TrzyBiada.pl
26
GRU
0
1094
Lubię to
"Usłyszałam głos miłego –                                             2:8
          Oto idzie! [już widzę go!]
Nic są górskie wysokości –
          Skacze po nich bez trudności.
[Radosnym się widać czuje –]
          Po pagórkach podskakuje!"


Usłyszał Kościół głos Pana swego –
          Wielce raduje się z faktu tego,
Że wtóre przyjście, tak utęsknione –
          Przez wieki całe wypatrywane,
Nareszcie faktem stało się one,
          Jak przedtem było zapowiedziane.
Pańskie to usta wypowiedziały
          Słowa pociechy do uczniów Jego,
Bowiem ich serca smutku doznały,
          Gdy usłyszeli, że Pana swego
Nie ujrzą więcej, bo pójdzie drogą,                  Jan 13:33,36
          Po której oni pójść z Nim nie mogą.

Oto są słowa samego Pana,
          Zanotowane przez ucznia Jana:

"Niechajże trwoga                                                Jan 14:1-3
          Nie obejmuje serc waszych [daremnie].
Wierzycie w Boga –
          Wierzcie i we mnie!
W przestronnym domu Ojca mojego
          Jest wiele mieszkań [pewienem tego].
Gdyby to nie było rzeczywistością,
          Oznajmił bym wam [z całą pewnością].
Idę (jak Ojciec mój zaplanował),
          Bym dla was wszystkich miejsce zgotował.
A gdy odejdę w tejże potrzebie,
          A miejsce wasze [uprzywilejowane]
Będzie przeze mnie już zgotowane,
          Wrócę i wezmę was wszystkich do siebie,
Abyście wszyscy już od tej chwili,
          Tam, gdzie Ja jestem i wy też byli".
Oto wyjątek z Piotra kazania –
          Wtórego przyjścia dotyczy, Pana:
 

"Gdy czasy ochłody nadejdą od Pana,        Dz. Ap. 3:20-24
          A obecność Jezusa Chrystusa, z dawna przewidziana
Nadejdzie – Którego niebo zatrzyma do czasu onego
          Naprawienia wszechrzeczy, przepowiedzianego
Przez usta proroków,
          Co z Bożych wyroków
Mówili, świadczyli od dawnych już wieków.
          Albowiem Mojżesz rzekł czasu dawnego
Do ojców: Pan wzbudzi proroka wielkiego
          Z narodu waszego, Jako mnie wzbudził.
Gdy będzie mówił – Posłuszni będziecie
          W tym, co wam rzecze.
Kto słuchać nie będzie Go należycie –
          Utraci życie...
Lecz wszyscy prorocy też, wielcy i mali,
          Od Samuela licząc, co po nim nastali,
Dzieło dni owych przepowiadali!" (...)

Trzeba pamiętać, że przyjście Pana
          Już po raz wtóry nie było w ciele,
Bowiem ofiara, raz była dana:                               Żyd. 10:4, 5
          On jest już duchem – możemy rzec śmiele. 1 Piot. 3:18
Jezusa życie Okupem było                                     1 Tym. 2:6
          Za grzech Adama, ojca naszego,            1 Kor. 15:21,22
Oraz za wszystkie też dzieci jego,
          Co na Golgocie już się ziściło.                        Jan 19:30
Jakże jest mądre Pawłowe słowo,
          Że Jezus powstał istotą duchową:
"Choć Chrystus w swym ciele był między nami,      2 Kor. 5:16
          Lecz my Go w ten sposób już więcej nie znamy".
Lecz chwała Pana przy zmartwychwstaniu,
          Wielce przewyższa naturę ową,
Którą otrzymał w stworzenia zaraniu,                       Jan 1:1, 2
          Gdy był Logosem z naturą duchową.
On teraz Boską naturę posiada, 1 Piot. 1 :4
          Najwyższą z natur – stan nieśmiertelny;  1 Kor. 15:53,54
On po prawicy Bożej zasiada –
          On jest chwalebny – nieskazitelny.
Jak pięknie Paweł tę rzecz ujmuje,
          Gdy wywyższenia powód wskazuje:

"To posłannictwo i takie życie,                                 Fili. 2:5-11
          Które w Chrystusie Panu widzicie,
Niech będzie zawsze waszym udziałem;
          Tego pragnijcie wy sercem całym!
Najpierwsze bowiem stworzenie Boże,
          To Logos sławny – nikt się nie może
Z Nim zrównać w mocy i wielkiej chwale.
          Choć w Bożym kształcie stworzony, ale
Zrównać się z Ojcem nie myślał wcale.
          [Nie tak jak szatan – pierwszy i główny
Pyszałek, co zechciał Bogu być równy!?]
          Nim nie władnęło takie drapiestwo,
By równym być Bogu – ale jestestwo
          Swoje wyniszczył... a chwałę oną,
Zmienił na postać sługi zniżoną,
          Co do posługi jest tylko sposobny;
On do człowieka stał się podobny.
          A choć stworzony przed wieków wiekiem,
Znalezion został ziemskim człowiekiem.
          Tak się poniżył... że w służbie owej,
Aż się do śmierci zniżył krzyżowej...
 
 
 

Dlatego, że z Ojcem postąpił przystojnie,
          Bóg też Go za to wynagrodził hojnie.
Za posłuszeństwo i wielkie męstwo,
          Wielce wywyższył – darował imię
Którego chwała nigdy nie minie.
          By w imieniu Jezus – wielcy i mali
Kolana zginali
          Na niebie, i ziemię zamieszkujący,
I w grobie leżący...
          By wszelki język wyznawał bez końca,
Że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Ojca!"

Choć imię Pana tak wywyższone
          Jest ponad wszystkie stworzenia Boże,
Choć jest tak wielkie, jednak się ono
          Z imieniem Bożym zrównać nie może.
Bóg jest najwyższym Panem wszystkiego;      1 Kor. 15:27
          Przed Nim się korzy także Syn Jego (...)

Z nauki powyższej, możemy rzec śmiele,
          Że wtóre przyjście Pana naszego,
Do świata, oraz Kościoła Jego,
          Mogło być w duchu, lecz nigdy w ciele.
On swoich aniołów, z poselstwem Jego,            Mat. 24:31
          Na kraniec miał wysłać świata całego,
By zgromadzili Jego wybranych,
          Umiłowanych...
By Jego sygnałem wszyscy zgromadzeni,    1 Tes. 4:13-17
          Na zawsze byli z Nim połączeni.
Zebrać miał świętych, którzy Go czcili –                Ps. 50:5
          W przymierzu ofiary złączeni z Nim byli.
On swoją pszenicę, czasu żniwnego,                 Mat. 13:30
          Też miał zgromadzić do gumna swojego,
By od kąkolu oddzielona była,
          By w Ojca Królestwie jak słońce lśniła,     Mat. 13:43
By uniknęła przeznaczonego
          Dla snopów kąkolu pieca ognistego.     Mat. 13:40-42
 
 
On także wywołać miał ich z wielkiego                Obj. 18:1-4
          Matki – Babilonu, wielce wszetecznego,
By uniknęli plag wielkich jego...
          Tym głosem Pana uwielbionego –
Dla oczu ziemskich niewidzialnego,
          Jest prawda na czasie przez Niego dana –
To sierp jest ostry Chrystusa Pana,                      Obj. 14:15
          Który bezbłędnie oddzielać miał w polu
Cenną pszenicę od mas kąkolu.
          To pokarm mięsny – twardym też zwany, Żyd. 5:13,14
Przez orle umysły wnet rozpoznany,                    Łuk. 17:37
          Bo tam się "orły" bystre zlatują,
Gdzie pokarm czują.
 

 

Kto taki głos słyszy i kołatanie                                Obj. 3:20
          Do drzwi umysłu serca swojego
I drzwi otworzyć jest Panu w stanie,
          Wyboru nie może uczynić lepszego,
Bo gdy przez prawdę Pan w sercu zagości,
          Wieczerzać będą ku wspólnej radości.
 

 

Ten "głos" dowodem był obecności
          Chrystusa Pana – bez wątpliwości!
Bowiem dowody prorocze liczne,
          Oraz dowody chronologiczne,
Nadzwyczaj zgodnym świadectwem były,
          Bo harmonijnie wszystkie świadczyły,
Że wtóra obecność Chrystusa Pana,
          Już tyle wieków oczekiwana,
Nastała wreszcie roku Pańskiego
          Tysiąc osiemset siedemdziesiątego czwartego.
W tymże to roku już się skończyło
          Sześć tysiącleci od grzechu Adama,
Co równocześnie początkiem było
          Dnia Restytucji Chrystusa Pana!

I cieszył się Kościół z "głosu" takiego,
          Który pochodził z ust Pana jego...
Jak Sulamitka, co radość miała,
          Gdy swego miłego głos usłyszała...

Lecz Kościół nie tylko głos słyszy Pana,
          Jemu ta łaska też była dana,
Że widzi Mistrza już idącego,
          A nawet więcej, bo biegnącego!
Po "górach" skacze – raźno się czuje
          I po "pagórkach" też "podskakuje".
Niemała łaska dana jest przecie,
          Gdy Kościół Pana w tym to złym świecie,
Widzi nie tylko diabła rządzącego,
          Ale i Pana działającego.
Lecz, by to widzieć (niech każdy słucha)            Mat. 11:15
          Trzeba posiadać wzrok dobry ducha.       Mat. 13:14
Obecność Pańska, według słów Pana,
          Nie w puszczy jest skryta – w komorach widziana,
Lecz jest jak światłość z wolna wschodząca   Mat. 24:26, 27
          Od wschodu, aż do zachodu słońca.
 
 

To słońce wschodzi, co światła siłą,
          Syjońską basztę już oświeciło,
Bo w świcie Pańskiej już obecności
          Światło Ksiąg świętych od Pana gości
Wśród ludu Jego,
          Że mogli rozpoznać już obecnego
Pana swojego.                                                    Mat. 25:6
          Od tego czasu jaśniej się stało
Na ziemi całej, bowiem niemało
          Spłynęło na świat oświecających
Prawd wolnościowych, pobudzających
          Masy społeczne,
Które odwiecznie
          Były gnębione,
Więc większej wolności zapragnęły one.
          Nastał już bowiem czas odrodzenia –
Jubileuszu – oswobodzenia –
          Czas Laodycei, co się tłumaczy                 Obj. 3:14
"Sprawiedliwość dla ludu" – tak jest, nie inaczej!
          Pan się "obudził" do tego działania,
Bo Jego dzień wielki od swego zarania
          Zwiastować miał wolność dla świata całego
Od zła wszelkiego, niesprawiedliwości,
          Aż ludzkość dojdzie do stanu pierwszego,
Co Bóg przewidział w swej wielkiej mądrości,
          A co wynikiem ma być wielkiego
Okupu, przez Syna za świat złożonego,
          Albowiem, co było w Adamie stracone,
Mocą Chrystusa będzie przywrócone.
          Lecz mas ludowych uświadomienie
Budzi niepokój – bunt oraz wrzenie...

Nie prędzej jednak dobro zawładnie
           Aż świat ten stary w boleściach padnie,    1 Tes. 5:3
A słońce prawdy, sprawiedliwości,                          Mal. 4:2
           Usunie z świata wszelkie ciemności.           Kol. 1:13
Chrystus oświeca wszystko na świecie,
           Bo On jest światłem żywota przecie. Jan 1:4, 5, 9; 9:5
Wielka jest siła księcia ciemności,            2 Kor.4:4; Efez.6:12
           Więc stawia opór wschodzącej światłości.
Bogacze świata w strachu dygoczą
           Widząc jak masy się burzą – jednoczą.
To znakiem dla ludu Bożego jest, który
           Widzi, że przyszedł Pan po raz wtóry,
Bo tak się miało dziać czasu tego;
           Jak Jakub pisał, apostoł Jego:

"Nuż teraz bogacze, płaczcie, narzekajcie!          Jak. 5:1-9
Na nędze wasze, które się zbliżają,
A zgniłe bogactwa w śmiecie wyrzucajcie,
Szaty zżarte od moli wartości nie mają!

Złoto wasze i srebro rdza wartości pozbawi,
A rdza wam będzie na świadectwo wieczne;
Jak ogień rdza owa ciała wasze strawi;
Niezmiernieście bogaci w czasy ostateczne!

Oto groźna zapłata ludu roboczego,
Który żął pola wasze w twarde znoje;
Wyście zapłatę zatrzymali jego,
Ich wołanie Pan Zastępów przyjął w uszy swoje.

Rozkoszniście na ziemi z życia dostatniego;
Tuczne serca są wasze jak na dzień uboju;
Skazaliście, zabiliście wy sprawiedliwego,
A choć widzi nieprawość, nie stawia oporu.

Bądźcie bracia cierpliwi, serca utwierdzajcie,
Pan szybko się zbliża, niech każdy się boi.
Nie wzdychajcie na siebie, lecz się rozsądzajcie,
Albowiem już sędzia przede drzwiami stoi".

Sędzia już przyszedł i prawda też Jego;
          Ona to czyni, że świata starego
Struktura dawna, kruszy się, łamie,
          Bowiem utrzymać się nie jest w stanie
Przed wielkim naporem ruchu roboczego,
          Więc zmienia się stale oblicze jego.
To Pańskie prawdy to uczyniły,
          Że gdy się Czasy Pogan skończyły           Łuk. 21:24
W roku czternastym,
          To zaraz potem, bo w siedemnastym,
Wielka rewolucja, co w Rosji była,
          Dynastię Romanowych z tronu zwaliła.
Padło cesarstwo, co wieki trwało
          I dalszych przemian powodem się stało.
Potężne góry, co wieki trwały,
          Królestw i cesarstw, poupadały!
Nawet i te mniej autokratyczne,
          Co w niższych pagórkach są ukazane,
Przyjmują struktury demokratyczne.
          Jakże to dobrze nam wszystkim jest znane!
To wszystko dziełem jest Dnia Pańskiego,
          Co kruszy strukturę świata starego,
A ruch roboczy, to Armia Pana,
          Która w tym celu jest powołana.
Ona strukturę uderzyć miała
          Systemu chrześcijaństwa nominalnego,
Bo z ateizmu zrodzona została,
          Więc do zniszczenia nadaje się tego.
Słuchajmy Joela opisu barwnego,
          Tejże to armii dotyczącego:
 

"Dmijcie w trąbę na Syjonie,                   Joel 2:1-11
          Na mej górze świętej onej;
Niechaj drżą i się lękają
          Wszyscy, co w kraju mieszkają,
Bo nadchodzi dzień Jehowy,
          Jest już bliski – jest gotowy.
 
 

Dzień ciemności i dzień mroku,
          Dzień pochmurny, dzień obłoku.
Jako ranna zorza, która
          Rozciąga się po wszech górach,
Tak lud wielki, z wielką siłą,
          Jakiego jeszcze nie było
Od początku, a i po nim
          Też nie będzie, do pokoleń.
Przed nim ogień wszystko żrący,
          Za nim płomień gorejący.
Ziemia przed nim żyzna, tłusta,
          Jak sad Eden piękna stoi,
Ale po nim będzie pusta,
          Nic się przed nim nie ostoi.
Kształt ich taki jak kształt koni,
          Bieżą jako jezdni oni.
 

 

Górskie szczyty nic są dla nich;
          Z grzmotem pędzą jak rydwany.
Jako płomień trzaskający
          Ściernisko pożerający,
Jako lud potężny, zgrany
          I do bitwy zgotowany.
Lękać się narody będą,
          Wszystkie twarze przed nim zbledną.
Ruszają jak bohaterzy,
          Wdrapują się na mury, wieże.
Każdy drogi swej pilnuje,
          Z ścieżki swej nie ustępuje.
Nie wyprze jeden drugiego,
          Lecz pilnuje toru swego.
Choć na oręż natrafiają,
          Łamać szyków swych nie dają,
A na miasto napadają,
          Szturmem mury zdobywają.
W okna domów też wpadają,
          Jak złodzieje się wdzierają.
Przed nim ziemia drży strwożona,
          Niebo trzęsie się jak ona.
Słońce, księżyc są zaćmione,
          Gwiazdy tracą blask jak one.
Pan wydaje głos do swego
          Wojska bardzo potężnego.
Mocny bowiem ten się czuje,
          Kto te słowa wykonuje,
O, jak Pański dzień jest wielki!
          [Każdy z ludzi tak zawoła]
Jakże straszny! [rzecze wszelki]
          Któż go przetrwać z ludzi zdoła?"

Góry wielce zagrożone
          To królestwa wywyższone;
Ziemia, wyżej wymieniona,
          Która wielce drży strwożona,
Społeczeństwa obrazuje,
          Niebo zaś reprezentuje
Władze kościelne całego
          Systemu nominalnego.
Słońce (tak jest, nie inaczej),                    Obj. 12:1
          Ewangelię tylko znaczy.
Dawny Zakon Boży znany,
          W księżycu jest ukazany.
Gwiazdy, które światło dają,
          Apostołów przedstawiają.
W światło Ewangelii Pana                         Obj. 8:12
          Oraz apostołów Jego
I Zakonu też Bożego,
          Ateizmu armia znana
Propagandą uderzyła
          I tę jasność przyciemniła...
Jakże groźna jest i liczna
          Armia ta ateistyczna!

Oto słowa są pięknego
          Psalmu do tematu tego:

"Bóg naszą siłą jest, oraz mocą                  Ps. 46
          I niezawodną w ucisku pomocą.
Przeto bojaźni w nas żadnej nie ma,
          Choćby się nawet waliła ziemia;
Choćby się góry ostać nie miały,
          Lecz w morskie otchłanie pozapadały.
Choćby się wody jego wzburzyły
          I góry wstrząśnięte naporem ich były. Ps. 97:5
Bowiem strumienie wód rzeki Jego
          Radością wielką są miasta Bożego,
Które przybytkiem jest Najwyższego,
          Ono się trwożyć nie potrzebuje,
Albowiem Bóg sam w nim zamieszkuje.
          Z tego powodu chwiać się nie może;
O brzasku poranka Bóg go wspomoże.
          Gdy się narody świata wzburzyły,
A Jego królestwa wstrząśnięte były,
          Rozległ się tedy głos mocny Jego
I rozpłynęła się ziemia od niego.
          Jehowa Zastępów jest z nami – w Nim chluba!
Warownym nam grodem jest Bóg Jakuba.
          Przyjdźcie, zobaczcie, będziecie zdumieni
I dzieła Pańskie oceńcie szczerze.
          Jak dziwne rzeczy czyni na ziemi!
Kres kładzie wojnom po ziemi rubieże
          On kruszy łuki i oręż bojowy,
Rydwany wrzuca w płomień ogniowy,
          Mówiąc: od walki się powstrzymajcie,
A we mnie Boga wreszcie uznajcie

Wzniosłego między narody wszystkimi,
          Wzniosłego na całym obliczu ziemi!
Jehowa Zastępów jest z nami – w Nim chluba!
          Warownym nam grodem jest Bóg Jakuba!"
 

 

To Pańska obecność przyczyną jest tego,
          Że państwa stare, autokratyczne,
Atakowane są przez rozliczne
          Burzliwe żywioły świata obecnego.
I ziemia także jest poruszona,
          Pod Pańskim wpływem rozpływa się ona.
To społeczeństwa zorganizowane
          Miały też ulec wielkiej przemianie,
Bo wielki upadek systemów złego
          Odmienić strukturę miał świata całego,
Lecz Kościół Pański, to miasto Boże,
          Wzruszenia tego doznać nie może,
Bo on przybytkiem jest najwyższego.
          Więc radość tylko jest działem jego.
Strumienie rzeki, to Słowo Boże –
          Fontanną prawdy jest w każdej porze.
Gdy słowo prawdy wiarę buduje,
          Kto ją posiada, rad zawsze się czuje.
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball