Ruch badaczy Biblii w Stanach Zjednoczonych (1874-1914) otrzymał od Boga łaskę zrozumienia różnych ważnych proroctw związanych z czasem. Przede wszystkim ustalona została prawidłowa chronologia dziejów ludzkości. Wynikało z niej wyraźnie, że rok 1874 otwiera siódme tysiąclecie od upadku człowieka. Rozpoczęła się wtedy druga niewidzialna obecność Jezusa Chrystusa, mająca na celu zaprowadzenie na ziemi Królestwa Bożego. Z faktem tym wiązała się ściśle sprawa przyszłości Izraela i ziemskich władz rządzących światem. Pismo Święte podaje, że naród Izraelski przez kilkaset lat stanowił figuralne Królestwo Boże na ziemi, ale z powodu niewierności Izraelitów Bóg odebrał im to królestwo, a panowanie nad światem oddał narodom pogańskim. Dokładne zrozumienie losów Izraela i reszty świata w ścisłym połączeniu z proroctwami czasowymi stało się możliwe w czasie Pańskiej Paruzji. Wyjaśniło się wtedy, co znaczą i do jakiego okresu odnoszą się tzw. "Czasy Pogan" (Łuk. 21:24).     Czas wymówienia władzy Poganom   Pismo Święte dowiodło niezbicie, że Pan Bóg dozwolił pogańskim imperiom na siedem symbolicznych czasów uniwersalnego panowania. W tym czasie trzymały one Izrael i inne narody w okupacyjnym jarzmie. Ten sam czas, w którym Poganie rządzili światem, był dla Izraelitów okupacją, którą musieli wycierpieć jako swoje prorocze "siedem czasów" karania (3 Moj. 26:28). Proroczy "czas" (rok) ma 360 dni, a według ...czytaj dalej