TrzyBiada.pl
6
SIE
0
1081
Lubię to
PLAGA SZÓSTA
WRZODY
 
 
I znów się wówczas stała mowa Pana
     Do braci obydwu tam skierowana:
"Obficie w garście swoje weźmiecie
     Sadzy piecowych, potem staniecie
Przed faraonem, by okiem ujrzał jak sadze one
     Ku niebu przez Mojżesza będą rozrzucone.
Te zaś obrócą się w proch po wszystkiej
     Ziemi egipskiej.
I będą na ludzkim i bydlęcym ciele,
     W całym Egipcie, wrzody i pryszczele".

I wzięli sadzy z pieca w dniu onym,
     A potem stanęli przed faraonem.
Wnet sadze piecowe tam przyniesione
     Ręką Mojżesza ku niebu rzucone,
Na ludzkim, jako też na bydlęcym ciele
     Stały się wrzodem czyniącym pryszczele.

A czarownicy bezradni byli
     W owej to chwili.
Stanąć przed Mojżeszem nie mogli z powodu
     Onego wrzodu,
Bo na nich były oraz po wszystkiej
     Ziemi egipskiej.
A Pan zatwardził serce faraonowi,
     Że nie dał posłuchu – jak rzekł Mojżeszowi.
 

 
Sadza piecowa, co plagą się stała
     Wówczas w Egipcie, reprezentowała
Problem żydowski w czasie wtórego
     Przyjścia Pańskiego.

Owa to sadza z pieca hutniczego
     Była pobrana – już wygaszonego,
Bo słowo "kibszan" hebrajskie one
     Na "piec hutniczy" jest tłumaczone.
Piec ów gorący, jest pełen znaczenia,
     Bo on przedstawia ogień upalenia,
W którym się naród źydowski znajdował,
     Bo z Bogiem przymierze swe ignorował.

Słowa, co niżej są przytoczone,
     Przez Izajasza są nakreślone.
To słowa rzeczone, Pana samego,
     Są do narodu izraelskiego;

"Przez wzgląd na me imię [takie me życzenie]                     Izaj. 48:10
     Powstrzymam słuszne me oburzenie;
Przeciwko tobie gniew wstrzymam szalony,
     Dla chwały mojej, byś nie był stracony.
Nie jako srebro będziesz pławiony;
     W piec utrapienia będziesz wrzucony".

Gdy Żydzi, Mesjasza swego stracili,
     Miary swych grzechów tym dopełnili.

Słowa Jezusa nas pouczyły,
     Że "Czasy Pogan" – karą im były:

"Gdy od wojsk otoczone Jeruzalem ujrzycie,                Łuk. 21:20-24
     Że bliskie jego spustoszenie jest, wówczas zrozumiecie.
Niech wstąpią na góry, w ziemi judzkiej będący,
     A ci, co są wewnątrz, niechaj nie wychodzą,
A w polu wszyscy się znajdujący
     Niechajże do niej wówczas nie wchodzą.
Dni bowiem pomsty są, by się spełniło
     Wszystko, co przedtem pisane było.
Lecz biada w dni one brzemiennym, karmiącym,
     Bo ucisk wielki i gniew będzie nad ludem grzeszącym.
I od ostrza miecza będą wytraceni,
     Inni w niewolę będą zapędzeni;
Między narody, pójdą ludu masy
     Na długie czasy...
I będą Jeruzalem deptali poganie,
     Aż 'Czasów Pogan' zupełność nastanie".
 

 

"Czasy Pogan" i okres "siedmiu czasów karania",
     To są dwie nazwy jednego działania
Bożego, z narodem upornym, grzeszącym,
     Przymierza z Bogiem nie dotrzymującym.
Ten okres karania siedem lat trwający,
     Na dni prorocze gdy jest zamieniony,
Gdy trzysta sześćdziesiąt dni rok jest liczący,
     Da dwa tysiące pięćset dwadzieścia dni onych.
 
Zaś licząc "dzień za rok" według klucza Bożego,
     Da dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat historycznego
Okresu, który trwał od sześćset szóstego
     (Przed naszą erą rok ten się liczy)
Do tysiąc dziewięćset i czternastego
     (On naszej ery roku dotyczy).
Liczby powyższe razem złożone
     Dwa tysiące pięćset dwadzieścia lat dają one.

Już na początku okresu tego,
     Pod władzą króla babilońskiego
Izrael podpadł – był ujarzmiony,
     Samodzielności był pozbawiony.
 
 
 
 
Przez cały ten okres, naród wybrany
     Przez cztery imperia był uciskany,
Które kolejno nad światem rządziły;
     To bestie krwawe i potężne były.
 
 
Na lud wybrany przyszła godzina
     Ogromnej próby, gdy Bożego Syna
Zaparli się, bo Go nie poznali
     Gdy do nich przyszedł... innego czekali...
Kamieniem dla nich był obrażenia –
     Skałą otrącenia...
Krew Jego na się i na swe dzieci oni wówczas wzięli...
     A za cesarzem się opowiedzieli...
Poganinem nieznanym –
     Nieobrzezanym...

Tragiczne powstanie ostatnie ich było,
     Choć się dobrze zaczęło, lecz źle się skończyło.
A cesarz, któremu tak "zawierzyli",
     Że ponad Jezusa go przecenili,
Pokazał co umie: powstanie zdławił,
     Żydów rozproszył – ziemi pozbawił...
 

 

Roku Pańskiego sto trzydziestego piątego
     Nastała utrata bytu państwowego.
Poszli w rozsypkę z bólem i płaczem;
     Stali się "Żydem wiecznym tułaczem"...
Lecz nie na zawsze byli odrzuceni;
     Mieli do łaski być znów przywróceni.

Słuchajmy, co prawi Pan przez Mojżesza,
     Jak z grzechów onych swój lud rozgrzesza:

"Pan Bóg odwróci wygnanie twoje,                                  5 Moj. 30:3-5
     Gdy zmiłowanie okaże ci swoje.
Ze wszystkich narodów zgromadzi na nowo,
     Do których rozproszył cię Pan Bóg [dał słowo].
Choć byłbyś wygnany na świata rubieże
     I stamtąd cię Bóg twój, taż snadnie zabierze.
Sprowadzi cię Pan Bóg do ziemi tej z dali,
     Którą ojcowie twoi posiadali,
Byś ją odzyskał – byś był rozmnożony
     Nad przodków onych".

Słuchajmy dalej, co Pan ogłasza
     Wszem i wobec wszystkich przez Jeremiasza!

"Dni idą – Pan mówi – że nie rzekną tego:                       Jer. 16:14-18
     Jako Pan żyje, co nas wyzwolił z kraju egipskiego,
Lecz: Jako Pan żyje, co z północnej ziemi
     Wywiódł Izraela i z ziem wszystkich, gdzie są rozproszeni.
I znów ich sprowadzę do ziemi [po czasie niemałym],
     Którą czasy dawnymi ich ojcom dałem.
Oto poślę rybaków, by ich łowili;
     Poślę łowców wielu, by polowali,
Na górach, pagórkach, by ich łapali
     I w skalnych rozpadlinach by ich tropili.
Na drogi ich wszystkie, mam oczy wpatrzone;
     Przed mym obliczem nie skryją się one,
Ni żadna ich wina
     Nie może być skryta przed mymi oczyma.
Ja pierwej im w dwójnasób za ich nieprawości
     Odpłacę i za grzechy, że się splugawili,
Bo ziemię moją oni zbeszcześcili
     Trupami swoich obrzydliwości,
Bo oni to wnieśli sprośności swoje
     W dziedzictwo moje".

Słuchajmy co dalej Pan Bóg ogłasza,
     Jak u proroka jest Jeremiasza:                                  Jer. 31:27-33

"Oto dni idą – mówi Pan nad pany,
     Że znowu będzie przeze mnie posiany
Dom izraelski wraz z domem judzkim
     Nasieniem bydlęcym, jako też ludzkim.
A jak usilnie o to zabiegałem,
     By ich wyrwać, burzyć,
I kazić i gubić,
     I wszelkie nieszczęścia na nich sprowadzałem,
Tak czuwać będę abym ich zbudował
     I wielce rozkrzewił – mówi Bóg Jehowa.
Za dni owych nie będą więcej mówić wszędy:
     Ojcowie jedli cierpkie grona – synom ścierpły zęby.
Każdy zginie za swe winy [jak sam się przekona];
     Temu ścierpną zęby jego, kto je cierpkie grona.
 
Oto idą dni, że zawrę – słuchajcie Jehowę –
     Z domem judzkim, izraelskim wnet Przymierze Nowe.
Lecz nie takie jak z ojcami dawniej uczyniłem,
     Kiedym ujął ich za rękę – z Egiptu wodziłem.
Bo przymierze me wzruszyli – wszystkie moje słowa,
     Chociaż byłem ich małżonkiem – mówi Bóg Jehowa.
Ale to jest me przymierze z izraelskim domem,
     Co po dniach tych – jak Pan mówi – będzie stanowione:
Na ich wnętrzu, w sercu wpiszę, prawa duchem swoim;
     Będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim".

Słuchajmy, jak piękne rzeczy obiecane
     Są Izraelowi, a zapisane
Są u Ezechiela
     Od wieków już wiela:

"Pańska nade mną moc była i wola.                              Ezech. 37:1-14
     Bo Pańskie widzenie w duchu mnie olśniło,
I dał mi stanąć wśród dużego pola,
     Na którym ludzkich kości pełno było.
 

 

I przywiódł mię w koło, gdzie leżały one,
     I było ich mnóstwo – były wysuszone.
'Synu człowieczy, ożyją te kości?' – pytanie słyszałem
     'Panujący Panie, to Ty wiesz jedynie' – tak odpowiedziałem.
Rozkazał: 'Prorokuj do nich; mów do kości owych:
     Kości słuchajcie słów Boga Jehowy!
Tak mówi Pan o kościach [nieżywych przecie]:
     Ja daję wam ducha i wnet ożyjecie!
Otoczę was ścięgnami – obrośniecie ciałem,
     Oblokę was w skórę i to też zdarzę
Abyście żyły – duchem was obdarzę,
     Abyście poznali, że ja Pan [słowa dotrzymałem]'.

Jak mi rozkazano tak prorokowałem,
     A gdym prorokował, szum usłyszałem,
Bo oto kość każda się poruszyła
     I kość do kości swojej przystąpiła.
I oto ujrzałem, że na nich żyły
     I ciało porosło oraz też były
Na samym wierzchu skórą powleczone,
     Lecz jeszcze ducha nie miały one.

Rzekł jeszcze do mnie: 'Prorokuj do ducha,
     Prorokuj człowieku [niechaj duch słucha]
Tak mówi najwyższy Pan Panujący –
     Rozkazujący:
Od czterech wiatrów niech duch powionie!
     Niech żyją dusze pobite one'.

Jak mi rozkazano, tak prorokowałem.
     I wstąpiło w pobitych ożywcze tchnienie,
I stanęli na nogach [jak na skinienie].
     Wojsko bardzo, bardzo wielkie ja wtedy ujrzałem.

Rzekł jeszcze do mnie: ‘Synu człowieczy
     Kości, to Izrael cały [któż temu zaprzeczy?],
Wyschły nasze kości – tak mówią sami,
     A nadzieja cała
Też się rozwiała
     I koniec z nami.
Dlatego prorokuj, a mówże do nich
     Wielce strapionych:
Tak mówi Pan Panujący [dokonam Ja cudu],
     Otworzę groby wasze i wywiodę z nich was – mój ludu,
A potem wprowadzę was wszystkich do sielskiej
     Ziemi izraelskiej.
I tchnę w was ducha mego, a ożyjecie,
     I sprawię, że w ziemi waszej wreszcie odpoczniecie.
I poznacie, że Ja Pan – a co powiedziane,
     To wszystko wykonam, bo jestem Panem".

Otoż jest Pawła cenne pouczenie,
      Gdy nam tłumaczy Żydów przywrócenie
Do łaski Bożej po sprzeniewierzeniu
      I długowiecznym ich odrzuceniu:

"Cóż zatem? Izrael nie osiągnął tego                            Rzym. 11: 7-15
     Dobra skwapliwie poszukiwanego,
Ale wybrani dobra te dostali;
     Zatwardzeni są więcej zaś ci pozostali,
Jako napisano [niech każdy słucha]:
     Bóg dał im ducha
Snu bardzo twardego,
     Oczy nie widzące,
Uszy nie słyszące
     Do dnia dzisiejszego.

A Dawid powiada
     [W co wierzyć wypada]:

'Niech stół ich stanie się dla nich pułapką
     I sidłem, odpłatą oraz zasadzką.
Niech oczy ich będą [do czasu] zaćmione,
     Ażeby niezdolne były widzieć one.
A grzbiet nachylaj ich [nieugięty],
     By zawsze był zgięty’.

Pytam więc: Czy tak się potknęli, aby upadli?
     Ależ nie! Bynajmniej – gdy oni padli,
Zbawienne poganom to dało korzyści,
     By ich pobudzić tym do zawiści.
Jeśli ich upadek [przez grzech sprowadzony]
     Bogactwem jest świata [jak w Planie jest onym],
A ich umniejszenie,
     To pogan wzbogacenie,
Czy nie daleko więcej się spełni,
     Gdy będą w pełni?
 
Albowiem oświadczam się wam, poganie,
     Że ku wam kieruję swe usługiwanie,
Bom apostołem pogan jest zwany,
     [W tym celu przez Pana jestem wybrany],
By Żydzi zazdrością byli pobudzeni,
     By, choć niektórzy z nich byli zbawieni,
Albowiem jeśli ich odrzucenie,
     Przyniosło światu cenne pojednanie,
Gdy będą przyjęci, co wtedy się stanie –
     Czyli nie owe z martwych wzbudzenie?

Nie chcę, o bracia, abyście nie mieli                            Rzym. 11:25,26
     Znać tajemnicy – byście nie wiedzieli
[Mniemając o sobie, żeście mądrymi
     I uświadomionymi]
Iż zatwardzenie Izraelowe
     Jest tylko częściowe
[I doczasowe],
     Póki by nie weszła [by Kościół miał pełność]
Pogan zupełność.
     A tak Izrael wszystek zbawiony
Będzie, jak pisze [w proroctwach onych]
     'Syjon da Zbawcę [w Nim cała jest chluba];
Odwróci nieprawość od dzieci Jakuba'.
     'Toć będzie przymierze moje wraz z nimi,
Gdy grzechy ich zgładzę [będą prawymi]'.
     I chociaż wrogami są teraz waszymi
Za Ewangelię – jednak miłymi
     Są według wybrania dawien dawnego,
Ze względu na przodków narodu tego.
     Bowiem wezwania i łask, które daruje,
Bóg nie żałuje.
     I wy niekiedy nie wierzyliście
Bogu, lecz teraz dostąpiliście
     Miłosierdzia, gdy oni stali się sami
Niedowiarkami,
     Tak też i oni się teraz stali
Nieposłusznymi, by dla onego
     Miłosierdzia, wam hojnie okazanego,
I oni miłosierdzie też otrzymali.

Wszystkich w nieprawość Bóg bowiem okował,
     By nad wszystkimi się snadnie zmiłował.
O głębokości bogactw, mądrości
     I wiedzy Boga Wszechmogącego!
Jak są niezbadane wyroki prawości
     I niewyśledzone wszystkie drogi Jego!
Któż kiedy zmysł Pański dogłębnie rozpoznał
     Lub kto doradcą był kiedy Jego?
Lub kto Go pierwszy czym obdarował
     Aby nawzajem wziął coś od Niego?
Albowiem w Nim są wszystkie świata rzeczy;
     Z Niego i przezeń są wszystkie stwarzane,
Jemu niech będzie więc chwała na wieki –
     Na wieki wieków chwała Jemu. Amen."

Z powyższych dowodów Pisma Świętego,
     Tyczących narodu izraelskiego,
Wynika niezbicie, że czasy nastały,
     W których Izrael, co okres niemały
Po całym świecie był rozproszony
     Z powrotem miał być znów zgromadzony.

Czas władzy pogan przez Pana wspomniany,
     Co przez nas powyżej był omawiany,
Jest jednym z okresów w Biblii podanych,
     Dla orientacji czasowej nam danych.

Ale z proroczych słów Jeremiasza
     Wynika, że Pan Bóg jeszcze ogłaszał
Okres karania "dwójnasobnego",
     Co przywieść miał do czasu tego,
W którym Izrael za grzech karany
     Miał być do ziemi swej zgromadzany.

Czas "dwójnasobu", jak żeśmy widzieli.
     Na dwa ogromne okresy się dzieli,
Pierwszy, okresem łaski nazwany
     Jest, w którym Boży naród wybrany
Od śmierci Jakuba do śmierci Pana
     Cieszył się łaską, co była mu dana.
Pan przyszedł do swoich, lecz Go odrzucili,
     Więc na karanie swe zasłużyli.
Za odrzucenie Syna Bożego
     Są odrzuceni od łaski Jego,
I, jak mówiły prorocze słowa,
     Rozproszył po świecie ich Bóg Jehowa.

Tysiąc osiemset czterdzieści pięć było
     Lat łaski, by się dokładnie proroctwo spełniło,
Od śmierci Jakuba do śmierci Pana,
     Która przez naród Mu była zadana.
Ta liczba, co ilość lat łaski znaczyła,
     Ciąg dalszy niełaski im wytyczyła,
Bo tysiąc osiemset czterdzieści pięć było
     Lat ich niełaski, co już się spełniło.
Proroctwo, co karę zapowiadało,
     U Jeremiasza się znajdowało.
Jak wyżej zostało już przytoczone,
     Dwójnasób karania zwiastowało one.

Pan jeszcze poucza przez Zachariasza,
     Gdy dwójnasobu środek ogłasza:

"Raduj się bardzo córko syjońska                                     Zach. 9:9-12
     Tryskaj radością jeruzalemska
Córko, bo idzie Król twój do ciebie;
     On sprawiedliwy – zbawia w potrzebie.
Król to pokorny – [na Pana liczy],
     Jedzie na ośle – źrebiątku oślicy.
On w Efraimie zniszczy rydwany
     I konie w Jeruzalem – będzie strzaskany
Też łuk wojenny.
     On pokój cenny
Narodom ogłosi
     [Gdyż wojny nie znosi],
A władza Jego
     Nie dozna złego.
Od morza do morza się rozprzestrzeni;
     Od Eufratu po krańce ziemi.
Owszem ty wesel się także z tego,
     Że uczestniczysz w krwi przymierza swego.
Ja twoim więźniom użyczę swobody;
     Uwolnię ich z dołu, gdzie nie ma wody.
Wróćcie do twierdzy więźniowie cierpiący,
     W nadziei trwający.
Dziś także wszystkim ogłaszam [srodze]:
     W dwójnasób nagrodzę".
 

 

Ten Król, co wjechał do Jeruzalem,
     To Jezus Chrystus, co sercem całym,
Pragnął wykonać plan Ojca swego,
     Aby baranka wielkanocnego
Wypełnić obraz w Egipcie dany,
     Co dzisiątego dnia wybierany
Był na ofiarę dnia Przejścia Pańskiego,
     A był zabity dnia czternastego
Miesiąca pierwszego.
     Na pięć dni przed śmiercią dnia dziesiątego
Miesiąca Nisan, Pan wjechał do tego
     Miasta, co tłumnie Go wówczas witało
I szaty swoje pod nogi słało
     Oślęcia, gdy jechał, jak nam ogłasza
Proroctwo dane przez Zachariasza.
 


 
 
Ale starszyzna zazdrosna była
     O swoje wpływy – i odrzuciła
Króla swojego,
     Nie poznanego,
I w danej chwili
     Na śmierć [jak baranka] Go przeznaczyli.

Pan wówczas wiedział, że ci, co Go witali,
     Co zieleń na drodze Ma układali,
Hosanna! – wołali,
     Wyprą się Jego,
A dnia czternastego
     Dla Niego śmierci będą żądali –
Ukrzyżuj Go! Ukrzyżuj! – będą wołali.

Od śmierci Pana,
     Kara na Żydów spadła przewidziana,
Którą na siebie wówczas ściągnęli,
     Gdy krew Jego na się i na dziatki swe wzięli.
Tysiąc osiemset czterdzieści pięć była
     Lat kara ona, lecz się skończyła
Roku tysiąc osiemset siedemdziesiątego ósmego,
     Co końcem karania był dwójnasobnego.

W tym roku Babilon był odrzucony,
     A ziemski Izrael z kar uwolniony;
Nad Babilonem zło wciąż się wzmaga,
     A Izraela sam Bóg wspomaga.
On otrzymuje łaski szczególne,
     Gdy powołanie się już ogólne
Do trzódki małej wówczas skończyło,
     Jako przez Pawła rzeczone było.

Od tej to pory
     On naród chory
I rozproszony i
     Znów do swej ziemi był prowadzony,
Bo wydarzenia następowały
     Jedne po drugich i to sprawiały,
Że ich nadzieje dawno stracone
     Znowu zielenić zaczęły się one.
Bo drzewo figowe, jak Pan wyłuszcza,
     Do życia wraca i pączki puszcza.

Kongres Narodów, co był w Berlinie
     Do ich powrotu dał walną przyczynę,
Bo protektorat Anglii był dany
     Nad tureckimi wówczas prowincjami.
W ten sposób Kongres stał się przyczyną,
     Że Anglia zajęła się Palestyną.

Odtąd rządy tureckie przyjaźniejsze były
    Dla Izraela i polepszyły
Warunki Żydów tam mieszkających,
     Oraz dla innych, przybywających,
Którzy do kraju swego wracali;
     Osiedleńcami pierwszymi się stali.

Od tysiąc osiemset siedemdziesiątego ósmego,
     Tak znamiennego roku Pańskiego,
Syjonistyczne osiedla wyrastały,
     Zrębem przyszłego państwa się stawały.

Rzecz bardzo znamienna w Berlinie się działa
     Na owym Kongresie – rzecz to niemała,
Nieprzypadkowa, że Anglia sama,
     Była przez Żyda reprezentowana,
Lorda Bikensfilda – ministrów premiera,
     Który największy wpływ wówczas wywierał,
Aby tureckie władztwo sprawowane
     Nad Palestyną, Anglii było dane.
 

 
W tym czasie gdy Żydom drzwi były otwarte
Do kraju – prześladowania surowe, zażarte,
W Rumunii, w Niemczech i w Rosji powstały;
Jedne po drugich następowały.
Byli gwałtownie szykanowani
I wszelkich należnych praw pozbawiani.
 

 

To też sprawiało,
     Że wielu Żydów kraj opuszczało.
Antysemityzm wówczas szerzony
     Dowodem też wielkiej był łaski onej,
Co w owym czasie się okazała;
     Na Jeruzalem ich myśl nawracała.
Łaska budziła w nich pamięć onych
     Obietnic z dawna im uczynionych.
Budziła pamięć, że oni sami
     Ziemskich obietnic są dziedzicami.

Powstali Żydzi, co wiarę mieli,
     Co państwo Izrael utworzyć chcieli.
Ci, "rybakami" dla Żydów byli
     Bo proroctwami ich stale nęcili,
Które głosiły, że będzie wieczne
     Państwo Izrael – dostatnie, bezpieczne.

Tylko patrioci prawdziwi "chwytali"
     Taką przynętę i "łapać" się dali.

Antysemici "łowcami" się stali,
     Co Żydów tropili – prześladowali.
 
Jak pięknie się słowo Boże spełniło,
     Co w Jeremiasza proroctwie było:
By Żydzi do kraju znów powrócili,
     Rybacy i łowcy potrzebni też byli.

I drugie się słowa Boże ziściły,
     Co w Ezechiela proroctwie były,
Że kości suche słowem pobudzone,
     Wnet pierwsze ruchy zrobiły one.

Onego czasu w Rosji się stała
     Rzecz, która jeszcze miejsca nie miała
Wśród Żydów od czasu ukrzyżowania
     Ich Mesjasza, Chrystusa Pana.
W Rosji powstały dwa niezależne
     Ośrodki wiary, lecz jakże zbieżne
Obydwa były
     W swoim wyznaniu. Oto uczyły,
Że Jezus Chrystus ukrzyżowany,
     To jest on Mesjasz od Boga zesłany.
Inicjatorzy dwaj również byli,
     Którzy kierunki te utworzyli.
Z żadnym z kościołów łączności nie mieli;
     Bez ich pomocy pracować chcieli.
To Rabinowicz i Szeinman byli,
     Którzy w tej wierze się utwierdzili;
Tylko wśród Żydów opowiadali,
     By do Jezusa się nawracali.

Innym wydarzeniem po karaniu skończonym
     Był Nowy Testament – przetłumaczony
Przez Delitzsch’a Żyda, z języka greckiego
     Na język hebrajski, by dla żydowskiego
Ludu, był księgą pouczającą
     I do Jezusa ich skłaniającą.
 
 
 
 
(dalszy ciąg plagi szóstej w kolejnym odcinku)
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball