TrzyBiada.pl
25
GRU
0
1052
Lubię to
"W Engaddy winnicach, onem                   1:14
          Cyprysowym jest mi gronem
Miły mój [ten niezrównany,
          Jedyny i ukochany]".


Grono albo też kiść owa
          Piękna, wonna, cyprysowa,
Wyjątkową być musiała,
          Skoro lubej przedstawiała
Jedynego, kochanego,
          W zaletach niezrównanego.
Engaddi, tu wymienione,                        Joz. 15:62
          Było i jest położone
W bliskości Morza Martwego,
          Na zachodniej stronie jego.
Przyjaciółka rozmarzona
          W wyobraźni się przenosi
Ku winnicom Salomona,
          Wśród których się w górę wznosi
Cyprys piękny, woń dający,
          Na gór stokach wzrastający
Wśród owoców winnic onych,
          Przez króla tam założonych.
Ciepła było tam niemało
          Gdy gorąco dopiekało.
Lecz cyprysy w te upały
          Upragniony cień dawały –
Cień przyjemny – sprawiający
          Ulgę i ochładzający...
I Pan także nie odgania, Jan 6:37
          Kto się pod cień Jego schrania... 4 Moj. 35:6-34
 

 
 
"Pięknaś przyjaciółko moja;                      1:15
          Piękna jest uroda twoja!
Oczy twoje są nadobne,
          Do gołębic są podobne!"


Jakże piękna być musiała
          Przyjaciółka Salomona,
Gdyż komplement usłyszała
          (Wielce nim zadowolona).
Lecz komplement ten z pewnością
          Szczerze był wypowiedziany,
Bowiem był wielką miłością
          Jedynie powodowany.
Pan, podobnie, jest Kościołem
          Swoim wielce zachwycony,
Bo jest pięknem ozdobiony,
          Pojedynczo, jak i społem.
Lecz piękność Kościoła tego Gal.                     5:16,17
          Tylko w duchu się znajduje,     Rzym. 7:18-25
Bowiem słabe ciało jego,                              8:1-9
          Nie tak jak chce postępuje...
Oto taka nam przez Jana
          Nauka jest przekazana:

"Jeśli o sobie mówimy,                        1 Jan 1:8-10
          Że grzechu nie posiadamy,
Sami siebie tym zwodzimy
          I prawdy w sobie nie mamy.
Jeśli nasze wyznajemy
          Grzechy [i pokutujemy],
Wiernyć jest Bóg [zdrój pociechy!],
          Aby nam odpuścił grzechy
I oczyścił [w swej miłości]
          Nas od wszelkiej nieprawości.
Jeśli o sobie mniemamy,
          Że grzechu nie posiadamy,
Kłamcą wówczas [z naszej winy]
          Boga samego czynimy! (...)
I nie ma w nas [coś strasznego!]
          [Prawdziwego] Słowa Jego! (...)"

Słowa Jana zawierają
          Prawdę względem tych słabości,
Które swe podłoże mają
          W ludzkiej niedoskonałości.
One skutkiem są pierwszego
          Przestępstwa Adamowego.
Na umyślne zła czynienie
          Inne daje pouczenie:

"Każdy, kto grzech wykonuje,                1 Jan 3:4-9
          Ten i zakon przestępuje,
Bowiem grzech [czy tajne komu?]
          Przestępstwem jest praw Zakonu!
Jego bowiem objawienie
          Było na grzechów zgładzenie.
Ale w Nim [pewniśmy tego]
          Nie było grzechu żadnego.             Izaj. 53:4
Kto w Nim stale zamieszkuje
          Ten grzechu nie wykonuje,
Lecz kto grzeszy [i to stale]
          Nie widział Go, ni zna wcale.
Dzieci, zwodzić się nie dajcie
          Nikomu [w czujności trwajcie!];
Ten, kto sprawiedliwie czyni
          [W kim świadomej nie ma winy],
Sprawiedliwy jest [uczciwy],
          Tak jak On jest sprawiedliwy,
Ten, kto grzeszy [w świadomości]
          Z diabła jest [bez wątpliwości].
Bowiem diabeł [on wróg Boży]
          Od początku grzechy mnoży.
Lecz Syn Boży się objawił
          [Aby z grzechu świat wybawił],
By przez diabła poczynione
          Dzieła były zniweczone!
Każdy, co z Boga zostaje
          Zrodzony, grzeszyć przestaje,
Gdyż nasienie [święte] Jego
          W nim zostaje [jest świadomy]
I nie grzeszy od dnia tego,
          Bo jest z Boga narodzony".

Piękność Kościoła – dziewicy,
          Według ciała się nie liczy,
Bowiem ciało z grzechu znane
          Za umarłe jest uznane
Przez Boga, już od samego
          Poświęcenia i chrztu jego.
W chrzcie to bowiem, człowiek stary,
          Słabościami obciążony
I grzechami też bez miary,
          Gdy w wodzie jest zanurzony,
Jest zabity symbolicznie,
          A słabości jego liczne
Nie są mu już przyczytane,
           Lecz za zmarłe są uznane.
Lecz, gdy z wody podniesiony
          Jest ów człowiek zanurzony,
To symbolem jest dlań przecie,
          Że ma nowe wieść na świecie
Odtąd życie poświęcone –
          Duchem Bożym zasilone.
Nie ma wracać do starego
          Życia, już porzuconego,
Lecz ma czynić wolę Pana,
          Gdyż przez Niego jest mu dana
Szata lśniąca od białości
          Chrystusa sprawiedliwości ...
To weselna szata ona,                         Mat. 22:1-14
          Wiernym Jego przydzielona,
Której zrzucać nie możemy,
          Gdy weselić się pragniemy...
 
 
 

Bądźmy skorzy do słuchania
          Pawłowego nauczania:

"Cóż my teraz rzec możemy?              Rzym. 6:1-14
          Czy w grzechu pozostaniemy,
Aby łaska [tak wspaniała]
          Tym bardziej obfitowała?
Żadną miarą! nie możemy!
          Gdy się już poświęciliśmy
I grzechowi umarliśmy,
          Czyż w nim jeszcze żyć będziemy?
Czy nie wiemy wszyscy tego,
          Którzy się poświęciliśmy
W Chrystusa, Pana naszego,
          W śmierć się Jego ochrzciliśmy?
Z Nim jesteśmy pogrzebani –
          Z Nim przez chrzest ofiarowani,
By, jak Chrystus jest wzbudzony
          [I znów życiem obdarzony]
Przez chwałę Ojca swojego
          [Z grobu Go wzbudzającego],
Tak, żebyśmy od tej chwili
          W nowość życia też wkroczyli.
Bo, jeśliśmy z Nim wszczepieni
          W podobieństwo śmierci Jego,
Wszczepieni z Nim też będziemy
          W moc powstania chwalebnego.
Nasz to stary człowiek znany,
          Wspólnie z Nim ukrzyżowany
Jest, by grzechu ciało one
          Zostało unicestwione,
Byśmy nadal [od tej chwili]
          Już grzechowi nie służyli,
Bo kto umarł, wniosek z tego:
          Wolny jest od grzechu swego!
Otóż, jeśli umarliśmy
          Wraz z Chrystusem, naszym Panem,
Wierzymy, jak wierzyliśmy,
          Że z Nim żyć nam będzie dane.
Wiedząc, że Chrystus wzbudzony
          Z martwych, więcej nie umiera
I śmierć [jako pisze o Nim]
          Panowania nad Nim nie ma,
Bo iż umarł – jasne przecie:
          Za grzech umarł raz na świecie,
A iż żyje – cel jest tego:
          On żyje dla Boga swego!
Tak też i wy rozumiejcie,
          Że dla grzechu umarliście,
Lecz pojęcie to też miejcie,
          Że żywymi się staliście
Bogu [jednemu, nie wielu]
          W Chrystusie, swym Zbawicielu!
[Apeluję do was śmiele]
          Niechże tedy nie króluje
Grzech w śmiertelnym waszym ciele.
          Niech wam więcej nie panuje
Byście mu się poddawali –
          Jego żądzom ulegali.
Członków waszych nie stawiajcie
          Jako broni nieprawości;
W służbę grzechu nie dawajcie,
          By mnożyły jego złości.
Dajcie samych siebie – byście
          Bogu jedynie służyli
Jako ci, co rzeczywiście
          Z śmierci do życia wrócili...
Grzech on [panujący wszędzie]
          Panem nad wami nie będzie,
Bo w łasce się znajdujecie
          A nie pod Zakonem przecie!"
Wdzięcznie była pochwalona
          Przyjaciółka Salomona,
Bo urocza była cała,
          I tym króla pociągała.
Pan też Kościół swój ocenia
          Nie z uczynków, lecz z pragnienia,
Które serce jego zdobi
          I do dalszych łask sposobi.
To tylko Nowe Stworzenie                   Gal. 5:6; 6:15
          Jest u Pana w wielkiej cenie,
Bo w czystości postępuje
          I na miłość zasługuje.

Choć twarz przyjaciółki cała
          Pięknością się odznaczała,
Wyjątkowe widać były
          Oczy jej, gdyż zachwyciły
Króla, który patrząc w lice,
          Oczy jak dwie gołębice
Widział u niej. Wniosek z tego,
          Że Pańska oblubienica,
Też ma ozdobione lica
          Swego piękna duchowego
Oczami, lecz nie ziemskimi,
          Ale tylko duchowymi.
Nie powiemy tu od rzeczy,
          Że jest wzrok dwu-znaczeniowy:
Wzrok cielesny i duchowy;
          Któż jest w stanie temu przeczyć?

Oto słowa są samego
          Pana, uczniom mówiącego:

"Mowy moje [wam tak znane]              Mat. 13:13-16
          W przypowieściach są im dane –
Patrząc, nic nie spostrzegają,
          A nie słyszą, choć słuchają.
I pełni się na nich owe
          Proroctwo Izajaszowe:
Choć słuchem, słuchać będziecie,
          Lecz tego nie zrozumiecie,
A choć będziecie patrzeli,
          Nie będziecie nic widzieli,
Bo serca ludu stwardniały
          A ich uszy otępiały;
Oczy także swe zamknęli,
          Żeby nimi nie widzieli
I uszami nie słyszeli,
          A sercem nie zrozumieli,
I też się nie nawrócili,
          Bym uzdrowił ich [w tej chwili].
Lecz wasze oczy [wpatrzone]
          Wielce są błogosławione,
Bowiem patrząc, oglądały
          I uszy, że usłyszały".

Oto słowa, jakże znane,
          Przez Mistrza wypowiedziane:      Mat. 23:7,8

"Oko twe [bądź świadom tego]              Mat. 6:22,23
          Światłem ciała jest twojego.
Jeśliby twe oko było
          Szczere, o tym by świadczyło.
Że twoje [w rzeczywistości]
          Ciało, pełne jest szczerości.
Jeśli zaś [i tak też bywa],
          Że w twym oku złość przebywa,
Wszystko ciało będzie ciemne –
          Pełne złości [i nikczemne].
Jeśli światło, co jest w tobie
          Jest ciemnością (pomyśl sobie),
Sama ciemność w tymże względzie,
          [O, nieszczęsny!] jakaż będzie?!"

Słowa Pana potwierdzają,
          Jak wielkie znaczenie mają
Oczy przez Boga stworzone
          I na twarzy umieszczone,
Aby twarz ową zdobiły
          I obrazem także były
Jego stanu wewnętrznego –
          Ciała, oraz duchowego.
Inne oczy są mądrego,
          A inne u szalonego...

Oto stare porzekadło:

"Oko – umysłu zwierciadło".

"U kogo czyste sumienie,
          U tego jasne spojrzenie".

"Pokazują dobrze oczy,
          Co się wewnątrz duszy toczy".

"Oko nic też nie przewini,                     Mat. 5:27,28
          Jeśli myśl się nie przyczyni".

"Dym podąża za płomieniem –
          Grzech, za lubieżnym spojrzeniem".

"W cudzych oczach widzi się ździebło,    Mat. 7:3-5
          A w swoich nie dojrzy się zgrzebło".
 

"Cudze wady, choć małe, widzim bystrym okiem,
           A swe, choć wielkie, pozad rzucamy z tłomokiem".
 
 
"To prawdziwie dobre oko,
          Co patrzeć umie głęboko"...

Oczy zmysłu duchowego
          Wielce są uzależnione
Od cnót, jakie przedstawione
          Są w liście Piotra świętego:

"Wszelkich starań dokładajcie –            2 Piot. 1:5-9
          Wiarę swą uzupełniajcie
Cnotą i umiejętnością,
          A tą znów, powściągliwością;
Powściągliwość cierpliwością;
          Cierpliwość znów, pobożnością;
Pobożność miłością ową
          Braterską [– obowiązkową];
Potem agape – miłością                       1 Kor. 13:13
          [Największą z całą pewnością!].
Jeśli bowiem już je macie
          I obficie pomnażacie,
Nie dopuszczą stanu tego,
          Byście byli bezczynnymi,
Oraz bezużytecznymi
          W poznaniu Pana naszego.
Kto nie jest ich posiadaczem,
          Ślepy jest – krótkowidzący
[W krąg rękami macający,
          Tak jest tylko – nie inaczej!]
I zapomniał, że był z onych
          Grzechów dawnych oczyszczony".

Kościół z świata wybierany,
          Tak przez Pana miłowany
Jak oblubienica Jego,
          Która mądrość ma Świętego
Ducha, który ją ozdabia –
          I dalej ją przysposabia,
By głębokie rzeczy znała,
          Pożądań grzesznych nie miała,
Pomna na swe wady była,
          Drugich ostro nie sądziła.

Duch ten sprawia, że cnót wiele
          Obfituje wciąż w Kościele,
Które wzrok wielce wzmacniają –
          Widzieć rzeczy pozwalają,
Których innym, z tą ostrością,
          Widzieć jest niemożliwością.
Duch ten zwalcza także śmiele
          Wady kryjące się w ciele,
Które tłumią ducha siły,
          By posłuszne ciału były.

Duchem Świętym wciąż kształcona
          Pragnie róść w mądrości ona,
Lecz to jest imponująca
          "Mądrość z góry zstępująca,      Jak 3:15,17
Nie doczesna, nikła, ziemska,
          Zmysłowa oraz diabelska,
Lecz odgórna. Najpierw czysta
          [Jakże rzecz to oczywista!],
Potem dopiero spokojna,
          Mierna, następnie powolna;
Miłosierdziem napełniona
          I dobrymi owocami;
Nie stronnicza jest też ona
          I obłudą się nie plami".

Duch przez Ojca Panu dany,                    Mat. 3:16
          W gołębicy ukazany
Był naówczas. Bez wątpienia
          Nie było to bez znaczenia,
Bo Duch ten namaszczający,
          Jako gołąb zstępujący,
Godłem był wpływu czystości,
          Pokoju i łagodności.
Myśl, powyżej ukazana,
          Potwierdzona słowem Pana          Mat. 10:16
Była, gdy uczniowie byli
          Wysyłani, by mówili
O zbawieniu i radości
          Wśród niechętnej im ludności.
Jak owce między wilkami
          Czuć się mieli wysyłani.
Pan przestrzegał słowy swymi,
          By jak węże roztropnymi,
Jak gołębie też szczerymi
          Byli, jak tylko być może,
Głosząc w krąg Królestwo Boże.

Mądrość Kościoła Pańskiego,
          Ta niebiańska – z góry dana –
W gołębicach ukazana,
          Godna jest oceny Jego (...)
Jak wysoko ocenione
          Były oczy ulubionej
Przyjaciółki Salomona
          Bowiem cudne miała ona
Oczy, zdobiące jej lice –
          Szczere... jako gołębice...
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball