TrzyBiada.pl
30
MAR
0
1562
Lubię to
 

Mojżesz okazał się wielki w każdym sensie tego słowa. Jako niemowlę, Mojżesz został przez wiernych Bogu rodziców umieszczony w Egipcie w miejscu, gdzie wśród sitowia nad Nilem znalazła go księżniczka egipska i zaadoptowała. Bezpieczny pośród wrogów, zdobył wysoką edukację we "wszelkiej umiejętności egipskiej". Do niego należały wszelkie honory dworu egipskiego, lecz był zbyt patriotycznie nastawiony, aby z nich korzystać w czasie, gdy jego rodacy cierpieli surowe prześladowania. W swym zamiarze niesienia pomocy braciom zabił egipskiego nadzorcę. Zawiódł się jednak, gdyż jego bracia nie tylko nie docenili jego wysiłków udzielenia im pomocy, ale donieśli na niego, że jest zdrajcą Egiptu.

Mojżesz uciekł więc do ziemi Madianitów, gdzie przebywał czterdzieści lat. Wtedy nadszedł Boski czas posłania go, aby wybawił swój lud, Izraela. On tymczasem czuł się onieśmielony i obawiał się, że jest niezdolny, by tego dokonać. Na rozkaz Boga Aaron stał się jego rzecznikiem. Wtedy do faraona zostało skierowane przesłanie, że Izrael musi być wypuszczony na wolność. Pełnomocnictwo zostało udzielone Mojżeszowi przy płonącym krzewie – krzewie, który najwyraźniej stał w płomieniach, lecz wciąż się nie spalał. Pański posłaniec użył takiego środka do przekazania Boskiego przesłania w imponujący sposób, w celu dodania Mojżeszowi odwagi i pewności w jego misji.

Prawdziwość tego opisu została potwierdzona przez Pana Jezusa. Pewni saduceusze, zaprzeczając zmartwychwstaniu, usiłowali Go usidlić, pytając, czyją żoną po zmartwychwstaniu będzie kobieta, która za życia miała siedmiu mężów. Pan Jezus, w odpowiedzi, obronił doktrynę o zmartwychwstaniu. Oświadczył On, że skoro Bóg rzekł do Mojżesza: "Ja jestem Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba", oznacza to z pewnością, że Abraham, Izaak i Jakub mają zmartwychwstać. Saduceusze zaprzeczali zmartwychwstaniu i w ogóle przyszłemu życiu. Zaś Słowo Boże przeciwnie, przez usta anioła dowiodło, że zmartwychwstanie umarłych nastąpi. O rzeczach, których jeszcze nie było, Pan Bóg mówił w taki sposób, jakby one już się stały. "Wszyscy bowiem dla Boga żyją" w tym sensie, że w Chrystusie zapewnił On wzbudzenie wszystkich, "w słusznym czasie".
 





 
 
 
 

Mojżesz i Aaron ciągle chodzili do faraona z Boskim przesłaniem: "Pozwól wyjść mojemu ludowi!" Ciągle plagi nawiedzały Egipt jako kara za odmowę wypuszczenia ich. Ciągle też faraon deklarował, że pozwoli im odejść, jeśli plagi ustaną, jednak ciągle łamał swoje słowo. Pismo Święte mówi do faraona: "Na to cię wzbudziłem, abym okazał moc swoją na tobie". Można to tak zinteipretować, że Pan Bóg mógł sprawić, że tron obejmie inny książe. On jednak faworyzował tego właśnie faraona z powodu jego niegodziwej samowoli, uporu i samolubstwa.

Pismo Święte oświadcza, że Pan zatwardził serce faraona. Wytłumaczenie jest takie, że to Boża dobroć zatwardziła serce faraona. Boska dobroć i wspaniałomyślność okazywały się poprzez odejmowanie kolejnych plag, gdy tylko faraon obiecał dobrze czynić. A to, zamiast wzbudzić w nim miłość i posłuszeństwo, doprowadzało go do jeszczego większego uporu. Skoro przetrzymał jedną plagę za drugą, zdecydował się trwać w uporze dalej, sądząc, że inne plagi nie mogą być wiele gorsze. Drogo zapłacił za swój sprzeciw (1 Mojż. 4:21; 7:3; 14:4).

Dziesiąta plaga była przełomem. Umarli wszyscy pierworodni Egiptu, ale pierworodni Izraela za drzwiami pokropionymi krwią byli bezpieczni. W ten sposób Pan Bóg zilustrował "Kościół Pierworodnych", który jest obecnie "wywoływany" ze świata. Po uwielbieniu w pierwszym zmartwychwstaniu staną się oni "Królewskim Kapłaństwem", Duchowymi Lewitami, aby błogosławić Izrael, a przez Izrael, wszystkie rodziny ziemi.

Badacze Biblii utrzymują, że noc paschalna przedstawia obecny Wiek Ewangelii, okres prawie dziewiętnastu stuleci, w którym spłodzeni z ducha, Kościół pierworodnych, są pomijani, czyli w szczególny sposób zachowywani, by stać się uczestnikami boskiej natury i współpracownikami w Mesjańskim Królestwie. Wtedy blogosławić będą tych urodzonych później – w czasie panowania Mesjasza. Pokropienie krwią odrzwi, przedstawiało wiarę w krew Chrystusa.
 

 
 
Dodatek współczesny:
 
 
 
 
 
 


 
 
 

Na puszczy Izrael nauczył się lekcji wiary. Bóg zesłał mannę. Spadła nocą w postaci małych drobinek. Zbieranie jej i przyrządzanie wymagało czasu i cierpliwości. Nie tylko było to koniecznością, lecz także potwierdzało Boski wyrok: "W pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi". Praca stanowi jedną z naszych najbardziej warościowych lekcji. Bez niej nasza rasa upadła by jeszcze niżej. Kraje, w których praca była koniecznością potwierdzają ten fakt przez wyższy stopień inteligencji.

Pan Jezus objaśnia, że On sam jest pozaobrazową Manną, czyli Chlebem z Nieba, w którym musimy uczestniczyć, jeśli chcemy otrzymać życie wieczne (Jan 6:48-58).
 
 
Dodatek współczesny:
 
 
 
 
Spisek Korego i jego towarzyszy przeciwko przywództwu Mojżesza zakończył się tym, że wszyscy zstąpili żywcem do przepaści (hebr. szeol), do grobu. Podobnie wszyscy przeciwnicy Mesjasza zginą ukarani wtórą śmiercią (Dz. Ap. 3:23).

Bóg w cudowny sposób dostarczył Izraelowi przepiórki. Z przekładu Common Version można by wywnioskować, że spadające przepiórki utworzyły dookoła obozu warstwę grubości metra. Krytycy uważają to za absurd. Poprawna i rozsądna jest myśl tego rodzaju, że przepiórki znużone lotem nad Morzem Czerwonym przelatywały na wysokości około metra nad ziemią, więc Izrael mógł je z łatwością chwytać w ogromnych ilościach.

Godną uwagi jest lekcja z uderzonej skały. Kiedy Izraelici byli spragnieni, Mojżesz w imieniu Pana uderzył w skałę. Wypłynęła woda i ludzie mogli się orzeźwić. Święty Paweł mówi, że mówiło to proroczo o Chrystusie, który przez swą śmierć dostarczył wodę żywota dla wszystkich – prawdziwych Izraelitów.

Izraelici zostali zaatakowani przez plagę "ognistych węży". Pod Bożym kierownictwem Mojżesz uczynił miedzianego węża i umieścił na słupie. Izraelitom zalecono patrzenie na niego w celu uzdrowienia. "Ogniste węże" symbolizują grzech prowadzący do śmierci. Bóg zapewnił życie dla pogryzionego przez grzech świata, przez ukrzyżowanie Chrystusa. Chrystus został potraktowany jak grzesznik, aby grzesznicy mogli zostać uwolnieni od grzechu i śmierci.
 
 
Dodatek współczesny:
 
 
 
 

 




 
 

 
 
Na górze Synaj Mojżesz pełnił rolę pośrednika między Bogiem a Izraelem. Lud zobowiązał się tam do przestrzegania Boskiego Prawa. Pan Bóg obiecał, że jeśli w zupełności je zachowają, otrzymają życie wieczne. Co więcej, mogliby wówczas spełnić ofiarnicze warunki nasienia Abrahamowego, przedstawione figuralnie w ofiarowaniu Izaaka, i odziedziczyć obietnicę: "W nasieniu twoim będą błogosławione wszystkie narody ziemi" (5 Mojż. 5:1-6; 2 Mojż. 22:18).

Lud z gorliwością przyjął warunki umowy, mówiąc: "Wszystko, co Pan rzekł, uczynimy", nie uświadamiając sobie z pełni znaczenia Prawa. Jezus wyjaśnił, że oznacza ono miłowanie Boga z całego serca, umysłu, duszy i siły oraz bliźniego jak samego siebie. Żydzi, niedoskonali jak cała ludzkość, nie mogli zachować tego doskonałego Prawa. Sami niegodni życia, nie mogli odkupić innych; z tego też powodu nie mogli błogosławić innych narodów.

Gdy zaczęli się zniechęcać, Bóg zapewnił ich, że w późniejszym czasie zawrze z nimi Nowe, bardziej łaskawe przymierze. Uczyni to przez kogoś większego niż Mojżesz, kto pomoże im wydobyć się z upadłego stanu i przysposobi ich do tego, by stali się przewodem do udzielania Boskiego błogosławieństwa dla ludzi (Jer. 31:31; Mal. 3:1-3).

W odpowiednim czasie przyszedł Pan Jezus, obiecany Mesjasz. Nie w chwale, jak oczekiwali, lecz w stanie uniżenia, aby umrzeć za grzech. "Do swej własności [narodu] przyszedł, ale go właśni jego nie przyjęli" – ukrzyżowali Go (Jan 1:11). Niemniej jednak Jezus rozpoczął swe dzieło wyboru duchowego Izraela, duchowego nasienia Abrahamowa. Najpierw przyjął lojalnych Żydów (Rzym. 11:7).

Nic było ich jednak tylu, by skompletowali przewidzianą liczbę wybranych. W konsekwencji powołanie do tego, by stać się wybranym nasieniem Abrahama zostało rozszerzone na pogan. Od przeszło osiemnastu stuleci Pan zgromadza wybrane duchowe potomstwo Abrahama, świętych spośród każdego narodu i wyznania. Kiedy owa Oblubienica, czyli Ciało Chrystusa, zostanie skompletowana, wtedy zgodnie z obietnicą uczynioną Abrahamowi, stanie się Boskim przewodem do błogosławieństwa wszystkich narodów ziemi (Gal. 3:29).
 







 

 

Bóg przewidział, że Izraelici nie będą w stanie wypełnić Przymierza Zakonu. Chociaż więc udzielił im szczegółowych instrukcji dotyczących Przybytku i ofiar w nim sprawowanych, to jedynie po to, by nam przekazać odpowiednie lekcje. Namiot na dziedzińcu, świątnica i świątnica najświętsza oraz ich wyposażenie, kapłani i ofiary, wszystko to ilustrowało najważniejsze zarysy Boskiego planu.

Święty Paweł informuje nas, że cielec ofiarowany za grzech w Dniu Pojednania wyobrażał Jezusa w ciele. Zabicie cielca przedstawiało ofiarę Jezusa, rozpoczętą przy Jego chrzcie. W swym ofiarowaniu się Pan Jezus był także antytypem Najwyższego Kapłana. Ofiarowanie kadzidła na złotym ołtarzu przedstawiało serdeczne usiłowanie Pana Jezusa czynienia woli Ojca.

Wniesienie krwi do świątnicy przedstawiało poświęcenie antytypowego kapłana. Stąd zasłona prowadząca do świątnicy symbolizowała śmierć Jego woli, dzięki czemu został On przyjęty jako Nowe Stworzenie. Najwyższy kapłan przechodzący pod drugą zasłoną był typem człowieka Chrystusa Jezusa wylewającego swą duszę na Kalwarii, wydającego na śmierć ciało, które Bóg dla Niego przygotował.

Najwyższy kapłan pokrapiający Ubłagalnię był typem Pana Jezusa już uwielbionego, w samym niebie, przedstawiającego Boskiej sprawiedliwości najpierw swoją własną ofiarę, a potem ofiarę swego Kościoła. Nic nie mogło zostać uczynione z krwią kozła (Kościół), dopóki krew cielca (Chrystus Jezus) nie uczyniła jej świętą i godną przyjęcia.

Najwyższy kapłan myjący się i ubierający na dziedzińcu wyobrażał kompletnego Chrystusa, zmieniającego się ze stanu "poniżonego ciała" do stanu chwały i mocy. Arcykapłan odziany w szaty chwały przedstawiał Mesjasza, upoważnionego do błogosławienia rodzaju ludzkiego (2 Mojż. 28:2; Filip. 3:21).

Aaron błogosławiący lud był typem Mesjasza w Jego drugim przyjściu, błogosławiącego wszystkim, którzy staną się prawdziwymi Izraelitami w czasie Jego mesjańskiego panowania. Ludzie wykrzykujący i padający na oblicze wyobrażali ludzkość, która rozpoznaje koniec panowania grzechu i śmierci. Ich powstanie jest symbolem zmartwychwstania.
 

 
Dodatek współczesny:
 
 
 
 
 
 
 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball