|
|
|
Czytaj
"NIE BÓJCIE SIĘ, BO OTO ZWIASTUJĘ WAM WIELKĄ RADOŚĆ…"
Łuk. 2:10,11
WIZJA ELIASZA
Prorok Eliasz, kierowany instrukcjami anioła Pańskiego, udał się w czterdziestodniową podróż do Bożej góry Horeb. Na tej górze Pan Bóg uczynił go obserwatorem trzech, kolejno po sobie następujących niszczycielskich żywiołów, a zaraz po nich kojącej ciszy. Gdy Eliasz stanął w rozpadlinie skalnej ujrzał, "a oto Pan [Bóg Jahwe] przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały [szła] przed Panem; ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze – trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu. A po tym ogniu – szmer łagodnego powiewu" (1 Król. 19:11,12).
W artykule pt. "Nadchodząca burza i jej chwalebny wynik" z czerwca 1915 roku (R-5695) brat Russell pisał:
"Widok z rozpadliny skalnej. Gdy oczy naszego zrozumienia zostały otwarte, staraliśmy się, na ile to możliwe, przedstawić zarówno Kościołowi jak i światu Boski Plan Wieków – zdumiewający i piękny, przewyższający wszystko co ludzkie! Badacze Pisma Świętego na całym świecie odczytują Biblię i znaki czasów w nowym świetle: nadszedł bowiem Boski czas na uchylenie zasłony niewiedzy i ciemności, którą Szatan z Jego dozwolenia przez tak długi czas zasłaniał nasze oczy.
Według naszego zrozumienia obecna wojna została wyobrażona w Biblii ...czytaj dalej
|
|
|
|
|
Czytaj
"NIE BÓJCIE SIĘ, BO OTO ZWIASTUJĘ WAM WIELKĄ RADOŚĆ…"
Łuk. 2:10,11
Największy mędrzec starożytności, Salomon, napisał następujące słowa: "Występny ucieka, chociaż nikt go nie goni, lecz sprawiedliwy jest nieustraszony jak młody lew" (Przyp. Sal. 28:1). Jest to prawda, której uczy całe Pismo Święte. Od wejścia grzechu na świat, wszyscy ludzie, jedni bardziej, drudzy mniej, zaczęli zbaczać z drogi sprawiedliwości na manowce samolubstwa i wszelkiego występku. Ten nieszczęsny stan przedstawia prorok następująco: "Wszyscy jak owce zbłądziliśmy, każdy z nas zboczył na swą drogę" (Izaj. 53:6).
Owce, które straciły z oczu pasterza i nie słyszą jego głosu zaczynają bać się wszystkiego, z byle powodu wpadają w popłoch i panikę.
Spośród symbolicznego stada owiec rozproszonego przez grzech, tylko ci ludzie, którzy trzymali się na ile mogli prawej drogi i pilnie nasłuchiwali głosu Pasterza, nabywali lwiej odwagi. W imię sprawiedliwości szli bez bojaźni na rzymskie areny, gdzie ich rozdzierały dzikie zwierzęta, nie dali się też zastraszyć szatańskim okrucieństwem tzw. "Świętej Inkwizycji" i widmem stosu. Naśladowali w tym swojego wielkiego Przewodnika, który ze spokojem i bez bojaźni poddał się swoim prześladowcom "jak baranek na rzeź prowadzony i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą, zamilkł i nie otworzył swoich ust" (Izaj. 53:7).
Sam Pan Bóg jest Najwyższym Pasterzem niezliczonych istot ...czytaj dalej
|
|
|