Rozdział dziesiąty Apokalipsy opisuje szczególną misję, jaką Jan otrzymał do wykonania. Dotąd był biernym obserwatorem kolejnych wizji. Teraz, pojawił się przed nim Anioł, stojący prawą nogą na morzu a lewą na ziemi, wręczył mu małą książeczkę, kazał zjeść i wydał polecenie: "musisz znowu prorokować..." (werset 11).   Ruch Badaczy Biblii lat 1874-1914 odniósł się do tej wizji w swym tłumaczeniu przypowieści o dziesięciu pannach. Przypowieść została wytłumaczona następująco: Pierwsze wyjście panien naprzeciwko oblubieńca, które spotkało się z zawodem, wypełniło się jako ruch Williama Millera zakończony gorzkim rozczarowaniem (1844). Drugie wyjście, zainicjowane ogłoszeniem drugiej niewidzialnej obecności Chrystusa miało już niezawodnie doprowadzić "panny" do drzwi weselnych w 1914 roku. Lecz i tym razem wszystkich uczestników drugiego ruchu spotkał wielki zawód. Tłumaczenie przypowieści okazało się być wstępnym, choć trzeba przyznać, że spowodowało wielką mobilizację ludu Bożego i przyniosło wiele korzyści duchowych. Drugie wyjście "panien", z przypowieści, kojarzone było wówczas z poleceniem, jakie Anioł wydał Janowi: "musisz znowu prorokować... " (patrz komentarze do Obj. 10:11 w Harvest Gleaning 79:2) Teraz, z perspektywy ponad stu lat widać wyraźnie, że wtedy, w USA, nie było warunków do prorokowania, o którym mówi dziesiąty rozdział. Po pierwsze: Świat nie był jeszcze wówczas podzielony na dwa wrogie obozy, przedstawione jako ziemia i morze. Po drugie: ...czytaj dalej