GEDEON   Jak za dni Madianitów   Izajasza 9:4, 5     Naród żydowski oczekiwał Mesjasza – Wodza, który miał wybawić go z mocy ciemięzców. Jednym z proroctw, które usprawiedliwiały takie oczekiwanie jest zapis w księdze proroka Izajasza. Zapowiedział on narodzenie się Dziecięcia o wielce obiecujących imionach: Dziwny, Radny, Bóg mocny, Ojciec Wieczności, Książę Pokoju. Miał On zasiąść na stolicy Dawida, ustanowić królestwo i utwierdzić je w sądzie i sprawiedliwości jako państwo pokoju uniwersalnego. To wszystko zaś za sprawą potęgi Pana Zastępów – Boga Wszechmogącego. Królestwo to, raz ustanowione, miało trwać wiecznie (Izaj. 9:6,7; Łuk. 1:31-33).   Przed ustanowieniem upragnionego Królestwa, obiecany Mesjasz miał obalić władze, które przez wieki ciemiężyły narody swymi despotycznymi rządami. Władze te miały być złamane "jak za dni Madianitów". Izraelici, a wśród nich nawet uczniowie Pana Jezusa, mniemali, że przyszłe wyzwolenie spod władzy ciemięzców dotyczy wyłącznie ich narodu (Łuk. 24:21; Dz.Ap. 1:6). W rzeczywistości proroctwo to dotyczy wyzwolenia całej odkupionej ludzkości. Aż do tej pory wzdycha ona i boleje pod jarzmem grzechu, chorób i śmierci oraz bestialskich rządów ludzkich, znajdujących się pod przemożnym wpływem "mocy duchowych złości, które są wysoko" (Dan. 7; Efez. 6:12).   W myśl Pana obietnicy, w Królestwie tym miał razem z Nim uczestniczyć również Jego Kościół – Maluczkie Stadko – Święci Najwyższego (Dan. ...czytaj dalej