Uczniowie, jako wciąż cieleśni ludzie nie mogli zrozumieć rzeczy duchowych – aż do dnia Pięćdziesiątnicy. Było zatem konieczne, aby zmartwychwstanie Jezusa zostało im na ludzkie sposoby zademonstrowane. Jedynie wierzący mogli otrzymać oświecenie w dniu Pięćdziesiątnicy. Musieli oni uwierzyć i również wiedzieć o tym, że Jezus nie jest już człowiekiem, lecz znowu istotą duchową. Trzeciego dnia po wydarzeniach na Kalwarii, kobiety, które przyniosły wonne maści, ujrzały pusty grób. Maria spotkała Jezusa, ale Go nie poznała, gdyż ukazał się jej jako ogrodnik. Pan Jezus dał się jej rozpoznać po swoim głosie. Powiedział: "Nie dotykaj mnie, bo jeszcze nie wstąpiłem do Ojca". Wieść się rozeszła. Święty Piotr i święty Jan byli zdumieni i obaj pobiegli do grobu. Nic nie zobaczyli oprócz pustego grobu i złożonych szat. Później tego samego dnia dwaj inni uczniowie wędrowali do Emaus. Żywo ze sobą rozmawiali, gdy Jezus, w innej postaci, więc nie poznany, przyłączył się do nich. Spokojnie objaśniał im typy i proroctwa, które zapowiadały śmierć Jezusa jako odkupiciela, mówiąc: "Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć, by wejść do swojej chwały?" Opowiadając później o swoim doświadczeniu uczniowie ci mówili: "Czyż serce nasze nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze i Pisma przed nami otwierał?" Podczas wieczornego posiłku ...czytaj dalej