TrzyBiada.pl
31
GRU
1
1505
Lubię to
"Miał winnicę Król Salomon,                                    8:11,12
          Która była w Baal-Hamon.
Stróżom dał, by pracowali
          I z owoców jej zysk dali,
By z nich każdy, co tam stawał,
          Tysiąc srebrników mu dawał,
Lecz winnica moja własna
          Jest przede mną [moja ona!],
Tysiąc srebrników [rzecz jasna]
          Niech będą dla Salomona,
A ci, dwieście niechaj mają,
          Co owoców doglądają".


Kiedy świat stary, w strasznej godzinie,            Mat. 24:21,22
          W ucisku wielkim z trzaskiem przeminie,   2 Piot. 3:10
Gdy miną rządy świata starego                            Dan. 2:44,45
          Na wieczne zginienie zgotowanego,            Obj. 19:20
Kiedy Babilon pełen sprzeczności,                    Obj. 18:20-24
          Jak kamień młyński najpierw wzniesiony,
A potem pędem w morze wrzucony
          Będzie, by więcej nie zwodził ludzkości,
Gdy trzecie "biada" będzie skończone,         1 Król. 19:11,12
          Przez Elijasza na górze widziane,
Do ognia żrącego upodobnione,
          Wtedy to przyjdzie oczekiwane
Królestwo Boże – głos cichy i wolny –                  Łuk. 21:31
          Głos Chrystusowy – cichy, spokojny.      Mat. 8:26,27

Spokojny będzie, bo głosem jest cnego
          Króla nam w Pieśni ukazanego,
W królu nie innym, lecz Salomonie –
          Synu Dawida, męża Bożego.
Wtedy się cała ludzkość pokłoni
          Przed Tym, co większy był zawsze od niego. Mat. 12:42

Wtedy to serca będą zmiękczone,
          Gdy pług ucisku przewidzianego,
Przeorze serca ludzkie zwaśnione,
          By miękkie były do siewu przyszłego.
Owe to serca całej ludzkości
          To jest winnica Salomonowa,
Która ma przynieść w świecie przyszłości        2 Piot. 3:6,13
          Owoc miłości, bo ludzkość owa,
Gdy diabeł miał być wreszcie związany
          Wraz z podwładnymi mu demonami,
Nawrócić się miała do Boga dobrego,
          Jak syn marnotrawny do ojca swego.    Łuk. 15:20-24
Salomon – Chrystus, bez wątpliwości,
          Panować będzie w sprawiedliwości.

Oto modlitwa jest przejmująca,
          Co przez Dawida była zanoszona
Do Boga niebios za Salomona –
          Do jego rządów się odnosząca.
Lecz my to wiemy, że rządy jego,
          To rządy Chrystusa są, Syna Bożego.

"Daj swe baczenie, Boże, królowi,             Psalm 72 według
Daj sprawiedliwość królewiczowi,     Jana Kochanowskiego
Aby w porządku Twój lud sprawował,
Jednako możnych i biednych szacował.
 

Góry [da Pan Bóg!] pokój rozpłodzą
A sprawiedliwość pagórki zrodzą;
Ten wesprze biednych, Ten sierot będzie
Bronił, a zetrze potwarców wszędzie.
 

I będzie Jego imię na ziemi
 Między narody, straszne, wszystkimi,
Tak długo póki straż czujna świata,
Miesiąc i słońce poniosą lata.
 

Jako zstępuje deszcz upragniony
Na suche pola, suche zagony;
Spadnie perłowej podobien rosie
Na łąkę gołą po ostrej kosie.
 

Zakwitnie cnota, pokój się zrodzi,
Któremu żaden bój nie przeszkodzi,
Aby trwać nie miał, póki krąg wdzięczny
I róść, i niknąć będzie, miesięczny.
 

Morze z tej strony, morze i z drugiej,
Strzec będzie Jego granicy długiej;
Od głębokiego, brodów, Eufratu
Będzie panował do kraju świata.
 

Tego, upadłszy na swe kolana,
Wyzna gorący Murzyn za Pana;
Nieprzyjaciele Jego zuchwali
Plugawą ziemię będą lizali.
 

Królowie, którzy morzem władają,
I wyspom morskim prawa nadają,
Dary poniosą; dań Arabczycy
Płacić Mu będą i Sabejczycy.
 

Lub też cokolwiek wodami swymi
Ocean zawarł: wszystkie na ziemi
Narody Temu będą hołdować
I rozkazania każde przyjmować.
 

A Ten pomoże ukrzywdzonemu
I dopomoże wstać upadłemu;
Zdejmie z nich lichwę, zamierzy srogą
Pomstę, kto by krew wylał ich drogą.
 

Przedłuży Pan Mu tedy żywota
I sabejskiego nabierze złota;
Będą Zań wszyscy Boga prosili,
Będą Mu wszyscy błogosławili.
 
 
Z garści ziarn taki urodzaj wstanie,
Że, jaki z cedrów szum na Libanie,
Taki chrzęst kłosów po górach wszędzie
I po nizinach obfitych będzie.
 

Po wsiach, po miastach, kwitnącej młodzi
Taki dostatek Jego wiek zrodzi,
Jaka na przyjściu wiosny przyjemnej
Trawy więc bywa obfitość ziemnej.
 

Imię na wieki Jego nie zgaśnie,
Dokąd słoneczny gore krąg jaśnie;
Ten Król na wszystek świat szczęście wniesie
I sam od świata chwałę odniesie.
 

Bądź pochwalony Boże prawdziwy,
Który na świecie sam czynisz dziwy;
Imię Twe święte niechaj brzmi wszędzie,
Niechaj Twej chwały świat pełen będzie!
 
 

 
Królestwem Pana będzie świat cały,
          Bowiem winnica Salomonowa
W Baal-Hamon była, a nazwa owa
          "Pan rzeszy znaczy", co jest wspaniałym
Znakiem odnośnie Mesjaszowego
          Królestwa, że Panem całego
Świata On będzie – całej ludzkości,
          Co owoc przyniesie w sprawiedliwości.
Miłość od wszystkich tam wymagana
          Będzie do Boga i Stwórcy Pana;
Będzie też miłość i do bliźniego,
          By go miłować jak siebie samego.
Na przykazaniach tych podstawowych,            Mat. 22:36-40
          Zakon oraz prorocy stali,
I świat ludzkości także na owych
          Stojąc podstawach, życie ocali.
Bowiem ktokolwiek nie umiłuje
          Boga nad wszystko, a swego bliźniego
Nie będzie miłował jak siebie samego,
          Taki świadomie sobie zgotuje
Wieczne zniszczenie, co działem onego
          Jest diabła i wszystkich aniołów jego.
W Królestwie Jego świat się przekona
          Do jakiej miłości sam Pan się skłania,
Bo z każdą jednostką Przezeń wzbudzoną,
          On Wielki Król Świata się utożsamia.
Kto bowiem nakarmi tam łaknącego,
          Oraz napoju da pragnącemu,
Albo ugości też bezdomnego
          I da przykrycie także nagiemu,
Kto też nawiedzić raczy chorego,
          Oraz w więzieniu uwięzionego,
Taki to czyni Królowi samemu
          I jako owca żyć będzie wiecznie,
A kto nie służy w ten sposób bliźniemu,
          Nie czyni także Jemu, bezsprzecznie,
Taki do kozłów będzie wliczony
          I razem z diabłem będzie zniszczony.
Bo owce stojące po Jego prawicy
          Są tymi, co owoc miłości Mu dali,
A tych, co po lewej stronie stawali,
          Jak kozłów razem z diabłem policzy.

To jest winnica króla Salomona,
          Co się odnosi do świata całego,
Lecz będzie opiece też powierzona
          Stróżom z okresu bardzo dawnego.
To muszą mężowie być zasłużeni,
          Skoro tym działem są zaszczyceni.
Abel najpierwszym był z klasy onej –
          Jan Chrzciciel ostatnim był policzony.
Takie jest zdanie Pana samego,
          A wiemy, że prawdą są słowa Jego.

Apostoł Paweł mówił o wielu
          Z klasy tych świętych czasu dawnego,
Ale nie wspomniał o Janie Chrzcicielu,
          Który ostatnim był z grona tego.

Oto historia Chrzciciela Jana –
          Wielkiego herolda Chrystusa Pana:

Za Tyberiusza cesarza rzymskiego,                        Łuk. 3:1,2
          Piłata z Pontu starosty judzkiego,
Gdy Herod tetrarchą był galilejskim,
          A Filip, brat jego także iturejskim
Tetrarchą był i Trachonem władał,
          W Abilenie Lizaniasz tetrarchię posiadał;
Za Annasza i Kaifasza, kapłana wielkiego,
          Stało się słowo Boże czasu tego,
Do męża, co stronił od zgiełku i tłuszczy;
          Wiódł twarde życie samotne na puszczy. Mat. 3:4-12
On z sierści wielbłądziej płaszczem się okrywał,
          A biodra skórzanym pasem opasywał;
On wygodami gardził świata tego,
          Miód leśny, szarańcza – pokarmy to jego.

I wyszedł z puszczy on czasu onego
          Do krain, gdzie wody Jordanu bystrego
Od wieków płyną – gdzie grzechem lud skuty –
          Tym głosił chrzest wodny – potrzebę pokuty.
Z Jeruzalem doń przyszli lewici, kapłani,            Jan 1:19-27
          Bo wieścią o Janie są zelektryzowani.
"Kim jesteś – pytali – żeś taki jest czynny,
          Czyś ty jest Chrystus – Eliasz, czy inny?"
"Ani prorokiem, ni Chrystusem też zgoła
          Nie jestem – odrzekł – lecz głosem, który woła
Na puszczy – co według słowa jest Pańskiego:
          Prostujcie drogę, ścieżki Pana swego!"
Wstrząsnęła sumienia ludzkie misja jego,
          Zewsząd schodzili się wszyscy do niego
Grzechy wyznając, do wody wchodzili,
          By chrzcząc się u Jana czystości nabyli.
Ale pomstował Jan nad takimi,
          Co się chrzcić chcieli będąc obłudnymi:
"Jaszczurcze plemię, skąd wy to wiecie,
          Przed przyszłym gniewem uciekać chcecie?"
Strofował biednych, możnych też strofował
          I faryzejską obłudę piętnował,
Że już siekiera uderzy w korzenie,
          Wytnie i wrzuci wszystko na spalenie.
Głosił, że Chrystus idzie by panować,
          A on obuwia nie wart mu sznurować;
Chrzcić On nie tylko Duchem Świętym będzie,
          Ale i ogniem zło wypali wszędzie.
 

 

Wiejadło w ręku Jego doskonałe;
          On swe oczyści bojewisko całe.
Pszenicę zwiezie w stan wielce bezpieczny,
          A plewy wszelkie pożre ogień wieczny.

Jan także gromił i króla samego,                      Mat. 14:3-11
          Dla Herodiady, żony brata jego
Filipa – król grzesznie tronował –
          "Nie godzi się jej mieć", tak Jan go strofował.
Ludzie szemrali na króla takiego,
          Więc kazał zamknąć do więzienia swego,
Jana Chrzciciela – lecz choć król zawinił,             Mar. 6:20
          Rad jego słuchał i wiele też czynił.
Gdy przyszedł czas święta Herodowego,
          Gdy przyszedł urodzin rok kolejny jego,
Gdy gości dostojnych sala pełna była,
          Wtedy Salome pięknie zatańczyła.
Swym tańcem zmysłowym, wszystkich gości jego
          Wprawiła w zachwyt – i króla samego.
"To piękny taniec – mówiąc bez przesady,
          Tak tańczy księżna – córka Herodiady!"
Jakiż w tym tańcu wdzięk wielki i siła
          (To matka jej chytra tak ją wyuczyła).
Król, co nie widział tańca tak pięknego –
          "Dam ci co zechcesz" – rzekły usta jego.
Ta wnet do matki swojej pośpieszyła,
          "Co mam zażądać matko moja miła?"
"Zażądaj głowy Jana przeklętego,
          Dopóki on żyje, niepewnam niczego!"
 

 

Z tym to poselstwem Salome wróciła
          I wdzięcząc się pięknie królowi mówiła:
"Królu, co rzekłeś niech zaraz się stanie –
          Nagroda za taniec i moje staranie,
Ziść twoje słowo dane wobec wiela
          I głowę na misie daj Jana Chrzciciela".
Król się zasmucił wielce z słowa tego,
          Ale że oczy ludu wszystkiego
Patrzą nań pilnie – wydał polecenie,
          By ścięto Jana na jej życzenie.
Król, co był serca nader wyniosłego,
          Wpadł w tę pułapkę podstępu chytrego –
Słowa dotrzymał przed publicznością,
          Co w prawie Pańskim jest obrzydliwością.
Tak skończył życie wierny sługa Pana,
          Za to nagroda będzie jemu dana;
A ci, co zdradą, morderstwem zgrzeszyli,
          Strąceni z wyżyn – marnie zakończyli.

"Co chcecie oglądać na puszczy takiego" –      Mat. 11:7-11
          O Janie, Pan Jezus rzekł razu pewnego –
"Czy trzcinę od wiatru targaną, chwiejącą,
          Czy osobistość w wygodach żyjącą?
Ci, którzy w miękkich szatach chadzają,
          W domach królewskich wygodnie mieszkają.
A może prorokiem go każdy szacuje?
          O! więcej ponad to on zasługuje!
O nim ta prawda jest napisana,
          Że on uprzedzi oblicze Pana;
On to przed Panem drogę zgotuje,
          To głos na puszczy, co ścieżki prostuje!
Zaprawdę – powiadam – że spośród wiela,
          Nie ma większego nad Jana Chrzciciela:
Od Abla prawego do czasu jego,                 Żyd. 11:4,39,40
          Niewiasta syna nie miała takiego.
Lecz to przyjmijcie, że choć tak wielki,
          Że z nim się prorok nie zrównał wszelki,
To ten, najmniejszy z Królestwa Bożego,
          Wielce przewyższa nawet i jego!"
Z tym orzeczeniem Pana naszego
          Zgadza się zdanie Pawła świętego,
Że chociaż święci Ojcowie byli
          Tak zasłużeni – nie otrzymali
Tego, co wiarą oczekiwali.
          Mężowie święci, przed czasem żyli
Ofiary wielkiej Baranka Bożego,                        Jan 1:29,36
          Oraz zesłania Ducha Świętego.
Nie mogli być przeto z Ducha spłodzeni
          I w klasę duchową być też włączeni.
Jan Chrzciciel, ostatni z grona owego,
          Też nie doczekał momentu tego.
Wszyscy, co przed nim z tej klasy żyli
          O Panu naszym prorokowali,
Lecz zaszczyceni jak Jan nie byli,
          Bo palcem wskazał tym, co z nim stali
Na Pana naszego,
          Baranka Bożego,
Za grzech ludzkości od Boga danego.
          Którzy są z Ducha Bożego spłodzeni
Stanowią Chrystusa pomazanego,
          A choć najmniejsi z nich znalezieni,
Przewyższać będą Jana największego.
          Klasa Chrystusa, Głowy i Ciała,
Jest uczestnikiem nieśmiertelności –                1 Kor. 15:53
          Boskiej natury – nieskazitelności.               2 Piot. 1:4
Władzy najwyższej też otrzymała                              Obj. 3:21
          Przywilej nad światem w czasie owego,
Przed czasy dawnymi przewidzianego,
          Czasu odnowy i przywrócenia                    Łuk. 15:4-10
 
 

Do stanu pierwszego ludzkiego stworzenia,
          W ojcu Adamie utraconego,                 1 Kor. 15:21,22
A w Panu Jezusie odkupionego.
          Lecz ci mężowie starożytności,
Choć dobre świadectwo już otrzymali,
          Nie będą mieli tej sposobności,
Aby wraz z Panem swym królowali.
          Za wierność będzie łaska im dana
Lepszego wprawdzie zmartwychpowstania,
          Bowiem, choć życie ich będzie na ziemi,
Lecz będą ludźmi doskonałymi.
          Choć dla Chrystusa byli ojcami,              Mat. 22:43-45
Ale w przyszłości będą synami,
          Którzy przez Króla postanowieni                     Mat. 8:11
Będą za książąt po całej ziemi.

Winnica ziemi będzie strzeżona
          Przez książąt owych, jak czasu dawnego
Stróżowie najęci przez Salomona
          Strzegli winnicy – własności jego.
Winnica owoc będzie dawała,
          Gdy takich stróżów będzie już miała.
Przykład ich życia z dawnej przeszłości
          Oraz ich praca dla dobra ludzkości
Dodatnio wpłyną na serca strapione,
          Bo takich książąt czekały one.
Różni panowie ludzkością władali,
          Lecz tylko sobie dobrze czynili –
Z ludzi, jak z owiec skórę zdzierali –
          Pięknymi hasłami ich tumanili.
A sprawiedliwość tak okrzyczana,
          Przez samych władców była deptana.
Różne przewroty na ziemi bywały –                   1 Król. 19:11
          Jak ziemi trzęsienia ludzkością wstrząsały, Obj. 11:13
A klasy, które na dole były
          I ciężar bogaczy na sobie dźwigały,
Gdy tylko władzy ster uchwyciły,
          Od nowa grabić lud zaczynały,
Bo przecież grabie tę własność mają,
          Że tylko ku sobie wszystko ściągają,
Bo człowiek, gdy tylko usiądzie przy żłobie,
          Czym był zapomni... i ciągnie ku sobie (...)
Lecz trzeba przyznać, że ludzkość cała
          Jest grzeszna przecie – niedoskonała;
Choć ludzkość pragnie rządu dobrego,
          Lecz jest niezdolna do dzieła tego.
Bóg jest jak Ojciec dobry – wspaniały –
          Dał sposobności ludzkości całej,
By się rządziła na wzór owego
          U ojca syna marnotrawnego...                Łuk. 15:11-24

Gdy wszystkie sposoby grzesznej ludzkości
          Rządzenia światem prysną jak znana
Z mydła zrobiona bańka mydlana,
          A pozostanie, bez wątpliwości,
Płacz (bowiem mydło, gdy pryśnie w oczy,
          To tylko gorzkie łzy może wytoczyć),       Mat. 24:21,22
 

 

Wtedy się serca skłonią do Pana,
          A łaska Jego będzie im dana.
Z Syjonu bowiem będzie im dane                          Izaj. 2:2,3
          Prawo Chrystusa uwielbionego,
A z ziemskiej stolicy – miasta Jeruzalem –
          Słowo spokojne od książąt tego
Nowego porządku już rzeczy stanu
          Wyjdzie do ludzi, co będą słuchali
I jedni drugich też zachęcali,
          Aby posłuszni już byli Panu;
Aby ścieżkami Jego chodzili
          I owoc serc swych Mu przynosili...
 
 
 
Pan będzie z owocu zadowolony,
          Świat bowiem w końcu Królestwa tego
Będzie już czysty i pozbawiony
          Grzechu, i strasznych też skutków jego,
A śmierć, po świecie rozprzestrzeniona,       1 Kor. 15:25,26
          Już raz na zawsze będzie zniszczona.
Tymże sposobem stróżowie owi,
          Panu (onemu Salomonowi)
Tysiąc srebrników będą dawali –
          Tyle, co z serc ludzkich dla Pana zebrali
Czci, adoracji, sprawiedliwości,
          Miłości do Boga oraz ludzkości.

Choć praca Kościoła-Oblubienicy
          Też będzie wielka w świata winnicy,
Lecz ona pragnie, by chwała z tego
          Dzieła, krwią Pana okupionego,
Dla Niego była – jak uzyskane
          Srebrniki, królowi były oddane.
Ona przyznaje nagrodę dla owych
          Stróżów, tak wiernych, Salomonowych,
Albowiem oni, tak zasłużeni,
          Mają sowicie być nagrodzeni.
To jedna piąta dochodu tego
          Z winnicy – ziemi otrzymanego
Im to w nagrodę miała być dana
          Od właściciela winnicy – Pana.

Z dzieła naprawy dokonanego
          Z serc ludzkich chwała popłynie do Pana,
Lecz i książętom okresu tego,
          Wdzięczność z serc ludzkich też okazana
Będzie ogromna, bo bez wątpienia
          Plon ten wynikiem jest poświęcenia,
Oraz przykładu zostawionego
          Przez ojców świętych okresu dawnego,
I osobista winnica Kościoła,
          Co tyle pięknych owoców dała,
Względem tych mężów dłużną się stała,
          Bowiem z przeszłości głos ich wciąż wołał,
Oraz pouczał, jak żyć należy
          Temu, co w życiu za Panem bieży.
To obłok świadków był, jakże wspaniały,            Żyd. 12:1,2
          Który zachętą był Kościołowi.
Z nich bowiem przykład brał Kościół cały,
          Który poświęcił się Chrystusowi,
Idąc za Wodzem zbawienia swego
          Do celu w wierze ukazanego.
To przyjaciele Chrystusa byli,
          Co ustawicznie czasy badali;                      1 Piot. 1:11
W miarę jak Ducha otrzymywali
          Chrystusowego, wiernie świadczyli
O Chrystusowych cierpieniach, ale
          Także o wielkiej Chrystusa chwale.
Pożytecznymi stąd bardzo się stali,
          Albowiem nam tym usługiwali.
Także Jan Chrzciciel był pełen radości,             Jan 3:26-30
          Kiedy uczniowie go opuszczali
I do Jezusa przystępowali.
          Daleki będąc od wszelkiej zazdrości
Mówił słuchaczom, że radość jego
          Szczyt osiągnęła z powodu tego.
On, jak przyjaciel oblubieńcowy
          Stoi szczęśliwy, ciesząc się owym
Głosem radości pana młodego,
          Co szczęściem wielkim napawa i jego.
On lud sposobił Panu swojemu –
          W przyszłości służyć też będzie Jemu,
Stąd też nagroda będzie mu dana
          Od Salomona – Chrystusa Pana,
Którą otrzyma wraz ze wszystkimi
          Zasłużonymi Ojcami Świętymi.
 
 
Więc znaczące – jak widzimy
          Są słowa zacytowane;
Jeszcze raz je powtórzymy,
          By były zapamiętane:

"Miał winnicę król Salomon,
          Która była w Baal-Hamon.
Stróżom dał, by pracowali
          I z owoców jej zysk dali,
By z nich każdy, co tam stawał
          Tysiąc srebrników mu dawał.
Lecz winnica moja własna
          Jest przede mną [moja ona!].
Tysiąc srebrników [rzecz jasna]
          Niech będą dla Salomona,
A ci, dwieście niechaj mają,
          Co owoców doglądają".

"O ty, [panno ujmująca]                                            8:13,14
          W ogrodach zamieszkująca, 
Przyjaciele [znasz każdego]
          Nasłuchają głosu twego.
[Proszę bardzo –] ozwij mi się –
          Niech cię i ja też usłyszę!
Pośpiesz się umiłowany,
          Bądź do sarny przyrównany.
Jak jelonek bądź biegnący
          Na górach woń z ziół dających!"


Słowa, powyżej zacytowane,
          Były po części komentowane                       Pieśń 2:17
I się odnoszą do ostatniego
          Okresu Kościoła Chrystusowego.
To czas jest wtórej już obecności
          Chrystusa Pana i działalności –
Jako widzimy – szczególnej Jego.
          To wstępne dzieło już obecnego
Odnowiciela całej ludzkości,
          Od świtu Jego już obecności                      Mat. 24:27
Jest świetnym blaskiem jaśniejącego
          Na ziemię całą Wieku Nowego.
Oblubienica Chrystusa Pana,                                 Obj. 3:20
          Prawdą na czasie podbudowana,
Z radością głosiła wieść tę licznemu
          Ludowi z błędów wychodzącemu.            Obj. 18:1-4
Wielu przyjaciół Prawdy wciąż miała,
          Którym pokarmem duchowym służyła,      Mat. 24:45
Albowiem pora żniwna nastała
          Więc poświęcony lud gromadziła.                Ps. 50:5
Lecz w czułym słowie Chrystusa Pana
          (Jak Pieśń wspaniała nam ukazuje)
Tęsknota wielka jest ukazana
          Do swego Kościoła, który miłuje.
On to pszenicę zżętą, dojrzałą
          Do gumna zabrać miał przecież swego,
A owa pszenica, to luba jest Jego,
          Którą miał zabrać do siebie całą.
Wzbudził On najpierw tych w śmierci śpiących, 1 Tes. 4:15-17
          Oraz zabiera stopniowo żyjących.        1 Kor. 15:51-53
Reszta Kościoła wciąż pragnie tego,
          By mogła spocząć u boku Jego,                 Obj. 14:13
Bo Oblubieniec jej tak dostojny,
          To Chrystus-Salomon – On Król Spokojny!
Chce ona, by śpieszył na wzór rączego     Patrz kom. do 2:9
          Zwierzęcia – sarny, albo młodego
Jelenia, który cudów dokonuje,
          Gdy z góry na górę rączo przeskakuje.
Góry, królestwa nam przedstawiają       Patrz kom do 2:9 i 3:1
          Świata na zgubę już skazanego.
Pod Jego nogami wciąż się zmieniają
          I tak trwać będzie aż do dnia tego,
Gdy świat ten ustąpi miejsca innemu                Dan. 2:31-45
          Światu, od dawna przewidzianemu.       2 Piot. 3:10-13
Lecz, choć na zgubę są przeznaczone
          Góry-królestwa, po których Pan "skacze"  Łuk. 21:25,26
Jednak ziołami są ozdobione,
          Co zwiastunami są (tak, nie inaczej!)
Niezawodnymi Wieku Nowego,                           Łuk. 21:29-31
          Przez Ewangelię ogłoszonego.                     Mat. 24:14
Wielu jest ludzi oczekujących
          Na lepsze czasy przepowiedziane
I na czas nowy się gotujących,
          Choć im w Kościele nie jest być dane.
Oni to "woń" dają ze serca swego,
          Ozdobą będąc "gór" świata tego.

Oto są panny słowa spisane,
          Na zew miłego wypowiedziane:

"O ty, [panno ujmująca]
         W ogrodach zamieszkująca,
Przyjaciele [znasz każdego]
         Nasłuchują głosu twego.
[Proszę bardzo –] ozwij mi się –
         Niech cię i ja też usłyszę!
Pośpiesz się umiłowany,
         Bądź do sarny przyrównany.
Jak jelonek bądź biegnący
         Na górach woń z ziół dających!"

Jakże podobne są słowa owej
         Przepięknej panny Salomonowej
Do słów kończących treść Pisma Świętego,
         Które słowami są Jana miłego
Ucznia Jezusa, na słowa znane,
         Przez Pana dawno wypowiedziane:

"To mówi Ten, który świadectwo daje              Obj. 22:20,21
          [Jakąż radością to wszystkim się staje!]:
Zaiste z pewnością przyjdę niebawem.
          I owszem przyjdź, Panie Jezusie. Amen!"
 
 

 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Syjonizm w proroctwie
Zaproszenie   [9 października 1910 roku pastor Russell otrzymał zaproszenie od Komitetu Organizacyjnego Walnego Zgromadzenia Żydów, by ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball