"I rzekł do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj synu człowieczy! I rzecz do ducha: Tak mówi panujący Pan: Od czterech wiatrów przyjdź, duchu! I natchnij te pobite, a niech ożyją" (Ezech. 37:9). Powyższy fragment jest częścią jednego z najcudowniejszych proroctw dotyczących odrodzenia narodu wybranego – Izraela. Choć prorok Ezechiel napisał je już w VI wieku p.n.e., to trzeba było czekać około 2500 lat na jego spełnienie. Dopiero w ostatnim ćwierćwieczu 19. wieku lud Boży zaczął obserwować początki wypełniania się wizji, którą Ezechiel opisał jako "Dolinę Suchych Kości". Zaczyna się ona przeniesieniem proroka "w duchu" na środek doliny zasłanej suchymi kośćmi. Podczas rozmowy z Panem prorok dowiaduje się, że choć kości te są bardzo suche, to jednak On sprawi, że kości te ożyją. Otrzymuje też informację, że reprezentują one sytuację "całego domu izraelskiego", wypędzonego ze swojej ojczyzny na obczyznę, która na wiele stuleci miała stać się jego grobem. Ezechiel otrzymał rozkaz, aby prorokować do kości, powtarzać im słowa Pana, że przyjdzie czas, gdy one nie tylko się połączą, ale również pokryją się ścięgnami, ciałem i skórą. I rzeczywiście. Podczas prorokowania, najpierw rozległ się głos, a potem powstał szum i zaczął się zapowiedziany proces. Zakończył się on odtworzeniem całego organizmu, ale prorok zauważył, że nie ...czytaj dalej