TrzyBiada.pl
30
MAR
0
1286
Lubię to
 

Przymierze Boga z Abrahamem dawało zapewnienie, że wszystkie błogosławieństwa, jakie Bóg zamierzył dla ludzkości, przyjdą do niej przez jego potomstwo. Żydzi byli cielesnym potomstwem Abrahama i właściwie to do nich należały obietnice. Lecz kiedy już wszyscy Żydzi posiadający Abrahamową wiarę zostali uprzywilejowani, by wejść z Jezusem i stać się Jego współdziedzicami w Mesjańskim Królestwie, wtedy Bóg przez świętego Piotra użył drugiego klucza do Królestwa. Otworzył szeroko drzwi sposobności dla pogan, aby i oni mogli stać się współdziedzicami z Żydami w Królestwie Mesjańskim.

Trzy i pół roku po Pięćdziesiątnicy anioł Pański ukazał się Korneliuszowi. Oświadczył mu, że teraz Bóg gotów jest przyjąć jego modlitwy i jego poświęcenie. Kazał mu posłać po świętego Piotra do Joppy. Od niego usłyszy "słowa", w które koniecznie trzeba uwierzyć, by mógł zostać w pełni przyjęty przez Boga i otrzymać ducha świętego.

Trzech posłańców zostało wysłanych aby sprowadzili świętego Piotra. Tymczasem Bóg przygotował Apostoła. Powiedział mu, że tego, co Bóg oczyścił, nie powinien on już dalej uważać za nieczyste. Święty Piotr skojarzył swoje widzenie z jego gośćmi i pośpiesznie udał się do domu Korneliusza. Na miejscu stwierdził, że Korneliusz i jego rodzina są pobożni i chętni do słuchania. Przeszedł zatem do opowiedzenia im prawdziwej historii o Jezusie: o Jego śmierci i Jego zmartwychwstaniu, a także o powołaniu Kościoła by stał się klasą Jego Oblubienicy – po udowodnieniu wartości jego członków, jako wiernych i lojalnych aż do śmierci.

Gdy święty Piotr przemawiał, ci poświęceni ludzie, wprost chłonąc jego przesłanie, w pełni zaakceptowali warunki uczniostwa. Wtedy Bóg zamanifestował ich przyjęcie przez dar ducha, tak jak to zwykle miało miejsce w stosunku do wszystkich chrześcijan na początku tego wieku. Święty Piotr, zaskoczony, powiedział wtedy, że jeżeli ci otrzymali ducha świętego, to któż im zabroni chrztu z wody, który jest tylko symbolem ich poświęcenia w śmierć z Chrystusem? Tutaj poganie najpierw zostali wszczepieni w "drzewo oliwne", o którym mowa w liście do Rzymian (11:17).
 







 
 
 

Stopniowo przesłanie Ewangelii znalazło posłuch wśród pogan, lecz mniej licznie. Ćwiczenie Żydów w Zakonie było dla nich szczególnym błogosławieństwem od Boga, przygotowującym niektórych z nich na przyjęcie Ewangelii. Pierwszym kościołem, w którym jak się zdaje liczebnie dominowali poganie, była Antiochia. Wybitnymi pomiędzy tamtejszymi braćmi byli Barnaba, Sylas i inni, a później święty Paweł. To właśnie w Antiochii naśladowcy Jezusa zostali najpierw nazwani chrześcijanami. Wielu chrześcijan życzyłoby sobie, by nigdy nie została przyjęta żadna inna nazwa, jak ta.

Według opisu biblijnego kościół w Antiochii był urządzony według bardzo prostych zasad, podobnych do tych, które praktykował Pan Jezus i apostołowie. Formy i ceremonie jeszcze nie weszły i nie przytłoczyły prostoty Chrystusa li tylko kształtem pobożności. Spotykali się oni dla wzrostu w łasce, znajomości, miłości i w pomaganiu jedni drugim na wąskiej drodze. Gdy byli już dostatecznie zaawansowani w swych badaniach, nabrali nieco misjonarskiego ducha, autoryzowali i sfinansowali misję, która była prowadzona przez świętego Pawła i Barnabę. Inne misje były również prowadzone, jak to zostało zapisane w Dziejach Apostolskich (13:1-5).

Niedługo potem na Kościół spadły straszne prześladowania Nerona i Dioklecjana. Ci rzymscy cesarze znaleźli rozrywkę i ucieczkę od znudzenia w okropnych torturach, jakie zadawali nieszkodliwym naśladowcom Jezusa, których misją na tym świecie jest jedynie czynienie dobrze "wszystkim, a najwięcej domownikom wiary" oraz przygotowanie się wzajemnie na połączenie ze swym Odkupicielem w nadchodzącym Królestwie (Gal. 6:10).

Dlaczego Bóg zezwolił na prześladowania? Odpowiedź jest taka, że te testy wiary i lojalności względem Boga są dla naśladowców Jezusa równie konieczne, jak były dla Niego samego, z tego samego powodu – rozwinięcia i skrystalizowana charakteru. Odpowiadały one własnym doświadczeniom Pana Jezusa, prześladowaniu i ukrzyżowaniu. On sam wytłumaczył to w taki sposób: "Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swojej chwały?" Wybrani idą w Jego ślady.
 






 
 
 
 

Niewielkie zgromadzenie wierzących z Berei zasłynęło między ludem Bożym dzięki oświadczeniu świętego Pawła: "Ci [w Berei] byli szlachetniejsi od Tesaloniczan (...) i codziennie badali Pisma, czy istotnie tak jest [jak to głosił święty Paweł]" (Dz. Ap. 17:11). Stanowili oni zaledwie małą klasę, jednak ich wierność wobec Słowa Bożego sprawiła, że stali się znani jako beriańscy badacze Biblii. Wczesny kościół nie spotykał się w kosztownych świątyniach, ani też ich starsi i diakoni nie nosili bogatych szat liturgicznych, ani ich nabożeństwa nie stanowiły ostentacyjnych pokazów. Oni po prostu zgromadzali się jako dzieci Boże, spłodzone z tego samego świętego ducha i natchnione jedną wiarą raz na zawsze świętym podaną.

Zgromadzali się oni jako bracia Jezusa, żeby mogli znajdować się pod Jego kierownictwem i opieką, jako jedyną Głową Kościoła – jak On oświadczył: "Jeden jest mistrz wasz, Chrystus, ale wy jesteście wszyscy braćmi". Spotykali się, aby studiować przesłanie Jezusa i Apostołów.

Badacze Biblii w naszych czasach cieszą się o wiele korzystniejszą sytuacją niż oni. Posiadamy wygodne w użyciu tanie Biblie, możliwość ich czytania, oraz dobre oświetlenie, o którym nasi przodkowie nawet nigdy nie pomyśleli.

Dzisiejsi badacze Biblii są dodatkowo zachęceni tym, o czym Biblia wyraźnie uczy, że gdy ludzie będą "biegać tu i tam" i ogólnoświatowa wiedza rozszerzy się, wtedy mądre panny, lud Pański, zrozumieją pewne zarysy Boskiego planu, które poprzednio, zgodnie z Boską intencją były zakryte. Dostrzegają oni, że żyjemy już w dniu poruszania się "tu i tam" wszelkimi środkami lokomocji, że darmowe szkoły i obowiązkowe nauczanie itd., przynoszą przepowiedziany wzrost umiejętności. Te rzeczy zaznaczają czas, w którym mądrzy spośród ludu Bożego mieli zrozumieć Biblię. Jakże potrzebne jest to światło teraz, gdy tak wielu całkowicie traci wiarę w Biblię, pod kierunkiem tak zwanego Wyższego Krytycyzmu, który zaprzecza temu, że Biblia jest natchnionym przesłaniem Boga! (Dan. 12:1-10). Powinniśmy się nie tylko przebudzić, ale również założyć "zupełną zbroję Bożą".
 







 
 
 

Wszyscy chrześcijanie twierdzą dziś, że w przeszłości głoszono błędne nauki, których nie da się obronić w jaśniejszym świetle naszego Dnia. Wszyscy cieszą się z ducha większej zgody szerzącego się wśród chrześcijan różnych denominacji – katolików i protestantów. Jakim sposobem chrześcijaństwo znalazło się w takim stanie zaćmienia, że naśladowcy Jezusa mniemali, iż oddają cześć Bogu torturując swych bliźnich? Badacze Biblii zdają się z wielką jednomyślnością dochodzić do wniosku, że początkiem trudności była doktryna o sukcesji apostolskiej. Doktryna ta głosi, że biskupi kościoła byli apostołami, natchnionymi w taki samym sensie, co Dwunastu.

Papież Pius X rozumie, że ludzie nie uważają dłużej biskupów za natchnione autorytety i następców na urzędzie apostolskim. Najwyraźniej wbrew dotychczasowej postawie, nakazał on niedawno, aby rzymscy katolicy zostali pouczeni, by studiowali Biblię i w ten sposób znaleźli się pod wpływem nauk natchnionych Dwunastu Apostołów. Wszyscy stopniowo dostrzegają, że dwunastu apostołów Baranka (gdzie święty Paweł zajął miejsce Judasza) jest jedynym natchnionym przez Boga autorytetem dla Kościoła.

Po śmierci apostołów kościół, nie mając łatwego dostępu do Biblii i wykształcenia, darzył zbyt wielkim zaufaniem swych biskupów, czyli pasterzy, i bez upoważnienia przypisał im Boskie natchnienie, podobne do tego, które posiadało Dwunastu. Po dwustu latach pomyłka ta została częściowo rozpoznana i podjęto próbę aby to naprawić, lecz w złym kierunku.

Stwierdzono, że różni biskupi nauczali szeroko rozbieżnych, sprzecznych doktryn. Uświadomiono sobie, że te sprzeczności nie były inspirowane przez ducha świętego. Cesarz Konstantyn (nie ochrzczony) zwołał Sobór Nicejski wszystkich "biskupów apostolskich", w Nicei, w 325 roku. Przybyła około jedna trzecia, czyli 384. Rozkazano im aby się zdecydowali, jakie ma być credo, czyli wyznanie wiary. Kłócili się miesiącami. Wtedy cesarz sam zdecydował, a Credo Nicejskie było tego wynikiem. Edykt cesarski głosił, że wszyscy ci, którzy się z nim nie zgadzają, powinni zostać wygnani.
 





 
 
 

 
 
Stopniowo nazwa Chrześcijaństwo, jednak bez ducha jego Mistrza, rozpowszechniła się między narodami Europy. Nazwa "chrześcijanin" stała się popularna. Za czasów króla Karola Wielkiego ustanowiono tytuł "Święte Cesarstwo Rzymskie". Znaczenie tego tytułu zostało zilustrowane na słynnym obrazie w kapitule we Florencji, Italia. Ukazuje on cesarza i papieża siedzących na tronie ramię w ramię. Po stopniach zstępują od każdego z nich rozmaici urzędnicy cesarstwa; po stronie cesarza generałowie itd., a po stronie papieża biskupi, kler itp. Niektórzy uważają to jako publiczne uznanie małżeństwa rzekomej dziewicy Chrystusa z władzą świecką, co Objawienie określa mianem nierządu (Obj. 17:1-5).

Podstawą aliansu była doktryna, która wtedy obowiązywała, że w taki sposób wypełniło się drugie przyjście Chrystusa jako Mesjasza, który miał rządzić światem przez tysiąc lat. Wysunięto roszczenia, że jest to Boskim zamiarem, aby Chrystus był reprezentowany na ziemi przez papiestwo i że Jego rząd winien być sprawowany przez ziemskich książąt. Taki stan rzeczy panował w Europie przez stulecia. W szesnastym wieku rozwinął się ruch reformacyjny. Narodziły się córki kościoła rzymskiego, które poślubiły ziemskie władze i założyły swoje własne "święte cesarstwa".

Cała ta teoria i jej systemy otrzymały potężny cios, gdy Napoleon Bonaparte uwięził papieża i zabrał go do Francji. Czar kapłańskiego panowania prysnął. We wrześniu 1870 roku Wiktor Emanuel przejął rządy nad Rzymem – było to śmiertelne uderzenie.

Badacze Biblii powszechnie zgadzają się, że połączenie kościoła i państwa jest sprzeczne z duchem Biblii, jest błędem ciemnych wieków; że Kościół Chrystusa nie miał królować z książętami ziemi, ani też nie miał ich poślubiać, lecz czekać z małżeństwem do czasu drugiego przyjścia jego Odkupiciela, aby połączyć się z Nim w pierwszym zmartwychwstaniu. Wtedy Kościół będzie królował z Nim na wieki (Obj. 19:7; 20:6).
 





 

 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball