TrzyBiada.pl
2
WRZ
5
2656
Lubię to
Etykieta: Plagi egipskie
WSTĘP
 
Seria dziesięciu plag egipskich, w wyniku których naród izraelski uzyskał wolność jest wspaniałą ilustracją burzliwych przemian w dzisiejszym świecie, których radosnym finałem będzie wyzwolenie ludzkości z niewoli grzechu i śmierci. W obrazie, plagi egipskie poprzedzone zostały trzema znakami, które miały przekonać Izraelitów, że Mojżesz został posłany przez Boga i że na pewno godzina wybawienia ich z niewoli wybiła. Co te znaki mogą wyobrażać na obecny czas?

Odkąd grzech wszedł na świat, a ludzkość poszła swoimi drogami, zaczęło rosnąć bezprawie, które powszechnie osłabiało motywację do służenia Bogu. Prorok Malachiasz określił taki stan następująco (3:14,15): "Mówiliście tak: Próżna to rzecz służyć Bogu! I jaki pożytek z tego, że przestrzegamy jego przykazań i że chodzimy w pokutnej szacie przed Panem Zastępów? My uważamy raczej zuchwałych za szczęśliwych, gdyż powodzi im się dobrze, chociaż bezbożnie postępują, a nawet kuszenie Boga uchodzi im bezkarnie".

Dociekanie przyczyn takiego stanu rzeczy szło trzema torami:

(1) Tych, "którzy się boją Pana", jak ich określił Malachiasz, nurtowało pytanie, dlaczego Bóg w ogóle dozwala na taki stan bezprawia?

(2) Zacny prorok Daniel aż zemdlał i chorował, gdy Bóg kazał mu opisać przyszłe prześladowania świętych przez "mały róg". Nie wiedział oczywiście, że to nie chodzi o jego izraelskich braci, lecz o naśladowców Chrystusa, niszczonych przez bestialski system papieski i jego "świętą inkwizycję". Gnębiła go przyczyna, dlaczego ci, którzy pragną Bogu służyć, mają niesprawiedliwie cierpieć. Jak długo ma to trwać?

(3) Jeszcze inna zagadkowa kwestia skłoniła uczniów Pana do zapytania Go, dlaczego naucza tłumy tak tajemniczo, w niejasnych przypowieściach i podobieństwach, gdy zaś im, tak nielicznym, wszystko dokładnie wyjaśnia. Pan odpowiedział, że tyko im, tj. jego naśladowcom, powierzona zostaje tajemnica królestwa niebieskiego, natomiast szerokie rzesze mają do czasu pozostać w niewiedzy (Mat. 13:10-16). Dlaczego?

Przez cały wiek Ewangelii lud Boży starał się to wszystko sobie wyjaśnić, ale najbardziej jasne, wiarygodne i wyczerpujące odpowiedzi na te pytania zostały udzielone, gdy nastał na to Boski czas, początek siódmego tysiąca lat, jakie upłynęły od grzechu Adama. Tematyczne wywody, jaki ukazały się w milionowych publikacjach tego czasu, całkowicie przekonały szczere serca, że nastał świt drugiej obecności Chrystusa, że dla ludzkości świata wybiła godzina wolności.

Historia oswobodzenia Izraela z niewoli egipskiej, seria dziesięciu plag, które do tego doprowadziły i poprzedzające te plagi głos trzech znaków jest wyrazistym obrazem przemian dokonujących się na początku siódmego tysiąclecia.
 
 
GŁOSY TRZECH ZNAKÓW
 
 
Trzy znaki, przez które Izraelici zostali przekonani, że wraz z drugim przybyciem Mojżesza przybliżyło się ich wybawienie z niewoli egipskiej, zostały zamierzone, aby były obrazem na podobne trzy znaki, czyli świadectwa, mające przekonać prawdziwych Izraelitów duchowych, że nastaje czas wybawienia z niewoli Szatana całego znękanego grzechem świata.

W obrazie te trzy znaki, czyli świadectwa, poprzedziły dziesięć plag, jakie później spadły na Egipt. Podobnie, we współczesnym wypełnieniu obrazu, świadectwa dla duchowego Izraela, co do drugiego przyjścia Pana i wielkiego wybawienia, jakie On ma dokonać, musiały poprzedzić dziesięć plag przychodzący na świat. Ostatnia z nich jest czasem wielkiego ucisku.

W tej wyzwoleńczej misji Mojżesz jest pierwowzorem na większego niż on wybawiciela, Pana Jezusa Chrystusa. Mojżesz sam oświadczył: „Proroka (nauczyciela) spośród ciebie z braci twej, jakom ja jest, wzbudzi tobie Pan, Bóg twój, onego słuchać będziecie” (Jan 5:46; 5 Mojż. 18:15; Dz.Ap. 3:22).

Mojżesz był bogatym księciem, nader zaszczyconym, wyszkolonym we wszelkiej umiejętności ówczesnej, lecz dla Izraela porzucił on i pozostawił to wszystko i przyłączył się do Izraelitów, niewolników, aby stać się ich wodzem i wybawicielem. Gdy przyszedł do swoich po raz pierwszy, oni go odrzucili. W obawie o swe życie uciekł on do ziemi madiańskiej, z której wrócił do nich drugi raz.

Jak podobnym jest to do opisu biblijnego o naszym Panu. Pozostawił On chwałę niebieską na poziomie duchowym, przyjął kształt niewolnika i znaleziony był podstawą jako człowiek. Przyszedł, aby wybawić braci swoich z niewoli (Filip. 2:6-8). Podobnie Chrystus przyszedł do swoich, ale Go właśni Jego nie przyjęli (Jan 1:12), więc odszedł do dalekiej krainy, do samego nieba, skąd wrócił po raz wtóry i wybawi prawdziwych Izraelitów z niewoli grzechu i śmierci.
 
 
GŁOS PIERWSZEGO ZNAKU
 
 
Przy drugim przedstawieniu się Izraelitom Mojżesz nie mówił do nich wprost i osobiście, jak za pierwszym razem. Bóg mu zapowiedział, że Aaron będzie mu "za usta", a on dla Aarona będzie bogiem. Ten rys obrazu wskazuje na to, że nasz Pan, Jezus Chrystus, nie mówi obecnie do prawdziwych Izraelitów osobiście, jak mówił do Izraelitów przy swoim pierwszym przyjściu, ale mówi przez swojego rzecznika. O ile więc Mojżesz przedstawia Pana w chwale niebieskiej, o tyle Aaron, "usta" niewidzialnego Pana, wyobraża jednostki używane przez Pana w przekazywaniu ludowi Bożemu żyjącemu jeszcze na ziemi "[prawdy] pokarmu we właściwym czasie".

Obraz ten poucza, że znaki, czyli świadectwa, mające w drugiej obecności Pana przekonać prawdziwych duchowych Izraelitów, nie mogą pochodzić bezpośrednio od duchowej istoty, Pana, lecz pochodzą pośrednio od Jego braci przedstawionych w Aaronie.

Pierwszym znakiem, czyli świadectwem, dla Żydów było rzucenie laski na ziemię i przemienienie jej w węża, a następnie, po ujęciu węża za ogon, przemienienie go z powrotem w laskę w ręce Aarona. Była to laska Mojżesza. Izraelici według ciała widzieli w tym tylko cud, bez żadnej głębszej refleksji, lecz duchowi Izraelici powinni spodziewać się jakiegoś ważnego odpowiednika w dzisiejszym wypełnieniu obrazu.

Laska symbolizuje autorytet. Laska Mojżesza była potem często w użyciu w związku z plagami, a także w łączności ze znakami jako przedstawiająca Boski autorytet. Wąż jest symbolem zła – grzechu i wszelkich jego skutków. Lekcja z tego dla duchowych Izraelitów jest dzisiaj taka, że (1) wszelkie zło na świecie wynikło z tego, że Bóg porzucił laskę, czyli swój autorytet, oraz (2) że Boskim zamiarem i obietnicą jest ująć obecne złe warunki, jakie istniały już przeszło sześć tysięcy lat i wyprowadzić porządek z tego zamieszania – przywrócić autorytet w swe ręce.

Jasne wyjaśnienie w początkach siódmego tysiąca lat kwestii, "dlaczego Bóg dozwolił na zło?", stało się wielkim znakiem, który zaczął przekonywać lud Boży, że nastało drugie niewidzialne przyjście Pana, "Mojżesza", oraz dzieło wyzwolenia.

Odtąd prawdziwe światło w tym przedmiocie zaczęło przyświecać, wykazując, że gdy grzech wszedł na świat Bóg pozostawił ludzkość swemu losowi, pozwolił lasce swego autorytetu upaść, dozwalając grzechowi i złemu górować – nie po to jednak, aby to zło górowało na zawsze, ale w zupełnym przewidzeniu i przepowiedzeniu, że w słusznym czasie ustanowi On swoje królestwo przez Mesjasza, który uchwyci owego węża starego, którym jest diabeł i szatan i powstrzyma jego władzę. Wtedy ostatecznie wszelkie złe warunki doprowadzone będą do poddaństwa i harmonii z Boskim autorytetem i prawem, a wszelkie zło będzie zniszczone.
 
 
 
 
Któryż z prawdziwych Izraelitów, usłyszawszy to świadectwo, może jeszcze wątpić w niedalekie wybawienie zarówno Kościoła Chrystusowego, jak i całej ludzkości z mocy szatana, grzechu i śmierci?

Założone w Stanach Zjednoczonych w roku 1879 wydawnictwo "Strażnica Syjońska i Zwiastun Obecności Chrystusa" zaczęła obwieszczać prawdziwemu ludowi Bożemu, że wtóre przyjście Pana jako wybawiciela świata już nastąpiło – że On jest obecny, lecz niewidzialny, że jako istota duchowa nie może być widzianym przez nikogo ani nawet przez członków Jego Kościoła, aż zostaną przemienieni i przypodobani Jemu w pierwszym zmartwychwstaniu. Posłannictwo to obwieszczało również, że Pan jest obecny w celu ustanowieniu swego królestwa i wybawienia świętych, jak i wszelkiego wzdychającego stworzenia z niewoli skażenia, na wolność chwały dziatek Bożych. W tym właśnie czasie wydaną została gazetka "Pokarm dla myślących chrześcijan – czemu zło zostało dozwolone". Ten głos, czyli świadectwo rozpowszechnione było między duchowymi Izraelitami bardzo szeroko w Stanach Zjednoczonych, w Kanadzie i w Wielkiej Brytanii, i w naszym kraju. Od tamtego czasu głos pierwszego znaku powtarzany był przez wiernych Pańskich w różnych językach po całym świecie i aż dotąd jest powtarzany.
 
 
GŁOS DRUGIEGO ZNAKU
 
 
Drugim znakiem, jaki miał być okazany Żydom, był trąd na ręce. Zdrowa ręka została skryta w zanadrzu, a po wyjęciu była cała pokryta trądem, lecz ukryta ponownie i wyjęta, znowu była zdrowa. Ręka jest symbolem mocy. W tym wypadku ręka przedstawia moc Bożą. Trąd jest symbolem grzechu. Znak ten ukazuje trzy fazy manifestowania działalności Bożej przez Jego Ramię, Chrystusa. W pierwszej fazie i ostatniej objawienie tej mocy jest bez grzechu i jakiejkolwiek niedoskonałości. W środkowej fazie jawi się być grzesznym i niedoskonałym.
 
 
 
 
Jaka w tym nauka, czyli świadectwo? Nauka jest podobna do poprzedniej względem dozwolenia złego, lecz nie stosuje się do zła w ogólności, ale ogranicza się do wiernych Pańskich, których Bóg używa za swoich przedstawicieli, jakoby za swoją rękę i moc na świecie.

Pierwsza manifestacja mocy Bożej dokonała się przez Pana Jezusa Chrystusa podczas Jego pierwszego przyjścia. Nasz Pan był "święty, niewinny, niepokalany, odłączony od grzeszników". Ta jego czystość, doskonałość, reprezentowana była w drugim znaku przez zdrową rękę, zanim ta  została włożona w zanadrze i wyjęta zarażona trądem.

Inaczej ma się rzecz w całym wieku ewangelicznym, gdzie ramię Jehowy reprezentowane jest przez wybierający się Kościół, Ciało Chrystusa. Przedstawiciele tego Ciała, z powodu swojej życiowej postawy, postrzegani są ogólnie jako "śmieci tego świata", jako pełni wad i niedoskonałości grzesznicy – "trędowaci". Świat nie dostrzega, że przez te skrajnie nieprzyjazne warunki, poniżenia i prześladowania, Pan Bóg szlifuje swoje klejnoty do przyszłej chwały.

Prorok z przeszłości zapowiedział ten czas, mówiąc: "Komu ramię Pańskie zostało objawione?" (Izaj. 53:1). Skoro sam Syn Boży, doskonały człowiek Jezus Chrystus, jawił się w oczach Żydów jako "najwzgardzeńszy, najpodlejszy z ludzi, mąż boleści, a świadomy niemocy" (53:3), to jak mogą wyglądać w oczach świata Jego naśladowcy, którym daleko jest od wszelkiej doskonałości. Na nich tym bardziej świat patrzy jak na trędowatych, gdyż ludzie o tym nie wiedzą, że z Boskiego punktu widzenia ich grzech i wady przykryte są zasługą sprawiedliwości Chrystusowej. Dzięki temu Bóg ich przyjął i używa do swej służby jako sprawiedliwych. Są więc w rzeczywistości ręką, czyli mocą Bożą na tym świecie, przez cały okres ich służby od niemal dwóch tysięcy lat. "Przemienieni" w pierwszym zmartwychwstaniu i znowu objawieni, w chwale, okażą się "bez grzechu lub zmarszczku, lub czegoś takiego", i znowu użyci będą przez Boga jako Jego narzędzie, wpierw do pokruszenia laską żelazną władzy obecnych rządów, a w końcu do wyprowadzenia ludzkości z niewoli, grzechu i śmierci.

Przedmiot ten, o wcześniejszych "utrapieniach Chrystusa" (Głowy i Ciała) a dopiero późniejszej chwale, również nie był do końca zrozumiany, lecz został rozjaśniony dopiero w czasie drugiej obecności Chrystusa. Najlepszym tego dowodem jest historia ubiegłych kilkunastu stuleci, gdy chrześcijanie pokazali, że nie zniosą długo poniżenia w oczekiwaniu na drugie przyjście Chrystusa. Nie dbając o usprawiedliwienie i oczyszczenie z grzechów przez wiarę w Zbawiciela, w pogoni za ludzką chwałą i zaszczytami wdarli się do dworów i pałaców, i obsadzili najwyższe trony świata.

Świadectwo drugiego znaku przemawia więc stosunkowo od niedawna, ujęte w "Wykładach Pisma Świętego" publikowanych od roku 1888. Znak ten pokazuje grzech pierworodny, okupową ofiarę naszego Pana jako podstawę oczyszczenia z grzechu, wyjście z grzechu przez usprawiedliwienie z wiary w Chrystusa, potem poświęcenie i ofiarowanie, a w końcu przemianę w pierwszym zmartwychwstaniu do Boskiej natury, chwały i niebieskiego dziedzictwa. Głos tego znaku, czyli odpowiedniego świadectwa został usłyszany w świecie i jest słyszany do dzisiaj.
 
 
GŁOS TRZECIEGO ZNAKU
 
 
Dla cielesnych Izraelitów trzecim znakiem było nabranie wody z rzeki i wylanie jej na ziemię, gdzie stała się krwią. Woda jest symbolem Prawdy, a ziemia symbolem społeczeństwa. Z założenia, że wylanie wody na ziemię jest dla niej zwykle ożywieniem, błogosławieństwem, należałoby oczekiwać, że "wylanie" Prawdy na społeczeństwo również stanie się dla niego błogosławieństwem. Jednak w figurze, woda zmieniła się w krew, dając wstrętny widok kojarzący się ze śmiercią. Ilustracja ta odniesiona do współczesnych wydarzeń kazała więc spodziewać się, że wylanie Prawdy na społeczeństwo w obecnym czasie spowoduje wynik przeciwny temu, jakiego należałoby normalnie oczekiwać. Istotnie tak się stało...
 
 
Cywilizowane społeczeństwo rości sobie pretensje do tego, że wszędzie i stale poszukuje prawdy, czyli wiedzy i umiejętności w każdym przedmiocie. Najważniejszą z prawd jest Prawda o Zbawieniu. Omawiany obraz mówi, ze nadszedł czas, gdzie ci rzekomi poszukiwacze prawdy odrzucą Prawdę, obrzydzą ją sobie tak, iż stanie się czymś wstrętnym i nieznośnym. Taki rezultat zapowiedział nasz Pan językiem symboli: "Słońce się zaćmi, a księżyc obróci się w krew". Inne miejsca Pisma Świętego pomagają zrozumieć te symbole. Słońce wyobraża posłannictwo ewangeliczne, którego blask miał się zaćmić w oczach ogółu społeczeństwa z powodu sofisterii, wyższej krytyki i teorii ewolucji. Księżyc z kolei, odbijający światło słońca, jest symbolem żydowskiego Zakonu, potraktowanego z odrazą z powodu jego krwawych ofiar. Światło ewangelicznego słońca pokazało w tych ofiarach najświętszą ofiarę naszego Pana, ale ogół ludzi tej chełpliwej epoki skłonny jest postrzegać je jako czyny zwiedzionych Żydów, którzy zabijali tysiące bydląt z powodu swej nieświadomości i przesądów; ogół, który sądzi, że nie były one wcale nakazane przez Boga, lecz wynikały z ich własnych domysłów i zmowy kapłanów. Tym samym woda Prawdy, cała nauka o zbawieniu przez ofiarę Jezusa Chrystusa, pokazaną wcześniej w obrzędach Zakonu, zamiast "ziemię" społeczeństw napawać i orzeźwiać, została przez nią odrzucona.

Trzeci znak korespondował, ponad sto lat temu, z pewnym znamiennym ruchem, w Stanach Zjednoczonych Ameryki, kiedy miliony stron różnych bezpłatnych gazetek zostało posłanych tym, którzy obiecali używać ich rozsądnie. Woda Prawdy została wylana na społeczeństwa w wielu krajach i w wielu językach. Koszt wydawanej literatury pokrywany był dobrowolnymi datkami, napływającymi bez jakiegokolwiek proszenia o nie.

Jaki był skutek tego wylania wody Prawdy na najbardziej oświecone społeczeństwo, na rzekomych poszukiwaczy Prawdy obecnego świata? Czy Prawda ta została ochoczo przyjęta? Tylko przez niektórych. Ogromna większość zdawała się być rozgniewaną, tak jak nauczeni w Piśmie, faryzeusze i doktorzy Zakonu przy pierwszym przyjściu Pana byli rozgniewani, gdy zauważyli, że Pan i apostołowie nauczali lud, i to bez pieniędzy i zapłaty (Dz.Ap. 4:2). Chyba nic nie było bardziej widoczne, jak to, że mieniący się nauczycielami chrześcijaństwa nie tylko nie chcieli być nauczani Prawdy sami, ale też nie chcieli, aby lud był nauczany. Zaczęli w różny sposób ostro się jej sprzeciwiać. Do takiego stopnia odeszli od prostoty Ewangelii Chrystusowej, do ewolucji, wyższej krytyki, sekciarskiej pychy i światowości, że Prawda stała się dla nich wstrętna, krwawa i niepożądana. Nie tylko na ofiary figuralne patrzą jako niepotrzebne przelewanie krwi, lecz nawet sprzeciwiają się myśli, że ofiary te wskazywały na śmierć Chrystusa, jako rzeczywistą ofiarę za grzechy. Odrzucają twierdzenie Biblii, że Boska sprawiedliwość wymagała takiej ofiary, że "bez przelania krwi nie ma odpuszczenia grzechów" (Hebr. 9:22). Taka nauka nie pasuje do ich teorii, według której człowiek został stworzonym podobnym do małpy i stopniowo będzie się rozwijał, aż stanie się bogiem. Dla takich nauczycieli, prawdy Słowa Bożego o upadku, o okupie, o przyszłym wybawieniu, o restytucyjnych błogosławieństwach, jakie Bóg w Chrystusie przygotował dla wszystkich rodzajów ziemi, są nieprzyjemne, przeciwne ich teoriom, nieznośne, krwawe.

Pod władzą księcia tego świata, wylanie wody prawdy na ziemię społeczeństwa nie mogło przynieść błogosławieństwa, a wprost przeciwne skutki. Nasz Pan zacytował proroków: "Tedy będą znaki na słońcu i na księżycu i na gwiazdach... " i dodał: „a na ziemi uciśnienie narodów z rozpaczą, gdy zaszumi morze i fale.... " (Łuk. 21:25). Wyjaśnia to, dlaczego Bóg na to dozwolił, aby ludzie nie mieli powszechnie dostępu do Biblii aż do dziewiętnastego wieku. Gdyby mieli dostęp wcześniej, odpowiednio wcześniej nastąpiłaby niewiara, zlekceważenie światła "słońca" (Ewangelii), "księżyca" (Zakonu) i "gwiazd" apostolskich, prowadzące do rozprzężenia i anarchii (symobliczne morze i fale).

W Egipcie, głos trzeciego znaku, przekonał ostatecznie starszych ludu izraelskiego tak, iż uwierzyli Mojżeszowi i Aaronowi, i zaczęli z nimi współdziałać. Podobnie we współczesnym wypełnieniu tej ilustracji, to ostatnie świadectwo przekonało w zupełności prawdziwy lud Boży znajdujący się na świecie, że drugie przyjście Chrystusa jest faktem i że nastał czas wyzwolenia.
 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball