MIAŁ WALCZYĆ ZE ŚWIĘTYMI NAJWYŻSZEGO, POKONAĆ ICH I "ZETRZEĆ" Daniel 7:21, 25     Czy fałszywe królestwo papieskie rzeczywiście miało władzę nad prawdziwie poświęconymi dziećmi Bożymi i pokonywało ich? Czy "starło ich" podczas długiego okresu ucisku czy też kruszenia, jak sugeruje tekst hebrajski? Nasza odpowiedź brzmi: tak. Używano wszelkich środków, jakie można było wymyślić, aby zdławić ducha prawdziwego chrześcijaństwa (Jan 8:36; Gal. 5:1; 2 Kor. 3:17), a zamiast niego wprowadzić ducha, doktryny i formuły Antychrysta. Na początku nie było to otwarte atakowanie wiernych, lecz raczej powolny, uporczywy, kruszący ucisk, skierowany szczególnie przeciwko opozycyjnym nauczycielom, wyczerpujący cierpliwość i wiarę wielu. To uporczywe gnębienie i uciskanie można jasno zobaczyć na przykładzie instytucji konfesjonału, w którym Antychryst nie tylko dowiadywał się o każdej krytyce i każdym słowie sprzeciwu wobec tego systemu, wypowiedzianych przed spowiednikiem, ale pod groźbą przyszłych kar wymuszał on na spowiadającym się wyznanie i pokutę za jego własne odmienne myśli i czyny. Zostało to również wkrótce poparte przez władze świeckie przyjęciem reguły, że każdy protest przeciwko kościołowi będzie odbierany jako zdrada władzy cywilnej, skoro autorytet papieski ją podtrzymuje. W pierwszym przypływie wyniesienia papiestwa ludzie jako całość byli tylko nominalnymi członkami kościoła albo też poganami. Od wszystkich, którzy wyznawali Chrystusa, oczekiwano podporządkowania się zwyczajom i przepisom stopniowo ...czytaj dalej