TrzyBiada.pl
29
SIE
1
1352
Lubię to
SIEDEM CZASÓW KARANIA
 
"I polegną od ostrza miecza, i zapędzeni będą w niewolę między wszystkie narody, i będzie Jeruzalem deptane od pogan, aż się wypełnią czasy pogan" (Łuk. 21:24).

Powyższe słowa pochodzą z nauczania Pana Jezusa o Czasach Ostatecznych. Jaką wiedzę chciał przekazać swoim apostołom, a wraz z nimi całemu Kościołowi używając terminu Czasy Pogan? Przepowiadając niewolę narodowi żydowskiemu oraz deptanie Jeruzalem miał zapewne na uwadze klęski, które nadeszły w wyniku upadku dwóch powstań przeciwko Rzymowi. Rok 135 n.e. przyniósł ostateczne spełnienie wyroku Jezusa "oto dom wasz pusty zostanie". Ziemia Święta została zamieniona w pustynię, a jej obywateli sprzedano na targach niewolników. Stali się bezpaństwowcami na okres bez mała dwóch tysiącleci. Wniosek jaki nasuwa się z pobieżnej analizy słów Jezusa jest taki, że Czasy Pogan to okres spinający upadek powstania Bar Kochby (135 n.e.) z rokiem 1948, kiedy to powstało państwo Izrael. Czy jednak odpowiada to prawdzie i wyczerpuje naukę Słowa Bożego o Czasach Pogan? Historia narodu żydowskiego oraz proroctwa, które się nad nim wykonały pokazują, że okres Czasów Pogan obejmuje dużo dłuższy okres, i że w Piśmie Świętym znajdujemy dużo więcej o nim informacji niż wynika to ze wzmianki Pana Jezusa. Przypatrzmy się ciekawemu proroctwu Ezechiela:

"A ty, nieczysty bezbożniku, księciu Izraelski! którego dzień przychodzi, gdy nieprawość skończona będzie. Tak mówi panujący Pan: Zdejm tę czapkę, a zrzuć tę koronę, która już nigdy takowa nie będzie; tego, który w poniżenie przyszedł, wywyższę, a wywyższonego poniżę. W niwecz, w niwecz, w niwecz ją obrócę, czego pierwej nie bywało, aż przyjdzie ten, co do niej ma prawo, którem mu dał". Ezech. 21:25-27 (B.Gd.)

Sedekiasz, przeciwko któremu wypowiedział powyższe proroctwo Ezechiel, był ostatnim królem z dynastii Dawida. Zdetronizował go król Babilonu - Nabuchodonozor, który przyciągnął w roku 606 p.n.e. i zburzył Jeruzalem. Mieszkańców zaś, uprowadził w niewolę na lat siedemdziesiąt. Figuralne królestwo Boże, jakim od czasu wyjścia z Egiptu i zawarcia przymierza z Bogiem był Izrael, przestało istnieć. Oto trzy biblijne przekazy ukazujące w jakim stanie król Babilonu pozostawił Ziemię Świętą:

(1) "I cała ta ziemia stanie się rumowiskiem i pustkowiem, i narody te będą poddane królowi babilońskiemu, siedemdziesiąt lat" (Jerem. 25:11).
 
(2) "Tak wypełniło się słowo Pana, wypowiedziane przez usta Jeremiasza tej treści: Przez cały czas spustoszenia, dopóki kraj nie odpłaci swoich sabatów, będzie odpoczywał, aby dopełnić siedemdziesiąt lat" (2 Kron. 36:21).

(3) "W pierwszym roku jego panowania ja, Daniel, zwróciłem uwagę w księgach na liczbę lat, które miały upłynąć według słowa Pana do proroka Jeremiasza, nad ruinami Jeruzalemu, to jest siedemdziesiąt lat" (Dan. 9:2). 

"A gdy Bóg postanowił, aby korona została odjętą od Izraela, aż do czasu, gdy przyjdzie Ten, który do niej ma prawo, to jest prawdziwe nasienie według obietnicy dozwolił On rządom pogańskim na objęcie władzy, by dać im sposobność przekonania się, iż człowiek będąc w grzesznym stanie, nie może sam rządzić się bez pomocy Bożej. Tak jak dał On przywilej panowania nad ludzkością Aniołom, by wykazać im ich brak zdolności panowania i błogosławienia świata, tak też powierzył królowanie Poganom, by wypróbowali swoje metody rządzenia bez Jego pomocy. Bóg dozwala na te liczne eksperymenty dlatego, aby ludzkość nauczyć cennych lekcji, jakie będą dla niej korzyścią, kiedy przyjdzie Pomazaniec Jehowy, który ma prawo do korony i wypełni wszystkie zamierzone plany łaski Bożej". T.Ch. Russell (B-78)

Chociaż na mocy edyktu Cyrusa, Żydzi powrócili z niewoli do swej ziemi i otrzymali wolność osobistą, to jednak jako naród zawsze potem byli poddani kolejnym uniwersalnym potęgom pogańskim. W ten lub w inny sposób Jeruzalem było deptane butem obcego najeżdżcy. Stąd wniosek, że chociaż Żydzi powrócili z Babilonu, odbudowali świątynię i Jeruzalem oraz kontynuowali kult Jahwe, to jednak ciągle dokonywało się nad nimi karanie. Choć byli w dalszym ciągu narodem wybranym a ceremonie zakonne przedłużały ich przymierze z Bogiem, to jednak nie mieli tego luksusu aby być niepodległym narodem. Zatem w 606 roku p.n.e. rozpoczęło się jakieś bardzo długie, inne niż wszystkie poprzednie karania. Czy używając Słowa Bożego możemy je zidentyfikować?

Sięgnijmy do początków tworzenia Narodu Wybranego. Księgi Mojżeszowe zawierają zasady na jakich miało opierać się przymierze Pana Boga z Żydami. Wśród nich jest ostrzeżenie przed odstępstwem i zapowiedź pewnej, szczególnej kary:

"I będę chodził między wami, a będę wam za Boga, a wy mnie będzie za lud (...) A jeżelibyście mię nie słuchali i nie czynili wszystkich tych przykazań (...) postawię twarz mają przeciwko wam i porażeni będziecie od nieprzyjaciół waszych, i panować będą nad wami, którzy was mają w nienawiści (...) I wniwecz się obróci praca wasza, bo nie wyda ziemia wasza użytku swego (...) puszczę na was zwierz polny i osieroci was, i wyniszczy bydło wasze (...) i przywiodę na was miecz, który się sowicie zemści (...) puszczę powietrze morowe między was (...) złamię podporę chleba waszego (...) A jeśli i przeto nie usłuchacie mię, ale chodzić będziecie mnie się sprzeciwiając: Ja też pójdę w gniewie przeciwko wam; i Ja też karać was będę siedmiorako więcej dla grzechów waszych..." (3 Moj. 26:12, 14, 17, 20, 22, 25, 27, 28 B.Gd.)
 
W oryginale hebrajskim słowo "siedmiorako" (szeba) ma także znaczenie "siedem czasów" (jak w Bibliach angielskich – seven times). Karania wzmiankowane przed "siedmioma czasami" odnosiły się do licznych niewoli u Syryjczyków, Ammonitów, Moabitów, Madianitów, Filistynów i innych narodów, trwających od kilku do kilkudziesięciu lat (Sędz. 3:8; 10:8; 13:1).
 
Karanie przez "siedem czasów więcej" (więcej od poprzednich karań) miało być skuteczne raz na zawsze, upokarzając Izraela przed Panem i przygotowując go do przyjęcia Jego błogosławieństw. Karanie to rozpoczęło się zbrojnym najazdem na Izraela pierwszego uniwersalnego państwa, Babilonii, i uprowadzeniem go do trwającej 70 lat niewoli. Kolejne potęgi uniwersalne: Medo-Persja, Grecja i Rzym miały panować nad Izraelem, aż do wypełnienia się postanowionego przez Boga czasu, który Pan Jezus określił jako "Czasy Pogan".
 
Słowa Jezusa "...aż się wypełnią czasy pogan" mówią o tym samym okresie w dziejach Izraela i świata, który Bóg przez Mojżesza zapowiedział jako "siedem czasów karania". Informacja udzielona przez Pana o skończeniu się tych czasów sugeruje, że mają one określoną długość, swój początek i koniec. Greckie słowo kairos w odróżnieniu od chronos, znaczy czas określony, przedział czasu. "Czasy karania" Izraela są więc jednoznaczne z "Czasami Pogan". Słowo "czas" jest biblijnym określeniem proroczego roku, mieszczącego w sobie 360 dni. Metoda wskazana przez Słowo Boże i traktująca symboliczne dni jako lata ("dzień za rok daję tobie"; Ezech. 4:6) ukazuje nam w ten sposób 2520-letni okres "Czasów Pogan".

7  x  360  =  2520 dni ......... 2520 lat
 

 Skoro detronizacja Sedekiasza w roku 606 p.n.e. zapoczątkowała 2520-letni okres Czasow Pogan, to nie trudno obliczyć ich koniec. Rok 1914 jest czasem przełomu, kiedy to władza Poganom została wypowiedziana. Od tego roku sprawy Izraela i sprawy świata weszły w okres przejściowy. Władza Pogan jest systematycznie burzona. Najpierw przez zorganizowany pod przywództwem ZSRR ruch komunistyczny. To on wystąpił do walki z sojuszem "tronu i ołtarza", do walki z kapitalizmem, a także w znacznym stopniu przyczynił się do dekolonizacji Trzeciego Świata. To "komunistyczny straszak" spowodował, że klasa robotnicza Zachodu żyła przez te lata we względnym dobrobycie.
 
 
Przeszło sto lat temu pastor Russell napisał w IV tomie Wykładów Pisma Świętego, że: "...socjalizm zostanie zgnieciony przez połączone siły kościoła, państwa i kapitału, a następnie doprowadzi do anarchii". Byliśmy świadkami upadku komunizmu i widzimy jak świat wchodzi w "ogień" anarchii, który ostatecznie pogrzebie obecny porządek rzeczy. Jego przywódcy nie umieją znaleźć sposobu na rozwiązanie problemów świata, lekarstwa na targające nim kryzysy. Komunizm upadł, ale pozostawił po sobie społeczeństwo w którym narasta gniew za odbieranie mu zdobyczy socjalnych, prawa do pracy oraz rosnącą obawę o przyszłość. Tą obawę potęguje widok rozwoju gospodarczego krajów Trzeciego Świata, które zalewają swoją produkcją rynki bogatego Zachodu. Do niedawna, to oni byli "robotnikami, którzy żęli pola" bogatego Chrześcijaństwa. Dzisiaj zabierają mu rynki zbytu, miejsca pracy i skutecznie konkurują w dostępie do surowców. W pozostałych krajach, które umierają z głodu i chorób lęgnie się terroryzm. Z nim, możni tego świata również nie mogą sobie poradzić. Apostoł Piotr zapowiada, że sytuacja ta zaowocuje wybuchem społecznym i uciskiem, w którym "żywioły rozpalone stopnieją, ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną" (2 Piotr. 3:10).

Tymczasem widać jak od roku 1914-go, zdeptany naród izraelski podnosi się z prochu. W roku 1948 zorganizował się w niepodległe państwo i skutecznie odpiera ataki swoich wrogów. Błogosławieństwo Boże już nigdy go nie opuści, by ostatecznie stać się pierwszym z narodów, który uzna nad sobą władzę nowego Króla.
 

Nauka czy Biblia ?
 

Pytanie to należy postawić w związku z dyskusją nad datą detronizacji Sedekiasza i początkiem Czasów Pogan. Świeccy historycy podważają rok 606 p.n.e. jako czas powyższych wydarzeń. Uważają, że właściwą datą jest rok 586 p.n.e. a więc 20 lat później. Zgadzają się jednak z tym, że rok 536 p.n.e. jest na pewno czasem wydania Edyktu Cyrusa i końca niewoli babilońskiej. Gdyby przyjąć ten sposób rozumowania, wówczas okres spustoszenia Jerozolimy i ziemi Judzkiej wyniósłby lat 50. Tymczasem, aż trzy opisy biblijne przytoczone na początku niniejszych rozważań mówią o 70-ciu latach spustoszenia. Okres ten potwierdza również historyk żydowski Józefus (Ant. X. 10:7). Dlatego w naszych rozważaniach odrzucamy teorie świeckie i przyjmujemy natchnione Słowo Boże, a proroctwa, które wypełniają się po roku 1914 świadczą o słuszności tego wyboru.


















 
Dodał: Łukasz
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball