„Aniołowi Kościoła w Tiatyrze napisz: Tak mówi Syn Boży: ...mam tobie za złe, że pozwalasz działać niewieście Jezabel, która nazywa siebie prorokinią, a naucza i zwodzi moje sługi, tak że uprawiają rozpustę i spożywają ofiary składane bożkom. Dałem jej czas, by się mogła nawrócić, ale ona nie chce się odwrócić od swojej rozpusty. Oto rzucam ją na łoże boleści, a na tych, co z nią cudzołożą, ześlę wielkie utrapienie, jeśli od czynów jej się nie odwrócą, a dzieci jej porażę śmiercią...Wam zaś, pozostałym w Tiatyrze, mówię, wam wszystkim, co nie macie tej nauki, wam, którzyście – jak mówicie – nie poznali głębin szatana: Nie wkładam na was nowego brzemienia, to jednak, co macie, zatrzymajcie, aż przyjdę” (Obj.2 : 18 – 25). Bibliści, którzy podejmują się wytłumaczenia powyższego fragmentu księgi Objawienia przyznają na ogół, że mają z nim ogromne trudności. Wynikają one stąd, że nie zachowały się żadne przekazy historyczne potwierdzające działalność w zborze tiatyrskim prorokini o imieniu Jezabel. Stąd różne przypuszczenia egzegetów, z których jedni widzą w niej żonę biskupa Tiatyry – anioła, jak sądzą, do którego skierowane jest poselstwo Pana. Inni zaś przypuszczają, że była to rzekoma prorokini będąca pod wpływem tiatyrskiej, pogańskiej wyroczni Sambate. Jeszcze inni przyznają szczerze, że ...czytaj dalej