TrzyBiada.pl
29
GRU
0
1107
Lubię to
"Szyja twoja jest jak ona                          4:4
          Wieża zbrojna wystawiona
Dawidowa, ze wszystkimi
          Przyrządami obronnymi.
Na niej tysiąc tarcz i owe
          Zbroje wiszą mocarzowe".


Piękna widać szyja była
          I ozdoba także na niej,
Skoro sobie zasłużyła
          Na tak piękne porównanie.
Zbrojna wieża Dawidowa
          Widać z piękna była znana,
Skoro piękna szyja owa
          Była do niej przyrównana.
Te szczególne określenia
          Moc szczególną posiadają –
One bowiem pobudzają
          Do głębokiego myślenia.
Szyja zdolność ilustruje
          Znoszenia wszelkich trudności,
Które człowiek podejmuje,
          Gdy Duch Boży w nim zagości,
Oraz gdy jest świadom tego,           Mat. 11:29,30
          Że Pan pomocnikiem jego
Jest – bowiem w podejmowanym
          I na szyję nakładanym
Jarzmie właśnie dwóch pracuje,
          Więc je chętnie podejmuje.
 
 

 
 
Symbol tutaj ponowiony
         Był już przedtem omówiony,       Pieśń 1:10
Lecz szczegóły tu podane
         Cenne lekcje zawierają;
Gdy są dobrze zrozumiane,
         Pouczeniem nam się stają.
Króla Dawida władanie
         W trudnych czasach miejsce miało
Stąd też jego królowanie
         Obrazem się pewnym stało
W ciele przebywającego
         Kościoła wojującego.
Zbrojna wieża Dawidowa
         Groźny wygląd mieć musiała,
Skoro zbroja mocarzowa
         Mury jej przyozdabiała.
 
 

Tarcze, co na niej wisiały,
          Groźnie ją przyozdabiały.
To zbrojownia przecie była,
          Która z mocarzami swymi –
Stale w niej czuwającymi,
          Wielką siłę stanowiła.
Dużo ich tam być musiało
          Skoro tysiąc tarcz wisiało.
Mocni wiarą oni byli
          W Pana Boga jedynego,
Albowiem oni wierzyli
          W prawdę czystą słowa Jego,   3 Moj. 26:8
Jak też w słowa Jozuego,                    Joz. 23:10
          Że gdy będą posłusznymi
Zakonowi Boga swego,
          Mocarzami tych uczyni.
Jeden, tysiąc gonić będzie
          I zwycięży zawsze – wszędzie,
Bowiem Bóg to obiecuje –
          On zwycięstwa dokonuje.  2 Moj. 14:14; 23:27
Choć to jarzmo poświęcenia,
          Woli Bożej wciąż czynienia,
Wiele wysiłków kosztuje,
          Lecz często się okazuje,
Że Ten, który w jarzmie chodzi
          Jako drugi, sił dodaje
I z trudności wyswobodzi,
          Bo się pomocnikiem staje.
A co trudność stanowiło,
          Uszło, jakby nic nie było.
Kto z Panem bohateruje.
          Kto z Nim tylko w jarzmie chodzi,
Ten się mocnym zawsze czuje,
          Bowiem Pan go wyswobodzi.
Bez Niego i duża siła
          Nic by też nie uczyniła,
Bowiem rzekł On uczniom przecie:
          "Nic uczynić nie możecie             Jan 15:5
Beze mnie". – To w Nim tkwi siła,
          Która krzepi, jak krzepiła
Kościół od dawnej przeszłości
          Do dziś – tak! – bez wątpliwości!

Słuchajmy bardzo cennego
          Pouczenia Pawłowego:

"By objawień owych siła                 2 Kor. 12:7-10
          Zbytnio mnie nie wynosiła,
[Cenna nauka mi dana]:
          Bodziec ciału jest mi dany
[Jakoby] anioł szatana,
          Bym był wciąż policzkowany;
Bym nad miarę nie był skory
          Do chluby [lecz do pokory],
Trzykroć więc prosiłem Pana,
          By uwolnił mnie od niego,
Ale Pan rzekł mi dnia tego:
          Moja łaska tobie dana,
Wystarczy ci w zupełności,
          Bo moc ona
Moja, tobie udzielona,
          Wykonuje się w słabości.
Więc najchętniej od tej pory.
          Do chlubienia się jam skory
Z mych słabości,
          By odtąd w rzeczywistości,
We mnie, owa przewspaniała
          Moc Chrystusa wciąż mieszkała.
Stąd też [jak to wam jest znane]
          Wielkie mam upodobanie
W mych słabościach, znieważaniach,
          W potrzebach, w prześladowaniach
I w uciskach niezliczonych,
          Dla Chrystusa ponoszonych;
Bo gdy sił mi niedostaje,
          Wtedy mocniejszym się staję".

Oto jeszcze jedno zdanie
          Do Filipian napisane:

"Wszystko mi się lekkim staje             Filip. 4:13
          W tym, który mi sił dodaje".

Pewność siebie, niedorzeczną
          Rzeczą jest i niebezpieczną.
Kto słabości swe pojmuje,
          Niedoskonałości, braki,
Ten w cichości postępuje
          I w Panu się wzmacnia taki.
Więc jawne jest dla ludzi,
          Gdy widzą słabe naczynie –
Ono większy podziw budzi
          Swą energią, gdy w swym czynie,
Gorliwości,
          Pokorze i wytrwałości,
W uniżeniu wciąż przyznaje,
          Że Pan mu tę siłę daje,
Bo pamięta słowa znane,
          Przez Mistrza wypowiedziane:

"Nie bójcie się już niczego –                  Jan 16:33
          Jam zwycięzcą świata tego".

Gdy odwagi Pan dodaje,
          Wnet się słaby mocnym staje.

Bóg w pomysłach nie ma miary,
          Aż się w głowie od nich miesza,
Bo największe On ciężary
          Na najcieńszych nitkach wiesza.

Paweł był przykładem tego              Dz.Ap. 9:1-18
          Postępowania Pańskiego.
Był on "naczyniem wybranym"
          Przez Pana uwielbionego;
On uprzywilejowanym
          Był, by głosił imię Jego
Przed królami, poganami
          Jak też Izraelitami.
Lecz "naczynie wyróżnione"
          Było też upośledzone,
Bowiem jego wzrok stracony
          Gdy padł światłem oświetlony,
Choć z powrotem przywrócony,
          Nie był jednak od tej pory      Gal. 4:15; 6:11
Jako przedtem, lecz był chory,
          Słaby, niedomagający –
Wielce mu dokuczający.
 
 
 
Szatan wielce się radował
          I wciąż Pawła policzkował.
Cierpiał on z powodu tego
          Ciernia w ciało mu wbitego.
Więc do Pana się wznosiły
          Już po trzykroć modły jego,
By wyzwolił go od tego,
          Jednak bezskuteczne były,
Bo Pan wiedział, że w tym względzie,
          Gdy nie będzie uwolniony,
Lecz przez Pana umocniony,
          Dla większej to jeszcze będzie
Chwały Pana, a dla niego
          Przypomnieniem faktu tego,
Że ma dość na łasce Jego,
          Bowiem moc Jego miłości
Wykonuje się w słabości.
          Słowa Pańskie rozjaśniły
Cel tego postępowania;
          Wielce go też pocieszyły
I wzmocniły do działania,
          Od tej pory wciąż w pokorze
Opowiadał sprawy Boże,
          A moc Pańska co w nim była
Mocarzem go uczyniła.
          Kościół cały, jak Pan zdarzy,
Będzie składał się z mocarzy.
          Z takimi to mocarzami,
Baranek niezwyciężony,                     Obj. 5:1-14
          Przez Jehowę wywyższony,
Swej ofiary korzyściami
          Dzielić miał się, jak ogłasza         Obj. 3:21
Bóg w proroctwie Izajasza:

"Przeto Go działem dla wielu obdarzę     Izaj. 53:12
          I to też zdarzę,
By z mocarzami dzielił zdobycze
          Bo na śmierć wylał On swoje życie;
Był wielce zelżony,
          Bo z przestępcami był policzony...
Grzech poniósł, co wielu upodlił,
          I za przestępców się modlił..."
 

 

Lecz mocarze ci wspaniali,
          Którzy nam są ukazani
W owej Pieśni nad Pieśniami,
          Zbroję także posiadali.

Oto są pouczające
          Słowa zbroi dotyczące:          Efez. 6:10-17

"Na ostatek, bracia moi
          [Czyńcie, jako wam przystoi],
W Panu tylko się wzmacniajcie
          I moc Jego przyswajajcie.
Obleczcie się w pełną znaną
          Zbroję Bożą dla was daną,
Byście nią przyobleczeni
          Mogli stać nieporuszeni,
Przeciwko zasadzkom onym,
          Mocą diabła zastawionym.
Z ciałem i krwią nie walczymy
          [Jako o tym tu świadczymy],
Lecz z władzami –
          Zwierzchnościami –
Z władcami świata ciemności
          Wieku tego –
Z duchami zła wszelakiego,
          Co działają z wysokości.
 

 
A więc włóżcie pełną znaną
          Zbroję Bożą dla was daną,
Byście w złym dniu dać zdołali
          Odpór złości [raz na zawsze],
A tak wszystko wykonawszy,
          Zwycięskimi pozostali.
Stójcież tedy [w cierpliwości],
          Biodra wasze przepasawszy
Prawdą, jako też przywdziawszy
          I pancerz sprawiedliwości,
I obuwszy swoje nogi,
          By być zawsze w gotowości
Nieść ze sobą [w roztropności]             Mat. 10:16
          Ewangelii pokój [drogi] –
A nad wszystko [pamiętajcie!]
          Tarczę wiary posiadajcie,
Którą byście rozżarzone
          [Ku wam] strzały [wymierzone]
Ode złego,
          Gasić mogli dnia owego.
I przyłbicę też zbawienia
          Mieć potrzeba [bez wątpienia],
I miecz Ducha – Słowo Boże
          [Też potrzebny w każdej porze!]".
 

Apostoł Paweł przestrzegł lud Boży,
          Że gdy nadejdzie dzień "złym" nazwany,
To szatan siły swe będzie mnożył
          Chcąc "zwieść, by można, nawet wybranych". Mat. 24:24
On to poucza, że przeznaczona
          Zbroja, co dana jest wiernym Pańskim,
Będzie ochroną im w dniu tym ona
          Przeciw oszustwom groźnym szatańskim.
Lecz dla umysłu, a nie dla ciała
          Jest zgotowana ta zbroja cała,
Albowiem umysł Stworzenia Nowego
          Miał być chroniony od zła dnia tego.
Zbroi tej twórcą Bóg jest jedynie,
          Chociaż On ludzi użył do tego;
To Jego Słowo co nie przeminie,
          To posłannictwo – to Prawda Jego.
Lecz inna zbroja wcale nie może
          Skutecznie bronić prócz zbroi Bożej,
Lecz tę ochronę dać może cała
          Zbroja, choć dawniej część wystarczała,

Pierwsza część zbroi, jak jest rzeczone,
          To pas jest prawdy, który przedstawia
Czyn poświęcenia, co uczynione
          Jest, gdy się człowiek na służbę stawia
Gdy stawia życie, by prawe było
          I tylko Prawdzie Bożej służyło.
Jakże jest ważnym, by prawdy siła,
          Umysłem trzeźwym stwierdzona była.
Następnie ważnym jest przepasanie
          I ustawiczne w tej prawdzie trwanie.

Sprawiedliwości pancerz, to druga
          Część jest tej zbroi, bo prawdy sługa
Sprawiedliwością wciąż się kieruje,
          Albowiem wielką rozkosz w tym czuje.
A sprawiedliwość Chrystusa Pana
          Takiemu słudze jest przypisana,
Albowiem pancerz ten, bez wątpienia,
          To dar jest z wiary usprawiedliwienia.      Rzym. 5:1
Kto nie uznaje sprawiedliwości,
          Którą się Stwórca zawsze kieruje,
Albo gdy nie chce, lub nie pojmuje
          Zarządzeń Jego wielkiej litości
Usprawiedliwienia z wiary danego
          Przez Okup kosztownej krwi Syna Jego,
Ten, pomijając warunki Boże,
          Żołnierzem krzyża też być nie może.

A i obuwie żołnierza tego
          Także być musi na nogach jego.
Jeśli obuwia nogi nie mają,
          Dłużej na drodze iść nie zdołają,
Albowiem żołnierz boso idący,
          Krok ma nieśmiały – źle stąpający.
Lecz gdy w obuwie jest uzbrojony
          Krok jego pewny – nieustraszony.
Więc kiedy w pokój jest dziecię Boże
          Obute dobrze, wnet zdziałać może
W swym boju wiary więcej dobrego,
          Niż bez obuwia pokoju Bożego.
Gdy żołnierz krzyża starania czyni,
          By żyć w pokoju z ludźmi wszystkimi
O ile tylko jest możliwością Rzym. 12:18
          I kosztem prawdy nie czyni tego,
Dla Ewangelii wtedy z pewnością
          Korzystna będzie żołnierka jego,
Albowiem żołnierz, bez tejże cnoty,
          Na ucisk naraża się i kłopoty.
 

 
Lecz w każdym boju ma stosowana
          Być tarcza wiary przez Boga dana.
Cenna jest bowiem czasu każdego
          Do odpierania ataków złego.
Dzień zły szczególnie w nie obfituje,
          Albowiem wiarę wciąż atakuje.
Od niego bije duch sceptycyzmu,
          Wyższej krytyki z diabła zrodzonej
I ewolucji – wiedzy rzekomej –
          Wiedzy tajemnej i spirytyzmu –
"Christian scientyzmu", który nadmienia,
          Że nie ma grzechu, ni potępienia,
I krwią Chrystusa też odkupienia –
          Agnostycyzmu i ateizmu,
I innych jeszcze zapalających
          Strzał diablich teorii w wiarę godzących.
Myśl ważną zawiera ten werset stary:
          "Nie można się Bogu podobać bez wiary". Żyd. 11:6
Zwycięstwo, bowiem (jak Jan ogłasza),              1 Jan 5:4
          Co świat zwyciężyło – wiara to nasza!

Przyłbica Zbawienia też obiecaną
          Jest częścią zbroi przez Pana daną.
Ona niezbędnym jest uzbrojeniem –
          Bożego Planu jest zrozumieniem.
Ona nie była czasu dawnego
          W tej mierze potrzebna, jak czasu "żniwnego".
Bo czasu "żniwa" ataki znane,
          Na prawdę gwałtownie są kierowane.
Szatan to czyni (tak, bez wątpienia),
          Że cała wiedza – nauki siła
I to, co ludzkość już wymyśliła,
          Jest zamienione na broń zniszczenia:
Stąd nieodzowna jest Przyłbica Zbawienia.
          Ona w ogólnym zarysie ujęta
Przez mniej zdolnego,
          A pokornego
Żołnierza krzyża, być może pojęta.
          Pan daje odpór przeciwnikowi,
Kiedy jest "tarcza" wystarczająca,
          Ale obecnie, obronę stanowi
Zupełna zbroja odpór dająca,
          Gdyż jest potrzeba, by ona była
I do zwycięstwa wiernym służyła.

I miecz też Ducha – Słowa Bożego
          (Jedyna zaczepna broń Stadka Małego),
Także niezbędną część zbroi stanowi
          W tym "dobrym boju" przeciw szatanowi. 1 Tym. 6:12
Głosem bojowym Wodza naszego
          Są mocne słowa: "Tak napisano!"       Mat. 4:4,7,10
Te słowa okrzykiem są także Jego
          Ludu, któremu w ślad Jego iść dano.
Byli też ludzie, którzy walczyli
          Także za Pana, ale czynili
To bronią cielesną – światową mądrością,
          Organizacyjną i dekretami,
Radami, synodami i uchwałami.
          Lecz my mówimy ze stanowczością
Jak w Słowie Bożym nam ukazano:
          "Tak napisano!".
Nie wolno używać sposobów szatana
          Jak: złość, nienawiść i wyklinanie,
Torturowanie i zabijanie ...
          Nie taka walka w przykładzie jest Pana...
 
 
Miecz Ducha ostry ten posiąść może,
          Który studiuje wciąż Słowo Boże,
A Duchem Pańskim rad się kieruje
          I Słowo Jego realizuje,
Po poświęceniu życia swojego
          I zaciągnięciu się do armii Jego.

Oto są psalmu słowa nam znane –
          Przez Kochanowskiego wierszem oddane:

Kto się w opiekę podda Panu swemu,             Ps. 91:1-5
A całym sercem stale ufa Jemu,
Śmiele rzec może:
"Mam obrońcę Boga,
Nie przyjdzie na mnie żadna straszna trwoga”.
 

Ciebie z zasadzek łowczych on wyzuje
I w zaraźliwym powietrzu ratuje;
W cieniu swych skrzydeł zachowa cię wiecznie,
Pod Jego pióry odpoczniesz bezpiecznie.
 

Stateczność Jego tarcz i puklerz mocny.
Za którym stojąc, na żaden strach nocny,
Na żadną trwogę, ani dbaj na strzały,
Którymi miota przygoda w dzień biały.

Modlitwa także do Wodza – Pana,
          Też jak najbardziej jest pożądana,
Bowiem zwycięstwo tak upragnione,
          Od tej modlitwy uzależnione
Jest, bo o własnych siłach nie może                  Łuk. 23:44
          Ostać się w boju tym dziecię Boże.     Żyd. 5:7; 2:18
Apostoł dodał, że przy tej zbroi,
          Modlitwa – prośba zawsze przystoi.       Efez. 6:18
Każdego czasu i w duchu ona
          Z czujnością ma być wciąż zanoszona
Do tronu łaski Wodza i Pana,
          Bo Odeń pomoc może być dana.
Wiemy, że zbroja kompletna, cała,
          I nakolanki też posiadała...                 1 Sam. 17:6

Dostojny zatem Kościół cierpiący
          Jest w oczach Pana uwielbionego;
On bohaterski i wojujący
          Jest i ma zbroję daną przez Niego.
Jako wysmukła i zdobna była
          Szyja panienki (z całą pewnością).
Gdy swą ozdobą, oraz pięknością
          Na porównanie to zasłużyła:

"Szyja twoja jest jak ona
          Wieża zbrojna wystawiona
Dawidowa, ze wszystkimi
          Przyrządami obronnymi.
Na niej tysiąc tarcz i owe
          Zbroje wiszą mocarzowe!"
 

"Obie piersi także twoje                          4: 5
          Są jak bliźniąt sarnich dwoje,
Które [znaczne będąc krasą]
          Między liliami się pasą".


Piersi cnej oblubienicy,
          Co swoisty urok miały,
Nie stanowią tajemnicy,
          Albowiem znaczenie miały
Zdolności do udzielania
          Pokarmu Słowa Bożego,
Który, według Jego zdania,
          Jest w Księgach Pisma Świętego.
Jako bliźniąt sarnich dwoje
          Jeden pomiot stanowiły,
Tak też wszystkie Pisma zwoje
          Jedną Księgę utworzyły.

Choć wielu było pisarzy,
          Którzy Księgę tę tworzyli,
Ale jednym – jak Bóg zdarzył –
          Duchem ci natchnieni byli.
Choć jest Stary oraz Nowy
          Testament Pisma Świętego,
Ale nie ma nawet mowy,
          Aby jeden bez drugiego
Był całością w sobie samym,
          Bowiem faktem to jest znanym,
Że ta Księga, Biblią zwana,
          Chociaż przez wieki pisana,
Jednej historii dotyczy,
          Owej wielkiej obietnicy
Chrystusowej i zbawienia
          Od strasznego potępienia,
Które było skutkiem złego
          Poduszczenia szatańskiego.
Wszystkie księgi (bez wątpienia)
          Aż do księgi Objawienia
Jeden temat zawierają –
          Wzajem się uzupełniają.
Gdyby nie było Starego,
          Nie było by i Nowego
Testamentu, tak ważnego!
          Jako drzewo (któż to zmieni?)
Żyć nie może bez korzeni.
 

 
Dziecko (rzecz jest oczywista)
          Z obu rade wciąż korzysta
Piersi matki je karmiącej,
          Na przemian mu podającej
Piersi, bowiem w nich się mieści
          Mleko jednakowej treści.
Tak i z Biblii całej przecie
          Wciąż korzysta Boże dziecię.
Lecz i tacy też bywają,
          Co się wielce uprzedzają
Do Testamentu Starego,
          Gorsząc się z nauki jego...
Żydzi z tego są znów znani,
          Że są w Starym zakochani
Testamencie, a Nowego
          Nie uznają do dnia tego.
Tacy przez Boga samego
          Za nieczystych są uznani,
Bowiem pisze w Prawie Jego,             5 Moj. 14:3-8
          Że zwierzęta z kopytami
Wcale nie rozdzielonymi
          (Gdy dodatkowo do tego
Pokarmu nie żują swego),
          Są uznane nieczystymi.
Mięso zwierzęcia takiego
          I padlina także jego,
Nie miały być spożywane,
          Ani nawet dotykane.
Każdy Prawem tym objęty,
          Jak Bóg jego miał być święty.  3 Moj. 14:45

Każdy, kto jest pouczony
          Przez Księgi Pisma Świętego,
Tymże jest też uzdolniony
          Do pouczenia każdego,              1 Piot. 3:15
Który do Księgi się skłania,
          Pragnąc lepszego poznania
Nadziei pocieszającej,
          W Księdze tej się znajdującej.
Taki, co zna Pisma Boże,
          "Mamką" z pewnością być może
Dla "niemowlęcia" małego,
          W prawdzie nierozwiniętego.
 

 
Jako Paweł, co też bywał                      1 Tes. 2:7
          Taką "mamką – żywicielką",
Kiedy braci "odchowywał"
          Z cierpliwością (jakże wielką),
Bowiem byli niedojrzali,
          Chociaż prawdę miłowali,

Lecz oblubienica Pana,
          Gdy już będzie uwielbiona,
To z poranku zmartwychwstania
          Świata, będzie uczyniona
Żoną "Adama wtórego"                       1 Kor. 15:45
          Baranka uwielbionego,                 Obj. 19:7
Czego obrazem się stało
          To, co dawno miejsce miało,
Że Ewa, żona Adama,
          W tym celu była mu dana,
By pomocą mu służyła –
          By żyjących wszystkich była
Matką, bowiem Ewa znaczy:
          Jak powyżej – nie inaczej.        1 Moj. 3:20
Pan będzie Ojcem całego                       Izaj. 9:6
          Okresu tysiącletniego,                Obj. 20:6
A małżonka – Kościół Pana,
          W tym celu będzie Mu dana,
Aby Mu w tym pomagała
          I z Nim dzieci także miała.
Dziećmi ich, będzie wzbudzona
          Ludzkość przedtem odkupiona.
To "pożytek" jest owego                      Izaj. 53:12
          Okupu zań złożonego.
Tym sposobem "urodzone"
          Dzieci, będą też "karmione
Piersiami" Kościoła cnego,
          Albowiem pociechy jego
Te ssać będą w obfitości,                    Izaj. 66:11
          Które w dawnej już przeszłości   Żyd. 6:13-17
Były w obietnicy dane,
          Potem zagwarantowane
Przysięgą Boga samego,
          Przez Się przysięgającego.
One wszystkie w swej piękności,
          Zapisane są w całości
W obu Testamentach znanych,
          Biblią Świętą nazywanych.
Dobra zaś Słowa Bożego
          Będą dla rodzaju tego,
Który w Pieśni nad Pieśniami
          W liliach został ukazany,
Który w duchu uległości                         Ps. 25:9
          Da prowadzić się w cichości,
A postępując w pokorze
          Drogi się nauczyć może.
Dobrze są już zrozumiane
          Słowa przedtem cytowane:

"Obie piersi także twoje
          Są jak bliźniąt sarnich dwoje,
Które [znaczne będąc krasą]
          Między liliami się pasą".
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Syjonizm w proroctwie
Zaproszenie   [9 października 1910 roku pastor Russell otrzymał zaproszenie od Komitetu Organizacyjnego Walnego Zgromadzenia Żydów, by ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball