Pan Jezus ze swymi uczniami głosił o Królestwie i uczył o nim w przypowieściach, ale nie tylko. Niezwykłe dzieła, które Jezus uczynił zamierzone były, aby zapowiadały jeszcze większe dzieło, które będzie dokonane przez Jego Królestwo, podczas tysiącletniego panowania (Mat. 4:23; Izaj. 35:5,6). Sugerują to słowa: "Taki to początek znaków uczynił Jezus (...) i objawił chwałę swoją". Innymi słowy, dzieła Jezusa stanowiły przebłysk dzieła Jego chwalebnego Królestwa. Z tego samego powodu wiele Jego cudów zostało uczynionych w sabat. O ile bowiem sześć dni tygodnia wyobraża trud i mozolną pracę, jako skutek grzechu, to siódmy dzień przedstawia Tysiąclecie, "odpoczynek dla ludu Bożego", zapewniony dla wszystkich, którzy uznają go przez zasługę ofiary Chrystusa. Zamiana wody w wino ukazuje, w jaki sposób zwykłe rzeczy obecnego czasu, prostota teraźniejszej Prawdy, zostaną jeszcze przez Pana przemienione w radości Królestwa, na uczcie weselnej w chwale. Oczyszczenie trędowatych wyobraża oczyszczenie z trądu grzechu. Powrót jednego z nich, aby oddać chwałę Bogu, wskazuje na fakt, że tylko "małe stadko" ocenia łaskę odpuszczenia grzechów w ciągu obecnego wieku. Uzdrawianie chorych wyobraża wielki fakt, że wszelkie choroby (umysłowe, moralne i fizyczne) zostaną uzdrowione przez Mesjasza, "dobrego lekarza", Królewskiego Kapłana, wyobrażonego przez Melchizedeka. Otwieranie oczu ślepych i uszu głuchych przedstawia większy fakt, że w słusznym czasie oczy ...czytaj dalej