Haman wyobraża przeciwników ludu Bożego (ciąg dalszy)     Powyższa nauka naszego Pana Z innej już strony rzecz tę ujmuje, Która nas bardzo interesuje, A którą Pan podał przez ucznia Jana. Obie nauki – pewniśmy tego, Dotyczą czasu tysiącletniego Królestwa Chrystusa nad światem ludzkości, Które prowadzić będzie każdego Człowieka, w królestwie tym ćwiczonego, Do stanu pełnej doskonałości. Gdy ludzkość będzie już pouczona                         Abak. 2:14 Wystarczająco i wyćwiczona Oraz skarana rózgą srogości, Dla osiągnięcia sprawiedliwości (Bo to są zadania sądu owego,                            Dz.Ap. 17:31 Nad światem przez Pana sprawowanego), To wtedy każdy udoskonalony, Na próbę ostatnią będzie wystawiony. Albowiem każdy ma dowieść tego, Czy godzien będzie żywota wiecznego; Tak jak pierwszy człowiek w zaraniu ludzkości – Chociaż był "dobry", bez wad i słabości –                  Kaz. 7:29 Został wystawiony na próby działanie, Czy godnym wiecznego życia się stanie.     Od wszystkich w próbie wieku przyszłego Miłość do bliźnich będzie wymagana, Gdyż prawo odwieczne Pasterza Wielkiego, To miłość do ludzi, oprócz tej do Pana. Kto bowiem bliźniego swego miłuje, Ten łaskę Pańską na sobie odczuje. Jakże jest wielki ten Pasterz ludzkości – On ma największą, bez wątpliwości Miłość do wszystkich z rodzaju ludzkiego, Bo wszystkich kupiła krew święta Jego. Bo On był Barankiem niepokalanym Od dawna w planie Ojca przewidzianym. Ci, którzy ...czytaj dalej

Haman wyobraża przeciwników ludu Bożego   W postaci Hamana też, bez wątpienia, Doszukać się można ważnego znaczenia. Człowiek ten w księdze jest ukazany Jako wróg Żydów nieubłagany, Zła jego dusza Znienawidziła Mardocheusza, Który nie kłaniał się władcy temu, Przez króla wielce wywyższonemu. Gdy wywyższenie to faktem się stało, Do oznak czci wielkiej zobowiązywało. Poddani króla, wielcy i mali, Przed owym Hamanem na twarze padali. Lecz Mardocheusz Żyd w Boga wierzył; Uważał, że cześć taka Jemu się należy. Lecz jeszcze inna przyczyna była, Co mu się kłaniać nie pozwalała; Choć rzecz ta dawno swe miejsce miała, To jednak w pamięci Żydów wciąż tkwiła. Rzecz się rozegrała czasu dawnego, Gdy Żydzi wyszedłszy z kraju egipskiego Do obiecanej ziemi zdążali. Kiedy szli drogą, walcząc ze znużeniem, Napadło na nich Amaleka plemię, Więc Izraelici wnet się poderwali, By stawić im czoła pod wodzą Jozuego. Mojżesz z Aaronem a także Churem Wspięli się wszyscy na pobliską górę, By przebieg stąd widzieć zmagania strasznego. Gdy ręce Mojżesza wzniosły się do Boga, Izrael swojego pokonywał wroga, Lecz gdy ze znużenia one opadały, Amalekitów hordy przeważały. Wtedy do Mojżesza śpiesznie przystąpili I przy nim stanęli Aaron wraz z Churem, Kamień pod niego by siadł podłożyli I mu ręce wspierali uniesione w górę. Do zachodu słońca po bokach stali I jego wzniesione wzwyż ręce wspierali. To sprawiło w końcu, że Amalekici, Przez Jozuego zostali pobici.         I kazał Mojżeszowi Pan czasu owego, W księgę zapisać to, co się zdarzyło, By wieczną pamiątką w ...czytaj dalej

Mardocheusz wyobraża świętych starożytności (ciąg dalszy)     Święci, powyżej opisywani,                                          Ps. 65:17 W psalmie weselnym są ukazani. O ile ojcami byli w przeszłości, To synów stanowić będą w przyszłości Chrystusa całego, Tak Głowy, jak Ciała – pewniśmy tego! Bo Chrystus Głowa wraz ze swym Ciałem, To Adam wtóry i wtóra Ewa!               1 Kor. 15:45-47; 2 Kor. 11:3 To też właściwie rozumieć trzeba, Że w Tysiącleciu Chrystusa całym, Dzięki ofierze Chrystusa Pana, Ludzkość stopniowo będzie wzbudzana Do życia nowego – To dzieci będą Chrystusa całego! Lecz pierwej, nim ludzie będą wzbudzani W Królestwie Pana i naprawiani, Do życia w jednej powstaną chwili, Ci, co wiernością się zasłużyli, Lecz nim umarł Jezus biegu dokonali, Więc wyższych, duchowych nie otrzymali Łask niezrównanych, Tym tylko przez Boga ofiarowanych, Którzy w Chrystusie są powołani, Wybrani oraz za wiernych uznani.                               Obj. 17:14 Lecz wszyscy mężowie wiary wymienieni, O których w liście do Żydów mowa, Będą książętami wnet ustanowieni Na całej ziemi – mówi Bóg Jehowa. Oto fragment cytowany Psalmu, weselnym zwanego; Ku czci Króla jest pisany I Małżonki pięknej jego: "Córki króla pełna chwała                             ...czytaj dalej

Mardocheusz wyobraża świętych starożytności   W obrazie tym zacna pojawia się dusza, Żyda z pochodzenia, Mardocheusza. Człowiek wierzący – Panu oddany, Został bezsprzecznie w nim ukazany. Przebywał wśród obcych, pogan otoczenia, Nigdy się nie wstydząc swego pochodzenia. On zgodnie z wiarą swą postępował; Bojaźnią w życiu się nie kierował, Albowiem wierzył, że moc Boga żywego, Od zemsty człowieka obroni go złego. Powinowatym był młodocianej Hadassy – Estery osieroconej; Po ojcu i matce pozostawionej, Szczególną pięknością obdarowanej. On to Esterę czasu owego Przyjął za córkę do domu swego; On wychowawcą był czułym i szczerym – Wciąż był przejęty losem Estery. To on ją skierował (w swej roztropności)                          2:11 Na ogłoszony konkurs piękności. On dbał o dobro króla samego – On przyjacielem był dobrym jego. On od nieszczęścia króla wybawił, Gdy spisek przeciwko niemu wyjawił. Kogóż przedstawia nam postać cnego Mardocheusza, okazującego Tak dużo starania i troskliwości O Ester, która w swojej piękności Przedstawia Kościół powoływany – Przed świata początkiem w Chrystusie wybrany?   Efez. 1:3,4 Kogóż przedstawia mąż w bramie stojący I bezpieczeństwa króla strzegący, Skoro pod postacią króla perskiego Kryje się Chrystus, król świata całego? Którzy się Pismem interesują I w ducha prawdy jego wnikają, Ci plany Boże ukryte pojmują I zgodnie z prawdą odpowiadają: To są mężowie starożytności, Co Bogu służyli w serca szczerości, Począwszy od Abla sprawiedliwego, Do Jana Chrzciciela, z nich największego!               ...czytaj dalej

Estera wygrywa konkurs piękności   Gdy rad Hegaja Ester posłuchała, I w jego guście się ozdobiła, Uroda jej takim blaskiem zalśniła, Że serce króla zawojowała! Aswerus w mig poznał, że piękna i miła Estera urodą rywalki zaćmiła. Radosny – olśniony urodą Estery, Nie zwlekał już dłużej, a będąc szczery, Z miejsca obdarzył Esterę tronem – Na głowę jej kładąc królewską koronę! W ten sposób Estera piękna i miła, Na tronie królową Waszti zastąpiła... Ten ważny szczegół też, bez wątpienia, Jest godny dobrego zastanowienia... Korona królewska Estery wspaniała, Innej korony symbolem się stała. Kościół, w Esterze pięknej ukazany, Też miał być w końcu ukoronowany. Każdy bowiem członek Kościoła tego, Wystarczająco będąc wyćwiczony W ziemskiej pielgrzymce przez ducha świętego, Chwałą miał zostać wielką nagrodzony, Na wzór Jezusa doświadczonego –                           Fli. 2:5-11 Przez moc Ojcowską wywyższonego. Na niebie i ziemi moc niezrównana,                         Mat. 28:18 Po zmartwychwstaniu została Mu dana! A były też czasy odstępstwa wielkiego, Wiekami Średnimi nazywanego, Gdy przez Szatana zostało zasiane                         Mat. 13: 25 Błędne pojęcie, że obiecane Czasy królestwa faktem się stały, Że Chrystus rządzi z kościołem wspaniałym! Papiestwo ujęła diabelska pokusa: Zaczęło się mienić Królestwem Chrystusa, Uznało, że papież w potrójnej koronie Ma prawo zasiadać na najwyższym tronie I w ...czytaj dalej

Hegaj przedstawia ducha świętego   Hegaj komornik – pewniśmy tego – Pięknie nam przedstawia ducha świętego. Duch na Jezusa był najpierw wylany,                                         Mat 3:16 Przy chrzcie w Jordanie, gdy pomazany Został na urząd Króla wielkiego Oraz kapłana – też Najwyższego! Jezus spłodzony był mocą z góry Do życia nowego – do Boskiej natury – Jako Nowe Stworzenie, gdy zaś Jego ciało Na śmierć ofiarniczą wydane zostało                            1 Piot. 1:19,20 Jako ofiara z dawna przewidziana Za grzech praojca ludzkości – Adama. Duch nie pod miarę był Panu dany – Jakże potężnie był nim zasilany W walce przeciwko ciału swojemu I Szatanowi, i światu całemu! Cała potęga ducha świętego                                            Dz.Ap. 10:38 Była wylana wówczas na Niego... Jak niegdyś na głowę arcykapłana, Maść cudnie pachnąca została wylana,                             2 Moj.30:25 A z głowy spływała na przebogaty                                        Ps. 133 Brzeg jego ...czytaj dalej

KOMENTARZ DO KSIĘGI ESTERY   Historia Estery powyżej streszczona, Jest w całej swej treści fascynująca; Jest ona prawdziwa – nie wymyślona – Wiele też nauk w sobie mieszcząca. Jej wydarzenia dawno przebrzmiały, Bo przed naszą erą się dokonywały, Po upadku państwa babilońskiego – Za czasów królestwa Medo-Perskiego. Dotyczy zaś Żydów, którzy nie wrócili – Choć im na to Cyrus w edykcie pozwolił – Z lat siedemdziesiąt trwającej niewoli I na obczyźnie dalekiej wciąż żyli. Historię, która nas tak fascynuje, Wiek piąty przed naszą erą obejmuje. A choć się ona już tak dawno stała I dotyczyła ludu żydowskiego, To rzeczy ważniejsze ukazać miała, Tyczące Planu Boga Wszechmądrego. Skoro to, co w Piśmie jest napisane – Dla naszej nauki zostało podane, To nie dziw, że w księdze tak bogatej treści, Plan Jego w różnych zarysach się mieści.   Jezus ukazany w królu Aswerusie   Król Aswerus (Kserkses) – pewniśmy tego Przedstawia Jezusa Chrystusa samego. Jego nauk piękność, mądrość i siła Ucztą obfitą i wystawną była Dla wszystkich, którzy słów Jego słuchali –                            Jan 7:46 "Nikt jeszcze nie mówił tak jak On" – mawiali. A Jego cuda i uzdrawianie, A nawet martwych ludzi wzbudzanie, Czy ludzi radością nie napawało I ucztą korzystną się dla nich nie stało? Czy picie wina – pokarmów jedzenie, Mogło bardziej radować niż odpuszczenie Grzechów rozlicznych ludziom cierpiącym I obciążone sumienia mającym? A złote naczynia ...czytaj dalej

Estera zaprasza króla i Hamana na ucztę     5  Królowa Estera więc dnia trzeciego, Ubrana w piękne królewskie szaty, Stanęła naprzeciw króla komnaty, W wewnętrznej sieni domu królewskiego,     W tym czasie król siedział na tronie swoim, W sali królewskiej (zwanej tronową), Naprzeciw pałacu wejściowych podwoi. Gdy na dziedzińcu pałacu swego Król nagle zobaczył Esterę królową, Widać znalazła łaskę w oczach jego,                          Przyp. 21:1 Bo wyciągnął król, w odruchu szczerym, Trzymane w ręku złote berło do Estery. Zatem się zbliżyła do niego Estera I tknęła końca berła, śmielsza już teraz.     Król spytał ją, widząc jak przejęta była: "Królowo Estero, z czym tutaj przybyłaś? Jaka jest prośba twa do przedłożenia? Powiedz, a spełnię ją bez wątpienia. Choćbym ci pół królestwa miał odstąpić teraz,          Mar. 6:23 Będzie ci to dane. Rzekła więc Estera: "Jeśli za dobre to będzie uznane, To niech król raczy przyjść dziś z Hamanem Na ucztę, którą przygotowałam (Na razie to tylko przedstawić chciałam)". A gdy król usłyszał, co prośba zawiera: Rzekł: "Wezwijcie Hamana, a pośpieszajcie I o tej uczcie znać jemu dajcie, By się tak stało jak życzy Estera". Więc przyszli król i Haman, jak sobie życzyła, Na ucztę, którą im wyprawiła. Rzekł król do Estery, napiwszy się wina, Chcąc znać jaka jest ich przyjścia przyczyna: "Jakie jest twe życzenie – spełnione zostanie. Choćby w ...czytaj dalej

PRZEDMOWA   Niniejsze opracowanie obejmuje sobą jedną z ksiąg Pisma Świętego, księgę Estery. Akcja tej księgi toczy się w Medo-Persji, drugim w kolejności państwie uniwersalnym i opisuje przeżycia Żydów, którzy nie wrócili do kraju po edykcie Cyrusa (2 Kron. 36:22,23), lecz pozostali na diasporze. Historyczne wydarzenia na dworze perskim są bogatą ilustracją działalności Pana wśród Jego ludu i okoliczności odrzucenia Go przez Izraela według ciała; ukazują wysokie powołanie wieku Ewangelii, działalność ducha świętego oraz uwielbienie klasy Kościoła (Łuk. 12:32). Ta obrazowa historia prowadzi nas jeszcze dalej, do końca dzieła restytucji – pokazuje wywyższenie świętych starożytności oraz knowania ich wrogów, przedstawia upadek wrogów, a ostateczne zwycięstwo wszystkich, którzy staną się ludem Bożym. Opatrzność Boża dostrzegana w tej księdze nie pozwala zapomnieć o niezmiennej zasadzie: "tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu" (Rzym. 8:28). Czytajmy tę księgę i chwalmy Boga za ukryty w ich treści miłosierny plan powołania i wywyższenia Kościoła (koronacja Estery). Kościół ten, pod przewodnictwem chwalebnej Głowy, Jezusa Chrystusa, wykona dzieło naprawienia wszystkich rzeczy w Jego tysiącletnim Królestwie, ku chwale miłościwego Ojca – Wielkiego Autora Planu Zbawienia (1 Kor. 15: 24-28). (Książka pt. "Kościół odkupiony i królujący ukazany w księgach Rut i Estery", wydana w lutym 1985 roku, składa się z trzech części. Jej ...czytaj dalej