TrzyBiada.pl
17
PAŹ
2
2077
Lubię to


"Anioł zaś, którego ujrzałem stojącego na morzu i na ziemi, podniósł ku niebu prawą rękę i przysiągł na Żyjącego na wieki wieków ... że nie będzie już zwłoki". Obj. 10:5,6 (B. Poz.)

Sytuacja badaczy Pisma Świętego, którzy po roku 1914 wciąż zachowywali wiarę we Wtórą Obecność nie była zbyt przyjemna. Kierowało się ku nim ostrze krytyki sceptyków. Ale najbardziej krytykowani byli ci, którzy wierzyli, że "czasy i chwile wyznaczone są przez Boga" i w odpowiednim czasie są Jego ludowi ujawniane. Tym ciągle zarzucano, że nauczają wbrew napomnieniu Pana, że "o onym dniu nikt nie wie" oraz, że "nie waszą rzeczą jest znać czasy i chwile”. Zostali wręcz uznani za fałszywych proroków.

Jednak od roku 1914 świat zaczął się bardzo szybko zmieniać i okazało się, że badacze innej opcji proroctw i Objawienia, zawzięci krytycy nauki o niewidzialnej obecności Chrystusa, nie umieją sobie tych zmian wytłumaczyć. Największy problem stanowiło pojawienie się komunizmu, siły, która przewodziła tym zmianom, a staremu porządkowi przysparzała największych kłopotów.

Nawet ci z ludu Bożego, którzy pielęgnowali nauki br. Russell’a i starali się w wydarzeniach 19 i 20 wieku znajdywać wypełnienie biblijnych proroctw, mieli trudności z "zaszufladkowaniem" komunizmu. Czy system, który dokonał tyle niegodziwości może być ową "armią Pana" i czy jego działalność może być dowodem Wtórej Obecności? O skali trudności niech poświadczy fakt, że w krytycznym roku 1980, gdy robotniczo-klerykalny ruch "Solidarność" rozpoczął obalanie komunizmu, wielu z naszych braci wstąpiło w jego szeregi. Nieświadomie dołączyli oni do obozu współczesnych Filistynów, którzy pokonali socjalistycznego Samsona. To tylko jeden z przykładów, jak nieodzowną rzeczą było i jest zrozumienie Wtórej Obecności, jak łatwo bez tej wiedzy stanąć w opozycji do Boskiego Planu.

Żelaznym dowodem powrotu Pana pozostawał w dalszym ciągu odradzający się Izrael. Gdyby nawet nie było innych, to i tak bylibyśmy najszczęśliwszymi z chrześcijan. Ale z drugiej strony pozostawało pytanie: Co z pokarmem "na czas słuszny", który Pan obiecał dawać swojemu ludowi podczas Wtórej Obecności? (Łuk. 12:35-48). Nauka, którą wyprowadził br. Russell kończyła się na roku 1914. Co dalej z chronologią biblijną, która dawała podstawy do wiary w powrót Pana i pokazywała kierunek działania ludu Bożego? Czy odkładając ją do "kąta", można mieć pretensje do innych o to, że zaczęli podważać zasadność wiary w drugą, niewidzialną obecność Jezusa Chrystusa?

W końcu nasuwało się pytanie: Czy proroczy ruch, powołany wraz ze świtem Dnia Pańskiego, ma stać na pozycjach obronnych i tylko chronić podstawowe nauki, jak Okup Chrystusa, Niebiańskie Powołanie, Nowe Stworzenie i Restytucja? Powołaniem ruchu miało być nie tylko wyjście z Babilonu i przyswojenie sobie tych podstawowych nauk celem budowy chrześcijańskiego charakteru, ale również wydanie proroczego świadectwa o Bożym Planie przed światem. To świadectwo mówi o żniwie zebrania "pszenicy" Kościoła i "spaleniu kąkolu" fałszywego chrześcijaństwa – procesie kończącym egzystencję starego świata. Ostrzega przed "bestiami" Czasów Ostatecznych oraz przed niebezpieczeństwem wzięcia ich piętna i przyłączeniem się do apeli świata o pokój i bezpieczeństwo.

O tej roli ludu Bożego jako proroka dla świata w Czasach Ostatecznych mówi Psalm 149: 5–9:

"Niech wierni radują się z chwały, wesoło śpiewają na swym posłaniu! Niech w ustach ich będzie uwielbienie Boga, a miecz obosieczny w ich ręku, aby dokonać pomsty nad ludami, aby ukarać narody, aby związać pętami ich królów, a dostojników ich zakuć w kajdany, aby wykonać na nich wydany wyrok. To jest chlubą wszystkich jego wiernych".

Dzisiaj, oglądając się wstecz, można dojść do wniosku, że przez kilkadziesiąt lat po roku 1914 Pan Bóg jakby celowo odwłaczał z zaopatrzeniem swojego ludu w "pokarm na czas słuszny". Widocznie postanowił On w swoim Planie, aby czas ten został wykorzystany na duchowy rozwój, "pieczętowanie czoła" Prawdą oraz przygotowanie się na zbliżające się trudności i burzliwe przemiany końca drogi Kościoła.

W tym samym czasie na świecie dokonywały się wydarzenia i dojrzewały procesy prowadzące do ostatecznego uformowania sceny politycznej, społecznej i religijnej. Na tę scenę miało paść wkrótce Boże światło wypełniających się obrazów biblijnych, proroctw i wizji Objawienia. W roku 1939 wybuchła kolejna wojna, która podzieliła świat na dwa zwalczające się obozy. Eksport idei rewolucyjnych na cały świat popchnął narody do "zimnej" wojny i rozkręcił spiralę zbrojeń. Przy wydatnej pomocy państw bloku komunistycznego zaczęły budzić się narody Trzeciego Świata. W roku 1948 powstało państwo Izrael i od tego czasu rejon Bliskiego Wschodu stał się źródłem ciągłych problemów, z którymi cały świat boryka się coraz bardziej. Te nader ważne wydarzenia, wprost "wołały" o wyjaśnienie ich pod kątem wypełniania się Planu Bożego. Było rzeczą oczywistą, że mają one związek ze zbliżaniem się Królestwa Bożego, ale pytanie, jaki związek konkretnie, wciąż pozostawało bez odpowiedzi.

 
 
Anioł z otworzoną książeczką
 
 
Dziesiąty rozdział Księgi Objawienia opisuje niezwykłe ożywienie apostoła Jana, który z pozycji obserwatora staje się czynnym uczestnikiem jednej z wizji. Widzi on potężnego Anioła stojącego prawą nogą na morzu, lewą zaś na lądzie i trzymającego otwartą książeczkę. Anioł ten wydaje donośny okrzyk przyrównany do ryku lwa. Następnie w uroczystym geście podnosi prawą rękę ku niebu i przysięga, że odwłoki już nie będzie, że równolegle do trąbienia siódmego anioła "tajemnica Boża" zacznie być odkrywana. Jan otrzymuje polecenie, aby wziąć z ręki Anioła otwartą książeczkę, co też czyni. Następne polecenie brzmi: "Weź i zjedz ją", z lojalnym uprzedzeniem: "będzie ci gorzko, mimo że wcześniej poczujesz jej słodycz”. Sprawdziło się. W czasie jedzenia książeczka miała smak miodu, ale potem wnętrzności Jana napełniły się goryczą. Na koniec Anioł wydaje Janowi polecenie: "Musisz znowu prorokować o wielu ludach i narodach, i językach, i królach" (wiersz 11).
 
 
 
 
Co uderza nas w opisie Anioła i jego spotkania z Janem?

(1) Opis Anioła wydaje się wskazywać na naszego Pana. Jan przeniesiony w duchu w Dzień Pański reprezentuje klasę Jana, czyli lud Boży żyjący podczas Wtórej Obecności Chrystusa. Wizja ta pokazuje Pana jak podczas swojej Paruzji, po raz drugi usługuje Kościołowi Prawdą na czasie. Uderza w niej podobieństwo do przypowieści o ludziach oczekujących powrotu swojego pana z wesela. Pan zastał ich na wiernym czuwaniu, więc posadził ich przy stole z pokarmem, a sam zaczął im usługiwać (Łuk.12: 35-37).

(2) Z opisu tej wizji można też wywnioskować, co jest treścią książeczki, która staje się pokarmem Jana. Są to tajemnice Boże ukryte w proroctwach. Mają one stać się zrozumiałe dla Kościoła, aby mógł "znowu prorokować". Ważne w tym poleceniu jest słowo "znowu". Mówi ono o dokończeniu tego, co zostało rozpoczęte o świcie Wtórej Obecności, kiedy to badacze Pisma Świętego przez czterdzieści lat zapowiadali nadejście Królestwa Bożego w roku 1914/15. W roku tym wybuchła wprawdzie wojna światowa, ale Kościół nie został uwielbiony i Królestwo Boże nie zostało założone. Tak więc, pierwsze prorokowanie zakończyło się zawodem. Teraz Pan zachęca do dalszego działania, a "mała książeczka" ma to działanie ukierunkować. Jeszcze jedna, bardzo ważna informacja zawiera się w słowach Anioła. Nie będzie już zwłoki! Pan podaje czas wypełnienia się proroctw i zapewnia, że nie powtórzy się już scenariusz z odwłaczaniem.

(3) Zastanawiająca jest przysięga Anioła. Czy była ona potrzebna, aby przekonać Jana o prawdziwości przekazu? Czy zdarzyło się w epoce Starego Testamentu i na początku wieku Ewangelii, aby Bóg posławszy przez Anioła jakąś ważną obietnicę potwierdzał ją przysięgą? Z wyjątkiem Abrahama, na pewno nie! Jaki zatem jest cel przysięgi samego Pana złożonej klasie Jana, czyli ostatnim członkom Kościoła Chrystusowego?

Przysięga ta mówi o ostatniej próbie Kościoła. Apeluje, aby nie tracić wiary w Jego obietnice, kiedy wydawać się będzie, że on znowu odwłacza. By nie działać pochopnie wtedy, kiedy stanie się coś zaskakującego, trudnego do zrozumienia. Byśmy w takiej sytuacji raczej naśladowali niezachwianą stałość wiary Abrahama, któremu Bóg kazał wierzyć w rzecz z ludzkiego punktu widzenia niemożliwą. Uzbrojony w przysięgę Bożą, patriarcha "przeciwko nadziei w nadzieję" uwierzył (Rzym. 4:18).

(4) Anioł zapowiada również Janowi przykre doświadczenia związane z książeczką. Jak bowiem inaczej zinterpretować czekającą go gorycz po zjedzeniu książeczki? Historia Kościoła pokazuje, że zawsze wtedy, gdy Pan dawał Prawdę na czasie, oczekiwał, że Jego lud okaże swoją wdzięczność gotowością na cierpienie. Z reguły, obrońców dalszego światła oskarżano o herezję, posądzano o duchową pychę lub próbę podzielenia chrześcijan. Prześladowano ich, poddawano ostracyzmowi lub wręcz niszczono podczas krucjat lub na stosach Inkwizycji. Ale wówczas działała też inna zasada. Za wytrwałość i wierność prawdzie Pan nagradzał dalszym poznaniem, a Hiob określił to w ten oto piękny sposób (11:5,6):

"Lecz gdyby Bóg przemówił i otworzył usta przeciw tobie, gdyby ci objawił tajemnice mądrości, które są dla rozumu cudowne, wtedy poznałbyś, że Bóg żąda mniej za twoje winy, niż zasługujesz".

 
 
Identyfikacja Anioła
 
 
Księga Objawienia dostarcza informacji, że wizja Anioła wręczającego książeczkę Janowi wypełnia się na krótko przed końcem drugiego Biada. Anioł przysięgając, że odwłoki już nie będzie, wskazuje na brzmienie siódmej trąby jako początek odkrywania przed światem Bożej tajemnicy, jaką był dla niego wybór Kościoła i dzieło Restytucji. A siódma trąba to nic innego jak trzecia, ostatnia z biad (Obj. 8:13).

Wymowna jest też pozycja Anioła, jaką zajmuje podczas przekazywania Janowi książeczki. Stoi on prawą nogą na morzu, a lewą na ziemi. Szczegóły te muszą coś znaczyć. Ziemia w symbolice biblijnej określa społeczeństwa religijne, miłujące pokój i porządek. Morze zaś, przedstawia społeczeństwa niespokojne i rewolucyjne (Izaj. 17:12,13; 57:20). Jak zatem przenieść tę scenę do Wtórej Obecności, bo przecież Jan reprezentuje lud Boży żyjący w tym błogosławionym czasie?

(1) Ziemia to stary świat, który Szatan uporządkował na swoją modłę i który przez sześć tysięcy lat stanowił jego królestwo. To świat oparty na niesprawiedliwości, gdzie przez całe wieki sojusz "tronu i ołtarza" utrwalał porządek i spokój oparty na strachu przed mękami piekielnymi i na bagnetach żołnierzy.

(2) Morze to niespokojny i burzący się świat pracy, który wraz ze świtem Dnia Pańskiego zaczął organizować się w ruch komunistyczny. Stanął on do walki o poprawę losu najbiedniejszych warstw społecznych oraz stworzenie świata opartego na sprawiedliwym podziale dóbr. Okazało się, że po roku 1945 "morze" to obejmowało już jedną trzecią świata, a "eksport" rewolucji trwał aż do roku 1980, kiedy to rozpoczął się upadek komunizmu. Skończyło się wówczas Drugie Biada – symboliczne trzęsienie ziemi z wizji Eliasza na Górze Horeb.

Skąd się wzięło tak wielkie powodzenie idei komunistycznej? Wtóra Obecność Chrystusa zaczyna się wraz z początkiem ostatniego okresu w rozwoju Kościoła. Jego nazwa to Laodycea (Obj. 3:14-22), a to greckie słowo tłumaczy się jako "sprawiedliwość dla ludu". Stąd też wniosek, że wszelkie procesy mające na celu zaprowadzenie sprawiedliwości społecznej miały Boże poparcie. Nie jest zatem przypadkiem, że prawa noga Anioła (ta ważniejsza) stanęła na morzu.

Czy w związku z powyższym można zauważyć w latach 1939–1980, czyli w całym okresie Drugiego Biada, przekazanie ludowi Bożemu "książeczki", która rzuciłaby światło na wydarzenia kończące drogę Kościoła oraz przybliżające Królestwo Boże?

 
 
Lata 1967 – 1974
 
 
Rok 1967 okazał się bardzo znamienny. Na Bliskim Wschodzie wybuchła wojna nazwana później "sześciodniową". Była to wojna wywołana przez planowaną agresję państw arabskich na Izrael. Żydzi odnieśli błyskotliwe zwycięstwo nad wielokrotnie liczniejszym wrogiem. Niektóre media nazwały je, przywołując biblijną historię, zwycięstwem Dawida nad Goliatem.

Jednocześnie, w warszawskim zborze Wolnych Badaczy Pisma Świętego, jeden z jego kaznodziei, Tadeusz Wiśniewski zaczął dzielić się swoimi chronologicznymi spostrzeżeniami. Opierając się na chronologii biblijnej, zamieszczonej w II Tomie Wykładów Pisma Św. oraz na opracowaniach współpracowników br. Russell’a, braci Edgar, wyprowadził i uzasadnił końcowe jej ogniwa, nieznane przed rokiem 1914. To one tłumaczyły przyczyny zawodu i wskazywały na wiosnę roku 1981 jako czas uwielbienia Kościoła Chrystusowego i początek Wielkiego Ucisku. Praca ta zaowocowała wydaniem w roku 1974 książki p.t. "Chronologia Biblijna". Niezwykłość tych spostrzeżeń potęgował fakt, że w równoległościach z życia Dawida, jego zwycięstwo nad Goliatem (1089 r. p.n.e.) jest odpowiednikiem zwycięstwa Izraela z roku 1967.
 

Treść i przesłanie "Chronologii Biblijnej”
 

                                                      
 
Pierwszy dział: "Chronologia Boskiego Planu Wieków", to przypomnienie nauki drugiego i trzeciego Tomu Wykładów br. Russell’a, poszerzone o równoległości czasowe rzutujące na lata 1977 – 1984.

Drugi dział: "Geometria Biblijna", to zbiór obliczeń dokonanych przy pomocy wymiarów podanych w opisach Namiotu Zgromadzenia, Świątyni Salomona, Świątyni Ezechiela, Arki Noego, Nowego Jeruzalem i innych miejsc w Biblii. Wyniki tych obliczeń w sposób zadziwiający pokrywają się z datami, które ukazywały równoległości.

Trzeci dział: "Liczbowanie Biblijne". Ponieważ tekst Pisma Świętego pisany był pod nadzorem Pana Boga i to On postanowił, aby każda litera hebrajskiego i greckiego alfabetu miały swoje wartości liczbowe, więc badanie Jego Słowa za pomocą liczbowania jest ze wszech miar uzasadnione. Okazało się, że metoda ta potwierdziła nie tylko wykresy chronologiczne, ale i wszystkie pozostałe nauki. Ponadto liczbowanie biblijnego tekstu w największym stopniu wpłynęło na rozwikłanie tajemnic Księgi Objawienia. Uzasadnienie dla stosowania tej metody znajduje się w Apokalipsie (13:17,18).

Nauka wypływająca z treści „Chronologii Biblijnej” odpowiadała na pytania kilku pokoleń badaczy Pisma Świętego: Kiedy zostanie zabrany Kościół Chrystusowy oraz kiedy nastanie Królestwo Boże? Równoległości biblijne, poparte liczbowaniem tekstu Słowa Bożego pokazały następujące daty:

Rok 1977, jako czas zakończenia się Niebiańskiego Powołania. W równoległościach z życia Abrahama odpowiada ten rok dacie śmierci jego żony – Sary. Z nauczania apostoła Pawła jasno wynika, że przedstawia ona Przymierze Obietnicy (Ofiary), z którego rodzi się całe, duchowe potomstwo Abrahama (Jezus Chrystus wraz ze swoim Kościołem). Rok ten, miał też rozpocząć ostatnie siedem lat Żniwa.
 
 
 
 
Rok 1980/81 wskazany został przez równoległość ślubu Izaaka i Rebeki jako czas uwielbienia Kościoła Chrystusowego. Jednocześnie miał to być rok rozpoczęcia się Wielkiego Ucisku, ognia z wizji Eliasza lub trzeciego Biada z Objawienia.

Rok 1984 to czas początku Królestwa Bożego wyznaczony przez równoległość Edyktu Cyrusa, posłańca Bożego, który po obaleniu Babilonu wypuścił na wolność podbite przez niego narody.
 
 
 
 
Praca brata Tadeusza Wiśniewskiego nie ograniczyła się do wydania wspomnianej pozycji. Trwała w dalszym ciągu skupiając się na tłumaczeniu obrazów biblijnych, proroctw, wizji Objawienia w kontekście wydarzeń z końcówki lat siedemdziesiątych i początku osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Wszystko wskazywało na to, że przewidywania wypełnią się precyzyjnie.

 
 
Wydarzenia lat 1977 – 1981
 
 
Niezwykłym wydarzeniem roku 1978 był wybór na papieża Polaka, Karola Wojtyły. Jednocześnie, słabnący i bezradny wobec rozkręconej przez Zachód spirali zbrojeń, wpędzony w pułapkę długów Socjalizm wyciągnął rękę do Kościoła Rzymsko-katolickiego. Rozpoczął się proces realizacji proroczego scenariusza sprzed prawie 100 lat, kiedy to br. Russell zapowiedział, że: "Połączone siły państwa, kościoła i kapitału obalą socjalizm" (4 Tom W.P.Św.) Nastąpiło to w roku 1980, kiedy rząd polski podpisał w Gdańsku wszystkie żądane 21 postulatów i zgodził się na powstanie niezależnego ruchu - Solidarności. Współpraca z przywódcami Socjalizmu przyniosła Kościołowi Katolickiemu niezwykłe korzyści. Wyszedł z "przepaści" zapomnienia i politycznego niebytu, co pokazały późniejsze wydarzenia. Uchwycił też realną władzę.

Tym samym wypełniły się trzy istotne fragmenty biblijnych obrazów:

(1) Miała miejsce klęska socjalistycznego Samsona. Biblijny obraz związku Samsona z Dalilą wypełnił się w latach 1977–1981, kiedy to po krótkiej, nieszczerej "współpracy", Kościół odegrał główną rolę w obezwładnieniu i obaleniu Socjalizmu.

(2) Wypełniła się wizja niewiasty nierządnej siedzącej na czerwonej bestii. Siedemnasty rozdział Objawienia ukazuje w symbolicznych szczegółach siłę, dzięki której papiestwo "wyszło z przepaści" i urosło do widocznej dzisiaj potęgi. To upadający Socjalizm wyniósł Kościół Rzymsko-katolicki na wyżyny popularności. Ten sam rozdział ukazuje też okoliczności i wyraźne już dziś symptomy ostatecznego niszczenia tego kościelnego systemu.

(3) Szarańcza. W świetle biblijnych proroctw jest ona obrazem wojującego komunizmu, którego użył nasz Pan podczas powrotu na ziemię jako "bicza Bożego", swojej armii do obalania starego porządku. Świadczy o tym drugi rozdział proroctwa Joela oraz opis pierwszego Biada z księgi Objawienia. Także szarańcza jest ósmą plagą, którą z rozkazu Bożego sprowadził Mojżesz na Egipt, dom niewoli Izraela. Ta misja wyzwoleńcza Mojżesza ma miejsce przy drugim nawiedzeniu jego braci.

Działalność Mojżesza w tym czasie jest obrazem obecnego po raz drugi Chrystusa, który przyszedł obalić królestwo Szatana i wyzwolić ludzkość z niewoli grzechu i śmierci. Opis szarańczy jest uderzający. Przywiał ją wiatr wschodni. Symbolizuje to kierunek skąd przyszło zagrożenie. Komunizm zorganizował się w Rosji i odtąd, przez 70 lat, to właśnie Wschód kojarzono z ekspansją komunizmu. Plaga skończyła się wtedy, kiedy z kolei wiatr zachodni zerwał się i zmiótł szarańczę do morza. Wypełniło się to na naszych oczach. Połączone siły państw Zachodu, z wielką pomocą Kościoła Rzymsko-katolickiego, pokonały niezwyciężoną dotąd siłę.

Wraz z upadkiem komunizmu skończyło się drugie Biada z księgi Apokalipsy, dokładnie to samo, co zobaczył Eliasz na Górze Horeb jako trzęsienie ziemi – drugą z kolei manifestację grozy. Skończyła się perfekcyjnie zorganizowana walka obrazowego Samsona o lepszy świat. Został oślepiony i ośmieszony, zdolny tylko do zemsty – zburzenia porządku świata w "ogniu" anarchii. To, czego miał dokonać, ukazuje w obrazie plag egipskich pobicie pierworodnych, a w Objawieniu – dzieło trzeciego Biada, kiedy to "popadną w gniew narody” (Obj.11:15-19).
 

Co z rokiem 1981?
 
 
Pytanie jest uzasadnione, ponieważ z treści „Chronologii Biblijnej” wynikało, że wiosna 1981 roku będzie czasem przełomu – zabrania Kościoła Chrystusowego, wybuchu Wielkiego Ucisku – Armageddonu, w którym Pan Bóg rękami zanarchizowanych mas zburzy stary świat. Tymczasem nikt nie zauważył "porwania w wichrze do nieba" klasy Eliasza, czyli Kościoła Chrystusowego. Nie rozpalił się w tym momencie wielki ogień ucisku, który miał "spalić" ziemski ład społeczny i to, co ludzie na ziemi zbudowali. Żydzi nie poznali Tego, którego przebili – Jezusa, a w roku 1984 ludzkość nie powstała z grobów. Co się stało? Czy miał miejsce kolejny zawód, a wobec tego jest najwyższy czas, aby już raz na zawsze zaniechać chronologii?

Spójrzmy na te wszystkie doświadczenia z innej strony. Święty Jakub wyklucza taką sytuację, że z jednego źródła wypływa słodka i gorzka woda, prawda i błąd (Jak. 5:11). Skoro chronologia rozwinięta przez brata Wiśniewskiego jest błędna, to komu i czemu należy przypisać tak trafne i potwierdzone faktami tłumaczenia? Któż znajdzie braki w identyfikacji czerwonej bestii, której dosiadła rzymska nierządnica? Któż odmówi trafności tłumaczeniu, popartemu wydarzeniami, że trzy biada z Apokalipsy przedstawia to samo, co wiatr, trzęsienie ziemi i ogień z wizji Eliasza. Kto poda bardziej racjonalne wytłumaczenie obrazu Samsona, w którym badacze Biblii już sto lat temu zobaczyli obraz na socjalizm? Tego rodzaju zapytania można by mnożyć.

Przed sformułowaniem ostatecznego pytania przytoczmy kilka oczywistych faktów, które zaistniały w proroczym okresie lat 1977–1980/81–1944.

Kamień Babilonu z wizji Apokalipsy (Obj. 18:21), czyli Kościół Rzymsko-katolicki, został na krótko podniesiony, a od zamachu na papieża (1981-wiosna) w widoczny sposób zaczyna spadać do morza. Innego wyniesienia już nie będzie.

Dziesięciorożna bestia, czyli papiestwo, zgodnie z proroctwami wyszła w naszych czasach z "przepaści" (1977) i ukazała się światu w czerwonej komunistycznej barwie. Sojusz kleru i socjalizmu rozpadł się w roku1980 i od tego czasu bestia "idzie na zginienie". Ponowne przywrócenie rządom świecko-religijnym niedawnej popularności jest niemożliwe do wyobrażenia.

Zgodnie z proroczym przewidywaniem sprzed stu lat anarchia nastaje w rezultacie upadku socjalizmu. Socjalizm bezpowrotnie upadł, anarchia się nasila.

Symboliczny Jan prorokował "znowu" (Obj. 10:11). Za jego pośrednictwem "dwaj świadkowie", czyli Stary i Nowy Testament, ogłosili w latach 1977–1980 sądy Boże nad starym światem. Drugie Biada minęło, więc żadnego "znowu" już nie będzie.

W okresie Laodycei kraje chrześcijańskie zadbały o prawa człowieka niemal do przesady. W tych warunkach nie była nawet możliwa literalna śmierć za wiarę ostatnich członków Kościoła.

 
 
Ostateczne pytanie:
 
 
Skoro z powyższymi wydarzeniami związany był ściśle czas uwielbienia Kościoła, to jak traktować przełomowy rok 1980/81 wskazany przez biblijną równoległość ślubu Izaaka i Rebeki? Każdy musi sam sobie na takie pytanie odpowiedzieć.


Autor powyższego artykułu ma dla siebie taką odpowiedź:

Skoro "zegar" Chronologii Biblijnej, według którego przemijają wieki Boskiego Planu, wskazał rok 1980/81 jako datę uwielbienia Kościoła, skoro Pan złożył przysięgę, że tak się stanie "bez odwłaczania", to jedyną właściwą reakcją naśladowców wiary Abrahama powinna być od początku bezgraniczna ufność Bogu.

Nieliczni, którzy taką wiarę mieli, dostrzegli wpierw "dzień małych początków”, ale teraz ich wiara przeszła w widzenie, gdy obserwują jak świat targany coraz ostrzejszymi kryzysami i buntami społecznymi szybko pogrąża się w chaosie. Widok "ognia" anarchii i złowieszcze falowanie "morza" ludzkich żywiołów, jest dla nich wystarczającym dowodem zakończenia się nie tylko Niebiańskiego Powołania, ale i drogi Kościoła (Łuk. 21:26,27). Każde inne stanowisko byłoby ignorowaniem przysięgi Pana oraz stawaniem w opozycji względem Boskiego Planu.












 
Dodał: Łukasz
Popularne artykuły
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 2 z 2
Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan   (ciąg dalszy artykułu)   Twierdzenia Palestyńczyków   Twierdzenia palestyńskiego, że ...dalej
Izraelsko-Arabski proces pokojowy - część 1 z 2
    Izraelsko-Arabski proces pokojowy w świetle proroctw biblijnych List otwarty chrześcijan do chrześcijan     Wstęp     Nie zdarzyło się nigdy przedtem, aby ...dalej
Gromadzenie sił na Armageddon
"Albowiem przyszedł dzień on gniewu i któż się ostać może" Obj. 6:17     Księgę Objawienia Bóg dał, jak ...dalej
Wychowanie jezuickie
Wyjątki z traktatu Stanisława Szczepanowskiego pt. "Idea polska wobec prądów kosmopolitycznych". Lwów, Towarzystwo Wydawnicze 1901, ...dalej
Antychryst. Jego ostateczny koniec
OSTATECZNY KONIEC ANTYCHRYSTA WIDZIANY W 1889 ROKU     Prześledziliśmy historię papiestwa aż do obecnych czasów, do Dnia Pańskiego ...dalej
ANARCHIA - Symboliczny ogień, którym kończy się stary świat
"A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją, ...dalej
Dzień Sądu
W kwestii dzieła sądu w przyszłym wieku wielu ludzi posiada bardzo pomieszane pojęcia. Popularny pogląd ...dalej
Apokalipsa (rozdział 17)
Opinia T.Ch. Russella na temat siedemnastego rozdziału   "Brat Russell mówił, że ... tego rozdziału nie można ...dalej
Plagi egipskie - Dziewiąta i dziesiąta (6 z 6)
DZIEWIĄTA PLAGA EGIPSKA – CIEMNOŚCI 2 Mojżeszowa 10:20-29     "Rzekł więc Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę swoją ku ...dalej
Izrael. Od Abrahama do Chrystusa (3)
W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do ...dalej
Archiwum
Etykiety
Trzy Biada Copyright © 2011 Artykuły   Articles   Wprowadzenie   Warto zobaczyć   Kontakt
projekt graficzny cefau wykonanie eball