TrzyBiada.pl
29
GRU
0
1025
Lubię to
"Zanim nowy dzień nadejdzie,                                4:6
          A cień [nocy] całkiem przejdzie,
Na górę mirry ja wnijdę;
          Na wzgórze kadzidła przyjdę".


I Oblubieniec, także jak ona
          Oblubienica, czeka stęskniony,
Kiedy nareszcie dzień upragniony
          Zaświta pełniej, a rozjaśniona
Będzie dolina pielgrzymowania
          Kościoła Jego,
Który w swym duchu tęskni do Niego,
          Co też Go skłania
W tej samotności
          Do wnijścia na górę mirry (mądrości),
Aby się cieszyć tam najświeższymi
          Jej zapachami aromatycznymi;
By ujrzeć blaski najwcześniejszego
          Światła, dzień nowy zwiastującego.
Wchodzi na górę też pachnącego
          Kadzidła – symbolu na uwielbienie,
Cześć, adorację, z wyżyn którego
          Dla niej możliwe jest Go ujrzenie
Przez wiarę tylko i spotykanie
          Się, i w nadziei w Tym zawsze trwanie,
Który swe myśli ku niej kieruje,
          Bo cześć, uwielbienie – ocenia, przyjmuje.
Kadzidło (powiemy też nie bez racji),
          Symbolem wzajemnej jest adoracji:
Kościoła dla Pana uwielbionego,
          I Pana dla piękna Kościoła Jego.

"Przyjaciółko wierna moja,                                     4:7
          Piękna jest uroda twoja!
[Podziwiam cię wielce w sobie:]
          Żadnej zmazy nie ma w tobie!"


Pan przyjaciółką swój Kościół zowie
          I On ma wielką przyjaźń dla niego,
A Jego przyjaźń nie tylko w słowie
          Jest ukazana, albowiem Jego
Życiem kupieni już wówczas byli,
          Gdy jeszcze w świecie i w grzechu żyli.  Rzym. 5:6
Gdy krwi zasługę Jego poznali,
          Wnet przyjaciółmi Jego się stali.
On zna ich serca i liczyć może
          Też na ich przyjaźń o każdej porze.
Oni w bezgrzesznym wciąż stanie trwają,           1 Jan 3:9
          Bowiem do grzechu nienawiść mają.
Gdy ze słabości ciała swojego
          Ktoś się dopuści grzechu jakiego,                1 Jan 1:8
Do tronu łaski się uciekają                                      Żyd. 4:16
          I przebaczenie wciąż uzyskują,
Albowiem Ojca dobrego mają                              1 Jan 2:1,2
          I Jego Syna, którzy miłują
Takich, którym choć słabość się zdarzy,
          Ale ich wina
Ginie w Krwi Syna                                                 1 Jan 1:7
          I są bez zmazy...                                         Efez. 5:27
Jako bez zmazy też wówczas była
          W oczach królewskich panienka miła...

"O, oblubienico moja!                                                4:8
          Ze mną będzie droga twoja!
Pójdźże ze mną z gór Libanu;
          Spojrzysz ze szczytu Amanu,
Z wierzchów Senir – Hermonowych,
          Z jaskiń lwów – z gór lampartowych".


Pan wzywa swoją Oblubienicę,
          By z Nim zstąpiła z "góry Libanu",

Bowiem wspaniałą dał obietnicę,
          Że może wstąpić do nieba stanu.
By się tam dostać, opuścić trzeba
          Niedoskonały stan świata tego,
Jak opuszczały cedrowe drzewa,                     1 Król. 5:10
          Oraz jodłowe, miejsce swojego
Dotychczasowego
          Stanu, z którego
Wycięte zostały,
          By obrobione
I wygładzone,
          W świątyni miejsce swe zajmowały.
 
 
W świątyni pięknej, nie takiej jak ona
          Świątynia w czasie Mojżesza zrobiona,
Która cierpiący –
          Podróżujący –
Stan tymczasowy ukazywała
          Kościoła Bożego,
Niepozornego,
          Którego wiernym obrazem się stała.

Lecz on wspaniały,
          Nie przenoszony, ale już stały Kościół –
Świątynia (częściowo zrobiona
          Z drzew góry Libanu
Na chwałę Panu),
          Dziełem mądrego była Salomona.
Ten kościół obrazem był chwalebnego
          Kościoła z Panem połączonego.
 

 

Oblubienica, tak miła Panu,
          Spojrzeć też miała z wierzchu Amanu.
Amana – "wiara" lub "wierność" znaczy –
          Tak konkordancja to słowo tłumaczy.
Obraz widziany z góry Amana
          Przepiękny jest i nie do opisania.
Tak też i okiem wiary spojrzenie,
          Niebiańskich scen daje wyobrażenie.
Albowiem wiara, co w sercu gości,
          Chociaż po części daje poznanie
Przyszłych radości,
          Które dla wiernych są zgotowane.

"Gdyż nie patrzymy na rzeczy widzialne –      2 Kor. 4:18
          Rzeczy doczesne – przemijające,
Lecz niewidzialne –
          Wiecznie trwające".
"Bowiem przez wiarę jest nasze chodzenie,     2 Kor. 5:7
          Nie przez widzenie" .

Spojrzeć też miała oblubienica
          Z wierzchu "Saniru" oraz "Hermonu".
W tych nazwach także tkwi tajemnica,
          Do zrozumienia nie dana nikomu,
Kto powierzchownie tę rzecz traktuje.
           "Sanir", na "ostra strzała" się tłumaczy,
Zaś słowo "Hermon" – "wysoki" znaczy,
           A jedno wraz z drugim symbolizuje
Spojrzenie z wysoka, poza doświadczenia,
           Urągowiska, złe traktowanie,
Doczesne ostre i srogie cierpienia,
            I ustawiczne się sprzeciwianie
Ludzi światowo usposobionych,
           Zdegradowanych i nieświadomych.

Oblubienica też spojrzeć miała
          Z "jaskiń lwów" srogich. To też niemała
Jest tajemnica, bo szatan srogi
          Jest "lwem ryczącym", który obchodzi     1 Piot. 5:8
Wokół szukając jakiej ofiary,
          Którą by pożarł. To wróg jest stary          Obj. 12:10
Tych, którzy idą drogą światłości,
          Dróg unikając księcia ciemności.                2 Kor. 4:4
Oblubienica myśl wznosi do tego
          Czasu, gdy "lwa" już nie będzie takiego,
Bo on w Królestwie ustanowionym
          Miał być związany oraz zniszczony.     Obj. 20:2,10
Z gór lampartowych, też spojrzeć miała.
          To też dla wielu trudność niemała
Jest do pojęcia, bo góry one,
          Do bestii lamparta upodobnione –
Królestwa świata są obecnego,
          "Wiekiem teraźniejszym" w Piśmie zwanego. Gal. 1:4
 

 
Choć góry królestwa wyobrażają,
          Lecz określony charakter mają,
Bo zwierzę lampart w księdze Objawienia,      Obj. 13:2,18
          Jest bez wątpienia
Symbolem papiestwa – systemu złego,           2 Tes. 2:3-12
          W proroctwie dawno przewidzianego.
Lampart ruchliwy, czujny, tajemniczy
          Jest, co papiestwa także dotyczy.
 

 

Lampart przeróżnie jest centkowany
          I tenże system z tego jest znany,
Bo polityka "lamparta" tego,
          Różna jest w krajach świata całego.
W jednym się miejscu wolnością kieruje,
          Że jako białe jest prawie widziane,
W innym jest miejscu zdeprawowane,
          Wyniosłe, brutalne, z zepsucia znane,
Stąd i czerń także się na nim znajduje.
          Jeszcze gdzie indziej ma neutralne
I niewyraźne cienie ma ciele,
          Stosownie do tego, jak naturalne
(Możemy rzec śmiele)
          Były własności narodu tego,
Piekła i czyśćca laską rządzonego.
          Hiszpania w historii się wyróżniła,
Bowiem papiestwu rządzić się dała.
          Najbardziej czarną plamą się stała
W historii papiestwa, albowiem była
          Zbyt niska kultura ludności tego
Państwa feudalno-klerykalnego.
          Choć się warunki w świecie zmieniły –
Choć "lampart", jak kiedyś, już nie ma siły,
          Wychodzi z przepaści – świat rad jest temu, Obj. 17:11
Lecz jego wyjście jest ku zginiemiu.
          Oblubienica tęskni do tego
Czasu przez Pana przewidzianego,
          Kiedy "lamparcie" systemy złości
Należeć będą już do przeszłości.
          Już okiem wiary widzi innego
Władcę na ziemi panującego,
          Gdyż będą rządy to Salomona –
Chrystusa z którym jest zaręczona.

Tyś me serce uchwyciła                                         4:9
          Ulubiona siostro miła,
Jedno z oczu twoich było,
          Które serce me podbiło;
Jeden także [piękny – lśniący]
          Łańcuch szyję twą zdobiący".


Król po raz pierwszy siostrą mianuje
          Oblubienicę, którą miłuje.
To jest dowodem, że określenie
          Takie, duchowe ma tylko znaczenie.
Albowiem ona siostrą nie była
          Króla, którego tak polubiła.
Chrystus natomiast, którego wzorem
          Jest król Salomon, innym już torem
Myśli swe snuje, bo Ojciec Jego,
          Za dzieci przyjmuje także każdego,
Który w ślad Syna Jego wstępuje
          I stopy Jego rad naśladuje.
Taki jest Duchem Świętym wzmocniony –
          Do przynoszenia jest uzdolniony
Owoców cennych Ducha Świętego,
          Które "pożytkiem" są Ojcu jego.                    Jan 15:8

Którzy są Duchem tym prowadzeni,               Rzym. 8:14,15
          Ci są nazwani synami Bożymi.
Duch ten sposobi poświęconego,
          By zwać mógł Ojcem Boga swojego.
Oto są Pawła słowa nam znane,
          Do tego tematu zacytowane:

"Wy, jak Izaak – bracia kochani,                             Gal. 4:28
          Dziećmi obietnicy jesteście uznani".

W tych słowach sedno tkwi tajemnicy,
          Która Chrystusa całego dotyczy.
Izaak przedstawia Chrystusa całego:
          Jezusa, a także i Kościół Jego.
Przymierze Sary (jak Paweł woła)
          Jest matką Jezusa, oraz Kościoła!
Skoro więc Jezus i Kościół Jego,
          Ojca i matkę też jedną mają,
Jasny wypływa więc wniosek z tego,
          Że bardzo bliskim rodzeństwem się stają.
Więc słowa Pańskie w sprzeczności nie stoją
          Z rzeczywistością,
Bowiem Pan może z całą pewnością
          Zwać miły Kościół też "siostrą" swoją.
Zmysł rozpoznawczy – to oko jest cnego
          Kościoła-siostry, Panu miłego.
On ujął za serce,
          Zachwycił wielce
Króla-Chrystusa. On to ocenia
          (Tak! – bez wątpienia!)
Ten zmysł duchowy – okiem też zwany –
          Blaskiem szczerości nacechowany.           Mat. 6:22
Piękność wewnętrzną symbolizuje,
          Albowiem miłość ku Panu swemu
Umiłowanemu,
          W nim się znajduje.
Szyi Kościoła łańcuch jedyny,
         Też ujął serce Króla Wielkiego,
Albowiem jarzmo Kościoła Jego,
         Duch poświęcenia przepięknym czyni.
Jakże podobać się nie ma swemu
         Panu, tak przezeń miłowanemu,
Skoro przez Niego jest pouczony
         I Jego przykładem też zachęcony,          3 Moj.16:27
I tak do Niego upodobniony...
         Upodobniony do Mistrza jest swego,
Któremu w świecie nie ma równego...
         Nie przyszedł bowiem, aby przyjmował
Posługi dla siebie, lecz by ofiarował
         Swe ziemskie życie (aż podziw budził)    Mat. 20:28
"Na okup za wielu" – "za wszystkich" ludzi.      1 Tym. 2:6

Jakąż głębię zawierają
         Słowa przedtem powiedziane –
Jakąż nauką się stają,
         Gdy są dobrze zrozumiane:
"Tyś me serce uchwyciła
         Ulubiona siostro miła.
Jedno z oczu twoich było,
         Które serce me podbiło;
Jeden także (piękny – lśniący)
         Łańcuch szyję twą zdobiący".

"O, jak piękna miłość twoja 4:10
         Ulubiona siostro moja!
Twe miłości są zacniejsze,
         Niźli wino najprzedniejsze.
Twych olejków zapach znany,
         Ponad wszystkie jest balsamy!"


Pan wielką ocenę rad okazuje,
         Gdy widzi, że Kościół, dziewica Jego,
W uczynki miłości tak obfituje
         Do swych współbraci i Pana swego,
Albowiem kto Pana swego miłuje,
         Ten Jego braciom też usługuje.
Wielką radością jest to dla Pana,
         Gdy miłość tak Mu jest okazana.
Oblubienica i "siostra" Jego,
         I córka także Ojca niebieskiego
I matki-przymierza ma zapewnienie,
         Że jej miłości i przywiązanie,
Na wszelki sposób okazywane,
         Dla Niego większe mają znaczenie
Niż wino doktryn, radość dających
         I cenną wiarę wspomagających.

Lecz są doktryny, też winem zwane,               Obj. 17:1-6
         Od których narody były pijane.
Złe to doktryny, co są i były,
         Które charakter lżą, jak i lżyły
Boga samego,
         Gdy zniekształcają charakter Jego,
Co się wyraża w sprawiedliwości,
         Mocy, mądrości oraz miłości.
Takie doktryny upijające
         I Bogu ujmę wciąż przynoszące –
Z diabła zrodzone,
         Nie mogą być wcale honorowane
Lecz odrzucone
         Oraz zwalczane.
Ale doktryny Pisma Świętego                          2 Tym. 3:16
         Są pożyteczne do pouczenia
I wyćwiczenia
         Dziecka Bożego.
Znamy też Judy zachętę znaną,                             Judy 3
         By walczyć o wiarę raz świętym daną.
Pilnować trzeba siebie samego                        2 Tym. 4:16
         I nauczania, i trwania wiernego
W tym, co nauki te zawierają,
         Bowiem zbawiają
Tych, którzy mówią i którzy słuchają.
         Badać się trzeba ciągle i szczerze,          2 Kor. 13:5
Czy jeszcze trwamy w prawdziwej wierze.
         O prawdy poznanie najbardziej chodzi,      Jan 8:32
Bo prawda tylko nas wyswobodzi.
         Gdybyśmy sami się odwrócili                       Gal. 1:8
Od Ewangelii i inną głosili,
         Lub gdyby anioł (rzekomo święty)
Czynił to samo – niech będzie przeklęty!
         Kto odstępuje i się nie trzyma                        2 Jan 9
Już Chrystusowej
         Nauki zdrowej,                                              Tyt. 2:1
Ten Boga nie ma, 
         Więc wiara zdrowa, jak z powyższego
Widać, jest ważną dla dziecka Bożego.
         Jednakże z wiary, nadziei, miłości,
Miłość największa (bez wątpliwości)               1 Kor. 13:13
         Jest, bowiem wiara, nadzieja, miną –
Zatem jest miłość lepsza niż wino!
         Miłość na wieki zostanie z pewnością,
Gdyż Bóg jest miłością!                                         1 Jan 4:8

Przyjemna woń maści oblubienicy,
         Która uwagę króla zwróciła,
Ducha Świętego ona dotyczy,
         Bo maść ta na niego symbolem była.
Ducha Świętego na Głowę wylanie
         Było przy chrzcie Pana w rzece Jordanie.
Duch ten już spłynął z Głowy na Ciało,               Kol. 1 :18
         Co w dniu Zielonych Świątek się stało.
On spływać miał tak do ostatniego
         Członka Chrystusa pomazanego.
Kościół jest bowiem, przez Pana nad pany,
         Przyjęty tylko w Umiłowanym                   Efez. 1: 6
Synu, jedynym i pomazanym.
         Aaron był typem na Najwyższego
Kapłana – Jezusa pomazanego.

W psalmie Dawida jest ukazany
         On Duch na Pana i Kościół wylany:

"Oto jak mile – jak dobrze się mają                         Ps. 133
         Bracia, gdy zgodnie ze sobą mieszkają.
Jest jak olejek pomazujący,
         Wylany na głowę i spływający
Na brodę – brodę Aaronową,
         I z wonią ową
Dalej w dół spływa na kraj bogaty
         Ozdobnej szaty.
Jest jako rosa góry Hermonu,
         Która nawilża wyżyny Syjonu.
Tam błogosławieństwa Pan zlewa obficie
         I wieczne życie!"

Wielce znacząca jest ona
         Mowa króla Salomona:
"O, jak piękna miłość twoja
         Ulubiona siostro moja!
Twe miłości są Azacniejsze,
         Niźli wino najprzedniejsze.
Twych olejków zapach znany,
         Ponad wszystkie jest balsamy!"
 
"Wargi twoje słodycz mają,                                    4:11
          Świeżym miodem opływają.
Miód i mleko w obfitości
          Pod językiem twoim gości.
Zapach twoich szat [kochana]
          Jest jak woń Libanu znana".


Sam Pan to stwierdza, że usta onej
          Oblubienicy Mu poślubionej,
Radosną wszystkim wieść rozgłaszają,
          Albowiem wargi jej ociekają
Miodem najświeższym Słowa Bożego,
          Lepsze już rzeczy zwiastującego.
Zwiastuje prawdy odwieczne, skryte,
          Lecz jakże słodkie i znakomite.
Choć dawno były wypowiedziane,
          Ale do czasu były skrywane.
Nie jej to jest radosna nowina,
          Bowiem głoszenie poselstwa tego
Było wpierw dziełem Bożego Syna,
          Który pod wpływem Ducha Świętego      Izaj. 61:1,2
Wystąpił z misją opowiadania                          Łuk. 4:18,19
          Radości cichym i ran związania
Tym, którzy skruszone serca wciąż mają,
          I zwiastowania wolności pojmanym
I uciskanym,
          I więźniom, co w ciemni wciąż przebywają,
I ogłaszania roku Pańskiego
          Miłościwego.
Tenże Duch Pana Panującego
          Stał się Kościoła także udziałem.
On przejął misję Pana swojego,
          Której się oddał swym sercem całym,
Albowiem misja głoszenia owej
          Ewangelicznej wieści Chrystusowej
Miała być dziełem Chrystusa całego –
          Jezusa – Głowy i Ciała Jego.
Gdy Pan tłumaczył poselstwo owe
          Izajaszowe,
Wszyscy słuchacze Mu przyświadczali
          I słowom łaski się dziwowali,
Albowiem wdzięczne to usta były,
          Co prawdę głosiły.
Lecz od zarania przyjścia Pańskiego,
          Kiedy Królestwo się przybliżyło –
Wielką radością Kościoła było,
          Że mógł ogłaszać prawdę wielkiego
Czasu naprawy i odrodzenia,
          I restytucji ludzkiego stworzenia.
Usta Kościoła i język jego,
          Miodem najświeższym i mlekiem opływał,
Bo wieść o Królestwie jest wiecznie żywa –
          Pocieszająca – do dobra nakłania
Tych, którzy mają uszy do słuchania.

Oblubienicy królewskiej szaty,
          Wonią Libanu drzew przesycone,
Rzeczy nadzwyczaj cennej są one
          Symbolem, bowiem strój ten bogaty,
Szaty Chrystusa sprawiedliwości
          Symbolizuje – bez wątpliwości,
A wonie Libanu ją przenikające,
          To są "wonności" życie dające,                2 Kor. 2:16
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball