TrzyBiada.pl
27
LUT
1
811
Lubię to
Znaczenie roku 2015.

 
Celem tej witryny jest propagowanie wiedzy o Boskim Planie Zabawienia zawartej w sześciu wcześniejszych tomach Wykładów Pisma Świętego (autorstwa Charles Taze Russella) oraz w siódmym tomie tych Wykładów napisanym przez Tadeusza Wiśniewskiego w roku 1974.

W latach 60. i 70. ubiegłego wieku, w Polsce, rozwinęła się orientacja chronologiczna, która wskazała na czas i okoliczności zakończenia się wieku Ewangelii. Na czele rodzącego się ruchu proroczego stanął członek warszawskiego zboru Wolnych Badaczy Pisma Świętego, wspomniany wyżej brat Tadeusz Wiśniewski. Dostrzegł on w Biblii zależności czasowe układające się w ciąg dat przyszłych, które po pierwsze, pozostawały w zgodzie z chronologią 6000 lat od Adama do drugiego przyjścia Chrystusa (1874) przyjętej przez brata Russella, a po drugie, stanowiły jej naturalne przedłużenie.

W roku 1974 ukazała się publikacja jego autorstwa pt. "Chronologia Biblijna" (uznana za siódmy tom W.P.Św.), w której nie tylko poparł on dowodami akuratność znanej już chronologii 6000 lat, ale wskazał również na daty przyszłe, lata 1977, 1980/81, 1984, 2000 i 2015, z podaniem biblijnego uzasadnienia. Od czasu ukazania się tej książki, w kilku zborach Zrzeszenia Wolnych Badaczy Pisma Świętego na terenie Polski utworzyły się niewielkie grupy osób zainteresowanych tymi datami. W grupach tych, w oparciu o udzielone przez Pana światło prorocze, rozpoczęły się intensywne studia nad obrazami i proroctwami Pisma Świętego, w szczególności zaś nad wizjami księgi Objawienia.

Ogół członków Zrzeszenia, po wstępnym zainteresowaniu treścią ukazujących się tłumaczeń, zaczął stopniowo okazywać coraz większą obojętność i sceptycyzm. W socjalistycznej rzeczywistości, władze Zrzeszenia zaniepokoiły się propagowaniem poglądów, które uznały za "katastroficzne" i narażające na represje, więc próbowały różnych metod i nie-biblijnej argumentacji aby niewygodny ruch wyciszyć. Gdy to się nie powiodło, sięgnęły po środki radykalne. Cały ruch chronologiczny napiętnowały i usunęły poza nawias organizacji.

Do rozważań nad proroctwami czasowych pobudziły autora "Chronologii Biblijnej" różne uderzające zależności czasowe Starego Testamentu, zauważone głównie w życiu rodzinnym Abrahama. W swoim czasie patriarcha ten spytał Boga: "Po czym poznam, że ją [obiecaną ziemię] posiądę?" W odpowiedzi, Pan Bóg kazał mu złożyć w ofierze różne zwierzęta w określonym wieku, porozcinać je na połowy i umieścić te połowy naprzeciwko siebie w dwóch równoległych szeregach. Ptaki nie miały być rozcinane. Wtedy zaistniało cudowne zjawisko przesuwania się między tymi szeregami słupa dymu i ognia. Był to znak dla Abrahama, że obietnica dana mu przez Boga jest pewna.

Już w czasach pastora Russella odkryto, że w łącznym wieku zwierząt (11 lat) umieścił Pan Bóg klucz chronologiczny, przeznaczony dla duchowych dzieci Abrahama żyjących u schyłku wieku Ewangelii. Okazało się, że klucz ten otworzył przed nimi całą panoramę proroczych wydarzeń zaznaczających koniec tego wieku. W czasie, gdy klucz ten został zauważony, użyto go tylko jeden raz. Potwierdził wtedy trafność odczytania przez Badaczy Biblii daty końca dozwolenia Bożego na światowe rządy narodów pogańskich. W roku 1914 tzw. "Czasy Pogan" wygasły, wybuchła I Wojna Światowa, a wtedy wszystkie prorocze sprawy dotyczące Izraela według ciała i nominalnego chrześcijaństwa ruszyły z impetem do przodu. Klucz chronologiczny wskazał na rok 1915., pierwszy rok tej światowej wojny.
 

11 lat wieku zwierząt x 360 dni w roku proroczym = 3960 dni proroczych
Metoda biblijna – "dzień za rok": 3960 dni = 3960 lat
3960 lat – 2045 rok p.n.e. (data przymierza z Abrahamem) = rok 1915
 
 
W czasach pastora Russella prorocze światło ogniskowało się na latach 1874-1914, nie sięgając poza rok 1915. Przypuszczano, że w tym czasie Ucisk Wielki zakończy wiek Ewangelii i wprowadzi ludzkość w epokę Królestwa Bożego na ziemi. Nic zatem dziwnego, że proroczy klucz 3960 lat użyty został wtedy tylko jeden raz. W naszych czasach okazało się, że nie był to klucz jednorazowego użycia. W rzeczywistości zapewnił on prorocze spojrzenie na całe stulecie, które rozpoczęło się wraz z wymówieniem władzy rządom pogańskim. Na ten burzliwy wiek wskazują obrazowe wydarzenia z życia Abrahama, ściśle osadzone w czasie, od zawarcia przymierza, gdy miał on 75 lat, do jego śmierci w wieku 175 lat.
 

 

Uzyskany w ten sposób czasowy drogowskaz realizacji Boskiego Planu potwierdzony został przez Pana uroczystą przysięgą oraz obietnicą, że od czasu trąbienia siódmego anioła (1981) nie będzie żadnej odwłoki w jego spełnieniu (Obj. 10:5-7). Ostatnim kamieniem milowym tego drogowskazu był rok 2015, data wyznaczona śmiercią Abrahama. Od początku nie było od Pana wyraźnego światła, co ten rok miałby praktycznie pokazać. Czterdzieści lat wcześniej, autor książki "Chronologii Biblijnej" (1974) napisał: "Po śmierci Abrahama, Izaak stał się pełnym dziedzicem wszystkich dóbr ojca, co wskazywałoby [w roku 2015] na jeszcze szersze rozwinięcie się Planu Bożego". Przez cały rok 2015. zwolennicy ostatniej orientacji chronologicznej pilnie obserwowali wydarzenia światowe, upatrując w nich odpowiedzi na pytanie Abrahama: "Po czym poznam?..." Jak więc ta ostatnia odpowiedź brzmi, skoro rok 2015. dobiegł końca? Przed odniesieniem się do tej kwestii przytoczmy w skrócie prorocze wydarzenia minionych czterech dekad.
 

Rok 1977

 
Rok 1977, jako równoległość śmierci Sary, żony Abrahama, odczytany został jako data końca Wysokiego Powołania. Kilkuletni okres poprzedzający tę datę umożliwił pieczętowanie czoła ostatnich członków Kościoła prawdą na czasie. Zostali oni przez nią przygotowani do rozpoznania proroczych wydarzeń spodziewanych w tym czasie.

W roku 1977, wraz z końcem Wysokiego Powołania, nastąpiło rozwiązanie czterech wiatrów. W praktyce, owo rozwiązanie wiatrów zaznaczyło się w krajach bloku socjalistycznego jako rezygnacja władz partyjnych z dyktatu i oddanie inicjatywy politycznej siłom prawicowym i klerykalnym. Nabrzmiałe problemy i pretensje itd., ostro tłumione w świecie urządzonym przez komunizm, znalazły odtąd ujście i wybuchły ze zdwojoną siłą. Zaczęło się ścieranie się ze sobą sprzecznych ze sobą elementów ludzkiego żywiołu prowadzące do anarchistycznego chaosu.
 

 
 
W roku 1977, zgodnie z zapowiedzią książki "Chronologia Biblijna" (1974), na arenie dziejowej pojawiły się różne bestie. Bestia papieska, przez kilkadziesiąt lat wychodząca z symbolicznej przepaści, ostatecznie wyłoniła się na Wschodzie po stronie socjalistycznego "morza" (Obj. 13:1).

Ostatni werset 13. rozdziału księgi Objawienia zawiera Pańską obietnicę udzielenia klasie Jana szczególnego rodzaju mądrości, ułatwiającej orientację w burzliwym nurcie wypadków światowych. Jest to mądrość metody liczbowania biblijnego, użyteczna w rozpoznawaniu proroczych wydarzeń. Werset ten brzmi: "Tu potrzebna jest mądrość. Kto ma rozum, niech obliczy liczbę..." Tego rodzaju mądrość, udzielona została przez Boga w czasie największego duchowego niebezpieczeństwa, wtedy, gdy bestia papieska czasów końca pojawiła się na widowni dziejowej i zaistniała potrzeba rozpoznania jej faktycznej działalności.

Metoda ta pomogła zapieczętować proroczą wiedzą czoła tych, którzy zakwalifikowali się do grona Małego Stadka. Dzięki tej wiedzy zwyciężyli smoka-Szatana.

Oto potwierdzenie liczbowe:
 

 

Zwycięzcy, w porę ostrzeżeni, ujrzeli świecką władzę komunistyczną, nieświadome narzędzie Szatana, w jej zabiegach dyplomatycznych przekazywania władzy papiestwu (smok ognisty oddaje swój tron bestii wyłaniającej się z morza).

Oto pomocne w orientacji liczbowanie biblijne:
 

 
 
 
W roku 1978, na wieść z Watykanu, że po czterystu latach pierwszym papieżem spoza Włoch został kardynał Karol Wojtyła, Polaków ogarnęła euforia. Uznali to jako oczywiste działanie ducha świętego. Inaczej na tę sprawę patrzyli ludzie wierzący w Boga, którzy wiedzieli, że Kościół Rzymsko-katolicki i system papieski są biblijnym Antychrystem, tzw. "obrzydliwością spustoszenia". Zostali oni zaskoczeni biegiem wypadków, ale nie byli w stanie skojarzyć tego niezwykłego wydarzenia z jakimś konkretnym proroctwem. Zupełnie inaczej było z tymi, których światło prawdy na czasie ostrzegło o pojawieniu się bestii papieskiej w 1977 roku i zapoznało z charakterem jej szczególnej aktywności w życiu politycznym (Obj. 13:5). Książka "Chronologia Biblijna" z wiosny 1974 roku, informowała proroczo o takiej perspektywie, wykazując, że będzie to ostatnia, współczesna postać Antychrysta.

Oto jedno z ostrzeżeń w tej książce zamieszczonych:
 
 
 
✽ ✽ ✽
 
 
Pouczenie ludu Bożego przez ostatnią orientację chronologiczną miało podwójny cel. Po pierwsze, była to prawda na czasie pieczętująca czoła klasy Małego Stadka i odłączająca ją od innych klas kościoła nominalnego. Po drugie, wiedza o czasie i okolicznościach upadku rządów tego świata i wprowadzenia ludzkości w progi Królestwa Bożego na ziemi miała być ogłoszona światu.

To drugie zadanie przedstawione jest jako prorokowanie przez 1260 dni dwóch Bożych świadków, Starego i Nowego Testamentu (Obj. 10:11; 11:3). Prorocze promienie całej Biblii skupiły się na wydarzeniach lat 1977-1981-1984, a lud Boży, klasa Jana, otrzymał polecenie, aby o tym publicznie zaświadczyć ("musisz znowu prorokować"). Jest oczywiste, że na początku tego prorokowania nie było wiadome, w jakich okolicznościach Boży świadkowie padną nieżywi (Obj. 11:7). Dopiero później zrozumiano, że tak właśnie Bóg zamierzył, aby cała sprawa poniosła pozorne fiasko, podobnie jak pozorną przegraną zakończyła się 3,5-letnia misja naszego Pana na początku wieku Ewangelii (Obj. 11:8). Daniel, pisząc o tym samych prorokowaniu przez symboliczny "czas, [dwa] czasy i połowę czasu", zapowiedział, że siła ręki ludu świętego, który to świadectwo będzie podtrzymywał, musi być do szczętu rozproszona. Wtedy dopiero wszystko się dokona (Dan. 12:7).

Świadectwo Bożych świadków wypełnia się w dokładnie wyznaczonym czasie, bez żadnej odwłoki (Obj. 10:6), a jednak dokonuje się to w taki sposób, że objawione prawdy są przez ogół ignorowane. Najwidoczniej było to wolą Bożą, aby okoliczności świadectwa pozornie nie spełnionego i przez to uznanego za fałszywe, sprawdziły wiarę, cierpliwość i wartość charakterów tych, którzy otrzymali przywilej ogłoszenia Bożych wyroków.
 

Lata: 1977-1980/81

 
Lata 1977-1981 okazały się ramami czasowymi wyznaczonymi przez Boga na krótki triumf bestii papieskiej w czasach ostatecznych – literalne 42 miesiące. Po tym czasie miała rozpocząć się ostateczna zagłada papiestwa (Obj. 13:5; 17:8).

W swoim czasie Pan Bóg posłał swojego proroka, by oznajmił królowi Sedekiaszowi, że Izrael zostaje pozbawiony korony i że ta korona dopiero w czasach mesjańskich przekazana będzie prawowitemu władcy, Jezusowi Chrystusowi (Ezech. 21:25-27). Figuralne królestwo izraelskie upadło, Izraelici znaleźli się pod okupacyjnym jarzmem kolejnych państw uniwersalnych. Przez jakiś czas okupacja ta była czymś znośnym, ponieważ Żydzi wciąż istnieli jako naród i mieli dostęp do swego najświętszego przybytku, świątyni. Ich sytuację pogorszył niepomyślny egzamin Izraela podczas pierwszego przyjścia Pana Jezusa. Tylko nieliczni spośród narodu wybranego okazali się prawdziwymi Izraelczykami i Go przyjęli, reszta odrzuciła.

Pan zapowiedział w związku z tym, że niedola Izraelitów pogłębi się, że wielu z nich polegnie od miecza, a żywi zostaną zapędzeni w niewolę między wszystkie narody i przestaną istnieć jako naród. Czy na stałe? Nie! Pan powiedział, że Jeruzalem będzie deptane przez pogan, aż czasy pogan przeminą (Łuk. 21:24). Z oświadczenia tego jasno wynika, że Pan Bóg dozwolił pogańskim imperiom, Babilonii, Medo-Persji, Grecji i Rzymowi na okupację Izraela i panowanie nad światem tylko na pewien określony czas.
 
 

 
 
Na podstawie pewnych zależności czasowych Pisma Świętego obliczono, że tzw. "Czasy Pogan" wygasną w roku 1914. Badacze Biblii uznali tę wiadomość jako światło od Boga i dlatego datę 1914. roku z wiarą ogłosili całemu światu. Dodać należy, że miało to miejsce kilkadziesiąt lat przed tym rokiem. Było rzeczą oczywistą, że władcy tego świata nie przyjmą do wiadomości faktu, iż legalny czas ich panowania minął. Biblia zapowiedziała więc, że Pan Bóg użyje własnych sposobów, aby swoją wolę na tych władcach wymusić. Zostało to ukazane w wizji Eliasza, któremu Pan Bóg przedstawił burzenie władzy Pogan przez symboliczną wichurę rozwalającą góry, trzęsienie ziemi oraz niszczycielski ogień. Szmer łagodnego powiewu, który po tym nastąpił, reprezentuje rządy Chrystusa Pana (1 Król. 19:11).

Powyższe przesłanki każą zatem rozumieć, że cofnięcie upoważnienia Poganom do sprawowania władzy nad światem po roku 1914. nie oznaczało natychmiastowego upadku ich rządów. Przez pewien okres przejściowy miały one istnieć, stale słabnąć, chwiać się i w końcu całkiem upaść. "Książę świata tego", Szatan, zaciekły przeciwnik realizacji dzieła restytucji ludzkości pod panowaniem Chrystusa, podjął nadzwyczajne wysiłki, aby temu procesowi destrukcji jego władzy przeciwdziałać. Wszak jego władza opiera się na ziemskich narzędziach, czyli posłusznych mu rządach światowych. Najbardziej wyrafinowanym, wypróbowanym i trwałym narzędziem szatańskiej władzy jest Kościół Rzymsko-katolicki i cały system papieski.

Rzym, ostatnie uniwersalne państwo, pokazane w czwartej bestii z proroctwa Daniela, miał przez kilka wieków charakter pogański, a przez kilkanaście następnych charakter "chrześcijański". Zarówno w fazie pogańskiej, jak i w fazie "chrześcijańskiej" rządy Rzymu polegały na ścisłym współdziałaniu ołtarza z tronem. Po trwającej stulecia świetności Pan Bóg spowodował, że rządy świecko-religijne zostały na pewien czas zaniechane. Bestii została zadana "śmiertelna rana" i znalazła się ona w "przepaści" (Obj. 13:12; 17:8).

W tej sytuacji Szatan podjął się nadzwyczajnego zadania, aby ten dawny, jakże skuteczny charakter rządów przywrócić. Jednak Pan Bóg jest nieskończenie silniejszy. Pozwolił na krótkotrwały triumf papiestwa w czasach ostatecznych, ale tylko po to aby wypróbować wierność ludu Bożego i wykazać całemu światu i jego przywódcom beznadzieję ich usiłowań. Nie dał zatem żadnych podstaw, by sądzić, że triumf ten jest dziełem przypadku lub sprawa wymknęła Mu się spod kontroli. Prawie dwa tysiące lat temu kazał Janowi na wyspie Patmos napisać, że bestii papieskiej, która wyłoni się z socjalistycznego morza pozwoli rządzić jedynie 3,5 roku (42 miesiące; Obj. 13:5). Gdy przyszedł odpowiedni czas, kazał przemówić swoim "dwóm świadkom", aby zgodne świadectwa Starego i Nowego Testamentu wskazały dokładny okres panowania bestii papieskiej.

Przez jakie zabiegi przeciwnik Boży, Szatan, zdołał przywrócić do władzy swoje wierne narzędzie, papiestwo? Swoimi machinacjami doprowadził do tego, że dwie potężne władze, świecka i religijna, w równym stopniu przestraszone anarchią, poszukały się wzajemnie i nawiązały współpracę. Powstało czerwone papiestwo, które tuż przed swoją ostateczną zagładą prowadziło bardzo intensywną propagandę "pokoju i bezpieczeństwa" (1 Tes. 5:3).
 
 
 
 
Gdy papiestwo w swym ostatnim kształcie pojawiło się na arenie politycznej, przesłanie prawdy na czasie wskazało na nie, jako szkarłatną bestię z 17. rozdziału Objawienia. Nierządnica na bestii została już wcześniej zidentyfikowana jako Kościół Rzymsko-katolicki, ale znaczenie dziesięciu rogów na siedmiu głowach bestii pozostawało w sferze przypuszczeń. Dopiero ostatnia orientacja prorocza dowiodła, że chodzi tu o dziesięć krajów socjalistycznych zrzeszonych w RWPG, przy czym siedem z nich, europejskich, związanych zostało Paktem Warszawskim. To te kraje stały się na "jedną godzinę" królami w politycznym flircie z rzymską nierządnicą (Obj. 17:12).
 
 
 
 
Trwające trzy i pół roku panowanie bestii 10-rożnej (od jesieni 1977 do wiosny 1981) pokrywa się z okresem końcowego żniwa, które odłączyło Małe Stadko od wszystkich innych klas.
 
 
 
42 miesiące x 30 dni w proroczym miesiącu = 1260 dni
 
 
Czy to przypadek?: Zamachu na papieża dokonano dokładnie 1260 dni po przełomowej wizycie Edwarda Gierka w Watykanie w dniu 1 grudnia 1977 roku:
 
Od 1.12 do 31.12.1977 – 31 dni, rok 1978 – 365 dni, rok 1979 – 365 dni, rok 1980 – 366 dni, 1.01 do 13.05.1981 – 133 dni. Razem 1260 dni.
 
 

Rok 1980/81

 
Równoległość małżeństwa Izaaka i Rebeki wskazała na rok 1980/81, jako datę wywyższenia kompletnego Chrystusa, Głowy i Ciała. Zależność tę potwierdziło szereg innych równoległości i wiele zestawień liczbowania biblijnego. Przesłanki te stały się pobudką do silnej wiary, że ostatni członkowie Kościoła zostaną w tym czasie przemienieni do chwały, a świat zacznie pogrążać się w Ucisku Wielkim, anarchii. Wiosna roku 1981 wprawiła wielu zwolenników ruchu chronologicznego w konsternację i poczucie zawodu, ponieważ literalnie bestia papieska nikogo nie pozbawiła życia i nikt też nie dostąpił przemiany z bytu ziemskiego do duchowego (Obj. 11:7). Wielu obserwujących ten ruch z boku uznało to za kolejne niepowodzenie tych, którzy działali rzekomo przeciwnie do słów Pana: "Nie wasza rzecz jest znać czasy i chwile..."

W tym wyznaczonym czasie zaistniały jednak znamienne wydarzenia zewnętrzne, które nie pozwoliły przejść nad datą roku 1981 do porządku dziennego. Na wiosnę tego roku zamach na papieża zaznaczył koniec współpracy obozu socjalistycznego i Kościoła Rzymsko-katolickiego. Po wstępnej euforii ta współpraca rozpadła się. Ciężko ranny papież zniknął na dłuższy czas z politycznej sceny. Socjalizm skapitulował i wycofał poparcie dla koscioła. Najwyraźniej skończyło się dozwolenie Boże na 42-miesięczne rządy czerwonej bestii papieskiej (1.12.1977-13.05.1981). Rozpoczęło się trzecie biada, ogień anarchii, zaś bestia papieska zaczęła iść na zagładę.

Niedwuznaczne dowody biblijne na wywyższenie Kościoła w roku 1981 z jednej strony, a zaistniałe w tym czasie przełomowe wydarzenia z drugiej, każą spojrzeć głębiej na całą sprawę. Chociaż świadectwa Starego i Nowego Testamentu padły chwilowo na ziemię i zostały poczytane za nieprawdziwe, to przecież duch od Boga do tego stopnia je już ożywił, że widać oczywiste symptomy światowej anarchii (Obj. 11:11). Dowodzi to niezbicie, że uderzenie symbolicznego kamienia (uwielbionego Kościoła) w stopy posągu władzy Pogan stało się faktem. Ci, którzy w tym czasie okazali się wierni zostali policzeni w poczet 144 000, nawet jeśli reszta jego członków nie została wtedy odwołana z ziemi. Potwierdziła się tym samym nauka Pisma Świętego, że ziemskie doświadczenia klasy Chrystusa, Głowy i Ciała zakończą się w poniżeniu i hańbie. Psalm 82:6,7 dawno temu sugerował, że królowie i kapłani przyszłego świata opuszczą ten świat nie rozpoznani: "Jak inni ludzie pomrzecie".

Desperacka próba ratowania świata przed anarchią, która połączyła we współpracy skrajnie przeciwne systemy, socjalistyczne żelazo i kościelną glinę, ukazana została także w stopach posągu ze snu króla Nabuchodonozora. W te dziesięć palców stóp posmarowanych gliną uderzył w roku 1908/81 kamień władzy uwielbionego Kościoła.
 
 

 
 
Powyższą współpracę ilustruje również "miasto" dziesięciu państw socjalistycznych (RWPG), ideowo marksistowskich, które próbowały przedłużyć swoje rządy przez współpracę z klerem. Symboliczne trzęsienie ziemi, czyli fala robotniczych strajków w Polsce w 1980 roku, spowodowała "upadek dziesiątej części miasta" (Obj. 11:13).
 

 

Prorocze zdanie (IV tom W.P.Św., str. XIV; 1897): "Strach przed przyszłością popchnie rozsądne masy do desperacji, a anarchia będzie skutkiem niepowodzenia socjalizmu". Upadek socjalizmu w 1980/81 roku zaznaczył chronologicznie początek światowej anarchii.
 
 
Lata: 1980/81-1984

 
Po upadku polskiej części miasta w rewolucyjnym zrywie robotników przyszła kolej na upadek komunistycznej władzy w pozostałych krajach dziesiątki. W ZSRR rozdział komunizmu zamknął Michaił Gorbaczow, który objął ster rządów w państwie w marcu 1985 roku i rozpoczął słynną pieriestrojkę.

W latach 1980/81-1984 żelazno-gliniane stopy zostały całkowicie zdruzgotane, czyli bezpowrotnie załamała się współpraca polityczna socjalizmu i kościoła rzymskiego. Skoro została ona przedstawiona w stopach dźwigających cały posąg, to z biblijnego punktu widzenia staje się zrozumiałe, że od trwałości tej zadziwiającej współpracy zależały dalsze losy świata. Podstawa została rozbita, a zatem cały symboliczny posąg władzy Pogan stracił równowagę i zaczął się osuwać. Wzmaga się światowa anarchia.
 

Rok 1984

 
Rok 1984 zakończył 70-lecie pustoszenia chrześcijaństwa przez ruch komunistyczny, czyli współczesnych Chaldejczyków (Chaldejczyk znaczy: niszczyciel). Działalność komunizmu spełniła rolę wyznaczoną mu przez Boga. Do tego stopnia podkopała ona i naruszyła fundamenty obecnego porządku, że nawet po tym, gdy socjalizm został zgnieciony przez "połączone siły kościoła, kapitału i państwa" (IV tom W.P.Św.), cała budowla starego świata straciła równowagę i siłą bezwładu zaczęła się rozpadać.

Obrazem na 70-letni okres niszczycielskiej działalności komunizmu było 70-lecie spustoszenia Jeruzalemu (Jer. 25:8-12; 2 Kron. 36:11-23). Przy końcu tego okresu król Cyrus zdobył Babilon, zapoczątkowując nową dynastię, a dwa lata później, w roku 536 p.n.e., wydał słynny edykt uwalniający Żydów z niewoli. Ten Cyrus przeszłości (Cyrus znaczy słońce) jest proroczym typem na Chrystusa (Izaj. 44:28). Sławny edykt wolnościowy Cyrusa ma swoje równoległe przełożenie na rok 1984, zaznaczając dalszą fazę niewidzialnej drugiej obecności Chrystusa. To On, większy niż Cyrus, obalił w latach 1980/81-1984 ostatnią liczącą się formację rządów Pogan i otworzył więzienie narodów. Wpływ duchowej władzy Chrystusa, niweczący "laską żelazną" wszelki opór, sprawia, że pozostałe rządy tego świata ogarnęła niepewność, niemoc i rosnąca bezradność wobec nasilającej się anarchii.
 

 

Oto bezpośrednie potwierdzenie początku tej kolejnej fazy paruzji Chrystusa, przepowiedzianej w Psalmie 2:9 i księdze Objawienia 12:5:
 



 
Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Syjonizm w proroctwie
Zaproszenie   [9 października 1910 roku pastor Russell otrzymał zaproszenie od Komitetu Organizacyjnego Walnego Zgromadzenia Żydów, by ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball