [obecne przez swoje przedstawicielstwo podczas wieku Ewangelii, lecz nie uznane przez świat jako królestwo], które na wieki zepsute nie będzie [a nie jak pogańskie królestwa, co chwila zmieniające się], a królestwo to na inny naród nie przejdzie, lecz ono połamie, i koniec uczyni tym wszystkim królestwom, a samo stać będzie na wieki" (Dan. 2:44, 45).

USTANOWIENIE ZIEMSKIEGO RZĄDU

Nie należy spodziewać się zupełnego ustanowienia ziemskiej fazy Królestwa Bożego przed całkowitym usunięciem władzy Pogan.
Bóg dał Poganom przywilej panowania na długi okres "siedmiu czasów", trwający 2520 lat, które upłynęły w roku 1914. Odtąd władza Pogan jest obalana w procesie wojny, rewolucji i anarchii. Ten sposób destrukcji starego świata pokazany jest w Starym Testamencie w wizji Eliasza, zaś w Nowym Testamencie w wizji Jana. Prorok Eliasz widział: wiatr, trzęsienie ziemi i ogień (1 Król. 19:11, 12), natomiast apostoł Jan ujrzał orła, który wołał: biada, biada, biada (Obj. 8:13). Z tego punktu widzenia patrząc, okres nazwany przez Pana "Czasami Pogan" ma dwa znamienne końce:

(1) Wymówienie władzy Poganom w roku 1914;

(2) Ostateczne pokruszenie tej władzy "jak naczynia garncarskie" w ucisku wielkim (anarchii).

Oba te końce wyznaczają okres przejściowy, podczas którego spoganizowane rządy tzw. chrześcijaństwa są obalane, natomiast naród izraelski, odrzucony przez Boga na bez mała dwa tysiące lat, dźwiga się z popiołów, aby zająć przodujące miejsce wśród narodów świata.

 

Ziemska faza Królestwa Bożego będzie bowiem ściśle związana z Izraelem, ponieważ Bóg zobowiązał się przymierzem z Abrahamem, iż tak uczyni. Nawet największa łaska, jaką jest duchowe Królestwo, ofiarowane było najpierw cielesnemu Izraelowi, i byłaby mu dana, gdyby zechciał ją przyjąć na warunkach cierpienia z Chrystusem a potem uwielbienia z Nim (Rzym. 8:17). Izrael zaiste pożądał i szukał tego, co Bóg ma najlepsze do dania. Czego jednak Izrael szukał, tego nie dostąpił, ale wybrani ("maluczkie stadko" wybrane tak z Żydów jak i z Pogan) dostąpili, a inni zatwardzeni są – nie na zawsze, ale do czasu kiedy wybór duchowego nasienia, właściwego Królestwa, będzie całkiem dokonany (Rzym. 9:31-33; 11:7, 23, 25-32).

W cudownym spełnieniu proroczych obietnic Bożych, Izraelici wrócili już do swej ziemi. Skończyło się "siedem czasów" karania (3 Moj. 26:18), oraz trwający od ukrzyżowania Chrystusa "Dwójnasób" niełaski (Jer. 16:14-18). Mają już własne państwo i wciąż rosnący dobrobyt. Jednakże Izraelici, wśród których jest wielu niewierzących, nie będą poczytani jako część lub nawet jako mający łączność z ziemską fazą Królestwa, chyba że najpierw uznają Jezusa Chrystusa za Syna Bożego, jedynego Wybawiciela ich i całego świata.
 
Początek ziemskiej fazy Królestwa będą stanowili wyłącznie zmartwychwstali święci Starego Testamentu, od Abla do Jana Chrzciciela – "Abraham, Izaak, Jakub i wszyscy święci prorocy" (Mat. 11:11; Łuk. 13:28; Żyd. 11:39, 40). Chociaż święci do czasów Jana Chrzciciela nie będą mieli udziału w duchowym Królestwie – nie byli bowiem objęci "wysokim powołaniem" ogłoszonym po złożeniu przez Pana Jezusa ofiary okupu, to jednak będą zajmowali stanowisko wyższe od reszty rodzaju ludzkiego. Ich wiara bowiem i miłość zostały wypróbowane w czasie panowania zła. Są zatem przygotowani i okazali się godni, aby objąć stanowiska ziemskich ministrów i przedstawicieli duchowego Królestwa. Z tym zrozumieniem harmonizuje proroctwo Psalmu: "Zamiast ojców twych [zamiast uznawać ich za ojców] będziesz mieć synów swych, których ustanowisz książętami na całej ziemi" (Ps. 45:17).

Ci zasłużeni święci różnić się będą od reszty rodzaju ludzkiego nie tylko w tym, że ich doświadczenie należy do przeszłości, podczas gdy sąd i doświadczenia świata dopiero mają się rozpocząć, ale i w tym, że już w chwili wzbudzenia z grobu otrzymają nagrodę za ich wierność. Zostaną wzbudzeni w stanie ludzkiej doskonałości, mając kompletnie przywrócone wszystko, co było utracone w Adamie: umysłowe i moralne podobieństwo do Boga, jak również doskonałość fizyczną. A zatem będą oni nie tylko "książętami na całej ziemi'' (ziemskimi przedstawicielami Królestwa Niebieskiego – Chrystusa i Jego Kościoła), lecz osobistym przykładem tego, co wszyscy dobrowolnie posłuszni będą mogli osiągnąć pod Nowym Przymierzem.
 
Kiedy Abraham, Izaak, Jakub i inni święci Starego Testamentu zmartwychwstaną i ujawnią się wśród Izraelitów, przy końcu ostatecznego ucisku Jakubowego, spowodowanego najazdem biblijnego Goga (Ezech. 38, 39), ich wyższe zdolności umysłowe szybko odróżnią ich od innych. Ponadto, ich doskonałe umysły prędko posiądą umiejętność i dzisiejsze wynalazki. Będą pod wieloma względami tak osobliwymi jak Chrystus, o którym ludzie mówili: "Skąd ta jego uczoność, skoro się nie uczył" (Jan 7:15). I jak Jezus nauczał ludzi jasno i pewnie, a nie jak uczeni w Piśmie – niezrozumiale i zawile, tak będzie i z tymi świętymi Starego Testamentu, gdy ukażą się między ludźmi. Oprócz tego, ci zasłużeni "książęta" będą mieli bezpośrednią łączność z duchowym Królestwem (Chrystusem i Kościołem), jaką nasz Pan miał z aniołami i jaką Adam cieszył się, zanim stał się przestępcą prawa Bożego. Ci "książęta" nowej ziemi (nowego porządku społecznego) będą mieli odpowiednie kwalifikacje na objęcie chwalebnych stanowisk im przeznaczonych.

Z tego widać, że gdy nastanie właściwy czas na ustanowienie Królestwa Bożego między ludźmi, jego pośrednicy będą w zupełnej gotowości do pracy. Ich mistrzowskie poczynania, ich umiar i osobiste cnotliwe i przykładne zachowanie się, przyciągnie nawiedzonych utrapieniami wielkiego ucisku ludzi do energicznej z nimi współpracy. Nawet przed odkryciem ich tożsamości naród izraelski rozpozna niezawodnie ich wyższość nad innymi ludźmi.

Dalej, należy pamiętać, że celem wielkiego ucisku, jest złamanie kamiennych serc ludzkich, zniżenie do prochu pysznych, zaoranie leżącej odłogiem ziemi bruzdami bólu, ucisku i smutku, i tym sposobem przygotowanie świata na wielkie błogosławieństwa Tysiącletniego Królestwa. I służyć będzie ten ucisk przeznaczonemu celowi, jak prorok Pański zapowiedział: "Gdy się sądy Twoje [Pańskie] odprawiają na ziemi, sprawiedliwości się uczą obywatele okręgu ziemskiego" (Izaj. 26:9). Do owego czasu wszyscy nabiorą przekonania, że samolubne zamysły ludzkie są wadliwe i doprowadzają tylko do większego rozgoryczenia. I w owym czasie wszyscy będą tęsknić i oczekiwać panowania sprawiedliwości, nie wiedząc o tym, iż jest ono już wprowadzane.

Od dawna żywione w Izraelu nadzieje Królestwa ożywią się w tych, którzy wierząc w obietnice zgromadzili się w Ziemi Świętej. Gdy święci Starego Testamentu ogłoszą im o swoim zmartwychwstaniu i o formie sprawiedliwego rządu, jaki ma być ustanowiony, zostaną oni szybko przekonani, że ich plan pochodzi od Boga. Gdy dowiedzą się również, iż rzeczywiste Królestwo nad nimi jest rządem duchowym, i że Jezus, którego ukrzyżowali, jest królem, a oczyma wiary i zrozumienia "ujrzą Tego, którego przebili" – wtedy "płakać będą nad Nim płaczem, jak nad jednorodzonym; gorzko mówię, płakać będą nad Nim, jak gorzko płaczą nad pierworodnym. Dnia onego będzie wielkie kwilenie w Jeruzalemie". A Bóg "wyleje na dom Dawidowy i na obywateli Jeruzalemu Ducha łaski i modlitw" (Zach. 12:10, 11).

Wkrótce po doniesieniach o rozbiciu wojsk Goga (Ezech. 38, 39) i zadziwiającym ocaleniu Izraela od jego nieprzyjaciół, rozejdą się wieści o ukazaniu się ich "sławnych" ojców zmartwychwstałych, o ustanowieniu pod ich przywództwem Królestwa i o powszechnym nawróceniu Izraela do odrzuconego w przeszłości Mesjasza. I z pewnością wiele z tego będzie przez Pogan uważane za oszustwo; Żydzi będą wyszydzani za ich łatwowierność, a zmartwychwstali święci poczytani za chytrych oszustów.

Lecz błogosławieństwa towarzyszące reorganizacji państwa w Ziemi Świętej pod nowymi rządami sprowadzą tak zdumiewające zmiany w życiu narodowym Izraela, że anarchistyczny i zniechęcony świat zdziwi się, a wielu zacznie mówić: Oszuści czy sprawiedliwi, nie ma pewności, ale praca tych ludzi, mieniących się być zmartwychwstałymi prorokami, jest właśnie taką, jakiej świat potrzebuje! Dałby Bóg, aby oni objęli kontrolę nad całym światem i wprowadzili porządek i pokój zamiast naszego uniwersalnego zamieszania. Wtedy poślą po tych zacnych mężów, polecając im, aby rozszerzyli po całym świecie swe rządy, które okazały się tak praktyczne w Izraelu. Mówi o tym prorok Pański w następujących słowach:

"Stanie się na końcu czasów, że góra [Królestwo] świątyni Jahwe stanie mocno na wierzchu gór [jako Królestwo najwyższe, władzą obejmując wszystkie królestwa] i wystrzeli ponad pagórki [wierzchołki]. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: Chodźcie, wstąpmy na Górę [Królestwo] Jahwe do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo wyjdzie z Syjonu [z duchowego Królestwa, uwielbiony Chrystus – Głowa i Ciało] i słowo Jahwe z Jeruzalem [środowisko "książąt" – ziemskich przedstawicieli niebieskiej władzy]. On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i wyda wyroki dla licznych narodów. Wtedy [jako rezultat strofowań Pańskich, Jego praw i Jego Słowa] przekują swe miecze na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, a nie będą się więcej zaprawiać do wojny" (Izaj. 2:2-4).

ŁĄCZNOŚĆ MIĘDZY KRÓLESTWEM
A JEGO ZIEMSKIMI "KSIĄŻĘTAMI"


Jak należałoby się spodziewać, komunikacja między dwoma fazami, czyli częściami Królestwa, będzie łatwa i bezpośrednia. Dzięki takiej łączności nadzór i nauczanie ludzkości będzie kompletne. "Książęta" będą kanałem porozumiewania się ludzi z Chrystusem i Kościołem.

Okoliczności wprowadzenia Przymierza Zakonu przy Górze Synaj ukazują pod tym względem pewien interesujący szczegół. Przymierze Zakonu jest obrazem na Przymierze Nowe, a Mojżesz jest typem na kompletnego Chrystusa (Głowę i Ciało). Poranek trzeciego dnia, w który Izraelici zebrali się przy górze Synaj (2 Moj. 19:16), zdaje się wyobrażać początek siódmego tysiąclecia – ów zapowiadany przez Pana trzeci dzień dokończenia dzieła zbawienia (Łuk. 13:32). Całemu wydarzeniu przy Górze Synaj towarzyszyły grzmoty, błyskawice i trzęsienie ziemi. Ilustruje to dobitnie przerażające świat przemiany rewolucyjne i dzień pomsty Bożej, przygotowujące ludzkość na przyjęcie warunków Nowego Przymierza (Żyd. 12:18-29).

A teraz wspomniany wyżej szczegół. Gdy Mojżesz zstępował z góry (która wyobraża Królestwo), twarz jego jaśniała takim blaskiem, że Izrael nie mógł nań patrzeć. Wyobraża to chwałę uwielbionego Chrystusa – Głowy i Ciała. Zasłona, którą potem Mojżesz nosił przed ludem, i którą zdejmował, gdy był na górze, zdaje się wyobrażać ziemską fazę Jego Królestwa – "książąt po wszystkiej ziemi". Przez tych książąt Chrystus będzie mówił do ludu, a chwała Jego będzie ukryta. To zdaje się być znamienną ilustracją bliskiego pokrewieństwa między ziemskimi "książętami", a niebieskimi Królami i Kapłanami. Wstąpienie Mojżesza na górę, by rozmawiać z Bogiem, podczas gdy góra była otoczona chmurami, a ziemia trzęsła się i grzmoty biły, wyobraża fakt, że Ciało Chrystusa będzie uzupełnione, ostatni jego członkowie "przemienieni" i przyjęci do Królestwa w czasie, kiedy obecny porządek rzeczy będzie zmieniony w warunkach wielkiego ucisku, jakiego jeszcze świat nie doświadczył.
 
 
Jak pierwsze tablice Zakonu, które zostały stłuczone, przedstawiają niepowodzenie Prawa Przymierza z przyczyny "słabości ciała" (Rzym. 8:3), tak drugie tablice reprezentują Nowe Przymierze, które nie spotka się z zawodem.
Ustanowieniu Królestwa Bożego towarzyszyć będą wypadki tak przejmujące zgrozą, że serca ludzi truchleć będą z bojaźni. Wtedy z radością uznają Pomazańca Pańskiego jako Króla całego świata. Jak Izrael błagał Boga, aby do niego więcej nie mówił – przez straszne znaki i głosy na górze Synaj – tak i teraz, wszyscy ludzie żądać będą, aby Jehowa przestał mówić do nich w swym gniewie i zapalczywości. Słuchać natomiast będą wielkiego Pośrednika, uznając Go za swego Króla, którego Jehowa postanowił – Emanuela, wielkiego pozafiguralnego Mojżesza – zasłoną przykrytego Proroka, Kapłana i Króla (Żyd. 12:19; Ps. 2:5, 6).

Izrael będzie posłuszny nowemu Królestwu; jest bowiem napisane: "Lud twój chętnie pójdzie z Tobą w dniu zwycięstwa twego" (Ps. 110:3). Będzie ono właśnie tym, na co Izrael od dawna czekał (nie rozpoznawszy przywilejów wysokiego powołania), tylko znacznie wspanialszym i większym aniżeli on kiedykolwiek przypuszczał. Wtedy wielu mylnie poinformowanych i częściowo tylko wierzących w Chrystusa powie: "Czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim [nie prawiliśmy kazań] i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów!" (Mat. 7:21, 22). Ci nie będą uznani za Oblubienicę Chrystusową, lecz otrzymają swoją część w ucisku wielkim, co zmieni ich z sekciarzy na lud Boży. Więc i oni ostatecznie "pójdą z Nim w dniu zwycięstwa Jego". I zaiste, wkrótce Królestwo Boże stanie się "pożądaniem wszystkich narodów".
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball