(dokończenie rozdziału "Oczyszczenie Świątnicy")   Tym klasa Świątnicy obudzona cała      Dalsze plugastwa też dostrzegała, Bo błędów od wieków wciąż przybywało,      W miarę jak papiestwo swój wpływ wywierało. W owym to czasie papież "troską" kierowany      O chwałę Bożą (?) – chciał by był zbudowany Kościół – bazylika Piotra świętego,      Lecz nie miał do tego Czynu pobożnego      Pieniędzy, więc wysłał swych emisariuszy, Którzy z całej duszy      Propagowali I sprzedawali      Odpusty – co moc wielką miały, Bo grzechy ludzkie snadnie kasowały.     Wśród tych sprzedawców z pobożności znanych,      Tetzel, dominikanin był wyróżniany. Twierdził, że z papieskimi herbami krzyż odpustowy      Ma siłę zbawienną jak krzyż Chrystusowy. On w sposób jarmarczny odpusty sprzedawał      I to dodawał: "Gdy pieniądz okrągły do skrzyni się wtoczy,      Dusza z czyśćca do nieba jak strzała wyskoczy". Jego odpusty były z tego znane,      Że sprawiedliwie były szacowane. Grzech każdy z osobna był rozpatrywany;      W proporcji do "grzeszności" był otaksowany. Wsze grzechy gładziły indulgencje one,      Nie tylko te grzechy, co były popełnione, Lecz nawet (o dziwo!) w sercu zamierzone      (By mogły być spełnione). Tetzel wskazywał na pełnomocnictwa      Papieskie do handlu, że władza wszystka Z nieba jest dana na grzechów zmazanie,      A kto się sprzeciwi – przeciw nim powstanie, Temu kark strąci a nie przepuści      I ...czytaj dalej