TrzyBiada.pl
28
GRU
0
1398
Lubię to

"Wargi Twoje – wdzięk wymowy,              4:3
          Są jak sznur karmazynowy,
A także i twoje skronie,
          Chociaż kryją się w welonie,
Są, jak sztuka wybornego
          Jabłka, granatem zwanego".


Wargi Kościoła Chrystusowego
          Piękne są, bowiem wciąż chwałę Tego
Głoszą, który go tak umiłował,
          Że życie swoje zań ofiarował.
To jest jedyny – umiłowany
          I najważniejszy temat dla niego,
Albowiem jego ukrzyżowany
          Pan życie oddał za winy jego,
Szarłatnym bowiem grzechem splamiony – Izaj. 1:18
                                            Czerwoną został krwią odkupiony.
 


 
 
Pan go swą okrył sprawiedliwością –
          Jak wełna białą lśni on czystością.
Kościół wraz z Pawłem głosi onego                   1 Kor. 2:2
          Chrystusa i to ukrzyżowanego;
Wie, że w krwi Chrystusa tkwi wielka siła,
          Albowiem odwieczny gniew Boży zgasiła,
Bo nawet zwierząt przelana krew,                      P.B.T. 190
          Po wszystkie Bożego Zakonu dni,
Nie w stanie jest zrównać i kropli krwi
          Pańskiej, co niesie wciąż życia zew.

Więc Kościół pragnie jak i psalmista,
          Rzecz oczywista:

"O Panie! otwórz mi wargi moje,                        Ps. 51:17
          By usta głosiły wciąż chwałę Twoją".
"Radością wargi tryskają –                                Ps. 63:6
          Ciebie usta wysławiają!"

Więc wznosi chwałę Panu nad Pany
          Kościół wdzięcznością powodowany:
 

 
Kosztowna dla nas Święta Krew,                      P.B.T. 290
Co płynie z Pańskich ran –
Oczyszcza z grzechu, gasi gniew,
Zwycięża śmierci stan.
Ta krew oczyszcza nas
Z upadku wad i zmaz;
A kto uwierzy w tę Krew raz,
Po wszystek zbawion czas.

Kosztowna ona dla nas jest,
Bo żywot płynie z niej.
Przez Krew Zbawienia mamy chrzest
I wszystko jest w Krwi tej.
Ta krew oczyszcza nas
Z upadku wad i zmaz;
A kto uwierzy w tę krew raz,
Po wszystek zbawion czas.

Fontanna łaski, którą Pan
Oczyścił grzechu brud;
Ta krew, wylana z Pańskich ran,
Kupiła ludzki ród.
Ta krew oczyszcza nas
Z upadku wad i zmaz;
A kto uwierzy w tę Krew raz,
Po wszystek zbawion czas.

Więc cześć i chwała, Jezu, Ci,
Boś przez zasługę Swą,
Do Ojca wskazał drogę mi,
Okryłeś słabość mą.
Ta krew oczyszcza nas
Z upadku wad i zmaz;
A kto uwierzy w tę Krew raz,
Po wszystek zbawion czas.
 

 
Gdybyśmy czerwonym ołówkiem zechcieli
          Podkreślić miejsca tyczące Pana
Śmierci i Jego też zmartwychwstania,
          Wówczas czerwone byśmy ujrzeli
Pismo od kreśleń ołówka tego,
          Jak od krwi Jego...
Tak też i usta Kościoła Pańskiego
          Mocną czerwienią są ubarwione,
Gdyż chwalą dzieło Okupu Jego.
          Jak sznur karmazynowy są także one...
Bo takie właśnie były też owej
          Usta panienki Salomonowej...
Jak bardzo gorąca –
          Miłością wielką też pałająca
I wdzięczna wymowa Kościoła jest cnego,          5 Moj. 32:2
          Albowiem wciąż bierze wzór z Pana swego.. Łuk. 4:22
Jak wdzięcznej wymowy ust swoich też była
          Panienka piękna – królowi miła...

Król w swą pannę zapatrzony
          Był i pięknem jej olśniony.
A choć twarz była w welonie,
          Spostrzegł jej przepiękne skronie.
Piękne one być musiały,
          Skoro się powodem stały
Porównania niezwykłego
          Do jabłka granatowego.
 
 
 
I Pan także w swym Kościele
          Skronie widzi, lecz nie w ciele;
Skronie rodzaju innego:
          Umysł Stworzenia Nowego,
Co jest w sposób przyzwoity
          Za zasłoną ciała skryty,
Jako były skryte one
          Skronie panny za welonem.

Ludzkość rządzi się znanymi
          Pięcioma zmysłami swymi
Jak: wzrok, słuch, smak, powonienie,
          Dotyk. Stąd Nowe Stworzenie,
Dokąd w ciele się znajduje,
          Nimi także się kieruje.
Lecz dla Stworzenia Nowego
          Nie są wystarczającymi,
Choć się posługuje nimi,
          Lecz potrzebuje innego
Jeszcze zmysłu, aby dane
          Jemu rzeczy, rozpoznane
Mogły być – co dla ziemskiego
          "Naczynia wciąż glinianego"
Jest z pewnością
          Fizyczną niemożliwością
Zrozumieć wzrokiem i słuchem,
          Smakiem, czy też dotykaniem,
Czy wąchaniem,
          Ale tylko Świętym Duchem!

Oto zmysł tu omawiany,
          Przez Pawła jest ukazany:

"Lecz mądrość ona, którą mówimy               1 Kor. 2:6-16
          Tylko pomiędzy doskonałymi,
Nie z tego świata jest wcale mądrością,
          Ni jego władców, gdyż są marnością.
Lecz mądrość Bożą, tajemną, głosimy;
          Mądrość zakrytą [nią się chlubimy].
Przez Boga samego, przed wieki ona,
          Ku naszej chwale jest przeznaczona,
Onaż to mądrość [co nam jest dana],
          Przez książąt świata nie jest poznana,
Bo gdyby Pana chwały poznali,
          Nigdy by Go w życiu nie ukrzyżowali.
My tak głosimy, jak jest nam dane,
          Jak o tym przedtem było pisane:
To, czego oko jeszcze nie widziało
          I ucho także nie usłyszało,
Do serca ludzkiego też nie wstąpiło
          [Co faktem było],
Co Bóg zgotował [słuchajmy tego]
          Tym, co nad wszystko miłują Jego.
Przez Ducha swego Bóg nam to sprawił,
          Że nam tajemne rzeczy objawił.
Duch wszystko przenika – zgłębić też może
          I głębokości tajemne – Boże.
Któż bowiem wie, co się w człowieku znajduje,
          Czy nie duch on ludzki, co myśli i czuje?
I w Bogu, co skryte, nikt nie otworzy,
          Duch tylko Boży.
Lecz myśmy nie wzięli ducha światowego,
          Ale świętego – od Boga danego,
By było nam znane,
          Co z łaski Bożej jest nam darowane.
O których mówimy nie tymi słowy,
          Których naucza zmysł ludzki – światowy,
Lecz Duchem Świętym się tylko kierując;
          Do rzeczy duchowych, duchowe stosując.
Lecz człowiek cielesny nie pojmie nic z tego,
          Co leży w zakresie już Ducha Bożego.
Głupstwem są jemu te rzeczy nieznane,
          Gdyż tylko duchowo są rozsądzane.
Duchowy rozsądza wszystko duchem onym,
          A sam przez nikogo nie jest sądzony.
Albowiem zmysł Pański, komuż jest znany?
          Któż będzie Go uczył [Pana nad pany]?
Lecz zmysł on Chrystusa i my też mamy".

Ten to nowy – wiernym dany
          Zmysł duchowy, może zwany
Być z kolei szóstym, który
          Spładza do nowej natury
Stworzenia całkiem nowego,
          Które ma już wobec tego
Komplet zmysłów wyższych owych,
          Nie cielesnych, lecz duchowych.
On stopniowo wszystko zmienia,
          Bo "oczy wyrozumienia"
Otwierają się i może
          Widzieć wtedy dziecię Boże
Rzeczy, które dla ziemskiego
          Wzroku, tylko cielesnego
(Rzec możemy tu z pewnością)
          Widzieć jest niemożliwością.
Przez "słuchanie" Prawdy Bożej,
          Wiara wzmocnić się też może
Aż do stopnia tak wielkiego,
          Że wszystkie Słowa Bożego
Obietnice – bez wątpienia –
          Stają się bardzo jasnymi
I pewnymi,
          I pełnymi też znaczenia.
Kiedy w serca swej szczerości,
          Dochodzą do społeczności
Z Bogiem swoim i (jak było)
          "Stykają" się z Jego siłą
Niewidzialną –
          Jakże czasem "namacalną".                   Dz.Ap. 17:27
Uczą się też obserwować –
          Zaczynają też "kosztować",                 1 Piot. 2:3
Że choć Pan jest sprawiedliwy,
          Lecz jest także dobrotliwy.
Gdy się Panu przyglądają,
          Mając wzrok utkwiony w Niego,
To ofiary wdzięcznej Jego
          "Woń" przecudną odczuwają.
Lepsze z czasem jest ich chcenie,
          Albowiem i poświęcenie
(Rzec możemy tu z pewnością)
          Lepiej także jest cenione,
A modlitwy zanoszone
          Miłą Panu są "wonnością".                    2 Kor. 2:15
Ziemskie zmysły, ludziom znane,
          Tę właściwość wszystkie mają,
Że ćwiczenia stosowane
          Ich zdolności wyostrzają.
Tak też szósty zmysł nam dany
          Też być może uprawiany.
Tej uprawy stosowanie
          (Lub chociaż usiłowanie)
Dobry początek zwiastuje
          Wzrostu w łasce (bez wątpienia),
Bo tak się realizuje
          Wzrost Nowego już Stworzenia,
Któremu jest obiecane
          Owo pierwsze zmartwychwstanie.
Bowiem będzie narodzone,
          Oraz chwałą obdarzone,
Czcią, oraz nieśmiertelnością,
          Jak też nieskazitelnością,
Gdy otrzyma dar ów z góry
          Boskiej najwyższej natury.
Umysł Stworzenia Nowego –
          On zmysł Ducha znamienity,
Za zasłoną ciała skryty
          Jest – albowiem skromna była
Panna, królowi tak miła,
          Bowiem skronie jej welonem
Były skromnie przysłonione.
          Jako kiedyś przysłoniła                  1 Moj. 24:63-65
Twarz swą przepiękna Rebeka,
          Kiedy wreszcie zobaczyła
Izaaka, który czekał
          Na tę, która mu przez Pana
Za małżonkę była dana.
          Król przez welon widział one
U swej panny piękne skronie,
          I Pan umysł też Kościoła
Poprzez ciało widzieć zdoła,
          Albowiem patrzenie Pana
Nie jest takie jak człowiecze,                          1 Sam. 16:7
          Bowiem człowiekowi znana
Jest zewnętrzna strona przecie.
          Lecz co wewnątrz się znajduje,
Tego człowiek nie pojmuje.
          Człowiek sądzi tylko z twarzy,
Lecz Pan, ludzkie serca waży.                        Przyp. 16:2
          Chociaż serce, to człowiecze,
Jest najprzewrotniejsze w świecie –                 Jer. 17:9,10
          Przez ludzi nierozpoznane,
Przez Pana jest dobrze znane.
          On zna wnętrzności każdego –
Widzi serce, nerki jego.
          Nic nie ujdzie oczom Tego,               Łuk. 9:47; 16:15
Którego wszystkowidzące                                  Obj. 1:14
          Oczy, jak ogień płonące,
Obserwują myśli swego
          Kościoła Mu oddanego.
Stale serce waży jego
          I uczynki wciąż lustruje,                        Obj. 2:2,23
Czy umysł poświęconego
          Kościoła, tak Dlań miłego,
Wierności Mu dochowuje –
          Czy umysł Kościoła Jego
Z Ducha mocą spłodzonego,
          W doświadczeniach nań zesłanych
(Ku dobremu jemu danych),                             Rzym. 8:28
          Zdąża ku doskonałości
Pomimo wielkich trudności,
          Których ciało, świat i siły
Diabła i rzecz oczywista,
          Potężnego antychrysta,
Ciężko wierność doświadczyły.                Obj. 13:10; 14:12
          Pan wciąż widział wierność swego
Kościoła Jemu miłego;
          Czystym Przezeń znaleziony
Był, choć Przezeń był ćwiczony,                     Ps. 17:1-3
          Choć Kościoła ziemskie ciało
Swe słabości ma jak miało
          (Bo "naczynie to gliniane"),                    2 Kor. 4:7
Ze słabości tych jest znane (!),
          Jednak słabość ta przez Pana
Nie jest pod uwagę brana,
          Bo choć jest tak obarczony –
Krwią jest Jego oczyszczony.
          Więc się cieszy Kościół z tego,
Że tak dobry jest Pan jego,
          Bo zlitować się jest w stanie,
Widząc ciągłe borykanie
          Się Kościoła ze swym ciałem,
Słabym i niedoskonałym.
          Więc nie patrzy Pan na ciało,
Co w wyniku odkupienia,
          A następnie poświęcenia,                   Rzym. 12:1
"Uśmiercone" już zostało.                               Gal. 2:20
          Lecz On przez powłokę tego
Ciała niedoskonałego,
          Inną rzecz wciąż obserwuje
I nią się tak rozkoszuje.
          "Skarb" ten, który kryje znane
Ciało – "naczynie gliniane"
          (Co cieknące jest z pewnością
I stłuc może się z łatwością),
          To jest umysł już poznany,
Nowym Stworzeniem nazwany.                         Gal. 6:15
          To są właśnie "skronie" one
Przez króla zauważone,
          Które go tak zachwyciły,
Chociaż za zasłoną były.
          Piękny wygląd widać miały,
Bowiem mu się podobały,
          Gdyż wyrzekły usta jego,
Że są one
          Do płatka upodobnione
Jabłka, granatem zwanego.
 


 
 
Jabłko owo cenę miało
          W oczach króla tak mądrego,
Skoro skroni panny jego
         Godnym symbolem się stało.
Jabłko bowiem granatowe
         Teraz, jak i w czasy owe
Było, jak i jest cenione,
         Choć nie wszędzie jest jedzone.
Ono zawsze w cenie było –
         Symbol godny stanowiło
Piękna, jako też żyzności,
         Co zrozumieć bez trudności
Można, bo tej prawdy siła
         Ze słów Bożych dawno biła.
Ziemia, bowiem, co przez Pana
         Była Żydom obiecana,
Między dobrami innymi
         W niejże się znajdującymi,
Miała rodzić także owe
         Jabłka cenne granatowe.
 

 

A i szpiedzy, gdy wracali
          Z szpiegowania tej krainy,
Braciom swoim ukazali
          Jabłka owe, wraz z innymi,
Owocami kraju tego,
          Przez Boga obiecanego.                       5 Moj. 8:8
Lecz w owocu tym przez Pana
          Też nauka nam jest dana.
Na wzór bowiem jabłka tego
          Drzewa granatowcowego
Frędzle porobione były,
          Które płaszcza dół zdobiły,                  2 Moj. 28:35
Uwieszone na przemiany
          Ze złotymi dzwoneczkami.
Płaszcz ten zdobił Najwyższego
          Kapłana izraelskiego.
Każda część tego ubrania
          Do zadumy nas nakłania,
Bowiem kapłan w nie ubrany,
          Obrazem jest Najwyższego
Kapłana, uwielbionego
          Chrystusa, Pana nad pany.
 
 
Abrahamowe Nasienie                                   1 Moj. 12:1-3
          W Nim przez Boga ukazane
Jest, co błogosławić ziemię
          Będzie w czasy przewidziane
W Planie Boga Wszechmocnego.
          Gdy czas przyjdzie, że Syn Jego         Dz.Ap. 3:20,21
Tak bardzo umiłowany,                         1 Moj. 22:2; Łuk. 9:35
          Wraz z Kościołem Mu oddanym,
Darzyć będzie ludzkość całą
          Owocem żywota swego –                          Izaj. 53:11
Okupu zań złożonego,                    Mat. 20:28; 1 Tym. 2:4-6
          A radosną wieść wspaniałą
Głosić będą dzwonki owej
          Ewangelii Chrystusowej,
Gdy za grzech ofiary one                         3 Moj. 9:23-24
          Będą całkiem dopełnione...
Widzimy, że jabłko tego
          Drzewa granatowcowego,
W tymże to zastosowaniu –
          Jak się podobało Panu,
Przepięknie symbolizuje
          Przewyborny owoc Jego
Dzieła Okupu wielkiego,
          Który odrestauruje
Ludzkość do stanu pierwszego,                      Mat. 18:11
          W Adamie utraconego.
 


 
Lecz owoc zastosowany
          Do skroni przepięknej damy,
Inną rzecz już ilustruje,
          Bowiem się wyraźnie czuje,
Że płatek owocu tego,
          Orzeźwiająco słodkiego,
Co zawiera wszystkie znane –
          W innych się też znajdujące
Owocach, zasilające
          Soki, w nim skondensowane –
Umysł on symbolizuje.
          Lecz to umysł jest Nowego
Stworzenia, albowiem jego
          Duch w sobie ześrodkowuje
Wszystkie łaski chrześcijańskiego
          Charakteru dojrzałego,
W którym pięknie owocuje
          Miłość, co się w nim znajduje.

Już są teraz zrozumiane
          Słowa przedtem cytowane:
"Wargi twoje – wdzięk wymowy,
          Są jak sznur karmazynowy,
A także i twoje skronie,
          Chociaż kryją się w welonie,
Są jak sztuka wybornego
           Jabłka, granatem zwanego".
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball