"To przede wszystkim wiecie, że przyjdą w ostatnich dniach pełni szyderstw szydercy, którzy według własnych pożądliwości swych będą postępowali i będą mówili: Gdzie jest obietnica Jego przyjścia? Odkąd bowiem ojcowie zasnęli, wszystko jednakowo trwa od początku świata. Nie wiedzą bowiem ci, którzy tego pragną, że niebo było od dawna i ziemia, która z wody i przez wodę zaistniała na Boże słowo i przez nią ówczesny świat wodą zatopiony zaginął. Obecne zaś niebiosa i ziemia tym samym słowem są odłożone , dla ognia zachowane na dzień sądu i zguby bezbożnych ludzi" (2 Piotr. 3:3 –7 Pallot.). W roku 1649 odbyła się w Wenecji, między dwoma Żydami, debata dotycząca „siedemdziesięciu tygodni” opisanych w proroctwie Daniela (9:24-27). Jeden z nich był chrześcijaninem. Obaj przeciwnicy wybrali sobie za polubownego sędziego Simone ben Isaak Simhah Luzatto, miejscowego wyższego rabina. Podczas tej debaty obecni byli między innymi uczony Samuel Dawid Nahmias, uczeń Luzatty, wraz ze swoim bratem Józefem.   „Najpierw obaj przeciwnicy śmiało ze sobą debatowali, ale gdy okazało się, że zwycięstwo przechyla się na stronę chrystianizmu, Luzatto uderzył nagle oboma rękami w stół i powiedział: - Jak o tym wiecie, ten sporny tekst wprowadził wielu naszych rabinów w zakłopotanie, tak, że nie wiedzą już, czy są w niebie, czy ...czytaj dalej