W końcu, po czterdziestu latach wędrówki po puszczy, Izraelici zostali przyprowadzeni nad Jordan, gdzie wskazano im miejsce, w którym pod przywództwem Jozuego mieli przekroczyć rzekę. W międzyczasie, Mojżesz, pobłogosławiwszy Jozuego, wstąpił na górę Nebo, na której umarł (5 Mojż. 4:21,22; 9:1; 32:48-52; 34:5,9). Przy tej okazji miał miejsce zdumiewający cud, który pozwolił Izraelitom wejść do ziemi chananejskiej po korycie Jordanu – wody się zatrzymały. Wszystko zostało przez Pana tak dobrze zaplanowane w czasie, że gdy tylko kapłani niosący arkę zbliżyli się do wód, a ich stopy dotknęły brzegu, wody zaczęły opadać. W miarę jak wody opadały, kapłani postępowali dalej, w środku Jordanu zatrzymali się i czekali, aż wszystkie zastępy Izraelitów przekroczą rzekę (Joz. 3:3-17). Niedowiarstwo zadrwiło z tego wydarzenia jako niemożliwego, jednak ostatnie odkrycia dowodzą, że taki cud istotnie miał miejsce oraz wskazują na środki, jakie Bóg przystosował do tego celu. Należy rozumieć, że z Boskiego punktu widzenia każdy cud jest czymś prostym. Ponieważ Bóg, nawet dokonując cudów, wykorzystuje na ogół zjawiska naturalne. Upewniono się obecnie, że wody Jordanu zatrzymały się kilka kilometrów powyżej miejsca przekroczenia rzeki, w miejscu zwanym Adam. Wielkie zbocze ześlizgnęło się tam do rzeki, wypełniając jej łożysko i powodując cofnięcie się wody, która uformowała małe jeziora. Stopniowo woda ...czytaj dalej