TrzyBiada.pl
30
MAR
0
1353
Lubię to
 

Przez więcej niż szesnaście stuleci Izrael oczekiwał i modlił się o przyjście Królestwa Mesjasza, aby ich wywyższyło i błogosławiło świat. Głoszenie, że Królestwo jest blisko, było dobrą nowiną – czyli Ewangelią.

Jednak niewielu Żydów posiadało właściwy stan serca, by być prawdziwymi Izraelitami, godnymi uczestniczyć z Jezusem w chwalebnej służbie Jego wielkiego, dawno obiecanego Królestwa. "Do swej własności [ludu] przyszedł, ale go właśni jego nie przyjęli" – ukrzyżowali Go. Lecz tym, którzy Go przyjęli [nieliczni], dał wolność, czyli przywilej, żeby się stali synami Bożymi, aby przeszli z domu sług, nad którym był Mojżesz, do domu synów, którego Głową jest Pan Jezus. Stało się to w dniu Pięćdziesiątnicy poprzez spłodzenie z ducha świętego (Jan 1:11-13: Żyd. 3:1-6).

Ponieważ niewystarczająca liczba Żydów okazała się godna, oferta Królestwa została od nich zabrana i od dziewiętnastu stuleci Bóg zgromadza przewidzianą liczbę spośród świątobliwych pogan. Zewnętrzne znaki i proroctwa dowodzą, że Królestwo nie zostało wtedy ustanowione i nie zaczęło błogosławić świata. Zamiast tego, wszyscy nieprzygotowani spośród Izraela zostali na pewien czas odrzuceni od Boskiej łaski, podczas gdy powołanie do Królestwa zostało skierowane do pogan, aby spośród nich wybrać jednostki dopełniające ustaloną z góry liczbę Ciała Chrystusowego (Rzym. 11:1-7,11,12).

Od dziewiętnastu stuleci spomiędzy każdego narodu wybierane były święte, świątobliwe charaktery, aż do obecnego czasu, gdy ich liczba jest niemal kompletna, a Królestwo bliskie jest ustanowienia.

Kiedy zatem wybór duchowego nasienia Abrahama dokona się, obecny Wiek Ewangelii się zakończy. Rozpocznie się wówczas Wiek Mesjański, w którym Chrystus i Kościół panować będą jako duchowa władza (Obj. 5:10; 20:6).

Wtedy ślepota Izraela zostanie usunięta, a błogosławieństwa nowej dyspensacji spłyną na nich, przez nich zaś na wszystkie rodziny ziemi, tak jak obiecał Bóg. To, że Kościół jest duchowym nasieniem Abrahama, które ma błogosławić Izrael według ciała i świat, jest wyraźnie pokazane w Liście do Galacjan (3:16,29).
 





 

 
 
 

Przypowieści Pana Jezusa odnoszą się głównie do Królestwa. Niektóre z nich pokazują, w jaki sposób Żydzi utracili prawo, aby stać się dziedzicami tego Królestwa i jak poganie zostali dopuszczeni do udziału w nim. Inne ukazują klasę Królestwa cierpiącą przemoc w obecnym wieku jako część ich przygotowania do chwał tego Królestwa. "Królestwo niebieskie [klasa] gwałt cierpi". Gwałtownicy dominowali nad nim swą siłą przez wieki.

Przypowieść o synu królewskim pokazuje, że Żydzi jako pierwsi mieli sposobność stać się współdziedzicami wraz z Mesjaszem w Jego Królestwie. Później zaproszenie otrzymali poganie. Ci wszyscy – niewielu mądrych albo uczonych – od osiemnastu stuleci są przygotowywani do Królestwa Mesjasza. "Czyż nie wiecie, że święci świat sądzić będą?" (1 Kor. 6:2).

Szata weselna z kolejnej przypowieści przedstawia społeczność z Bogiem przez wiarę dzięki zasłudze Chrystusa. Kto nią pogardził, został usunięty z grona gości weselnych. Przepowiada to los tych wszystkich, którzy odrzucają skuteczność ofiary Chrystusa jako zadośćuczynienia za ich grzechy. Tacy zostaną usunięci od światła teraźniejszej Prawdy – do "ciemności zewnętrznych" świata. Niebawem uświadomią oni sobie ich utratę Królestwa z rozgoryczeniem – płacząc i zgrzytając zębami.

Bardzo kosztowna perła ilustruje bezcenną wartość Królestwa – warte jest ono swej ceny – wszystkiego, co posiadamy.

Przypowieść o pszenicznym polu dotycząca Królestwa wyobraża Kościół obecnego wieku. Pszenica, niemalże zagłuszona przez kąkol błędu, ostatecznie jednak dojrzała i zebrana do niebieskiego gumna, stanie się Słońcem Sprawiedliwości, które zapoczątkuje Nowy Dzień Mesjańskiego Królestwa (Mat. 13:43).

Przypowieść o talentach pokazuje, jak każdy poświęcony uczeń Jezusa jest szafarzem swych własnych talentów i że stosownie do jego wierności będzie jego udział w Królestwie. Wierność w szafowaniu kilkoma talentami w obecnym czasie przyniesie wielkie sposobności w błogosławieniu świata w przyszłym wieku. "Nad tym, co małe, byłeś wierny, wiele ci powierzę" (Mat. 25:21).
 







 
 
 

Nauczeni w Piśmie, faryzeusze i doktorzy Prawa byli starszym bratem z przypowieści o synu marnotrawnym. Celnicy i grzesznicy, nie dbający o duchowe przywileje, byli synem marnotrawnym, który zerwał z domem ojca. Pan Jezus ukazuje postawę Boga wobec powracających synów marnotrawnych. Dla takich planuje On "ucztę", czyli błogosławieństwo, w której wszyscy będą mogli mieć udział, jeśli tylko zechcą. Pośród tych, którzy przyjęli przesłanie Jezusa, niewielu jest wielkich, mądrych lub szlachetnie urodzonych, lecz głównie skruszeni grzesznicy.

Przypowieść o bogaczu i Łazarzu ilustruje tę samą lekcję. Naród żydowski był bogaczem, bogatym człowiekiem. Jego stół, czyli jego duchowy pokarm, obietnice Boże, był obficie zastawiony. Jego szata z cienkiego lnu przedstawiała usprawiedliwienie, dokonujące się poprzez figuralne ofiary Dnia Pojednania. Jego purpurowy płaszcz wyobrażał symbolicznie fakt, że był on identyfikowany z Królestwem Bożym, purpura bowiem jest symbolem królewskości.

Łazarz przedstawiał beznadziejność grzeszników i pogan, którzy pragnęli udziału w obietnicach Abrahama, lecz którzy aż do czasu odrzucenia Izraela (Mat. 23:38) dostawali jedynie "okruchy". Rany biedaka przedstawiały stan spowodowany chorobą grzechu. Psy, które lizały rany, wyobrażają współczucie pogańskich "psów". Zostało to zilustrowane w kobiecie syrofenickiej, której córkę Jezus uzdrowił. Nie była ona Żydówką i dlatego najpierw Pan Jezus odmówił jej pomocy, mówiąc: "Niedobrze jest brać chleb dzieci i rzucać szczeniętom". Lecz ona błagała: "Tak, Panie! ale i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu panów ich". Pan Jezus dał jej okruszynę.

Bogacz, naród żydowski, umarł dla swych wspaniałych błogosławieństw. Jako naród popadł w stan uśpienia w hadesie i oczekuje przebudzenia. Lecz Żydzi jako jednostki od osiemnastu wieków przechodzą przez wielki ucisk, ukazany symbolicznie przez ogień.

Łazarz także umarł, ale on z kolei, umarł dla jego stanu niełaski, i znalazł się na "łonie Abrahama" – stał się dzieckiem Abrahama. W ten sposób poganie stali się nasieniem Abrahama i dziedzicami duchowej części Abrahamowej obietnicy (Gal. 3:29).
 





 
 
Dodatek współczesny:
 
 
 
 




 
 

Gdy Pan Jezus spotkał płaczki opłakujące śmierć córki Jaira, powstrzymał je mówiąc: "Nie umarła dzieweczka, ale śpi". Następnie obudził ją. Człowiek nie umiera tak samo jak zwierzę. Chociaż dla człowieka i dla zwierzęcia śmierć jest przerwaniem życia, to jednak człowiekowi Bóg dał cenną obietnicę przyszłego życia przez zmartwychwstanie. Są liczne zapewnienia, że ludzkość będzie przywrócona ze stanu śmierci, aby otrzymać rzeczy obiecane. Dlatego też Pismo Święte mówi o człowieku, że nie umiera on, lecz tylko zasypia. Wszystkim, którzy śpią bez świadomości, obiecane jest przebudzenie w poranku zmartwychwstania. Pan Jezus oświadczył, że wszyscy, co są w grobach, usłyszą Jego głos i wyjdą – jedni do nagrody życia wiecznego za swą wierność, drudzy na próbę, czyli sąd, który dopiero zdecyduje o ich wiecznym losie (Jan 5:28,29).

Pan Jezus wzbudził Łazarza, brata Marty i Marii, w domu których w Betanii często się zatrzymywał. Kiedy Łazarz ciężko zachorował, siostry przesłały Jezusowi wiadomość: "Panie! oto ten, którego miłujesz, choruje". Ku ich zaskoczeniu Jezus pozwolił, aby Łazarz umarł. Wspominając o tej sprawie uczniom, Pan rzekł: "Łazarz, przyjaciel nasz, śpi", a potem dodał "wyraźnie: Łazarz umarł". Pan Jezus nie powiedział ani słowa o pójściu umarłych do nieba, czyśćca lub piekła, jak kiedyś wierzono. Zobacz: Jan 3:13; 11:13,14; Dz. Ap. 2:29-35.

To słowo sen było długo używane jako symbol śmierci. "Abraham zasnął z ojcami swymi", a ojcowie jego byli poganami. Święty Paweł wspomina tych, "którzy zasnęli w Chrystusie", i mówi nam: "Nie wszyscy zaśniemy", odnosząc się do tych, którzy pozostaną żywi aż do ustanowienia Królestwa Mesjasza i pierwszego zmartwychwstania – na początku Jego królowania.

Ci wszyscy nie śpią ani w niebie, ani w czyśćcu, ani też w męczarniach piekła. Biblia oświadcza: "A wielu z tych, którzy śpią w prochu ziemi, obudzą się" – jedni, aby świecić jak gwiazdy, inni zaś, by doznawać wzgardy i wstydu, aż do chwili, gdy okażą skruchę i lojalność (Dan. 12:2).
 







 
 
 

Kapernaum, miejsce większości niezwykłych dzieł Pana Jezusa, znaczą obecnie jedynie ruiny. Na jego przykładzie widzimy wypełnienie się proroctwa Jezusa: "A ty Kapernaum! któreś aż do nieba wywyższone, aż do piekła strącone będziesz" – do hadesu, czyli do grobu. Symboliczne wyrażenie, że miasto to było wywyższone aż do nieba oznacza, iż miało ono przywilej być własnym miastem Mistrza podczas Jego misji. Jego wielkie przywileje oznaczały wielką odpowiedzialność. Dlatego Jezus powiedział im, że gdyby te same cuda działy się w Sodomie i Gomorze, to okazywałyby one skruchę. Rzekł: "Lżej będzie w dzień sądu ziemi sodomskiej i gomorskiej niż temu miastu".

Dniem sądu jest bez wątpienia tysiącletni dzień królowania Chrystusa, w którym sąd, czyli próba, zostanie udzielona światu, aby oddzielić "owce" od "kozłów" – aby zdecydować, kto jest godny, a kto niegodny wiecznego życia. Ta chwalebna epoka będzie błogosławionym dniem przywileju, światła i łaski, w którym znikną wszelkie ciemności grzechu. Będzie on "bardziej znośny" dla tych, którzy grzeszyli będąc pozbawieni światła, niż tym, którzy cieszyli się wielkimi przywilejami i sposobnościami.

Badacze Biblii dochodzą do wniosku, że Dzień Sądu był bardzo źle rozumiany. Pojmowano go jako czas potępienia, a nie okres testowania, które pozwoli zobaczyć, kto w tej próbie okaże się godny, a kto niegodny wiecznego życia. Przez swą śmierć Pan Jezus zapewnił taką możliwość dla całej Adama rasy, pragnącej otrzymać je na Bożych warunkach.

Pierwszy sądny dzień miał miejsce w Edenie. Z powodu nieposłuszeństwa ojciec Adam został skazany na śmierć. Przez sześć tysięcy lat wyrok ten ciążył na jego potomstwie. Jezus umarł, aby uwolnić wszystkich od tego wyroku i wszystkim dać sposobność osiągnięcia życia wiecznego. Obecnie błogosławieństwem cieszy się tylko garstka wiernych, wybrana klasa. Ich sąd, czyli próba, odbywa się wcześniej niż sąd świata po to, by mogli oni wraz z Jezusem sądzić świat podczas jego próby, czyli Sądnego Dnia – przez tysiąc lat (1 Kor. 6:2; Dz. Ap. 17:31).
 





 


 
 
 

Przypowieść ta przedstawia warunki, jakie zapanują w Królestwie po uwielbieniu Kościoła i ustanowieniu tego Królestwa. Zacznie się ona wypełniać wtedy, "gdy przyjdzie Syn Człowieczy w chwale swojej i wszyscy święci aniołowie z nim". Wszystkie narody, włączając te, które obecnie śpią w stanie śmierci, znajdą się na próbie przed sędziowskim tronem Chrystusa, aby określić swą gotowość lub niechęć do tego, by przyjść w pełni do harmonii z Bogiem i otrzymać Boskie błogosławieństwo wiecznego życia, lub przeciwnie, by być zniszczonymi wtórą śmiercią.

Ci, którzy niczym kozły rozwijać będą samowolne usposobienie, spotkają się z niełaską Mesjasza, reprezentowaną przez Jego lewicę. Przy końcu Tysiąclecia dokona się podział całej rodziny ludzkiej, wprowadzając wszystkich do jednej z dwóch klas. Jedna klasa zostanie nagrodzona "darem Bożym, którym jest życie wieczne". Drugą klasę, niegodną, spotka postanowiona przez Boga kara, a mianowicie, zniszczenie – greckie kolasin, czyli odcięcie od życia. "Dusza, która grzeszy, ta umrze" (Ezech. 18:4).

Ich zagłada reprezentowana jest symbolicznie przez ogień i została zilustrowana przez ognie w dolinie Hennom (nazwa niewłaściwie tłumaczona na "piekło"), w której niszczone były śmieci z Jeruzalemu. Dolina Hennom (grec. Gehenna) była niegdyś dość głęboka. Wrzucano do niej tylko padlinę, a także zwłoki szczególnie bestialskich przestępców. Symbolizowała ona stan beznadziejności – unicestwienie. Pan Jezus użył Jeruzalemu jako symbolu Nowego Jeruzalemu. Owa dolina – Gehenna – wyobrażała wtórą śmierć, z której nie będzie już żadnego odkupienia – żadnego powrotu.

Gehennę nazywano wcześniej Tofet. Gdy Izrael popadł w bałwochwalstwo, wystawiono tam posąg Molocha, w którego ramionach smażyły się żywcem dzieci – jako ofiara – istne diabelstwo. Prawy król Jozjasz zbezcześcił to miejsce zamieniając je w śmietnisko. Nasi pobożni ojcowie uczynili dla nas gorszych bożków – bożków wyznań wiary [kreda]! Uczono nas składać im ofiary z milionów pogan i nie-wybranych niemowląt. Ale ich dzień minął! Dzięki Bogu! Naszym udziałem stały się rozumniejsze pojęcia o Bogu i prawdziwsze wyjaśnienie Biblii.
 





 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Izrael. Czy Żydzi są nadal narodem wybranym? (1)
"Tylko was poznałem [w sensie wybrania] ze wszystkich rodzajów ziemi". (Amos 3:2) Dla wielu powyższe oświadczenie Pisma ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball