TrzyBiada.pl
15
CZE
0
151
Lubię to
(Artykuł z Watch Tower z 1886 roku)

"Teraz jest sąd tego świata; teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz" (Jan 12:31).

Greckim słowem, które w powyższym wersecie przetłumaczono na sąd, jest słowo krisis. Wywodzi się od niego angielskie słowo crisis [oraz polskie kryzys – przyp. tłum.] i ma dokładnie takie samo znaczenie, mianowicie, że jest to punkt w czasie, w którym przebieg jakiegoś działania musi się zakończyć lub zmienić swój kierunek. Jest to decydujący moment, punkt zwrotny; jak np.: kryzys w przebiegu choroby, kiedy zostaje osiągnięty punkt zwrotny kierujący do życia lub śmierci. Porównaj Grecki Leksykon Liddella i Scotta ze Słownikiem Webstera. Słowo sąd nie jest poprawnym tłumaczeniem słowa krisis, ponieważ ono jednoznacznie definiuje decydujący punkt zwrotny w każdej rozprawie lub sądzie. Kryzys, czyli decydujący moment sądu był tym, do czego odniósł się Pan Jezus w wypowiedzi cytowanej powyżej.

Pan Jezus wypowiedział te słowa zaledwie kilka dni przed ukrzyżowaniem, będąc w pełni świadomy strasznych doświadczeń, które muszą wkrótce nastąpić. Nie długo przedtem przywrócił On do życia Łazarza, brata Marty i Marii, który mieszkał w Betanii, odległej około trzech kilometrów od Jeruzalemu, dokąd przybywali Żydzi ze wszystkich stron na obchodzenie Paschy. Z tej okazji siostry zaplanowały przyjęcie dla Jezusa i uczniów. Wieść o wspaniałym cudzie rozeszła się szeroko między Żydami, więc tłumy przybywające do Jeruzalemu postanowiły przy okazji ujrzeć Łazarza oraz Jezusa, który go wzbudził od umarłych. Po tym, co zobaczyli, ludzie nabrali przekonania, że musi to być Mesjasz, król od dawna zapowiadany przez proroków. Będąc pod wpływem tego przeświadczenia zdecydowali się publicznie uznać Go za swojego króla. "Nazajutrz liczna rzesza, która przyszła na święto, usłyszawszy, że Jezus idzie do Jerozolimy, nabrała gałązek palmowych i wyszła na jego spotkanie, i wołała: Hosanna! Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim, król Izraela!" (Jan 12:12,13).

Podczas gdy widok tych dowodów publicznej przychylności unosił serca uczniów wysoko w płomiennych przewidywaniach, to Pan Jezus pogrążony był w smutku, świadomy, że nadeszła jego godzina. Wiedział, że proroctwo Izajasza ma się właśnie wypełnić – że ma być zraniony za występki nasze, starty za winy nasze; że ma spaść na niego chłosta przynosząca nam pokój; że Panu upodobało się zetrzeć go, pogrążyć w smutku, uczynić jego duszę ofiarą za grzech, pozwolić mu, aby wylał swoją duszę na śmierć, by był zaliczony do przestępców (Izaj. 53:10).

Wiedząc, że gorzkie rozczarowanie wyprzedzi wkrótce nadzieje Jego uczniów, Jezus starał się w jakimś stopniu ich na to przygotować. Mówił z nimi o konieczności zupełnego poświęcenia się woli Boga, nawet gdyby to wymagało oddania życia w Jego sprawie, a następnie zapewnił ich, że Ojciec z pewnością zaszczyci i nagrodzi taką służbę.

Gdy już zbliżył się do ostatniego strasznego konfliktu, z pełną jego oceną i niewzruszonym postanowieniem, aby swą wolę w zupełności poddać woli Bożej, nawet aż na śmierć, powiedział: "Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw mnie od tej godziny. Nie, właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, wsław twoje imię!" (Jan 12:27, 28). Tak, przyszedł na tę straszną godzinę, w tym właśnie celu, dla ucierpienia śmierci, żeby mógł tym samym odkupić świat z potępienia śmierci.

To właśnie w odniesieniu do tego faktu Jezus powiedział: "Teraz jest kryzys tego świata". Jednak świat był całkowicie nieświadomy swej krytycznej sytuacji w tym momencie. Zbawienia świata znalazło się wtedy na szali. Wszystko zależało od wierności Tego, który właśnie miał wykupić ich swoją drogocenną krwią. Nic więc dziwnego, że w ogrodzie Getsemane, Jezus świadomy ciężaru spoczywającej na nim strasznej odpowiedzialności, w męce jej znoszenia, pocił się wielkimi kroplami krwi. Nic dziwnego, że będąc zmęczony, słaby i tęskniący za ludzkim współczuciem, przychodził raz po raz do swoich uczniów, nie będących w stanie pojąć tej sytuacji. Tęskniąc za ich sympatią powiedział: Tak to nie mogliście jednej godziny czuwać ze mną? (Mar. 14:34,37). Zupełnie nie zdawali oni sobie sprawy z tego, że w tej krytycznej godzinie zbawienie ich własne i całego świata zawisło na barkach ich drżącego i cierpiącego Pana. Tak, była to ciemna godzina kryzysu świata.

Świat był osądzony znów, tym razem w swoim drugim przedstawicielu, którym był człowiek Chrystus Jezus, który wziął na siebie karę, jaka spadła na Adama i reprezentowaną w nim ludzkość, tym samym zastępując swoją ludzką istotą, psyche [duszą], istotę pierwszego człowieka [duszę], Adama oraz tych, którzy w Adamie byli reprezentowani.

Od chwili, gdy Jezus powiedział, "Wykonało się", i umarł, kryzys minął. Był to wielki punkt zwrotny, decydujący czyn, który prawnie uwolnił człowieka z niewoli śmierci i zabezpieczył dla niego prawo do ponownego życia (Rzym. 3:25,26). Był to decydujący czyn, który uczynił Chrystusa prawnym Panem ludzkiej rasy, którą nabył w ten sposób przez swoją śmierć (Rzym. 14:9). Dało to Chrystusowi prawo do panowania i przypieczętowało los Szatana, uzurpatora. "Teraz", od tej chwili było już rzeczą ustaloną, że obecny "książę tego świata", Szatan, który ma władzę śmierci i panowania, tylko aby zwodzić, gnębić i niszczyć ludzkość, zostanie wyrzucony precz. W ten sposób Jezus rozbroił władze ciemności, odnosząc nad nimi triumf przez swoje posłuszeństwo aż do śmierci i to śmierci krzyżowej. Obecna władza Szatana jest dozwolona tylko do czasu wyznaczonego przez Ojca. Wyrok jego eksmisji został zapieczętowany na Kalwarii.

Wydarzeniem, które zadecydowało o zmianie panowania i odwróceniu potępienia od świata, była śmierć Chrystusa. Wskazują na to kolejne wersety (Jan 12:32, 33). "A gdy Ja będę wywyższony ponad ziemię, wszystkich do siebie pociągnę". "A to powiedział, by zaznaczyć, jaką śmiercią umrze". Jezus powiedział wcześniej, że zostanie wywyższony, odnosząc się do swego ukrzyżowania (Jan 3:14,15 i 8:28). Ludzie, do których te słowa skierował, dobrze zrozumieli, że mówił o swojej śmierci. Lecz oni, ignorując proroctwa, które przepowiedziały śmierć Chrystusa, wnioskowali: jeśli to ma być Chrystus, to jest coś nie tak; bo przecież Pismo Święte mówi, że Chrystus trwa na wieki. Zaślepieni przez uprzedzenie, przeoczyli lub zignorowali proroctwa, które przepowiedziały cierpienia, a dostrzegali tylko chwałę, która miała nastąpić później (1 Piot. 1:11).

Jedyną odpowiedzią, jakiej im Jezus wtedy udzielił, była przestroga, aby siebie w ten sposób nie zwodzili (wersety 35, 36).

Kryzys świata przyszedł i minął, lecz świat był zupełnie tego nieświadomy. Jak w kryzysie choroby, pacjent może być całkowicie nieświadomy zmiany, która ma miejsce w krytycznym momencie ‒ a jednak dostrzeże ją wyraźnie oko wprawnego lekarza ‒ tak też świat nie był świadomy zmiany, jaką śmierć Chrystusa wszystkim zagwarantowała – przywilej restytucji do doskonałości, harmonii z Bogiem i w konsekwencji, przez sumienne posłuszeństwo, przywilej życia wiecznego.

I chociaż minęło już prawie dwa tysiące lat odkąd kryzys minął, to masy ludzkości są nadal nieświadome dobrej nowiny o wielkiej radości, która we właściwym czasie stanie się udziałem wszystkich ludzi. Jednakże ci, którzy są badaczami Boskiego Słowa, wiedzą, że bardzo blisko jest chwila, kiedy świat ujrzy i doświadczy błogosławionych rezultatów, które muszą spłynąć w wyniku tamtego decydującego czynu naszego Pana w chwili kryzysu świata.

W swych dwóch przedstawicielach, Adamie i Jezusie, świat przeszedł przez dwa kryzysy, chociaż obu nie był świadomy. W każdym z nich miała miejsce decydująca chwila, kryzys, który określił pewne skutki dla świata.

W pierwszym przypadku, w wyniku kryzysu nastąpiło "krima", czyli wyrok. Tym wyrokiem, który przez upadek jednego człowieka Adama przyszedł na całą jego rasę było skazanie go na śmierć.

Także w drugim przypadku po kryzysie nastąpiło "krima" czyli wyrok, który przyszedł przez jednego człowieka Chrystusa Jezusa, wyrok usprawiedliwiający do życia (Rzym. 5:17-19). Dał on wszystkim prawo do ponownego życia, ponieważ zostało ono "odkupione", "kupione", "kupione przez drogocenną krew Chrystusa", który dał siebie samego jako okup za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie.

Chociaż prawo, by znów żyć, zakupione dla ludzkości przez śmierć Chrystusa jest prawem wiecznym i nie będzie nigdy kwestionowane lub ignorowane przez Boga, to jednak do człowieka należy, aby indywidualnie zabiegał o wieczną kontynuację tego prawa, poprzez zgodę na warunki, na jakich zostało ono zaoferowane. Bowiem to prawo, kupione w taki sposób i tak wielkim kosztem, może zostać ponownie utracone przez ludzi.

Jednak nie może być ono już nigdy więcej utracone przez jednego przedstawiciela, jak to miało miejsce podczas pierwszego kryzysu. Każda jednostka odkupiona w drugim reprezentatywnym krisis [przez Jezusa Chrystusa], musi stanąć na swej własnej próbie i udowodnić swoje własne roszczenie do wiecznej kontynuacji życia przez posłuszeństwo. W przeciwnym razie, przez nieposłuszeństwo utraci życie dla siebie – lecz dla nikogo więcej.

Tak więc nadchodzi czas indywidualnej próby czyli sądu. Tam również będzie krisis, punkt zwrotny, decydujący moment i działanie każdego człowieka, od którego woli, w jego indywidualnym przypadku, zależeć będą kwestie przyszłości, wyboru życia lub śmierci. Jeżeli ktoś z wdzięcznością przyjmie życie, z jego przywilejami i przyszłymi możliwościami kupionymi drogocenną krwią Chrystusa, jeżeli w pełni, z serca wypełni warunki jego wiecznego trwania, mianowicie posłuszeństwo Bogu, wtedy jego krisis minie, a "krima" czyli wyrok, zapadnie na jego korzyść – życie wieczne. W przeciwnym razie wyrok będzie przeciwko niemu – druga śmierć. Życie raz odkupione a następnie znowu indywidualnie utracone, nie będzie mogło być kiedykolwiek znów odkupione – "Chrystus już więcej nie umiera". Tacy niewdzięczni, samowolni i rozmyślni grzesznicy sprawiedliwie zasługują na drugą śmierć i taką śmiercią umrą.

Lecz podczas gdy kościół wraz z całym światem przeszli dwa pierwsze krisis, będąc reprezentowani w Adamie i Jezusie, to jednak Kościół nie przyjdzie na sąd ze światem (Jan 5:24). W tym miejscu słowo krisis zostało przetłumaczone na potępienie.

Kościół otrzymuje swoją nagrodę wtedy, kiedy indywidualny kryzys lub sąd świata dopiero się zacznie. Lecz Kościół nie jest zwolniony z indywidualnego sądu. Jego kryzys ma miejsce przed Wiekiem Tysiąclecia, podczas kończącego się Wieku Ewangelii. Tak więc, każdy z członków Kościoła stoi obecnie na osobistej próbie i w którymś momencie tego sądu, w życiu każdej jednostki Kościoła przychodzi krytyczny decydujący punkt – czas, który okazuje się być krisis naszego biegu, gdzie przestój nie jest możliwy, gdyż jesteśmy zmuszeni podążać albo w dobrym albo w złym kierunku, albo dalszego wypełniania warunków naszego przymierza albo ignorowania go.

Rzeczywiście, każdy test, któremu jesteśmy poddawani, umieszcza nas w krytycznej sytuacji, żebyśmy musieli obserwować i modlić się, żebyśmy mieli siłę do przezwyciężenia. Jak w przypadku naszego Pana, także dla każdego z nas nadejdzie czas ostatecznego testu. Podczas gdy kryzys świata, w jednym przedstawicielu, został osiągnięty w czasie wyznaczonym dla Jezusa, aby złożył swoje życie w ofierze, to był to również dla niego kryzys jako jednostki. Jako jednostka był On testowany i okazał się godny chwały, by się objawiła w Nim.

Końcowy test w naszych indywidualnych przypadkach nie zawsze musi być w chwili śmierci. Jeżeli byliśmy wierni we wcześniejszych testach, lub jeżeli zostaliśmy dobrze wyćwiczeni karnością Pana, to końcowa scena życia będzie ostatnim testem. Jest jednak możliwe, że ktoś spośród poświęconych zignoruje i wzgardzi swoim przymierzem, nie zechce nadal go przestrzegać, zignoruje i wzgardzi dyscypliną Pana, czyli wzgardzi środkami, przez które Bóg sprowadził zbawienie dla człowieka – nawet drogocenną krwią Chrystusa. Tacy osiągną kryzys i niekorzystny zwrot jeszcze przed śmiercią. Dla tych jednak, którzy są ustawicznie wierni i posłuszni, ostateczną chwilą kryzysu jest śmierć – dokładnie tak, jak w przypadku Mistrza – "wierny aż do śmierci".

Z dziękczynieniem za łaskę, która przeniosła nas przez kryzys naszego odkupienia poprzez śmierć Chrystusa, każda jednostka, z tych znajdujących się teraz na próbie, może czuwać i modlić się, żeby mogła pomyślnie przejść przez kryzys swej własnej indywidualnej próby.
 
 
Zion's Watch Tower, czerwiec 1886, R-853l


















Dodał: Andrzej
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Syjonizm w proroctwie
Zaproszenie   [9 października 1910 roku pastor Russell otrzymał zaproszenie od Komitetu Organizacyjnego Walnego Zgromadzenia Żydów, by ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball