"NIE BÓJCIE SIĘ, BO OTO ZWIASTUJĘ WAM WIELKĄ RADOŚĆ…"   Łuk. 2:10,11   WIZJA ELIASZA   Prorok Eliasz, kierowany instrukcjami anioła Pańskiego, udał się w czterdziestodniową podróż do Bożej góry Horeb. Na tej górze Pan Bóg uczynił go obserwatorem trzech, kolejno po sobie następujących niszczycielskich żywiołów, a zaraz po nich kojącej ciszy. Gdy Eliasz stanął w rozpadlinie skalnej ujrzał, "a oto Pan [Bóg Jahwe] przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały [szła] przed Panem; ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze – trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu" (1 Król. 19:11,12). W artykule pt. "Nadchodząca burza i jej chwalebny wynik" z czerwca 1915 roku (R-5695) brat Russell pisał: "Widok z rozpadliny skalnej. Gdy oczy naszego zrozumienia zostały otwarte, staraliśmy się, na ile to możliwe, przedstawić zarówno Kościołowi jak i światu Boski Plan Wieków – zdumiewający i piękny, przewyższający wszystko co ludzkie! Badacze Pisma Świętego na całym świecie odczytują Biblię i znaki czasów w nowym świetle: nadszedł bowiem Boski czas na uchylenie zasłony niewiedzy i ciemności, którą Szatan z Jego dozwolenia przez tak długi czas zasłaniał nasze oczy. Według naszego zrozumienia obecna wojna została wyobrażona w Biblii ...czytaj dalej

"NIE BÓJCIE SIĘ, BO OTO ZWIASTUJĘ WAM WIELKĄ RADOŚĆ…"    Łuk. 2:10,11   Największy mędrzec starożytności, Salomon, napisał następujące słowa: "Występny ucieka, chociaż nikt go nie goni, lecz sprawiedliwy jest nieustraszony jak młody lew" (Przyp. Sal. 28:1). Jest to prawda, której uczy całe Pismo Święte. Od wejścia grzechu na świat, wszyscy ludzie, jedni bardziej, drudzy mniej, zaczęli zbaczać z drogi sprawiedliwości na manowce samolubstwa i wszelkiego występku. Ten nieszczęsny stan przedstawia prorok następująco: "Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas zboczył na swą drogę" (Izaj. 53:6). Owce, które straciły z oczu pasterza i nie słyszą jego głosu zaczynają bać się wszystkiego, z byle powodu wpadają w popłoch i panikę.     Spośród symbolicznego stada owiec rozproszonego przez grzech, tylko ci ludzie, którzy trzymali się na ile mogli prawej drogi i pilnie nasłuchiwali głosu Pasterza, nabywali lwiej odwagi. W imię sprawiedliwości szli bez bojaźni na rzymskie areny, gdzie ich rozdzierały dzikie zwierzęta, nie dali się też zastraszyć szatańskim okrucieństwem tzw. "Świętej Inkwizycji" i widmem stosu. Naśladowali w tym swojego wielkiego Przewodnika, który ze spokojem i bez bojaźni poddał się swoim prześladowcom "jak baranek na rzeź prowadzony i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust" (Izaj. 53:7). Sam Pan Bóg jest Najwyższym Pasterzem niezliczonych istot ...czytaj dalej

  „Ludzie będą drętwieć ze strachu w oczekiwaniu tego, co przyjdzie na cały świat” (Łuk. 21:26).   Cały kapitalistyczny świat nie posiadał się z radości, kiedy wydarzenia z lat 80. i 90. ubiegłego wieku przyniosły upadek komunizmu. Zaczęło się od Polski, gdzie w wyniku podpisania Porozumień sierpniowych w roku 1980, a następnie obrad Okrągłego Stołu i pierwszych wolnych wyborów (1989), komunistyczni przywódcy w pokojowy sposób oddali władzę społeczeństwu. Później był upadek Muru berlińskiego, rozwiązanie Układu Warszawskiego i RWPG, aż w końcu, w roku 1991 upadł sam Związek Radziecki. Świat pracy stracił swojego orędownika a kraje III Świata stróża, który chronił ich przed zakusami bezwzględnych koncernów patrzących łakomie na ich bogactwa naturalne. Ubył bezwzględny wojownik, który przez 70 lat wszelkimi dostępnymi metodami realizował idee społecznej rewolucji. Kapitaliści, którzy w obalenie komunizmu zainwestowali niemałe środki, mogli się cieszyć, że nadchodzi czas, kiedy ponownie, bez ograniczeń będą mogli eksploatować ludzi pracy. Robotnicy zza „Żelaznej kurtyny”, którzy przyczynili się do upadku komunizmu, wspierali transformację ustrojową z nadzieją, że nowa władza zapewni im materialny dostatek, porównywalny do tego na Zachodzie. Upadek komunizmu niezwykle ucieszył też kościoły chrześcijańskie, które przez te wszystkie lata musiały przeciwstawiać się ateizacji świata. Dotyczy to szczególnie Kościoła Rzymsko-katolickiego, którego przywódca – papież Jan Paweł II, ...czytaj dalej

Z witryny "The Jerusalem Post" ( https://www.jpost.com/opinion/article-843744)     Bóg zmienia "a.m." [przed południem] na "p.m." [po południu], terroryści nie mogą wytłumaczyć boskiej interwencji — opinia —     Nie przewidzieli [oni] jednak Boskiej interwencji, która miała dowieść, że Bóg Gedeona jest nadal tym samym Bogiem, który nadal interweniuje dla naszego dobra!   Słowa w nagłówku nie są moje, ale Amjada Tahy, dziennikarza i stratega politycznego ze ZEA [Zjednoczonych Emiratów Arabskich], który komentował nieudany plan terrorystyczny mający na celu spowodowanie masowych ofiar w pięciu izraelskich autobusach w czwartek 20 lutego – w Bat Jam i Holon na południe od Tel Awiwu – po tym, jak najwyraźniej ustawiono timery, aby zdetonować je o 9 lub 10 wieczorem zamiast 12 godzin później rano. Bomby eksplodowały i zniszczyły trzy puste autobusy, a w pozostałych dwóch zostały znalezione i rozbrojone.   „Kiedy Bóg postanawia cię chronić, nagina sam czas, zmieniając a.m. na p.m." – napisał Taha na X/Twitter. "Czy to była boska interwencja, czy po prostu oślepienie ich? Palestyńscy terroryści islamscy z Zachodniego Brzegu podłożyli bombę na p.m. zamiast a.m., atak mający na celu wymordowanie izraelskich kobiet i dzieci w porannym szczycie, tylko po to, by zdetonować ją na pustym parkingu. Błąd czy cud?”   Ta obserwacja jest zdumiewająca, ale nie tak bardzo jak wtedy, gdy w ...czytaj dalej

Artykuł tłumaczony z Bible Student Archives https://www.biblestudentarchives.com/documents/IsraelTract.pdf     "I będę błogosławił tym, którzy tobie będą błogosławić; a tych, którzy przeklinają ciebie, będę przeklinać. W tobie będą błogosławione wszystkie narody ziemi". 1 Mojżeszowa 12:3     "Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud, mówi wasz Bóg. Przemawiajcie do serca Jeruzalemu, ogłaszajcie mu, że dopełnił się jego postanowiony czas, że jest odpuszczona jego nieprawość, bo otrzymał z ręki Pana w dwójnasób za wszystkie swoje grzechy". Izajasza 40:1,2 "Odwrócę niewolę mojego ludu, Izraela; odbudują miasta spustoszone i zamieszkają w nich; zasadzą też winnice i będą pić z nich wino; założą też sady i będą jedli ich owoce. Zasadzę ich w ich ziemi; i nigdy nie zostaną wykorzenieni ze swojej ziemi, którą im dałem, mówi Pan, twój Bóg". Amos 9:14, 15     POWIERZCHNIA IZRAELA = 21 596 km2 POWIERZCHNIA KRAJÓW ARABSKICH = 14 881 138 km2     Izrael (na mapie w kolorze niebieskim) jest demokratycznym krajem otoczonym przez 21 wrogich państw arabskich o powierzchni 640 razy większej i z populacją 60 razy większą. Co więcej, narody te posiadają CAŁE ZASOBY [do niedawna – przyp.] ropy naftowej na Bliskim Wschodzie.     Jak może Izrael, który zajmuje tylko 0,15% ziem zwanych arabskimi, być odpowiedzialny za niezadowolenie 21 krajów arabskich?     W przeciwieństwie do Koranu, który nakazuje muzułmanom zmusić całą planetę do podporządkowania się Islamowi, Żydowska Tora obiecuje Izraelczykom skromny i uzasadniony ...czytaj dalej

„Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który siebie samego złożył jako OKUP za wszystkich, aby o tym świadczono we właściwym czasie” (1 Tymot. 2:5,6). Weszliśmy w czas wielkanocny, więc nasze myśli w sposób szczególny skupiają się nad dziełem naszego Pana – Jezusa Chrystusa. To Jemu świat zawdzięcza, że ma zagwarantowany udział w powszechnym zmartwychwstaniu i procesie restytucji, która przywróci ludzkości doskonałość utraconą w Raju. Wierzący Wieku Ewangelii zawdzięczają Chrystusowi jeszcze więcej. Jest ich Orędownikiem na wąskiej drodze poświęcenia, na której zdarza się im popełniać błędy, a nawet grzechy. Dopuszczać się czynów samowolnych, które każdy, kto związał się z Panem Bogiem przymierzem ofiary obiecał ze swego życia wyrzucić. Boża sprawiedliwość tego wszystkiego nie toleruje - piętnuje je i karze, a najdotkliwszą z kar jest usunięcie z rodziny Bożej. Odebranie synostwa Bożego, którego dostąpiliśmy dzięki spłodzeniu z ducha świętego, to nic innego jak pogrążenie się w mroku beznadziei - drugiej śmierci; w przeciwieństwie do niebiańskiej chwały tych dzieci Bożych, które pozostaną wierne zawartemu przymierzu aż do śmierci. Pozostać wiernym Bogu aż do śmierci, nie jest sprawą łatwą. Wydaje się wręcz bardzo trudną jeśli zważymy, że „mamy ten skarb w naczyniach glinianych” (2 Kor. 4:7). Skarbem jest Nowe ...czytaj dalej

„Kiedy Pan miał unieść Eliasza wśród wichru do nieba, Eliasz wyruszył z Elizeuszem z Gilgal”. 2 Królewska 2:1     Wyjście Eliasza z Elizeuszem z Gilgal wyobraża to samo, co drugie wyjście wszystkich dziewic na spotkanie Oblubieńca. Wszystkie dziewice z przypowieści, mądre i głupie, zostały obudzone ze snu na punkcie czasu okrzykiem o północy. Wyszły na to spotkanie z pełnym przekonaniem, że tym razem nie doznają zawodu. To drugie wyjście zostało zilustrowane również przez wspólną podróż Eliasza i Elizeusza z Gilgal do Jordanu.       Treść zapisana w Objawieniu pod siódmą pieczęcią sugerowała fakt, że Pan objawi Kościołowi datę końca jego drogi. Wskazuje na to wizja dziesiątego rozdziału księgi Objawienia (10:5-7). Ukazany w niej chwalebny Anioł, nasz Pan, nie tylko podaje termin brzmienia siódmej trąby i rozpoczęcia walki Armageddonu, ale również zaświadcza ten termin uroczystą przysięgą. Chodzi tu o datę uwielbienia Malutkiego Stadka i początek Ucisku Wielkiego.   Gdzie to wszystko miało się wypełnić?   Wspomniana wizja wiele mówi, w jakim czasie i w jakiej części świata Boska opatrzność ukształtowała warunki polityczne końca Wieku Ewangelii. Anioł we wspomnianej wizji, z otwartą książeczką w ręku, stanął na morzu i na ziemi. Wszyscy, którzy pojmują symbolikę Biblii rozumieją, że ziemia przedstawia konserwatywną, religijną społeczność świata, natomiast morze – masy burzliwe, rewolucyjne, bezwyznaniowe. Tacy powinni też ...czytaj dalej

PRZYPOWIEŚĆ O DZIESIĘCIU PANNACH Mat. 25:1-13   Wypełnienie wstępne     W pierwszej połowie 19. wieku, blisko przełomu szóstego i siódmego tysiąclecia historii ludzkości, miało miejsce w protestantyzmie ożywienie religijne nazwane przebudzeniem adwentowym lub ruchem drugiego adwentu, gdyż jego istotą była wiara w rychłe powtórne przyjście Jezusa Chrystusa. Ruch ten rozwinął się głównie w Stanach Zjednoczonych, gdzie niejaki William Miller ogłosił publicznie swoje przekonanie (które, jak twierdził, uzyskał na podstawie Biblii), że w roku 1843 przyjdzie na ziemię Jezus Chrystus i zacznie się sąd ostateczny. Datę nieco przesunięto, na rok 1844, a wtedy sam lider ruchu oraz wszyscy jego zwolennicy wyszli na spotkanie wydarzeń pełni nadziei, że zostaną zabrani do nieba. Oczekiwania kompletnie zawiodły. Ruch poszedł w rozsypkę. Przy Bogu i przy Biblii pozostał sam przywódca i nieliczne szczere serca. W myśl Pisma Świętego ta malutka garstka wiernych stanowiła klasę oczyszczonej świątnicy (Dan. 8:14).   Powyższy ruch drugiego adwentu nie mógł skończyć inaczej, choćby z tego względu, że nie był oparty na biblijnym zrozumieniu celu, sposobu i czasu drugiego przyjścia Chrystusa.   Krótko po zawodzie millerowskim, z łaski Pana, wszystkie te trzy zagadnienia zrozumiał Charles Taze Russell. Wykazał jasno, że celem powrotu Pana jest najpierw zabranie z ziemi Kościoła, a następnie restytucja ludzkości (nie jej spalenie); że Chrystus nie ...czytaj dalej

Kłamstwa arabskie   Państwo Palestyńskie. Idea takiego państwa zrodziła się z mało nagłaśnianej doktryny, że „kiedy ziemia zostanie raz podbita przez islam, należy już na zawsze do islamu”. Świat arabski uważa zatem, że skoro islam zawładnął Ziemią Świętą już w VII wieku i panował (z małymi przerwami w erze krucjat) aż do początku XX wieku, to Żydzi powracający do niej są intruzami. Duchowni islamscy sfabrykowali kłamstwo, które głosiło, że to oni są dziedzicami obietnic danych Abrahamowi. Wprawdzie uznali oni Abrahama i starotestamentowych proroków, ale spreparowali kolejne kłamstwo, że Abraham złożył na ofiarę na górze Moria nie Izaaka lecz Izmaela. To Abraham wraz z Izmaelem, według tych baśni, odbudowali świątynię w Mekce – późniejszej stolicy muzułmanów. Pełnoprawni właściciele Ziemi Świętej pojawili się w końcu XIX wieku, a historycy są zgodni, że „Żydzi, w mniejszej lub większej liczbie, nieprzerwanie zamieszkiwali ten obszar przez ostatnie trzy tysiąclecia”. Tymczasem to Arabowie twierdzą, że mają historyczne związki i pełne prawo do tej ziemi, chociaż żadne wiarygodne badania naukowe tego nie potwierdzają. Palestyna pod panowaniem Arabów była zacofanym gospodarczo krajem koczowników, z ziemią nienawodnioną i jałową, bez żadnych nadziei na godne życie jej nielicznych mieszkańców. U schyłku XIX wieku było ich około 700 000, w tym 50 000 ...czytaj dalej

  „Oto uczynię Jerozolimę kielichem odurzenia dla wszystkich okolicznych narodów, gdy nastanie oblężenie przeciwko Judzie i przeciwko Jerozolimie” ( Zach. 12:2; UBG). Na naszych oczach, w Ziemi Świętej, zaczynają się wypełniać zdumiewające proroctwa, które czekały w Piśmie Świętym na swój czas przez kilkadziesiąt stuleci. Proroctwa o ostatnim ucisku Narodu Wybranego, czyli Izraela. Jego następstwa będą miały olbrzymie znaczenie dla postępu Boskiego Planu Wieków: - Pan Bóg pokona wszystkie siły starego porządku świata, które w swoim antysemityzmie „podążą na góry izraelskie”(Ezech.39:2), aby zniszczyć zalążek Królestwa Bożego na ziemi. Od momentu jak skończyły się czasy niełaski dla Żydów, jak przestali być karani za odrzucenie Jezusa Chrystusa i zaczęła się ich narodowa restytucja, stali się obiektem nieustannych ataków Szatana. To była jego reakcja na nauczanie Słowa Bożego, że Królestwo Boże stanie na gruzach jego królestwa. – Ostatni ucisk Izraela i cudowny ratunek jaki otrzymają od ich niewidzialnego Orędownika – Jezusa Chrystusa, przełoży się na ich wielkie błogosławieństwa. Nadprzyrodzone zjawiska, jakie zapewne będą towarzyszyć ich narodowemu ocaleniu, otworzą im duchowy wzrok i „poznają Tego, którego przebili” (Zach.12:10). Narodowa skrucha i żal z powodu ukrzyżowania Jezusa z Nazaretu, stanie się owym „ożywczym tchnieniem” (Ezech. 37:9), które przywróci do duchowego życia i społeczności z Bogiem martwy jak dotąd, Izrael. – Klęska ...czytaj dalej

WALKA  DAWIDA  Z  GOLIATEM   Jednym ze znaków czasów ostatecznych było wydarzenie na Bliskim Wschodzie w dniach od 5 do 10 czerwca 1967 roku. Była to wojna wywołana przez planowany napad krajów arabskich na państwo Izrael. Ta trwająca sześć dni wojna zakończyła się zwycięstwem Izraela. W wyniku tej wojny cała Jerozolima dostała się w ręce Izraelitów, jak również tereny położone po zachodniej stronie Jordanu. W równoległościach z życia Dawida, niezwykła bitwa między Izraelem i Arabami w 1967 roku, odpowiada walce Dawida z Goliatem. "Chronologia Biblijna" str. 104-106, 205 Równolegle z tym wydarzeniem rozległ się "okrzyk o północy" informujący o dacie połączenia Chrystusa z Kościołem i wydarzeniach końca wieku Ewangelii (Mateusza 25:6; Objawienie 8:1; 10:3).     *  *  * *  *  *   Od samego początku odradzający się Izrael spotkał się z wrogością otaczających go państw arabskich. Państwa te, wielokrotnie liczebniejsze i lepiej uzbrojone "urągały" mu przez groźby i ataki zbrojne, nie kryły zamiarów wymazania go z mapy świata.   Ta demonstracja siły była zadufaniem biblijnego Goliata, przed walką z młodziutkim Dawidem. Przebieg sześciodniowej bitwy między Izraelem i Arabami, był również wiernym wypełnieniem obrazu. Oto słowa dziennikarza francuskiego: "nikt nie zdawał sobie sprawy z rozmiarów porażki. Nawet my, dziennikarze, którzy znaleźliśmy się w tym dniu w Kairze, byliśmy przekonani, że radio Izrael ...czytaj dalej

POTWIERDZENIA LICZBOWE     W starożytności, liczbowanie biblijne określano słowami: Gematria lub izopsefia.   "W Biblii można również znaleźć kilka niewątpliwych przykładów gematrii. Liczba trzystu osiemnastu sług Abrahama (1 Moj. 14:44), odpowiada najprawdopodobniej liczbie imienia Eliezer, spadkobiercy Abrahama 1 + 30 + 10 + 70 + 7 + 200 = 318.   W rachunku trzy razy po czternaście pokoleń, tworzących rodowód Jezusa (Mat. 1:17), niektórzy dopatrują się gematrii imienia Dawida (DWD – 4 + 6 + 4 = 14) opartej na symbolicznym użyciu liczby siedem. Jezus uchodziłby w ten sposób za 'trzykrotnego Dawida' (w sposób szczególny przynależąc do dynastii Dawida i będąc równocześnie Mesjaszem). Nie ma natomiast żadnej wątpliwości, gdy chodzi o liczbę Bestii (666) w Obj. 13:18, nawet, jeżeli sama podstawa rachunku jest przedmiotem dyskusji".   "Słownik Teologii Biblijnej" ks. Kazimierz Romaniuk, Pallotinum 1973, str. 424   Komentarz do Obj. 13:18, znajdujący się w VII tomie Wykładów Pisma Świętego zawiera informację, że wartość liczbowa liter napisu na tiarze papieża "Vicarivs Filii Dei" (Namiestnik Syna Bożego) wynosi 666.     Dalsze obserwacje tekstu Biblijnego pozwoliły zauważyć, że liczbowanie nie tylko ma zastosowanie do identyfikacji bestii papieskiej, lecz jest kluczem do zrozumienia tajemnic Bożych w całym Piśmie Świętym. Tekst z Obj. 13:18 przypomina koniec kłębka nici. Pociągnięcie za ten koniec rozpoczęło rozwijanie się całej długości ...czytaj dalej

"BEZPIECZNE MIESZKANIE" IZRAELA     Proroctwo Ezechiela zapowiadające ostatni ucisk Jakubowy – napad nieprzyjaciela z północy zwanego Gogiem, tak oto charakteryzuje sytuację narodu żydowskiego w tym czasie:   "… lud zebrany jest spośród wielu narodów na góry Izraela, długo leżące odłogiem. Sprowadzony on jest z powrotem spośród wielu narodów i mieszkają oni wszyscy bezpiecznie" (Ezechiela 38:8).   Omawiane wcześniej równoległości z życia Dawida wskazały na rok 1977 jako czas, w którym ubył z pola walki wielki przeciwnik Izraela – nasseryzm. Od tego czasu naród izraelski wszedł w szczególną fazę poczucia bezpieczeństwa, określoną proroczo jako "bezpieczne mieszkanie".   Jakie okoliczności składają się na to "bezpieczne mieszkanie"?   Potęga militarna Izraela. W chwili obecnej Izrael, jak nigdy dotąd, uzbrojony jest w najbardziej nowoczesną broń. Oto fragment audycji nadanej przez radio izraelskie w języku rosyjskim w święta Tom Kippur 1977 roku, ilustrującej nadzieje Izraelitów pokładane w uzbrojeniu: "Państwo izraelskie jest zapewnieniem tego, że te straszne czasy już nigdy nie powrócą, to nie zdarzy się nawet, gdy pół świata uzbroi się przeciw nam, a druga połowa ze stoickim spokojem i bezdusznością rzymskich patrycjuszy będzie patrzeć na grożącą nam zgubę. Mocnym argumentem trwałości naszego państwa jest armia w obronie Izraela, armia narodu zdolnego odtrącić wszelką agresję, obronić swoją ziemię i dom dla siebie, swoich dzieci i ...czytaj dalej

  Komentarze współczesne niebieską czcionką     WOJNA 1948 ROKU     Proklamowanie państwa Izrael było doniosłym wydarzeniem, nie tylko wśród społeczności żydowskiej, ale również w skali całego świata. Napawało ono Żydów radością i dumą, każąc jednak stać z "bronią u nogi" wobec niebezpieczeństwa grożącego ze strony świata arabskiego.   Po decyzji ONZ o utworzeniu Izraela, Arabowie, na znak protestu opuścili z gniewem salę obrad z postanowieniem zniszczenia powstającego państwa.   Oto wspomnienia z tego okresu;   "Pamiętam dobrze wiosnę roku 1948 w Jerozolimie. Myślę, że najstarsi mieszkańcy miasta też nie zapomną, nawet, jeśli dożyją 120 lat. Wtedy nie można było znaleźć w całym mieście wolnego pokoju. Wszędzie było pełno reporterów prasowych, ekip telewizyjnych i radiowych, obserwatorów politycznych z całego świata. Bułgaria przysłała ekipę 12-osobową, Chiny 6-cio osobową. Przedstawiciele Związku Radzieckiego zajęli cały hotel, a Amerykanów, Anglików, Szwajcarów i Francuzów nikt by nie zliczył. Ci wszyscy przybysze jedno mieli wspólne – termin ważności rezerwacji hotelowej. Wszyscy bowiem zarezerwowali swoje pokoje na przeciąg dwóch, a najdalej trzech tygodni. W tym czasie spodziewali się wypełnić swoją misję. A na czym ona polegała? Mieli oni publiczność w swoich krajach dokładnie poinformować o przebiegu narodzenia się nowego Państwa Izrael. Ale nie tylko. Ich następną rolą było sfotografować, opisać i przekazać telewizyjnie śmierć tego państewka, która według przewidywań ...czytaj dalej

UCISKI JAKUBOWE     "Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, założył fundamenty ziemi i stwarza ducha człowieka w jego wnętrzu: Oto uczynię Jeruzalem kielichem odurzenia dla wszystkich okolicznych narodów, gdy nastanie oblężenie przeciwko Judzie i przeciwko Jeruzalemowi. W tym dniu uczynię Jeruzalem ciężkim kamieniem dla wszystkich narodów. Wszyscy, którzy będą go dźwigać, bardzo się zranią, choćby się zgromadziły przeciwko niemu wszystkie narody ziemi" (Zachariasza 12:1-3).   Ustanowienie Królestwa Bożego na ziemi, o które modlą się codziennie miliony chrześcijan, jest ściśle związane z przywróceniem do łaski Bożej narodu żydowskiego. Jerozolima, stolica Izraela, jest miejscem, skąd władza Chrystusa zacznie rozszerzać uzdrawiającą świat działalność (Micheasza 4:2).   Obecny proces odradzania się Izraela jest wstępnym etapem, poprzedzającym ustanowienie Królestwa Bożego na ziemi. Nasuwa się więc pytanie: Dlaczego tej Boskiej działalności gromadzenia narodu wybranego towarzyszy nienawiść i niedola ludzka, kryzysy międzynarodowe i wojny? Odpowiadając na to pytanie, Pismo Święte informuje, że odwieczny przeciwnik Boży, Szatan, czyni wszelkie zabiegi, aby pokrzyżować Boskie Plany. Usiłując nie dopuścić do założenia Królestwa Bożego, stara się zniszczyć jego zalążek – Izraela, i w tym celu do walki organizuje podległe mu ziemskie systemy (Objawienie 12:9).   Proroctwa Pisma Świętego podają, że obecny, pogłębiający się kryzys na Bliskim Wschodzie zakończy się konfliktem zbrojnym o światowym zasięgu. Zwycięzca w tej walce będzie ...czytaj dalej

IMIGRACJA DO ZIEMI OJCÓW     "Do czasu pierwszej wojny światowej napłynęło około 80 tysięcy żydowskich imigrantów. Po utworzeniu mandatu, mimo pewnych utrudnień imigracyjnych, w ciągu 30 lat napłynęło do Palestyny 452 tysiące osób nie licząc imigrantów nielegalnych, a od maja 1948 roku do końca 1956 roku przybyło do Izraela 797 tysięcy osób ze wszystkich stron świata, zwłaszcza z Afryki Północnej i sąsiednich krajów arabskich. Zważywszy, że w 1934 roku liczba ludności całej Palestyny wynosiła 1200 tysięcy osób i już wtedy kraj ten uchodził za przeludniony, przyjęcie takiej liczby imigrantów jest zjawiskiem zadziwiającym (...) W związku z gwałtownym rozwojem przemysłu i napływem rzeszy imigrantów tempo wzrostu Izraela jest zadziwiające".   "Geografia Powszechna", Tom IV str. 383, 387     Napływ imigrantów żydowskich do Palestyny (ukazuje go zamieszczony niżej wykres) wzrósł znacznie po roku 1948. Fakt ten cieszył, ale i dostarczał młodemu, niedoświadczonemu państwu szeregu kłopotów.       W ciągu niespełna 90 lat, licząc od 1882 roku liczba ludności żydowskiej w Izraelu zwiększyła się ponad 100 razy.   WSKRZESZENIE MARTWEGO JĘZYKA     Podstawowym problemem, nie cierpiącym zwłoki było ujednolicenie języka, którym mieli posługiwać się wszyscy imigranci. Prof. Dr. Pinchas E. Lapide wspomina, jak rozwiązano ten problem: "Na początku XX wieku ani jedno dziecko żydowskie nie uważało języka hebrajskiego za swój własny język. Kiedy pierwsi syjoniści usiłowali z powrotem ...czytaj dalej

PROROCTWA O POWROCIE IZRAELA DO ŁASKI     Proroctwa dotyczące Izraela sięgają swymi korzeniami bardzo odległych czasów. Cztery tysiące lat temu Bóg obiecał Abrahamowi, praojcu narodu izraelskiego, że da jemu i jego potomstwu ziemię Kanaan w osiadłość wieczną.   "Dam tobie i twemu potomstwu po tobie ziemię, w której teraz przebywasz, całą ziemię Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem" (1 Mojżeszowa 17:8).   Później przez Mojżesza Bóg powiedział:   "Wtedy Pan, twój Bóg, wyprowadzi cię z twego więzienia i zlituje się nad tobą, i przywróci, i zgromadzi cię ze wszystkich narodów, wśród których Pan, twój Bóg, cię rozproszył. Choćby twoi wygnani byli na krańcu nieba, stamtąd zgromadzi cię Pan, twój Bóg, i stamtąd cię zabierze; I Pan, twój Bóg, przyprowadzi cię do ziemi, którą odziedziczyli twoi ojcowie, i posiądziesz ją, i będzie ci wyświadczać dobro oraz rozmnoży cię bardziej niż twoich przodków " (5 Mojżeszowa 30:3-5).   Rozbudzoną w sercach narodu nadzieję podtrzymywał Bóg i umacniał przez dalsze liczne proroctwa Starego i Nowego Testamentu.     IZRAEL W OCZACH CHRZEŚCIJAŃSTWA       Przeglądając nauki całego chrześcijaństwa można w nich zauważyć brak, poza nielicznymi wyjątkami, wszelkich nadziei dla narodu żydowskiego. Ogół chrześcijan rozwinął w sobie uczucia niechęci i uprzedzenia do narodu, z którego rąk zginął Zbawiciel świata – Jezus Chrystus. W ich mniemaniu, łaska została ...czytaj dalej

Komentarze współczesne niebieską czcionką     SIEDEM CZASÓW KARANIA   "I polegną od ostrza miecza, i zapędzeni będą w niewolę między wszystkie narody, i będzie Jeruzalem deptane od pogan, aż się wypełnią czasy pogan" (Łukasza 21:24).   Wyrażeniem "Czasy Pogan" nazwał nasz Pan okres w dziejach świata od upadku Królestwa Izraelskiego, które było figuralnym Królestwem Bożym, aż do ustanowienia prawdziwego Królestwa Bożego na ziemi podczas Jego Drugiego Przyjścia.   Pierwszym, upoważnionym przez Boga królem ziemi był Adam, który miał ją czynić sobie poddaną i rządzić w sprawiedliwości. Jednak grzech, jaki popełnił, stał się przyczyną utraty królestwa. Gdy po upadku Adama ludzkość coraz bardziej pogrążała się w grzechu, Bóg dał władzę nad ziemią Aniołom, aby podjęli próbę podniesienia człowieka. Oni również zgrzeszyli napełniając ziemię gwałtem i niesprawiedliwością. Era ta zakończyła się potopem, który "wykorzenił przed czasem" (Hioba 22:16) pokolenie Gigantów – potomstwo zmaterializowanych Aniołów i córek ludzkich.   Po potopie, Bóg przyrzekł Abrahamowi: "W nasieniu twoim błogosławione będą wszystkie rodzaje ziemi" (Dzieje Apostolskie 3:25). Obietnica ta została zrozumiana przez potomków Abrahama – późniejszy naród izraelski, jako zapowiedź ich uniwersalnego panowania nad wszystkimi narodami.   Obietnica dana Abrahamowi, rozbudziła pragnienie przodownictwa także w innych narodach, które zaczęły rościć sobie pretensje do panowania "z łaski Bożej" nad resztą narodów. Podczas świetności panowania Dawida i Salomona, gdy ...czytaj dalej

Komentarze współczesne niebieską czcionką      OD ABRAHAMA DO CHRYSTUSA     W poniższym rozdziale podano skrótowy przegląd wydarzeń w historii Izraela, od czasu patriarchy Abrahama do czasu pierwszego przyjścia Mesjasza.     ABRAHAM znaczy "ojciec wielu narodów". Dla Żydów Abraham jest ojcem, gdyż są oni jego synami przez Izaaka i Jakuba; dla Mahometan przez Izmaela i Ezawa, natomiast dla chrześcijan, przez wiarę (Galacjan 3:29). Abraham stał się przyjacielem Bożym przez okazanie swej wiary, gdy na rozkaz Boży opuścił swój kraj i poszedł do ziemi Kanaan. Dzięki okazanemu posłuszeństwu stał się spadkobiercą obietnicy Bożej: "W nasieniu twoim będą błogosławione wszystkie narody ziemi". Spełnienie tej obietnicy dotyczy "czasu naprawienia wszystkich rzeczy", czyli Królestwa Bożego na ziemi. Nasienie duchowe – Chrystus i Jego Kościół wybierany przez cały wiek Ewangelii, to przyszły rząd tego Królestwa. Przyprowadzony do łaski naród żydowski, pod przewodnictwem Świętych Starego Testamentu, będzie ziemskim nasieniem, pośredniczącym w rozszerzaniu błogosławieństw Królestwa dla całej ludzkości.   IZAAK – długo oczekiwany syn Abrahama. Otrzymał od Boga osobiste potwierdzenie obietnic uczynionych jego ojcu.   JAKUB – młodszy syn Izaaka. Za głęboką wiarę i ocenę duchowych błogosławieństw, uczynił go Bóg spadkobiercą przymierza uczynionego z Abrahamem. Otrzymał też od Boga nowe imię – Izrael, co znaczy "możny u Boga". W szczególnych warunkach niewoli Egipskiej, rodzina Jakuba, reprezentowana przez 12 ...czytaj dalej

ZIEMIA ŚWIĘTA "Od drzewa figowego nauczcie się tego podobieństwa: Gdy się już gałąź jego odmładza i liście wypuszcza, poznajecie, iż blisko jest lato". (Mateusza 24:32).     W starożytnym świecie Izraelici byli jedynym narodem, który czcił prawdziwego Boga. Krainę, w której ten naród zamieszkał, opatrzność Boża od początku obrała za punkt wyjścia do radosnego opowiadania o mesjańskim wybawieniu.   Palestyna jest geograficznym środkiem względem kontynentów zamieszkałego świata. Bezpośrednio graniczy z Azją, Afryką i Europą. To wyjątkowe położenie sprawiło, że kraina ta była ośrodkiem zainteresowania i przedmiotem pożądania okolicznych narodów. Ustaliło się przekonanie, że "kto panuje nad Palestyną ten rządzi światem". Powiedzenie to, dotąd zachowało swoją aktualność.   Od samego początku istnienia tego narodu Bóg chciał, aby Żydzi byli skromni i nie mieli o sobie wygórowanego pojęcia. Bóg podkreślał za pośrednictwem Mojżesza, że są najmniejszym z narodów, a pomimo to wybrał ich do szczególnych zadań. I to się nie zmieniło dotąd. Izrael jest nadal jednym z najmniejszych państw świata. Jego terytorium jest mniejsze od połowy Szwajcarii, a ludności ma mniej więcej tyle, co Berlin.   Przed erą chrześcijańską, Izrael był jedynym przez Boga wybranym narodem. W języku tego narodu, za pośrednictwem jego proroków, podane zostało natchnione Słowo Boże, z którego dowiadujemy się, że kraina ta była miejscem szczególnej Boskiej działalności od zarania dziejów ludzkich. ...czytaj dalej

Wydarzenia siódmej trąby (III Biada)   "I siódmy anioł zatrąbił, i w niebie powstały donośne głosy mówiące: Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca i będzie królować na wieki wieków. ... I rozgniewały się narody, a nadszedł Twój gniew..." (Obj. 11:15,18). Wizja mówi o ostatecznym przejściu władzy od Szatana do Chrystusa. Działania naszego Pana, kontynuowane od świtu paruzji, rujnowały stopniowo imperium Szatana, co zostało pokazane w symbolach w postaci ziemi nękanej wrzodami, morza jak krew umarłego, wielkiej posuchy, w której słońce praży a rzeki są zatrute. Wojska Cyrusa skończyły manewr obniżania poziomu wody pod bramami Wielkiego Babilonu. Pozostało tylko czekać na rozkaz do ataku, aby wtargnąć do miasta i pokonać istniejącą władzę. Ich przeciwnikiem była władza świecka, czyli sam król i jego wojsko. Świta religijnych dostojników i babilońskich czarowników nie miała już w tym momencie większego znaczenia. Dla przypomnienia: Gdzie upatrywać potężnej władzy świeckiej, z którą przeciwnik Boży, Szatan związał swoją ostatnią nadzieję na uchronienie swego imperium przed upadkiem? Jedyną liczącą się władzą świecką w Europie po II Wojnie Światowej był ZSRR i jego satelici. Używając swoich sposobów Szatan zdołał nakłonić przywódców Kremla do zaprzestania dalszego szerzenia komunizmu, związania się z religią i ratowania pokoju na świecie. Takie sprzeniewierzenie się ideałom i ...czytaj dalej

Czasza wylana na rzeki   "A trzeci anioł wylał swoją czaszę na rzeki i źródła wód i przemieniły się w krew. I usłyszałem anioła wód mówiącego: Sprawiedliwy jesteś, Panie, który jesteś i który byłeś, i święty, że tak osądziłeś. Ponieważ wylali krew świętych i proroków, dałeś im również krew do picia, bo na to zasłużyli. I usłyszałem, jak inny mówił od ołtarza: Tak, Panie Boże Wszechmogący, prawdziwe i sprawiedliwe są twoje wyroki" (Obj. 16:4-7). Trzecia czasza mówi o kolejnej pladze, jaką przyjście Chrystusa sprowadza na imperium Szatana. Jest nią wywołanie obrzydzenia do symbolicznych wód, które piły narody chrześcijaństwa. Komentatorzy, zgodnie z Biblią utrzymują, że woda bieżąca przedstawia prawdę Słowa Bożego. Słowo to jest miejscami trudne do zrozumienia, tak iż przez wieki było różnie interpretowane. Od czasu Wielkiej Reformacji padały kolejne snopy światła na zapomniane lub dotąd ukryte nauki Pisma Świętego. Za każdym razem przy tym świetle skupiała się grupka entuzjastów, obierała przewodnika i pilnie studiując starała się jak najlepiej zrozumieć Boskie zamierzenia. Szatan odczekiwał aż entuzjazm danej grupy przygaśnie, aż duch reformacyjny znajdzie się w zastoju i pojawi tendencja do otaczania się sekciarskim płotem. Wtedy przystępował do działania. Poprzez ambitne jednostki umieszczał w nauczaniu rodzącej się sekty tyle błędów, ile to tylko było możliwe. ...czytaj dalej

Podstawowa wiedza biblijna o pochodzeniu człowieka mówi o tym, że Pan Bóg ukoronował twórcze dzieło dotyczące ziemi stworzeniem pierwszej pary ludzkiej, Adama i Ewy. Wcześniej uporządkował dla nich skrawek ziemi – ogród Eden i nakreślił przed nimi perspektywę wiecznego, szczęśliwego życia, mówiąc: rozradzajcie się i napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną (1 Mojż. 1:27,28). Odtąd, już własnym staraniem i w miarę przybywania potomstwa, mieli rozszerzać granice rajskiego ogrodu na cały glob ziemski. Było to królestwo Boże na ziemi, czyli królewska para doskonałych istot ludzkich, zdolnych żyć wiecznie, obdarzona zdolnością prokreacji i osadzona w idealnym, nieskażonym środowisku.   Z powodu upadku człowieka w grzech ziemski Raj trwał bardzo krótko, co mogłoby nasuwać skrajnie płytki wniosek, że plan Boży się nie powiódł. Ludzie mądrzy, dostrzegający wokoło piękno i majestat stworzenia, nigdy nie wątpili, że mądrość i wszechmoc Boga znajdzie sposób na przywrócenie człowieka do Królestwa ziemskiego, które utracił, i to bez naruszania zasad sprawiedliwości. Sposób na to przywrócenie został znaleziony w gotowości Syna Bożego aby pospieszyć ludzkości na ratunek i Raj odzyskać. Nasz Pan osobiście o tym zaświadczył w słowach przypowieści o owcach i kozłach: "Wtedy król powie do tych, którzy będą po jego prawej stronie: Przyjdźcie, błogosławieni mego Ojca, odziedziczcie królestwo przygotowane ...czytaj dalej

„Po wielu dniach otrzymasz rozkaz, w latach ostatecznych przyjdziesz do kraju uwolnionego od miecza i do ludu zebranego z wielu ludów na górach izraelskich, które długo były spustoszone; wszyscy oni wyprowadzeni spośród narodów, mieszkają bezpiecznie” (Ezechiel 38:8). Odpowiedź na pytanie, które otwiera niniejsze rozważania, od dłuższego już czasu nurtuje badaczy starotestamentowych proroctw. Nieprzypadkowo. Właściwa odpowiedź rzuca jasne światło Prawdy na jedno z ważniejszych proroctw, którego wypełnienia się oczekuje cały Dom Wiary, śledzący już od ponad 100 lat wydarzenia związane z powrotem Izraela do łaski. Wiele z tych proroctw znalazło już swoje wypełnienie za sprawą drugiej obecności Jezusa Chrystusa. Ten Orędownik narodu żydowskiego, wielki Książę Michał z proroctwa Daniela (12:1) już powstał a świadectwem skuteczności Jego działania jest państwo Izrael – niepodległe od 1948 roku; ojczyzna dotychczasowych „wiecznych tułaczy”, którzy decyzją Pana Boga zostali wygnani ze swojej ziemi na kilkanaście stuleci. Była to kara za odrzucenie i ukrzyżowanie Syna Bożego, zesłanego z nieba dla ratowania rodzaju ludzkiego. On Sam, choć tak wiele ucierpiał od swoich współbraci, zapowiedział w jednej z przypowieści, że przyjdzie czas restytucji tego narodu: „A od figowego drzewa uczcie się podobieństwa: Gdy gałąź jego już mięknie i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie to ...czytaj dalej

"Trzy duchy nieczyste jakby żaby"   Pismo Święte mówi nam, że taki rezultat ma być osiągnięty przez wypowiedzi połączonej władzy kościoła i państwa. "Trzy duchy nieczyste jakby żaby, które wychodziły z paszczy smoka i z paszczy bestii, i z ust fałszywego proroka". W tym fragmencie duch jest doktryną – doktryną nieczystą – fałszywą doktryną. Każdy z tych systemów będzie mówił to samo, a te wypowiedzi będą miały wpływ na zebranie królestw ziemi razem w wielkiej bitwie Armagedonu. Symbolika Pisma Świętego, właściwie rozumiana, jest bardzo silna i zawsze istnieje ścisłe podobieństwo między samym symbolem a rzeczą symbolizowaną. Kiedy Duch Święty używa żaby, aby przedstawić pewne doktryny lub nauki, możemy być pewni, że zastosowanie będzie dobrze pasować. Chociaż żaba jest małym stworzeniem, to nadyma się i aż prawie pęka z wysiłku by być kimś. Żaba ma bardzo mądry wygląd, mimo że nie wie zbyt wiele. Ponadto, ilekroć żaba wydaje z siebie jakiś dźwięk, rechocze. Trzy najważniejsze cechy żaby to pompatyczność, atmosfera wyższej mądrości i wiedzy oraz ciągłe rechotanie. Stosując te cechy do obrazu przedstawionego w Słowie Bożym, dowiadujemy się, że od władzy świeckiej, od Kościoła katolickiego i od Federacji Kościołów Protestanckich wyjdzie to samo nauczanie. Duch wszystkich będzie chełpliwy. Zostanie wytworzona atmosfera wyższej wiedzy i mądrości. ...czytaj dalej

(dzisiejsze komentarze kolorową czcionką)   Przedmowa Wydawców do wznowionego w 1999 roku wydania IV Tomu     "Sto lat temu, w roku 1897, ukazał się czwarty tom z serii Wykładów Pisma Świętego. Pierwsze wydanie tej książki nosiło tytuł 'Day of Vengeance' [Dzień Pomsty]. Piętnaście lat później, w roku 1912, o stanowisko prezydenta Stanów Zjednoczonych ubiegał się Theodore Roosevelt. W trakcie swej kampanii wyborczej wypowiedział on znamienne słowa: 'Stoimy w obliczu Armagedonu i Walki Pańskiej'. Autor serii Wykładów Pisma Świętego, C. T. Russell, odwołując się do tej wypowiedzi, napisał nową przedmowę i wydał jeszcze raz czwarty tom swej serii, opatrując go nowym tytułem 'Battle of Armageddon', czyli 'Walka Armagieddonu'. Za dwa lata miała rozpocząć się I Wojna Światowa, najbardziej znamienny ze wszystkich konfliktów w historii świata".   PRZEDMOWA WALKA ARMAGEDONU     "A szósty [anioł] wylał czaszę swoją na wielką rzekę Eufrat; i wyschła jej woda, aby można było przygotować drogę dla królów ze wschodu słońca. I widziałem trzy duchy nieczyste jakby żaby wychodzące z paszczy Smoka i z paszczy Bestii, i z ust Fałszywego Proroka. A są to duchy demonów, czyniące znaki, które idą do królów całej zamieszkałej ziemi, aby ich zgromadzić na wojnę w ów wielki dzień Boga Wszechmogącego. Oto przychodzę jak złodziej; błogosławiony ten, który czuwa i ...czytaj dalej

CZASY POGAN - OSTATNIE SIEDEM LAT (część IV)     Ostateczna forma czwartej bestii i jej zniszczenie   Czwarte imperium, Rzym, pojawiło się w tej wizji jako potwór tak straszny, że prorok nie był w stanie porównać go z żadnym zwierzęciem spotkanym w naturze i odpowiednio opisać. Żelazna potęga Rzymu pogańskiego znana była z okrucieństwa niektórych jego cesarzy i krwawej bezwzględności legionów, ale to wszystko niknie w porównaniu z diabelską inteligencją, przebiegłością, zaciekłością i bestialstwem Rzymu papieskiego. Bez tak mistrzowskiego przyswojenia sobie znamion "księcia tego świata", Szatana, władza Rzymu nie ciągnęłaby się przez ponad dwa tysiące lat aż do dzisiaj. "Potem widziałem w nocnych widzeniach: Oto czwarta bestia, straszna, przerażająca i bardzo silna, mająca wielkie żelazne zęby. Pożerała i miażdżyła, a resztę deptała swoimi nogami. Różniła się od wszystkich bestii, które były przed nią, i miała dziesięć rogów. Uważnie przypatrywałem się rogom, a oto mały róg wyrósł między nimi (...) A oto w tym rogu były oczy podobne do oczu ludzkich i usta mówiące wielkie rzeczy (...)         Czwarta bestia oznacza czwarte królestwo na ziemi, które będzie różniło się od wszystkich królestw, i pożre całą ziemię, podepcze i zmiażdży ją. A dziesięć rogów oznacza, że z tego królestwa powstanie dziesięciu królów, a po nich powstanie inny, który będzie ...czytaj dalej

W poprzednich trzech częściach przytoczono wykład IV drugiego tomu Wykładów Pisma Świętego p.t. Czasy Pogan, w którym rządy pogańskie i czas ich trwania omawiane są pod szczególnym kątem. Mianowicie, w swej argumentacji C.T. Russell powołał się na proroctwo o karaniu Izraela po "siedmiokroć" (3 Mojż. 26:14-28) oraz zestawił to karanie z rządami Pogan ukazanymi w drzewie ze snu króla Nabuchodonozora i siedmioma latami jego szaleństwa. Inny sen tego króla o posągu z metali oraz widzenie Daniela czterech bestii, odnoszące się również do panowania Pogan, zostało tylko zasygnalizowane ale nie wytłumaczone szerzej.   Bardziej szczegółowe omówienie tematu "Czasów Pogan" zawiera na przykład poniższy artykuł z Watch Tower (R-5564):     POSĄG ZWIERZCHNICTWA POGAN   "Po prostu powtarzając to, co studiowaliśmy w serii książek zatytułowanych W.P.ŚW., tylko umieszczając informacje w innej formie, odkryliśmy, że kiedy Bóg odebrał królestwo królowi Sedekiaszowi, dał panowanie poganom, imperator Nabuchodonozor był pierwszy z tych władców świata. Z Pisma Świętego dowiedzieliśmy się, że Bóg dał Nabuchodonozorowi sen. (...) W swoim śnie Nabuchodonozor ujrzał wielki posąg, którego głowa była zrobiona ze złota, pierś i ramiona ze srebra, brzuch i uda z mosiądzu, golenie z żelaza, a stopy z żelaza, pokryte błotną gliną. Prorok Daniel wyjaśnił, że ten wielki posąg, który stał przed Nabuchodonozorem, przedstawiał wszystkie królestwa pogańskie. ...czytaj dalej

Drugi tom W.P.Św. Wykład IV p.t. CZASY POGAN (wydany w 1889 roku)     Inne świadectwo   Inny obraz Czasów Pogan został przedstawiony w czwartym rozdziale Proroctwa Daniela. Pierwotne panowanie człowieka nad całą ziemią, utracenie władzy i zapewnienie jej przywrócenia, gdy zakończą się Czasy Pogan – wszystko to zostało dobitnie przedstawione we śnie danym Nabuchodonozorowi, w interpretacji snu przez Daniela i w wypełnieniu tego snu na Nabuchodonozorze. Nabuchodonozor widział w swoim śnie "drzewo pośrodku ziemi, a jego wysokość była ogromna. Drzewo rosło i było potężne, a jego wysokość dosięgła nieba i było widoczne aż po krańce całej ziemi. Jego liście były piękne, jego owoc obfity i na nim był pokarm dla wszystkich. Pod nim znajdowały cień zwierzęta polne, na jego gałęziach mieszkało ptactwo niebieskie i z niego miało pożywienie wszelkie ciało. Widziałem jeszcze w widzeniach w mojej głowie na swoim łożu: Oto stróż i święty zstąpił z nieba; zawołał ze wszystkich sił i tak powiedział: Wyrąbcie to drzewo i obetnijcie jego gałęzie, otrząśnijcie jego liście i rozrzućcie jego owoc. Niech zwierzę ucieknie spod niego i ptactwo z jego gałęzi. Lecz pień jego korzenia zostawcie w ziemi i to w okowach żelaza i brązu na polnej trawie, aby był skrapiany rosą z nieba, a trawę ziemi niech dzieli ze ...czytaj dalej